Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

opgeloste leraren en meer  (480 keer gelezen)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 11 jaar geleden »
De reden van haar bezoek aan de nieuwe lerares elementaire magie was simpelweg dat ze haar idee door wilde zetten. De keer dat ze bij De Cappicio was geweest om hetzelfde te bereiken, was de leraar, halverwege het bezoek in het niets opgelost, alsof krachten van boven het leven uit hem hadden weggenomen, en daarmee ook hem lieten verdwijnen.

(idd, de baas van Iglio is ermee gestopt, en heeft daarmee iglio laten verdwijnen)

Maar zoals sommigen het zouden zeggen waren er nu nieuwe ronden, nieuwe kansen. Oftewel, het luchtsonar idee van De Cappicio had nog kans van slagen, zolang het voor haar mogelijk was met de lucht omtrekken te voelen. In ieder geval klonk het erg ingewikkeld, en Luna verwachtte dan oo niet echt dat het idee werkelijk zou slagen. Maar je had natuurlijk de kans... En met die gedachte klopte ze op de deur van het kantoortje van professor Catgieter, of hoe ze ook alweer heette.

Edit Lichen: Catgieter?! O.o Geniaal! +1
Wat kijk je, is je boek uit?
« Laatst bewerkt op: 11 jaar geleden door Lichen Catglitter »

« [Reactie #1] : 11 jaar geleden »
Lichen zat in een gemakkelijke stoel een boek te lezen. De haard knetterde vrolijk en een aangename warmte hing in het kantoortje. ze was klaar met haar lessen voorbereiding en andere dingen die met haar werk te maken hadden. Ze ging helemaal op in het lezen van het boek toen ze op de achtergrond een vaag kloppend geluid hoorde. Ze scheurde haar blik los van het boek en besefte dat het geluid van buiten haar kantoortje kwam, van de gang om precies te zijn.

Lichen stond op uit haar stoel en liep nieuwsgierig naar de deur toe. Wie komt mij nou bezoeken? Ze opende de deur en zag een meisje staan dat haar vaag bekend voorkwam uit één van haar lessen. "Goedenavond.... Wat brengt jou hier?" Ze deed een stap aan de kant zodat het meisje naar binnen kon lopen maar herrinerde zich toen dat dit het blinde meisje was. "Kom maar binnen, Luna was het toch?"

« [Reactie #2] : 11 jaar geleden »
off: dat herrinner je je goed, ik heb een blinddoek om, dus dat moest niet erg moelijk zijn :P


"Ja, Luna inderdaad." Tot nu toe ging het ongeveer hetzelfde als bij De Cappicio, behalve dat deze niet zeker van haar naam was. Ze besloot dan ook, net als bij De Cappicio, in een stoel te gaan zitten die vreemd genoeg ook nog ongeveer op dezelfde plek stond als in het andere kantoortje. En dat terwijl het een andere vleugel was.

"De Cappicio zei tijdens mijn bezoek aan hem dat het mogelijk was met de elementen omtrekken te 'voelen'. Het leek hem het beste dat te doen met lucht, omdat dat het makkelijkst was, en omdat je er anderen niet mee in brand steekt, nat maakt of omvergooid door een brok steen. Nu is mijn vraag aan u: Kunt u me dat leren? Of heeft u een beter idee?"
Wat kijk je, is je boek uit?
« Laatst bewerkt op: 11 jaar geleden door Luna da Sol »

« [Reactie #3] : 11 jaar geleden »
"Ja, Luna inderdaad." Nou dan ben ik al goed opweg met het leren kennen van mijn leerlingen! Het meisje kwam het kantoortje binnen en ging op een stoel zitten. Naar Lichen's idee ging het haar behoorlijk goed af, en dat terwijl ze blind was! Zodra het meisje zat begon ze te praten over de voormalige leraar Elementaire magie en een plan waardoor ze met behulp van de elementen zou kunnen "zien". Toen het meisje uitgesproken was liep Lichen naar de stoel achter haar bureau en ging zitten. Ze had totaal niets van het verhaal begrepen! "Goed, zou je dat nog een keer willen vertellen maar dan vanaf het begin zodat ik het goed kan begrijpen?" zei ze vriendelijk. Ze glimlachte naar het meisje maar besefte dat ze dit toch niet zou zien.

« [Reactie #4] : 11 jaar geleden »
off: ben laat met posten, maar heb het momenteel nogal druk aan mijn hoofd doordat leraren een week compleet volplannen met toetsen, taaldorp en werkstukken ^_^


Ze kon het de lerares niet kwalijk nemen dat ze het niet begreep, maar om het hele verhaal nog eens te houden, en dit keer volledig? Nou ja, ze moest er iets voor over hebben om te kunnen zien. Dus braaf (?) begon ze het verhaal.

"Ik heb enkele weken geleden een bezoekje gebracht aan meneer De Cappicio. Ik had een idee om te kunnen zien, maar wist niet of het mogelijk was dat te leren. Maar De Cappicio had een beter idee om te kunnen 'zien', namelijk, een zacht, bijna onvoelbaar briesje te laten waaien, en daarmee omtrekken te kunnen waarnemen. Toen heb ik geprobeerd om de omtrekken te 'zien', maar dat lukte me op dat moment nog niet. Kort daarna loste de leraar op in het niets, en bleef ik achter in het kantoortje, maar dat doet er nu niet toe. Ik zou graag de les voortzetten, of, indien u een beter idee heeft, dát proberen."

Luna was toch al aardig monder verlegen sinds haar eerste dag, maar een echte prater was ze nog niet echt. Dat kwam waarschijnlijk ook omdat ze niet zo veel omging met de andere leerlingen. Misschien moest ze daar eens verandering in brengen? Of toch niet?
Wat kijk je, is je boek uit?

« [Reactie #5] : 11 jaar geleden »
"Goed als ik het goed begrijp heb je geprobeerd wind te gebruiken om te zien?" Lichen dacht even na over een mogelijk beter idee maar kwam tot de conclusie dat wind waarschijnlijk de beste optie zijn... Binnen in ieder geval. "Nou een beter idee heb ik niet dus ik stel voor dat we dan maar gewoon verder gaan met waar je bent gebleven met Meneer de Cappicio, waar dat ook mag zijn. Dat wil ik dus nu wel graag van jou horen." Benieuwd hoe ze het hadden aangepakt en hoe ver ze zou zijn gekomen voordat de leraar in het niets was "opgelost". Wat zou het meisje daarmee bedoelen? Waarschijnlijk was hij ineens weggelopen wat toch wel een beetje onbeschoft was.

Off: Sorry voor het late posten!

« [Reactie #6] : 11 jaar geleden »
off: geen probleem ;)


Had ze dat niet al verteld? Of was die lerares gewoon traag van begrip? Ach ja, ze waren allemaal wel een beetje apart op deze school, een lui schoolhoofd, een mentor die tot voor kort niet aangesproken wilde worden met meneer of mevrouw... Maar goed.

"Het laten waaien van wind kan ik al, ik kan alleen de omtrekken nog niet voelen, ik kan nog niet peilen waar de wind zich bevind, en of het ergen tegenaan komt."

Het was in ieder geval al niet zo heel bemoedigend dat zij geen beter idee had. Natuurlijk zou het kunnen zijn dat De Cappicio gewoon hét ultieme idee had bedacht, maar het zou ook kunnen dat het deze lerares gewoon aan creativiteit ontbrak. Hoe dan ook, ze was bereid niemand enkel op uiterlijk te beoordelen - hoe kon ze ook? - maar dit deed haar waardering voor de lerares toch wel een beetje zakken. Als ze un ook nog niet kon vertellen wat ze dan wél moest doen om de lucht te voelen, dan had het gewoon geen zin, en kon ze net zo goed terugvallen op het idee dat ze in het eerstejaar had gehad, met telepathie... Misschien dat Rodriguez wél alles in één keer snapte...
Wat kijk je, is je boek uit?

« [Reactie #7] : 11 jaar geleden »
off: O jij mij in gedachten zwart maken?! xD foei! :P

"Goed je hebt dus moeite met het voelen van de objecten waar de wind tegen aan komt... Laten we het dan eerst proberen met een niet al te harde windvlaag. Zorg dus dat niet alles in mijn kantoor omver waait, ik heb net opgeruimd! Pareksò Aeris ten bian Bouleseos emou Poiein rei!" Een matige wind vulde het kantoor, net niet hard genoeg om andere dingen dan papieren te doen weg waaien. "Goed, dit kan je natuurlijk. Doe het nu en concentreer je op de wind. Probeer te voelen waar de wind tegen op botst. Doe je best en wees niet teleurgesteld als het niet lukt, want het is moeilijk!"

« [Reactie #8] : 11 jaar geleden »
Op de wind concentreren? Dat wijkt niet af van wat De Cappicio zei, maar ik zal het nog wel een aantal keer proberen, oefening baart kunst...

"Pareksò Aeris ten bian Bouleseos emou Poiein Rei!" Dit keer woei de windvlaag van háár kant, naar een andere haar. Nou ja, een anderé haar? Eerder andér haar. In dit geval het haar van de lerares. En dan weer de concentratie op de lucht die je voelt. Het leek even of ze iets voelde, maar het was enkel verbeelding. Toch concentreerde ze zich uit alle macht. Telepathie ging sneller, dat wel...

Nog maar eens, dit keer richting de deur. "Pareksò Aeris ten bian Bouleseos emou Poiein Rei!" De windvlaag woei nu harder, door haar toch best wel groter geworden concentratie. Het concentreren op dingen leerde ze wel steeds beter, mede afkomstig door het mediteren, waarbij je juist moest concentreren op helemaal niets. En dát was óók moeilijk. Maar het was haar gelukt, uiteindelijk. En ze was ervan overtuigd dat dit óók zou lukken, net als de Hydoree spreuk, net als het vuurschild, net als telepathie...

Dit keer concentreerde ze zich dan ook op de hele vlaag wind, misschien dat het namelijk daaraan lag. Hte volgende moment leek het of er een orkaan losbarstte in haar hoofd, ZO VEEL DINGEN TEGELIJK!! Gewoon letterlijk een overdosis aan informatie. Ze kon het niet kwijt, het leek alsof ze niet alleen de windvlaag, maar álle lucht in het kantoortje voelde. En haar hersenen konden die informatie niet goed plaatsen, dus het werd een wirwar waaruit ze nog steeds geen vormen in kon herkennen.

Ze liet de windvlaag stoppen, en zette haar handen tegen haar hoofd. Goed, de volgende keer alleen op de windvlaag zelf, want haar hersenen moesten eerst nog leren de informatie te verwerken.

"Nou, ik voelde zeker wat, maat het was een wirwar van van alles en nog wat... Ik kon er geen vorm of patroon in herkennen, maar het was zeker íets."
Wat kijk je, is je boek uit?

« [Reactie #9] : 11 jaar geleden »
Ze observeerde de pogingen van het meisje nauwkeurig en cocludeerde dat ze geweldig haar best deed. Ze zei bewust niets zodat het meijse zich zou blijven concentreren. Ze wist hoe moeilijk het was geweest om het te leren maar haar was het in iedergeval gelukt, nu af wachten of het bij het meisje ook zo zou zijn.

De wind vulde enige tijd het kantoor, maar stopte plots en het meisje drukte haar handen tegen haar hoofd. "Mooi je hebt wat gevoeld, kun je verder gaan? Of stop je liever?" Ze had er wel begrip voor als ze wou stoppen, het was waarschijnlijk niet pretig geweest zo'n overdosis aan informatie. "Oh en wat dat patroon betreft, dat komt nog wel. Dat moet je ook leren, net zoals praten en lopen."
« Laatst bewerkt op: 11 jaar geleden door Lichen Catglitter »

« [Reactie #10] : 11 jaar geleden »
"Ik ben bereid het nog eens te proberen, maar ik zal me voorlopig maar niet meer op de héle windvlaag concentreren..."

Ze wachtte even voordat ze het weer liet waaien. Ze liet het wel uit haar hoofd een grote windvlaag op te roepen, hoewel dat wel gemakkelijker bleek. Maar de gedachte 'orkaan' weerhield haar daarvan.

Ze liet dit keer de wind wel zo snel stromen als vorige keer, maar nu slechts een klein 'bundeltje'.

Weer concentreerde ze zich op het geheel, en dit keer alleen op het bundeltje. Dit keer weer een kluwen aan 'lijntjes en vlakken' maar lang niet zo veel als eerst. Hoewel ze er nog steeds bij lange na niets van kon maken, was het wel duidelijker en beheerster dan de vorige keer. Ze moest er gewoon nog aan wennen, dat was alles.

"Het lukt wel beter dan de vorige keer, maar ik kan er nog niets uit wijsworden. Misschien als ik van te voren weet welk voorwerp het is, dat ik sneller leer de 'puzzelstukjes' op de juiste plek kan zetten."
Wat kijk je, is je boek uit?

« [Reactie #11] : 11 jaar geleden »
Lichen had respect voor haar doorzettings vermogen. Niet het respect dat een kind voor een oudere heeft/behoorde te hebben, maar gewoon respect voor haar karakter. Menig een had het al opgegeven.

Toen het meisje haar windvlaag weer liet vervagen en vertelde wat ze had gevoeld bedacht Lichen een idee. Ze zou beginnen met één enkel voorwerp. Niet te groot. Ook zou ze eerst laten weten wat het was maar later zou ze daar zelf achter moeten komen. "Goed, dit gaan we doen." Zei ze. "Ik pak een voorwerp en ik vertel jou wat het is. Ik zet het voor jou en jij richt je daarop. Als het goed gaat maken we het moeilijker, dan zul je moeten voelen om er achter te komen wat het is en vervolgens proberen het te "zien", Als ook dat goed gaat doen we het zonder enige voorbereidng. Gesnipt, gesnapt en gesnopen? Aan de slag dan maar!" Oe wat ben ik Geniaal!

« [Reactie #12] : 11 jaar geleden »
off: en dan te bedenken dat ík precies hetzelfde idee had, en dus Luna ook... :huh:


Uhm ok, maar dat had ik toch net ook al gezegd? Misschien mankeert er iets aan haar oren, hoe dan ook, ik doe mijn best wel...

"Ja, dat is goed, heeft u hier kleine voorwerpen die interplanetair gebruikt worden? De enige beschaving die ik heb kunnen zien was op de maan, dus echt aardse dingen zal ik niet herkennen. Vooral decoratie..."

Luna had bijvoorbeeld het woord vaas wel eens gehoord, maar wat het precies was wist ze niet. Schaal kende ze wel, het was blijkbaar iets waar ze hier dingen in deden. Maar op de maan heette het heel anders. Een veer zou wel gaan, en een potje inkt, een boek, of...

Verwarrend soms nog wel, die cultuur- en taalverschillen. Desondanks had ze zich er al behoorlijk naar aan weten te passen. Maar op de maan was alles gewoon veel logischer. Toch?
Wat kijk je, is je boek uit?

« [Reactie #13] : 11 jaar geleden »
off: je leest het denk ik verkeerd, ze gaat op jou woorden in dus ze is niet doof....

"Interplanetaire voorwerpen?! Nee sorry die heb ik niet... Waar zou ik die vandaan moeten halen? Maar een boek zal tog wel lukken?" Ze pakte een dik boek van een plank en legde het op een bijzet tafeltje dat ze een ongeveer een meter voor het meisje zette. "Goed, er ligt nu een boek recht voor je. Probeer het te voelen en zoals je net al zei de puzzelstukjes in elkaar te passen. Het is moeilijk dus wees niet teleurgesteld als het niet lukt! Al denk ik dat je een heel eind zal komen!" Ze had alle vertrouwen in het meisje. Het zou haar lukken! Dat moest gewoon, anders voelde ze zich een slechte lerares.

« [Reactie #14] : 11 jaar geleden »
off: maar toen ik het betreffende stukje schreef had ik al het idee dat als jij gewoon dingen op je bureau zou zetten en aan mij vertelde wat het was, en ik ze mocht gaan peilen. Misschien komt dat in mijn post niet duidelijk naar voren, maar dat bedoelde ik wel ;)


"Euhm, een boek ís interplanetair, in die zin, dat ze het ook op de maan gebruiken..."

Ze stuurde een windvlaag op de plek af waarvan ze dacht dat het boek stond. Weer al die krieoelende lijntjes, maar dit keer wist ze dat het een rechthoek moest worden. Ze snapte nu wat er fout ging de vorige keer, ze had ook de lucht ín en tussen de stenen gevoeld, vandaar al die lijntjes. Het beeld gaf geen diepte. Maar dat moest toch ook kunnen? Ze probeerde nu de rechthoek te herkennen in de wirwar, en na even zoeken vond ze die.

"Ik denk dt het lukt, maar ik heb gemerkt dat er niet per sé een windvlaag voor nodig is. Ik kan namelijk ook de nietbewegende lucht voelen. Ik weet nu dus ook wat er net foutging, ik zag namelijk niet alleen de lucht ín het lokaal die ik liet waaien, maar ook die buiten het lokaal, en tussen de muur. Vandaar ook de grote wirwar aan lijntjes. Een windvlaag maakt de lijntjes wel veel duidelijker, dus ik denk dat ik het alsnog wel op die manier probeer."

Ze was benieuwd of ze ook diepte zou kunnen leren te verwerken, maar eerst maar op deze manier.
Wat kijk je, is je boek uit?

« [Reactie #15] : 11 jaar geleden »
"Oké, een boek is interplanetair. Mijn fout." Benieuwd of het het meisje zou lukken ietys te "zien" wachte ze af, elke beweging die het meisje maakte observerend. Toen het meisje haar windvlaag liet afzakken en vertelde dat het haar gelukt was en haar eigen fout inzag was ze trots op het meisje. Ze had het naar haar mening snel opgepikt! "Goed gedaan! En je had het net over de lucht buiten het lokaal voelen, dat is wel wat je moet zien te proberen. Dat klint nu misschien nog onmogelijk maar het zal je wel lukken, daar ben ik van overtuigd! Probeer het nu nog eens met minder wind."

« [Reactie #16] : 11 jaar geleden »
Luna zou met haar ogen geknipperd hebben voor ze de volgende opmerking maakte, als ze zo was geweest als de meeste mensen. Nu kantelde ze haar hoofd een paar graden, en vroeg: "Maar... Dan is dit een manier dingen te zien die normaal niet zichtbaar zijn?! Dat wil zeggen, ik kan dus dingen zien die om de hoek gebeuren, of achter een muur??!" Eerst was ze blind, en nu had ze een manier om meer te zien dan normale myrofas? Het was ongelofelijk! Maar het zou ook ongelofelijk moeilijk zijn, maar ze zou oefenen, totdat het haar lukte, daar was ze van overtuigd.

Ze liet nu - op aanraden van de lerares - een nauwelijks merkbaar briesje waaien. Weer allemaal lijntjes. Deze keer was het lastiger het boek te vinden, want de lijnen waren minder duidelijk. Wel merkte ze dat er nog een ander patroon te vinden was, waarschijnlijk achter het boek. Een gezicht! Dat was het! Ja, nu zag ze het beter. De ogen, de neus en de fijne wenkbrouwen, het krulhaar... Ze werd er nog eens goed in... "Mevrouw, uw haar zit leuk," merkte ze op met een glimlach.
Wat kijk je, is je boek uit?

« [Reactie #17] : 11 jaar geleden »
"Wat je zegt, om hoeken heen kijken... Ik denk, en dan zeg ik dat ik het dénk, dat het mogelijk zou kunnen zijn. Maar Luna, ga je er niet aan vastklampen, want het zal ongetwijfeld moeilijk zijn. En wat achter een muur kijken betreft, dat zal ik maar niet verwachten. Naar mijn weten is dat niet mogelijk." Ze liet even een stilte vallen en dacht even na over wat ze het meisje allemaal zou laten doen. "Laten we het voorlopig nog maar gewoon bij ruimtes houden en niet gelijk het hele kasteel."

Het meisje ging verder met oefenen, dit keer een zachte bries gebruikend. Het zag er goed uit vond Lichen en als ze zulke vorderingen zou blijven maken verwachte ze dat het meisje binnen een paar weken zonder enige moeite in staat zou zijn te 'zien'.

Vanuit het niets riep het meijse dat haar haar leuk zat! Dat had Lichen nog lang niet verwacht! "Geweldig Luna! Heel goed!" Ze was even totaal verbaasd over de vorderingen van het meisje. "Nu, ik denk dat het wel genoeg is voor vandaag of niet soms? Ik kan proberen of we voor een volgende keer de gymzaal kunnen gebruiken! Als je dat wilt kunnen we een soort parcour maken dat jij moeten proberen over te steken." Ze glimlachte , ze had verwacht dit dit over een week of twee pas aan de orde zou komen.

« [Reactie #18] : 11 jaar geleden »
Ze had gelijk, het hele kasteel was ook wel erg veel gevraagd... Als het alleen een ruimte al goed lukte was ze er al heel gelukkig mee.

Een parcour... dat betekende gym, maar het was niet Gustav, en de lerares zou géén vuur gebruiken om haar maar te laten lopen. Bovendien zou ze nu niet zo snel meer struikelen, dus dat scheelde ook al.

"Ja, ik denk ook dat het nu wel mooi geweest is voor vandaag. Stuurt u maar een bericht als we dat parcour gaan doen, want dat lijkt me erg leuk. En dan zal ik in de tussentijd eens mijn klasgenoten gaan bekijken." Ze lachte. Voor het eerst sinds zo veel tijd. Voor het eerst sinds ze de rovers tegenkwam, lachte ze echt. Niet gewoon een glimlach.
Wat kijk je, is je boek uit?

« [Reactie #19] : 11 jaar geleden »
Haar idee leek te zijn goedgekeurd door het meisje en ze leek blij. "Goed, dan regel ik het zo snel mogelijk." Lichen stond op en liep naar de deur en hield hem voor Luna open. "Ik stel voor dat je dan snel naar de leerlingenkamer gaat en je nieuwe kunsten laat zien!" Ze glimlachte, als het meisje nu de lucht aan het aftasten was zou ze het kunnen zien. "Ik laat het je zo snel mogelijk weten als we bezig kunnen, misschien dat ik je wel een keer uit een les haal, maar dat word dan alleen met toestemming van de des betreffende leraar. Ga nu maar gauw!"