Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Het einde van de vakantie  (519 keer gelezen)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 8 jaar geleden »
De stapel perkamenten die Ernst in zijn handen droeg zagen er perfect uit. Niet alleen waren de perkamenten zelf in goede staat en keurig samengebonden, maar ook de tekst die erop stond was leesbaar en vrij van inktvlekken. Hij had er zijn best op gedaan, want hij had het idee dat dat wel het minste was dat Mirage van hem verwachtte. Hij had het bovendien al af, voor het einde van de vakantie.

En nu stond hij dus voor de deur van zijn Sire, nerveus of in elk geval onzeker over wat haar uiteindelijke oordeel zou zijn: een nieuwe, x-de kans of een verstoting. Hij had er zijn gedachten over laten gaan, maar niet teveel, hoeveel kon je plannen naar aanleiding van zo'n keuze?

De deur werd geopend en hij liep naar binnen. 'Goedendag,' groette hij en wachtte af wat haar respons zou zijn.

« [Reactie #1] : 8 jaar geleden »
Het was slechts een kwestie van tijd geweest voor de jongen zou komen en daar was hij uiteindelijk. Ze stak een arm uit en pakte de perkamenten aan, waarna ze deze globaal begon door te kijken. Sommige stukken las ze daadwerkelijk, andere zweefden haar ogen slechts overheen. Hierdoor kreeg ze een indruk van het werk van haar childe. Al die tijd zweeg ze en pas na een zeer lange tijd keek ze op. Ze hoopte maar voor Ernst dat hij was gaan zitten of een leesboek had meegenomen, anders was het wachten wel érg lang geweest. 'Netjes,' complimenteerde ze de jongen. 'Ik had erger verwacht.' Er was hier en daar nog wel een foutje te vinden in spelling en grammatica, maar het was een héle verbetering met wat ze eerder had gezien. 'Als je dit eerder had gedaan had je het jaar gehaald,' sprak ze vervolgens, met een blik naar Ernst, benieuwd of die er nog wat op in te brengen had.

« [Reactie #2] : 8 jaar geleden »
'Ja, Sire,' antwoordde Ernst gehoorzaam. Ze had immers gelijk en bovendien leek dit een goed moment om eens niet tegen haar in te gaan.

Hij had inderdaad na vijf minuten maar een stoel gepakt om op te zitten. Niet zozeer omdat hij moe werd, maar vooral omdat hij zich geen andere houding wist te geven terwijl zijn Sire de perkamenten doornam.
Het viel hem mee dat ze tevreden was met zijn werk en er zelfs een complimentje voor gaf.

Zelf had hij zich er allang bij neergelegd dat hij het jaar over moest doen. Het was voor het grootste deel toch zijn eigen schuld, vond hij. Het was vooral het feit dat zijn Sire het afkeurde dat hij vervelend vond.

« [Reactie #3] : 8 jaar geleden »
Ze richtte zich opnieuw tot de jongen. 'Je gaat dit jaar opnieuw naar Bumetrel.' Ze was veel te goed voor die jongen, maar hem niet terugsturen zou gelijkstaan aan Gustaf gelijk geven en hem laten winnen. Dat mocht ze niet laten gebeuren. 'Je komt eens per maand thuis en dan wil ik je voortgang zien. Zodra je één onvoldoende hebt haal ik je van school en laat ik je door Isabelle de Lonvillard onderwijzen.' En dat kon hij maar beter niet hebben. Haar school was goed aangeschreven en er gingen een hoop rijke of adellijke kinderen heen. Ze was een vampier, dus een figuur als Ernst moest ze ook wel aankunnen. In ieder geval zou ze niet meer terugkomen op dat besluit. 'Hetzelfde geldt voor het maken van een blunder. Ik wil niet dat heer Vladistov weer hier verschijnt om in geuren en kleuren te vertellen dat je een primus de ziekenzaal op geslagen hebt.'