Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Nachtelijk samenzijn  (214 keer gelezen)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [Reactie #25] : 11 jaar geleden »
Elmay probeerde te horen wat Indy zei. Alleen ga terug begreep ze, de rest ging haar wolvenpet te boven. Maar ze begreep het.
'Kom Aelnil, het word tijd om naar binnen te gaan. Voordat iemand anders naar buiten komt....'
Elmay vloog omhoog om de rest van haar spullen te pakken, toen Indy begon te huilen. Met veel moeite bleef ze stil. Aelnil banger maken als hij al was was niet nodig. Toch vond ze het jammer. Ze lande naast Aelnil, en doofde de fakkel. Duister omringde hen. Maar dat was niet erg, Elmay wist de weg naar school vanaf hier ook in het donker te vinden. Ze waren nu moeilijker te zien, maar zij kon ook niemand anders zien. Onder het gehuil van de wolven liep Elmay richting de school. Ze liep voorzichtig, langzaam, om geen geluid te maken. Morgen... Morgen zou Indy weer terugkomen, en zou Elmay haar uithoren over haar tijd in het bos.

« [Reactie #26] : 11 jaar geleden »
De volgende dag, rond een uur of 10

De zon scheen, de vogeltjes fluiten. Het was heerlijk warm, en Elmay liep buiten door het hoge, geurige gras. De groene bomen waaide in de wind, en verderop kon Elmay het bos zien. Maar wacht eens! Het bos kon je helemaal niet zien vanaf hier!

Boem!

Met een klap belande Elmay weer in de werkelijkheid. Ze lag op de koude, houten vloer naast haar bed. Zuchtend stond ze op. Natuurlijk was het te mooi om waard te zijn Dacht ze, terwijl ze een blik door het raam wierp. Buiten waaide het ontzettend hard, en het regende. Niet zomaar een beetje regen, daar hield Elmay wel van, maar dit was storm te noemen. Elmay schoot in haat schoolgewaad, en sloeg een dikke mantel om zichzelf heen.

Buiten was het nog erger als binnen. Het enigste wat ze hoorde was de wind, overal wind. Na een korte aarzeling bij de deur wierp ze zichzelf in het geweld van de wind en de regen. Ze liep door, tegen de tijd dat het bos in zicht kwam was ze doorweekt, en had ze het ijskoud. Ze had afgesproken dat ze hier op Indy zou wachten, maar nergens was beschutting te zien. De sirene ging op het natte gras zitten, terwijl de wind nog steeds op haar inbeukte. Vandaaruit keek ze naar de bomen van het bos, misschien honderd meter verderop. De bomen die wild zwaaide in de wind. Ze keek of ze daar misschien een figuurtje kon ontdekken.

Off: Ik weet het, dubbelpost. Maar het was even nodig, anders moest er een heel nieuw topic worden gestart^^

« [Reactie #27] : 11 jaar geleden »
Een nieuwe ochtend, een nieuwe dag, tijd om afscheid te nemen. De vorige nacht nog had Indy een gesprek met Wolf gehad. Of nou ja, zover je een gesprek met een wolf een gesprek kon noemen. Wolf had gevraagd of ze nu weg gingen, Indy had hem duidelijk gemaakt dat zij terug moest. Natuurlijk had ze zilvergrijze wolf dat niet begrepen. Na een lang gesprek, waarbij Wolf vaak was weggelopen, had ze hem duidelijk gemaakt dat zij naar het Grote Staartlozen Hol, aka Bumetrel, moest. Verder had ze hem gezegd dat ze ooit terug zou komen en dat hij geduldig mocht blijven wachten. Eens zou er een tijd komen wanneer ze zouden wegtrekken, alleen was die tijd er nog lang niet. Ze hadden nog eens samen gehuild en waren samen verbaasd geweest wanneer er een reactie van ver kwam. Wolf was helemaal hyper geworden, hij wilde er meteen heen. Een goede kans om het roedel uit te breiden. Indy had gezegd dat hij ze, samen met Zira en de welpen, mocht zoeken, mits ze terug kwamen en zij, Indy, leider bleef. Wolf had haar aangekeken alsof ze iets vreselijks tegen hem zei. Natuurlijk zou zij leider blijven!

En nu was het tijd voor afscheid. Indy stond nog in het bos, maar was onderweg naar de rand. De wolven volgden haar nog een stukje, todat de bomen zichtbaar minder werden en ze plotseling uit het bos waren. Bij de laatste bomen bleven de wolven staan. Indy draaide zich om en grijnsde breed, een wolvenlach. Wolf lachte terug, Indy krabde heb voor het laatst over zijn flank. Wees sterk, zorg voor het roedel Indy huilde tranen, gelukkig kon je dat niet zien, de regen en de wind beukte hard op hen in. Wolf likte haar en draaide daarna terug naar het bos, hij draafde weg, Zira en de welpen aan zijn zijde. Indy staarde hen na totdat de bomen haar zicht blokkeerden. Indy zuchtte. Ze voelde zich plotseling alleen en doorweekt. Ze draaide terug naar Bumetrel. Pas nu zag Indy de gedaante een kleine honderd meter verderop.
'Elmay!'

« [Reactie #28] : 11 jaar geleden »
De regen begon echt vervelend te worden. Elmay was nat, en ze had het ijskoud. Slimgenoeg had ze een niet waterdichte mantel aangetrokken. De wind die erdoorheen waaide hielp niet echt. Toch bleef ze zitten. Opeens zag ze een figuurtje bij de bosrand verschijnen. 'Elmay!' hoorde ze dat figuurtje schreeuwen.
Snel stond Elmay op. Ze begon richting het figuurtje te lopen, maar begon al snel te rennen.
'Indy!' riep ze.
Al snel was ze bij Indy aangekomen. Ze vond Indy er goed uitzien.
'En, hoe was het? Heb je het een beetje leuk gehad?'
Begon ze Indy te overspoelen met vragen.
'Kom, laten we richting school lopen. Het regent hier.' Deelde ze mee, alsog Indy dat nog niet gemerkt had.

« [Reactie #29] : 11 jaar geleden »
Indy lachte terwijl Elmay en zij op mekaar af kwamen lopen. Indy huilde nog steeds, al was het wel minder. Ergens was het een gelukje dat het regende. Het was alsof haar grote zus op haar af kwam rennen. Indy zelf had nooit een zus gehad, ook geen broer trouwens. Ze mocht Elmay echt heel graag, ondanks het feit dat ze wel 2 klassen hoger zat. Haar lach werd al snel een grijns, Elmay ratelde maar door.

'Stop nou, ik kraag het gevoel alsof je me van een logeerpartijtje afhaald, "Heb je het een beetje leuk gehad?" wat een slimme vraag zeg.' ze grijnsde al breder. 'Maar goed, ik heb het wel leuk gehad hoor, heb je ze nog gezien? De wolven bedoel ik? Ze zijn nu weg, ze zijn andere wolven die we vannacht hoorden aan het zoeken, maar ik heb een welp naar je vernoemd.' Samen liepen ze naar Bumetrel te lopen, Indy was nu doornat, zij had namelijk geen mantel om de regen enigszins tegen te houden. 'Echt, ze is net zo agressief als jij bent, kleine May.' Ze sprong grijnzend een stukje opzij zodat ze eventuele klappen kon ontwijken.

« [Reactie #30] : 11 jaar geleden »
Elmay achte het nodig om eerst naar Indy uit te halen voor ze ook maar iets anders zou doen.
'Net zo agressief als mij hé?' Zei Elmay, terwijl ze met haar hand naar Indy uithaalde. Een uithaal die Indy waarschijnlijk al had zien aankomen, ze sprong handig opzij.
'Ik? Agressief? Ik weet niet waar je die rare waanideeën vandaan haalt. Zo een paar daagjes bij de wolven logeren is duidelijk niet goed voor je.' Zei Elmay met een brede grijns.
'Ik heb je gemist, meid. Bumetrel is een stuk saaier zonder jouw.'
Gezamenlijk liepen de twee meisjes richting Bumetrel.
'Wat ziet Bum er vanaf hier toch mooi uit.' Verzuchtte Elmay. Ondanks de regen die neerkletterde voelde ze zich uitzonderlijk vrolijk nu Indy weer terug was.
« Laatst bewerkt op: 11 jaar geleden door Elmay Leylia »

« [Reactie #31] : 11 jaar geleden »
'Hoe moet ik het anders noemen? Ondernemend?' Elmay haalde inderdaad uit, goed dat Indy haar zo goed kende.
'Ik heb jou ook gemist...ondanks ik mijn oude vrienden om mij heen had...raar eigenlijk, ik dacht dat ik nooit zo afhankelijk van vrienden zou worden, totdat jij mijn vriendin werd.' Ze grijsde weer. 'Zie, het is weer allemaal jou schuld.' Ze gaf Elmay een plagerige duw.
Een poosje liepen ze zwijgend naast elkaar naar Bumetrel.
'Wat ziet Bum er vanaf hier toch mooi uit.' begon Elmay plotseling.
'Ja,' antwoordde Indy. 'Ik heb hier 's nachts veel naar gekeken.'
Weer een stilte.
'Zo, geen problemen gehad dus? Geen Lar? Geen Gustaf of een ander probleem? Ik schrok gister wel toen je niet meer antwoorde. Ik had zeker niet verwacht dat het Aelnil was, wat deed hij eigenlijk daar?'

« [Reactie #32] : 11 jaar geleden »
'Ondernemend is denk ik het goede woord ja.' Grijnsde Elmay.
'Ach, allemaal mijn schuld....' Elmay duwde terug. 'Arm kind. Ach, ik ben blij met jouw als vriendin.' Grijnste Elmay. De school begon steeds dichterbij te komen.
'Bumetrel is mooi, vanaf hier. Geen discussie mogelijk.' zwijgend liepen ze verder.
'Nee, geen problemen gelukkig. Zie je wel, zonder jouw kom ik een stuk minder in de problemen' grijnsde Elmay. 'Ja, Aelnil was erg bang. Ik heb geen idee wat hij daar deed. Ach, het is allemaal goed gekomen, geen Lar die is komen opdagen, dus we hebbe niets te klagen.'
De 2 meisjes liepen door de poort, Bumetrel binnen.

« [Reactie #33] : 11 jaar geleden »
En toen...ging ie op slot ^^


   << Ultrahip ^^

« [Reactie #34] : 11 jaar geleden »
Dit topic is gesloten.