Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Zwemmen?!  (2381 keer gelezen)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [Reactie #50] : 12 jaar geleden »
Met zijn ogen gesloten, genoot hij van de heerlijke warmte van de zon. Hij lag te dagdromen over Leasy toen hij ploteseling ruw werd verstoord door water spetters die hem overvielen. Met een ruk zat hij overeind en keek om zich heen om uit te vinden wie de dader was. Het geen dat hij zag verbaasde hem niets, wie anders kon het zijn dan Indy?! Hij zette zich af en vloog razendsnel op haar af. Hij zou haar krijgen, dat rare wolfgeval!! Mits hij natuurlijk niet flauwviel van de stank die om haar heen hing.

« [Reactie #51] : 12 jaar geleden »
Ze was nog maar net gestopt met het uitschudden of Aelnil kwam plotseling overeind. Hij kwam met een noodvaart naar haar toe gevlogen, Indy reageerde pijlsnel.

Ze liet zich vallen, plat op de grond. Grijnzend zag ze wat er gebeurde, het luchtelfje had het kunnen weten, hij had haar immers al een keer getracht aan te vallen. Een mislukte poging, net als deze keer.
Hij kon niet meer optijd remmen. Indy zag zijn blik veranderen toen hij dat ook merkte. Een pracht moment.

Doordat zij tussen Aelnil en de wachter instond, lag, beter gezegd, had Aelnil een grote kans om de wachter van dichtbij te kunnen bekijken. De wachter moest een goed reactievermogen hebben, wilde hij het luchtelfje nog ontwijken.

---
Godmode Aelnil met toestemming ^^

« [Reactie #52] : 12 jaar geleden »
Aiden zag het allemaal een beetje verward aan. Hij werd goed nat van de uitschud poging van het... halfwolfje? Toen hij Aelnil op zich af zag suizen rolde hij nog net op tijd opzij zodat hij ongeveer naast het meisje kwam te liggen. Lachend keek hij Aelnil na. "Lekker mis." schreeuwde hij. Met een grote grijns keek hij even opzij. 'gezellig,' vond hij. Dit was echt stukken beter dan in het snikhete kasteel verkeren. Bovendien kon je anderen nu lekker plagen, zonder dat het heel erg was. Hij vond het wel leuk dat ze niet gesloten reageerden op zijn komst bij het waterfestijn.

Hij kneep zijn ogen even samen en grinnikte. Zou hij het doen? Zonder zich te bedenken kwam hij half overeind en probeerde het meisje de rivier in te duwen. Als hij zelf meegetrokken zou worden zou dat niet erg zijn.

« [Reactie #53] : 12 jaar geleden »
De wachter was een goede, hij rolde optijd opzij, Aelnil scheerde over hem heen. Indy grijnsde, Aiden kwam naast haar te liggen. 'Gezellig,' redeneerde hij. Indy knik-grijnsde en staarde ondertussen Aelnil na.

Het halfwolfe lette niet op en dat werd haar fataal, nou ja, bijna dan. Aiden kwam plotseling half overeind en haalde naar haar uit. Ze was er verrast, reageerde te langzaam.
Al snel werd het een soort duw en trek partijtje. Ze was er immiddels achter dat hij haar in het water wilde hebben, maar dat ging natuurlijk zomaar niet.

'Jij gaat gezellig mee, wachtertje!' Ze grijnsde weer, een lichte twinkeling was in haar ogen te zien. Ze greep hem beet, misschien pijnlijk voor hem, maar ja, dan had hij dit maar niet met Indy moeten maken, Indy's nagels waren over het algemeen gewoon scherp.

Het water kwam dichterbij, ze hield de wachter goed vast, keek hem plagerig, grijnzend aan. 'Gezellig hea?'

-----
Quote (selected)
Als hij zelf meegetrokken zou worden zou dat niet erg zijn.

Vat ik even op als een uitnodiging voor een godmode ^^ Bij deze, heb je er problemen mee, dan hoor ik dat wel ^^



« [Reactie #54] : 12 jaar geleden »
Eloïsa stond al een tijdje van een afstand te kijken. Het was prachtig weer, en de fee had alleen een lichtblauw jurkje aan samen met haar vlammende rode haar wapperde in de zomerwind. Er verscheen een glimlach op haar gezicht bij het zien van de stoeiende myrofas. Nou weet ik weer waarom ik van mijn werk hou... Kinderen waren fantastische wezens. Hoe oud ze ook waren. Dit waren jonge onzorgde myrofas die genoten van het leven en de vrijheid hadden om te zijn wat ze waren. Ze was geschrokken toen een meisje verdronken leek te zijn, of wat er ook gebeurde. Maar haar medeleerlingen hadden het fantastisch opgelost.

Voor het eerst, sinds ze zich op Bumetrel bevond voelde ze geen wrok als ze aan haar familie terug dacht. Misschien dat die gevoelens wel weer terugkwamen, maar dit moment koesterde ze. Zij was niet degene die fout was. Zij was degene die de moed had gehad om de stap te nemen naar wat ze echt wilde zijn. De fee wist niet of ze het gedurfd had zonder Eli, een mens. Maar haar grootste leermeester en de grootste vriend die ze ooit had gehad. Het was alsof hij achter haar stond en haar naar het water duwde. De fee liep verder. Het schouwspel bekijkend van de arme wachter Aiden die aan de genade van Indy Culnámo was overgeleverd.

'Is het erg als deze oude verbitterde vrouw haar collega komt redden?' vroeg ze met twinkelende ogen.

« [Reactie #55] : 12 jaar geleden »
Nog steeds in zware strijd verwikkeld probeerde Indy Aiden het water in te krijgen. En moeilijke taak, maar Indy's motto op het moment luidde: Hij gíng, mét of zonder Indy. Als was zonder Indy natuurlijk beter voor haar ego.
De tuinvrouwe kwam haar blikveld binnengewandeld.

'Is het erg als deze oude verbitterde vrouw haar collega komt redden?'

Indy keek haar grijnzend aan. De ogen van de tuinvrouw twinkelden, die van Indy ook.

'Helaas, vandaag gaat meneertje wachter waterhappen.' Ze wende zich weer tot Aiden. 'Ga je mee?' vroeg ze poeslief, daarna verplaatste ze haar gewicht met een ruk naar achteren, hopend dat Aiden zijn gewicht zou verliezen en in het water zou tuimelen...

« [Reactie #56] : 12 jaar geleden »
Het nachtwezen kon haar gewoon niet met rust laten. Ze vond het zelfs nodig om zich nogmaals voor te stellen. ...na één keer weet ik je naam ook wel... Rody raakte een beetje geergerd. Naja eigenlijk was ze dat al na de eerste keer. Het meisje had gevraagd hoe het met haar ging. Rody gaf geen antwoord. Ze bleef nog even naar de blauwe lucht kijken. Ze lag hier net zo lekker, kon het nachtwezen gewoon niet snappen dat Rody niet wou praten.

Rody zuchtte en ging overeind zitten. Ze keek rond, langs de nachtwezen. Nog steeds waren Myrofas in het water aan het spelen of langs de kant aan het zitten. Het leek wel alsof het hele kasteel hier ongeveer was, er kwamen steeds meer bij. Rody ontdekte het schouwspel tussen Indy en een andere man, iemand die Rody nog nooit gezien had. Rody ging ervan uit dat ze elkaar het rivier in wilde krijgen. De tuinvrouwe leek de man ter hulp te komen.

Haar ogen gleden over de omgeving. Opeens merkte ze een plekje op, achter het schouwspel van Indy en de man, die er volgens Rody beter uitzag dan haar huidige plek. Als het nu niet duidelijk was dat Rody niet met de nieuweling wilde praten dan wist ze het ook niet meer. Rody stond op, pakte haar tekenspullen en laarzen. Ze keek de nieuwe nachtelf aan. "...straks gaat het goed met me..." En liep richting haar nieuwe plekje. Ondertussen bekeek ze het schouwspel, nieuwsgierig of Indy de man in het water kreeg.

« [Reactie #57] : 12 jaar geleden »
Hij miste Indy en scheerde snel op Aiden af. Gelukkig voor deze dook hij optijd weg maar Aelnil zelf scheerde door richting bosjes. Hij liet een harde schreeuw horen, kon niet mer optijd stoppen en belande ruw in de bosjes.

"Aaauuw..." Een kreun ontsnapte aan zijn lippen. Aelnil lag zowat opgevouwen in de bosjes met takken in zijn haar, zijn knie geschaafd en zijn arm in een pijnlijke hoek gebogen. Nog een kreun "Aauuww..."

Moeizaam stond hij op uit zijn benarde positie en liep wankelend naar het water. Een beetje duizelig keek hij naar Indy en Aiden die elkaar in het water probeerden te krijgen. Hij zag een beetje dubbel maar al snel ging dit weer over. Zijn knie bloedde een beetje en dus sprong hij het water in om het weg te krijgen. Hierna ging hij weer rustig in de zon liggen, met alleen nog een beetje last van de schaafplek en een verrekte spier in zijn arm.

« [Reactie #58] : 12 jaar geleden »
Aiden had haar bij haar middel gegrepen om zijn evenwicht wat te bewaren. Haar klauwen waren niet echt heel fijn om te voelen, maar goed, dat was zijn eigen schuld.
Zijn aandacht verslapte door Aelnil die pijn leek te hebben. En door de vrouw. Hij knikte even en zijn ogen sprankelden. "Nou, als je zin hebt. Ik moet eerst even van deze haarbal hier af."
Plots verzette het meisje zich, hij wankelde een beetje maar hield zich net staande. Hij grijnsde naar haar. "Ja, ik wil wel mee." Hij greep haar stevig vast en dook naar de rivier.

« [Reactie #59] : 12 jaar geleden »
Natuurlijk ging Indy's poging tot Aiden in het water krijgen helemaal mis. Niet erg verbazend, haar gewicht was immers veel minder dan die van de wachter. Natuurlijk zou Indy, Indy niet zijn als ze het daarbij liet zitten.

'Haarbal?! Pardón?!' Ze grijnsde weer. 'Indy is de naam, onthoud dat maar.'

De wachter pakte haar steviger om haar middel. 'Ja, ik wil wel mee.' En daarna zette de jongen zich af, Indy meesleurend.

'Héla!'

Uit reactie greep ze zich nog steviger vast. Hij dook naar het water, Indy zette zich schrap, haalde een laatste teug adem en bevond zich een paar seconden later in de rivier.

Ze had hem nog steeds vast. Loslaten was geen optie. Haar klauwen prikten dieper in zijn rug. Indy realiseerde dat misschien iets te laat. Ze grijnsde nog steeds, hem niet meer loslatend.

« [Reactie #60] : 12 jaar geleden »
Aiden vond het water heerlijk, en dat.. Indy meeging inging in zijn vaart vergat hij even. Maar toen zette ze haar nagels wat dieper in zijn vel en dat vond hij toch niet echt plezierig. Hij zette zich krachtig af en schoot omhoog, naar het oppervlak. Zijn haar, doorweekt als het was, piekte een beetje en hing voor zijn gezicht. Hij grijnsde naar het meisje voor hem. Ook niet van plan om op te geven.
"Indy he? Nou dat zal ik zeker niet vergeten, reken daar maar op." Hij nam haar even op en vervolgde toen zachter, zodat alleen zij het kon horen: "Zijn er wolfen in de buurt van Bum? En zo ja, ga je wel eens met ze mee?" Het was niet de bedoeling om persoonlijk te worden, maar het leek hem een eerlijke vraag. Hij was gewoon nieuwsgierig. "Is het lastig om Bum uit te sluipen, en hoelang ben je weg?" vroeg hij door, aangenomen dat er inderdaad wolfen in de buurt konden zijn. Heel even keek hij naar Aelnil, maar die leek zich goed hersteld te hebben; blijkbaar was het niet ernstig.
Gespannen keek Aiden Indy aan. Zijn ogen verkleurden een beetje en kregen een lichtere kleur blauw, bovendien glinsterden ze nog van de worstelpartij.

« [Reactie #61] : 12 jaar geleden »
Indy zou niet opgeven, dat stond vast, maar Aiden was dat blijkbaar ook niet van plan. Des te meer reden om door te zetten.

De wachter was kennelijk niet van plan om langer op de bodem te blijven rondhangen, hij zette zich af en binnen notime waren ze weer boven water. Ze, ja, Indy was nog niet van plan los te laten.

'Ja, Indy ik -' Haar grijns verstomde even, ze liet hem los, keek snel rond of iemand het gehoord had.
Hij vroeg door, Indy keek hem weer aan. Zijn ogen glinsterden maar zijn gezicht leek iets gespannen.

Een korte stilte volgde, Indy staarde hem diep in de ogen, opende toen haar mond.

'Ja,' begon ze zachtjes. 'Er zijn wolven in het bos, mijn roedel wel te verstaan...'
Indy grijnsde waterig.
'Nee, het was nooit zo moeilijk om Bum uit te komen, ik heb Elmay die mij daarbij helpt, verder moet je zorgen niet de verkeerde myrofas tegen te komen, met jou als nieuwe wachter word dat vast vervelender.'
Ze had echt geen flauw idee waarom ze hem dit vertelde, misschien dezelfde reden als toen ze het Elmay vertelde, misschien om de wachter te vriend te houden.
'Niet lang, de laatste keer was ik een paar dagen onder de vakantie periode, das ook al heel lang geleden...'
Terwijl ze dit zei had ze haar hoofd laten zakken, nu richtte ze deze weer op naar Aiden.
'Waarom vraag je dat eigenlijk?'

« [Reactie #62] : 12 jaar geleden »
Hij luisterde in gespannen, hij begon het meisje wel te mogen. Aiden keek even goed om zich heen, voor hij zich wat naar voren boog en nog wat zachter vervolgde. "Misschien. Ik ben redelijk goed, maar..." Hij leek zich zelf af te vragen of het wel goed was om dit te zeggen.
"Ik.. ik wil je in principe wel helpen. Als ik een keertje mee kan, om jullie als roedel te zien." Hij grijnsde een beetje schaapachtig en vroeg zich af wat Indy nu wel niet moest denken. Een corrupte wachter?? "Ik ben niet corrupt, voor het geval je dat mocht denken, ik heb alleen mijn eigen regels."

« [Reactie #63] : 12 jaar geleden »
Wat de wachter zei kon het halfwolfje niet bevatten. Ze was stomverbaasd, niet zomaar verbaasd, nee, stom, stom, stomverbaasd. Als het had gekunt hing haar mond nu ongeveer halverwege haar knieën, voor Indy was dit gewoon onwaar, dit kón niet. Wachters hoorden je binnen het kasteel te houden, niet naar buiten te smokkelen.
Het duurde dan ook eventjes voordat Indy alles weer op een rijtje had.

'Wa-waa, Aiden, Hoe...hoe-, ja...' Ze stotterde, keek de jongen nog eens aan, veegde een natte lok uit haar gezicht. 'Waarom? Aiden?'

Meer kon ze er op dit moment niet uitkrijgen.

« [Reactie #64] : 12 jaar geleden »
Aiden greep haar iets steviger vast, ze leek zo verbaasd dat het hem leek dat als hij haar losliet ze onmiddelijk zou zinken.
"Waarom? Aiden?" hoorde hij haar vragen na wat gestotter.
Dat was inderdaad een goede vraag, maar wat moest hij zeggen? Moest hij haar vertellen over al die keren dat hij vast werd gezet zodat hij niet naar buiten kon terwijl hij het nodig had? Moest hij haar laten delen in zijn geschiedenis, eentje die hij nog nooit had gedeeld?
Zijn ogen weerspiegelden zijn twijfel en hij hield zich nog even stil, watertrappelde wat harder dan nodig was en probeerde een antwoord samen te vatten. "Ik kan er beter voor zorgen dat je heel blijft dan dat je wegglipt en we zijn in rep en roer. Maar dat bedoelde je vast niet." Hij zuchtte. "Laten we het erop houden dat ik weet hoe het is om niet weg te mogen terwijl je buitenlucht nodig hebt."
Hij liet haar langzaam los. en keek haar nog even aan en sloeg toen snel zijn ogen neer.

« [Reactie #65] : 12 jaar geleden »
Van stoeipartij naar pijnlijke, korte stiltes. Het kon ook allemaal maar, geen myrofas die zich ermee bemoeide. Indy keek nog eens rond, maar iedereen was nog steeds met zijn of haar eigen bezigheid bezig. Misschien was de tuinvrouwe wel iets verbaasd over de acties van haar en de wachter. Stoeien, en vervolgens in het midden van de rivier een zacht gesprek voeren.
Indy had Elmay ook al een hele tijd niet meer gezien. Dat was best ongewoon. Meestal was Elmay niet ver van Indy en vice versa.

Aiden pakte haar beter vast. Een goede handeling van zijn kant, Indy kon het nog steeds nauwelijks geloven. Een wachter die zijn eigen regels hanteerde, het kon niet gekker worden.

Terwijl de jongen sprak, ving Indy iets van twijfeling op in zijn ogen. Ze kreeg het gevoel of hij niet alles wilde vertellen.
Het meisje was dankbaar voor zijn aanbod, op deze manier zou alles veel makkelijker voor haar zijn. Toch was ze ook wantrouwig. Wat als hij haar gebruikte om de wolven af te slachten? Vooral in deze staat boden de wolven zelfs gezamelijk bijzonder weing weerstand. Het kon haar plan in de war schoppen. Haar plan waar ze al weken op liep te broeien.
Onwillekeurig zocht ze met haar ogen weer naar Elmay. De sirene zou haar ronduit willen vermoorden als ze wist wat Indy van plan was. Gelukkig zou Elmay daar geen enkele kans voor krijgen.

Hij liet haar los. Indy moest weer zelf proberen boven water te blijven. Haar vrije armen gebruikte ze hier dan ook voor. Aiden sloeg zijn ogen neer, hij had het er duidelijk moeilijk mee. Indy grijnsde weer.

'Het is goed joh, ik snap het.' Ze zocht zijn ogen. 'Als jij kan beloven ongezien te kunnen blijven terwijl we het kasteel uitglippen, dan vind ik het best...' Ze sloeg met haar vlakke hand wat water richting zijn hoofd, grijnzend nam ze een iets veiligere afstand. 'Het is jou keuze...'

Weer een lichte twinkeling in haar ogen.

« [Reactie #66] : 12 jaar geleden »
Aiden keek haar weer aan, zijn ogen een tint lichter. Ze leek te begrijpen wat er in hem speelde. Ze leek ook iemand te zoeken. Hij kon het haar niet echt kwalijk nemen; het was ook nogal bizar.
Hij lachte toen hij het water over zich heen kreeg, hij had het niet echt verwacht. Hij knikte gooide een plens water terug.
"Dat kan ik wel beloven. Zoek me maar op als je gaat, oke?"
Hij kreeg de drang om haar weg te gooien, verder het water in, maar bedwong zich en zwom een stukje achteruit, en maakte een koprol naar achteren en dook een eind verderop weer boven. Hij keek naar de vrouw, die blijkbaar een collega was. Hij grinnikte nog even naar Indy en keek omhoog. Ze had prachtig haar. "Hallo." hij hees zich uit het water en ging met een hand door zijn haar wat er voor zorgde dat blonde en zwarte plukjes omhoog kwamen te staan. "Aiden Monte," stelde hij zichzelf voor.

« [Reactie #67] : 12 jaar geleden »
Indy probeerde nog om het water te ontwijken. Tevergeefs, bijna alles raakte haar vol in het gezicht. Ze hoestte een lading water op terwijl Aiden tegen haar praatte.

'Ja hoor, laat mij maar zoeken.' grinnikte Indy, waarschijnlijk tegen het luchtledige; de wachter was al verdwenen.

Indy zwom weg, geen idee waarheen. Een deel van haar zocht Elmay, het andere was nog bij het gesprek. Heel verwarrend, ergens wist Indy niet eens waarom ze had toegestemd, ze kende de wachter immers helemaal niet, ze wist niet of ze hem kon vertrouwen.

Hij sprong op de kant, grijnsde nog even naar haar. Zij grijnsde waterig terug en besloot ook om het water uit te gaan. Op de kant schudde ze zich nog eens uit, en liet zich vervolgens in het gras vallen, haar ogen gesloten.

« [Reactie #68] : 12 jaar geleden »
De lucht was mooi blauw, de zon was warm. Pepper vond het nu wel goed zo op het land. Aelnil begon tegen Pepper te praten.
"Pepper, een wachter!! Dit kan niet goedgaan!"
Het meisje keek op en zag inderdaad een wachter aankomen. Och met dit warme weer doet hij vast niets....

En inderdaad de wachter maakte er geen drukte over dat ze hier op verboden terrein waren. Toch was Pepper wel een beetje opgelucht. Gelukkig stuurde hij hun niet weg.

Aelnil en de wachter, die Aiden bleek te heten, hadden een grappig gesprek. Even moest Pepper stil lachen. Aelnil dook het water weer in en Pepper ging weer lekker languit liggen in de zon. Later kwam Aelnil er ook weer bij. Terwijl het elfje half sliep gebeurde er vanalles om haar heen. Maar Pepper merkte niets op. De zon was warm en hield haar in een lichte slaap. Een paar keer wou het meisje omhoog komen om te kijken wat er gebeurde, maar de zon hield haar op de grond.

Na een lange tijd kwam ze weer overeind. Pepper keek even rond en zag dat Indy en Aiden in het water waren. Aelnil was nog steeds op de kant, alleen zag hij er iets anders uit. Wat dat was, daar moest Pepper nog even achterkomen. Het elfje zag nu ook Eloïsa staan. hmmm, wanneer is die hier gekomen?

Het meisje haalde haar schouders op en ging weer liggen alleen dan op haar buik. Haar handen vouwde ze onder haar hoofd. Zo kon Pepper alles nog een beetje in de gaten houden. Waar was Autumn? Even keek het meisje rond en opeens zag ze Autumn nog steeds bij Rody staan. Grinnikend keek ze toe. Ach...ik zal Rody even redden...

'Hé Autumn! Kom eens!' Pepper ging zitten en klopte met haar hand naast zich op de grond. Nou maar hopen dat ze komt..
Glimlachend naar de kant van Autumn hoopte Pepper dat ze zou komen. Het meisje had nog vele vragen aan Autumn.


« [Reactie #69] : 12 jaar geleden »
Het gesprek met Rody kwam niet echt van de grond. Hoe langer het elfje bij Rody bleef staan praten, hoe chagrijniger Rody er uit begon te zien. Het meisje mompelde iets, en Autumn wist niet of ze het tegen haar had. Rody stond op en liep weg. Autumn haalde haar schouders op, en draaide zich om.

Op dat moment hoorde ze Pepper roepen. “Hé Autumn! Kom eens!”
Autumn bedacht dat het niet veel kwaad kon om even bij te kletsen met haar oude vriendin, en liep in de richting van Pepper.

Eenmaal daar aangekomen, kwam er zo’n spraakwaterval uit haar mond, dat Autumn verbaasd stond van haarzelf: “Heey Peps! Hoe is het met je? Met mij gaat het goed! Wat was er nou net gebeurd? En hoe is het hier op school? Heb je het een beetje naar je zin? Ik denk dat ik het hier wel leuk ga vinden! En wie is iedereen? Wie was dat meisje dat me op de grond gooide? Heb je hier al veel vrienden? Denk je dat ik hier wat vrienden ga vinden? Maar vertel me eerst hoe het je is!”

Zo besloot ze haar waterval, hoopvol keek ze naar haar vriendin…

« [Reactie #70] : 12 jaar geleden »
Het was Arabra gelukt om naar buiten te glippen, nou ja gelukt er was niet veel moeilijks aan geweest. Maar het ging erom dat ze nu buiten was.
Ze hoopte heel erg dat ze nu eindelijk Autumn zou vinden, het was een oude vriendin van haar en buiten haar om kende de Fee niemand.

Langzaam sjokte ze richting het water, en daar zag ze haar vriendin!
Maar Autumn was net naast een ander meisje gaan zitten en ze leken druk in gesprek..

Laat ik haar dan maar niet lastig vallen, misschien heeft ze al veel nieuwe vrienden hier gemaakt..

Arabra liep naar de waterkant een eindje van Autumn vandaar, ze ging zo zitten dat ze haar vriendin en het andere meisje goed in de gaten kon houden.
Als ze uitgepraat was zou ze misschien wel op haar af stappen...
« Laatst bewerkt op: 12 jaar geleden door arabra ömen »

« [Reactie #71] : 12 jaar geleden »
Blij zag Pepper hoe Autumn naar haar toe kwam. Wanneer Autumn bij haar was begon ze te praten en ze stopte niet snel. Allemaal vragen overspoelde Pepper.

Even knipperde het elfje met haar ogen. 'Oké, zal ik maar vanaf het begin beginnen? Oké wat was je eerste vraag ook alweer?' Pepper lachte. 'Volgens mij had je het over hoe het met me is. Nou met mij is alles goed. En ik ben ook blij dat alles goed gaat met jou.'
Pepper glimlachte.
Opeens vertrok haar gezicht. 'Wat er net is gebeurd? Nou ik zal het je vertellen. De meeste van ons dachten even wat verkoeling te gaan zoeken, maar je weet dat ik niet kan zwemmen dus wou ik alleen met mijn voeten in het water om verkoeling te zoeken. Opeens nam Aelnil me voor de grap mee in zijn vlucht bovende rivier. Ik wou nog zeggen dat ik niet kon zwemmen maar ik was te laat. Hij liet me al los.' Even zuchte het meisje om daarna te vervolgen. 'Ik zakte de diepte in en later toen ik bijkwam lag ik hier op de oever.' Toch was Pepper Aelnil dankbaar voor het redden van haar leven. Het elfje was nooit boos geweest op hem.

'Dat was dus het verhaal van wat er net gebeurd was.' Pepper liet zich achterover vallen. 'Maar ik weet wel zeker dat je hier vrienden gaat maken en dat je het hier heel leuk gaat vinden. Welkom op Bumetrel.' Pepper lachte. Het meisje was blij dat Autumn hier nu was. Aan haar kon ze echt alles vertellen.

« [Reactie #72] : 12 jaar geleden »
Het meisje was zo blij Pepper weer te zien! Autumn pakte hand van Pepper, en zei:”Pepsi, ik heb je zo gemist! We gaan zo veel lol hebben samen!”

Ze keek om zich heen, en zag Arabra op een steenworp afstand, ook in het gras zitten. Ook deze elf, had ze al veel te lang niet gezien.

Ze draaide terug naar Pepper, en zei:”Ik ga even naar Arabra toe, ik spreek je straks nog wel, oke?”

Ze liep, nee rende naar Arabra, en viel naast haar in het gras. Ze had haar twee vriendinnen zo gemist, maar ze moest haar tijd en aandacht nu even verdelen tussen de twee.

Het meisje pakte Arabra’s hand, en vroeg: “Hoe ben je hier terechtgekomen? Heb je al mensen ontmoet? Welke lessen heb je, hebben we samen lessen? Wat vindt je van Bumetrel? Wat vindt je van de leraren?”

Het werd een gewoonte van Autumn, om te veel te zeggen.. Ze zweeg, en keek haar vriendin aan, wachtend op antwoorden..

« [Reactie #73] : 12 jaar geleden »
Vanuit haar ooghoeken had ze alle bewegingen van haar vriendin gevolgd en tot haar vreugde kwam ze nu haar kant op rennen.

Ze plofte naast haar neer, waarna ze haar mond open deed waar een waterval van woorden uitkwam.

“Hoe ben je hier terechtgekomen? Heb je al mensen ontmoet? Welke lessen heb je, hebben we samen lessen? Wat vindt je van Bumetrel? Wat vindt je van de leraren?”

Dit kan het elfje zo gemist! Ze probeerde zich alle vragen te herinneren en zo goed mogelijk antwoord te geven.

"Nou ik ben na lang dwalen hier terecht gekomen en had zo half gehoord dat jij hier ook aanwezig was. En omdat ik het dwalen zat was ben ik hierna toegekomen en wonder boven wonder aangenomen! En ja ik heb al wel wat mensen ontmoet, maar er zijn niet veel die me aangsproken hebben. Er zit een meisje bij mij op de afdeling waar ik bijna alles lessen mee heb maar daar komt ook geen woord uit.
Ik geloof dat we toverdranken samen hebben, echt super dat ik twee extra vakken kon volgen! Verder vind ik de school, en de meeste leraren, echt geweldig!"

Over een waterval van woorden gesproken, ze was zo blij haar enige vriendin weer te zien dat ze zelf ook adem te kort kwam om te praten.

"En heb je nog leuke roddels voor me?"  Sloot het elfje haar geratel af..

« [Reactie #74] : 12 jaar geleden »
"En heb je nog leuke roddels voor me?”

Of Autumn nog leuke roddels had? Hoe goed kende Arabra haar vriendin nou? Autumn wist altijd, als een van de eersten wat er waar dan ook gebeurde. Haar bijnaam in het weeshuis, was dan ook roddelqueen geweest. Maar die roddels zouden even moeten wachten. Want eerst moest Arabra de school nog zien, en ze moesten kijken welke lessen ze samen hadden.

“Of ik roddels heb? Met wie denk je dat aan het praten bent?! Maar eerst de belangrijke dingen! Welke afdeling zei je dat je zat? Heracor he? Dan hebben we volgens mij geen lessen samen! Maar bij toverdranken, die les zit nog niet vol! Misschien dat Lar je wel toelaat in zijn les? Dan hebben we dat in ieder geval samen!”

Het elfje dacht even na. Ze kneep haar ogen dicht, tegen de felle zon, en leunde achterover. Ze keek even rond, nog steeds was iedereen vrolijk aan het spartelen in het water, en ze zag het mysterieuze meisje Rody nog steeds aan de waterkant zitten.

“Heb je dat meisje daar trouwens gezien?” zei Autumn, naar Rody wijzend. “Ze is een beetje excentriek, ze is heel stil.. en zit altijd te tekenen. Zij zit ook op heracor.. misschien kun jij eens met haar gaan praten?”