Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Vakantie met een weerwolf  (5474 keer gelezen)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 8 jaar geleden »
Off: Ik weet niet welke stad/dorp in Duitsland ligt dus heb ik maar gegokt.


-----------------------------------------
Ypsilon
-----------------------------------------
Het was redelijk vroeg in de ochtend toen er een landelf en een weerwolvin met koffers liepen.* De zon stond nog laag maar hij was er wel. Als ze eerder uit hun huisje waren gegaan hadden ze de zon zien opkomen.  

‘Heb je al zin in de vakantie?’ Vroeg Rodolf aan zijn reisgenote Bwalda. Zelf had hij er wel zin in. Lekker thuis, waar het lekker groot was. De huisjes van Ypsilon waren niet erg maar het kon niet op tegen zijn huis.  En de nog tamelijke jonge bediendes.

Gelukkig de man die hun op kwam halen was al gearriveerd met vier paarden? ‘Meneer waarom heeft u vier paarden mee? Ik heb maar een gast.’ Hij knikte even naar Bwalda. ‘Gegroet mijnheer.’ Antwoordde de man. ‘Ze willen dat u veiliger reist daarom heb ik een wachter mee genomen.’ Hij wees naar een man die achter een paard stond. Rodolf knikte. En draaide zich weer om naar Bwalda. ‘Zal ik je op je paard helpen?’ Hij glimlachte vriendelijk. Mannen hoorde eenmaal met zulke klussen de vrouw te helpen.  


*Een gm dat je meeloopt? Als dat mag. Anders pas ik het aan.
« Laatst bewerkt op: 8 jaar geleden door Rodolf Melicroth »

« [Reactie #1] : 8 jaar geleden »
Bwalda liep met haar kleine tasje het huisje uit, met Rodolf mee. Het was heerlijk weer. 'Natuurlijk heb ik er zin in! Eindelijk even weg van hier, een nieuw avontuur tegemoet. En jij?' Ze kwamen bij de paarden aan en Bwalda stond meteen stil. Wat een enorme dieren. Achter een van de paarden stond een wachter. Zijn ouders hadden zich goed voorbereid op de komst van hun zoon. En de bediende deed wel heel netjes tegen Rodolf.

'Sorry?' Ze keek even naar Rodolf. Dacht hij nou echt dat ze op deze dieren ging zitten? 'Daar durf ik echt niet op te gaan zitten hoor!' Ze keek hem verontwaardigd aan. Dan ging ze liever lopend naar zijn huis. 'kunnen we niet lopen? Zo ver weg woon je toch niet?' Ze wist dat Rodolf dat nooit zou doen.

« [Reactie #2] : 8 jaar geleden »
'Ik heb ook erge zin om naar huis te gaan, even geen school.' Fantastisch.

Rodolf keek Bwalda even verbaasd aan. Kon ze niet paardrijden? 'Bwalda jou loop idee is een optie maar dan zijn we nog voor het donker niet thuis. En ja ik woon vlakbij op paardrijd afstand. En zo moeilijk is het ook weer niet..' Niet dat bij Rodolf de eerste keren goed gingen. Maar Bwalda moest gewoon. 'Wil je het echt niet proberen? Als ik dan de teugels van jou paard vast hou. Dan hoef jij allen het zadel maar vast te houden. Durf je het dan wel?' Nogmaals kijk hij haar vriendelijk aan. Zeg ja zeg ja.

« [Reactie #3] : 8 jaar geleden »
Ze wou geen nee zeggen tegen Rodolf, maar ze durfde niet. Langzaam zette ze haar voet in de opstijg beugel en hield het zadel vast.

Met iets te weinig kracht zette ze zich af. Ze verloor haar evenwicht en viel achterover op de grond. Ze stond snel weer op en klopte haar kleren af. Dit kon niet nog een keer gebeuren, ze moest een beetje netjes bij de ouders van Rodolf aankomen.

Ze probeerde het nog een keer. ze zette iets meer kracht en haar been vloog over het zadel. Ze zat! Ze pakte de teugels aan van Rodolf en hield ze een beetje onwetend in haar hand. Volgende stap, het paard voorruit krijgen.

« [Reactie #4] : 8 jaar geleden »
Rodolf was net te laat begonnen met het opvangen van Bwalda. Ze viel maar stond gelijk ook weer op. Hij keek even naar de wachter die met een blik keek: waarom ben ik hier. Hij grinnikte even. En keek weer naar Bwalda die nu wel op het paard zat.
Snel beklom hij het paard naast Bwalda. 'Bwalda, de teugels hou je zo vast.' Hij liet zijn eigen handen aan de teugel zien. 'Maar als je wilt kan ik de teugels ook wel vast houden?' Rodolf kon toch niet in vijf minuten Bwalda leren paardrijden.

De wachter en de bediende stapte op en wachtte tot de twee kinderen zouden vertrekken. Wat misschien nog lang zou duren.

« [Reactie #5] : 8 jaar geleden »
'Nee ik zit eindelijk, nu wil ik leren paardrijden ook!' Ze was vastberaden nu ze de moed had gevonden om op het dier te zitten.

Ze pakte de teugels vast zoals Rodolf voordeed en trok er een beetje te hard aan. Het paard hinnikte, schraapte zijn hoef over de grond en schudde zijn kop. Ze slaakte een gilletje en sloeg meteen haar armen om de hals van het beest. Straks viel ze er nog af!

Ze keek naar de grond maar werd al duizelig van de hoogte. Ze zag de bediende en wachter geïrriteerd kijken en ze ging snel weer rechtop zitten. Wat een nachtmerrie was dit zeg.

'Oké, op naar het vakantieadres!' Ze deed zich stoerder voor dan ze was, maar dat had Rodolf ook wel door. Ze was daar niet erg goed in had ze afgelopen jaar gemerkt.

« [Reactie #6] : 8 jaar geleden »
'Oke, ik vind het goed.' De wachter en de bediende zouden het vast vreselijk vinden. Maar ach ze werden toch wel betaald.

Rodolf moest zachtjes grinniken om Bwalda. Ze zat dan wel maar paardrijden kon ze nog niet. Toen ze haar armen om het paard sloot, moest hij echt moeite gaan doen om niet in lachen uit te barsten.

'Weet je zeker dat we kunnen.' Vroeg hij een beetje lacherig. Voordat ze kon antwoorden gaf hij zijn paard het signaal dat het mocht lopen. De wachter en de butler volgde. Het paard van Bwalda volgde ook snel. Het was immers een kudde dier. Hij was benieuwd of Bwalda het voor elkaar zou krijgen dat haar paard naast de zijne zou gaan lopen. Zonder enkele instructie.

« [Reactie #7] : 8 jaar geleden »
Een beetje te hoopvol zat ze op het paard. Zou het haar gedachten kunnen lezen? Ze vond paarden altijd fascinerende wezens. Ze deden altijd precies wat de berijder wou, zonder dat hij het hoefde te zeggen. Maar dat maakte ze ook eng.

"Ga lopen!" Dacht ze toen het paard van Rodolf ging lopen. Hij deed het! Het paard liep. Met haar ogen dicht dacht ze weer na "Ga naast het paard van Rodolf lopen" Ze wachtte even en deed toen haar ogen weer open. Mislukt! Hoe kon dit nou? Uit frustratie, zonder dat ze het doorhad, trok ze hard aan de rechterkant van de teugels. Het paard maakte een scherpe bocht, hinnikte en liep opeens op zijn achterpoten.

Ze schrok zich wild en was te laat met het vastgrijpen van zijn nek. Met een gilletje rolde ze van het paard af, over zijn kont en met een klap op de grond. Ze bleef een paar minuten beduusd op de grond liggen. Wat had ze in hemelsnaam fout gedaan?

« [Reactie #8] : 8 jaar geleden »
Rodolf schrok op van het gehinnik en keek achterom. Het paard waar Bwalda op zat steigerde en ze viel er af. Snel liet hij zijn paard draaien en kwam met een drafje op Bwalda af. Vlak voor haar stapte hij af. Liet zijn paard los. Liep naar Bwalda's paard en kalmeerde hem.

Toen pas kwam Bwalda aan de beurt. 'Gaat het wel?' Vroeg hij toch maar bezorgt aan Bwalda. Hij hoorde dat weerwolven wel tegen een stootje konden. Maar Bwalda was toch een meisje die waren meestal wat gevoeliger. Hij stak zijn hand uit zodat hij Bwalda kon helpen opstaan. 'Weet je zeker dat ik niet de teugels moet vasthouden?' Er was ook een andere optie. Alle bij op het zelfde paard, maar dat zou erg ongepast zijn.

De wachter en de bediende keken maar eens achterom. De wachter zuchtte. 'Kinderen ook..' Zei hij geïrriteerd tegen de bediende. 'Wat je zegt.' Antwoordde de bediende. Beide keerde ze om en draafde naar de kinderen. 'Gaat het hier een beetje?' Vroeg de wachter op vervelende toon.

« [Reactie #9] : 8 jaar geleden »
Versuft lag ze toe te kijken hoe Rodolf haar paard kalmeerde. 'Ja, het gaat geloof ik wel'. Een beetje beduusd pakte ze Rodolf zijn hand om op te staan. Ze hield hem iets langer vast dan nodig, om er zeker van te zijn dat ze bleef staan. De wereld om haar heen draaide een beetje. 'Misschien is dat wel een goed idee, maar ik wil het wel een keertje leren'. Ze wachtte even tot de wereld weer stil stond en klom toen op het paard.

Ze gaf de wachter een vuile blik vanaf haar plaats op het paard. 'Luister eens, meneer. U bent hier om ons te beschermen, als deze taak U verveelt zou U eens moeten overwegen om een ander beroep te kiezen'. Ze stak haar kin in de lucht en gaf haar teugels aan Rodolf, die ook alweer op zijn paard zat*. Een man die zijn beroep niet met liefde uitvoerde, was net zo weinig waard als een melaatse.

*goed?

« [Reactie #10] : 8 jaar geleden »
'Gelukkig maar dat het gaat.' Hij zou het vervelend vinden als Bwalda wat onder de leden had gekregen. Bwalda gebruikte zijn hand als opstaan middel en ze stond. Wel hield ze iets langer zijn hand vast. Vreemd maar oke.
'Ik kan het je bij mij thuis wel leren. Tijd zat.' Zijn hand werd losgelaten en Bwalda klom op het paard.
Zelf stapte hij ook weer op en ging met zijn paard naast Bwalda staan.

De volgende situatie was wat vreemd. Een meisje een weerwolf die een landelf man op zijn plaats wees. De wachter bleek er ook niet blij mee te zijn.

'Jongedame.' Begon de wachter. Maar hij stopte. Rodolf het kind van zijn betalers keek hem waarschuwend aan. Waarom waren kinderen ook zo vervelend. Dat kind stond boven zijn plaats. En leuk vond hij het niet. Hij draaide zich maar weer om en nam samen met de bediende wat afstand van die vervelende kinderen.

Rodolf knikte goedkeurend toen zijn personeel wat afstand nam. En glimlachte vol trots naar Bwalda. 'Ik heb die wachter nooit gemogen.' Hij pakte de teugels aan die Bwalda hem gaf en begon zijn paard de sporen te geven.

'Zeg.' Vroeg Rodolf na een paar minuten. 'Wil je misschien proberen te draven.'

« [Reactie #11] : 8 jaar geleden »
'oké leuk, maar eerst wil ik je huis zien! Is het echt zo groot als ik denk?'

De wachter probeerde haar op haar plek te zetten maar werd waarschuwend aangekeken door Rodolf. Hoe kreeg hij het voor elkaar? Ze had de man inderdaad beledigd maar hij had zo neerbuigend gedaan! Trouwens, dat ze een minderwaardig wezen was betekende nog niet dat ze geen manieren had. Ze kon zich best als een dame gedragen, als hij dat ook deed tenminste.

Met een gevoel van euforie doordat ze niet de enige was die de wachter niet kon uitstaan, gaf ze antwoordt op Rodolf zijn vraag. 'Prima, zeg maar hoe het moet!' Ze begreep echter niet echt wat draven was, maar het zou vast niet veel erger zijn dan het circustrucje van net.

« [Reactie #12] : 8 jaar geleden »
'Ligt er aan er aan hoe jij over mijn huis denkt.' Zijn huis was niet klein zoals bij de armen maar ook weer niet zo groot als die van Koningen. Het was gewoon iets er tussen in.

Mmh hoe legde je draven uit. 'Ten eerste als het paard gaat draven voelt dat heel anders als stappen. Wat je dus moet doen is het meebewegen. Als je omhoog word gegooid, ga dan ook omhoog. Anders word het nog een pijnlijke rit.'
Rodolf keek even waar de wachter en de biedende was. Als ze nu een stukje zouden draven konden ze hun lekker inhalen. 'O, nog een tip, hou het zadel maar vast. Ik doe de rest wel. Ben je er klaar voor?'

Op het teken wat Bwalda gaf, spoorde hij zijn paard tot draven aan. Rodolf zat ook meteen al op het goede been en keek even naar Bwalda hoe het die verging. Mmh hij wist het niet wat hij ervan moest denken.


'Hoeveel salaris krijgt u dan?' Vroeg de wachter aan de bediende. 'Nou zo'n..' Abrupt werd de bediende onderbroken door Rodolf zijn schreeuw. 'Tot zo!!' Schreeuwende jongeheer Rodolf naar het personeel. 'Wat is het toch een vervelend kind. Hoe is hij opgevoed? Door wolven?' De wachter grijnsde. En de butler moest er om lachen. 'Vandaar dat hij nu ook een weerwolf meeneemt. Voor zijn verdere opvoeding.' De butler grijnsde naar de wachter.

« [Reactie #13] : 8 jaar geleden »
Tja, ze zou het huis vanzelf wel zien. Eerst er zien te komen. Ze zat met een half oor naar Rodolf te luisteren en ondertussen naar de prachtige omgeving te kijken. Ze schrok toen Rodolf haar paard opeens liet '"draven". Ze pakte het zadel vast en hield het stevig vast. Die sprongen deden echt pijn aan haar kont.

Ze durfde Rodolf niet te vragen om te stoppen, daarnaast zou hij het toch niet horen want hij schreeuwde iets naar de wachters. Omdat haar paard achter het paard van Rodolf liep kon ze net opvangen wat het personeel zei over Rodolf. Dit zou ze hem moeten vertellen, zo praat je niet over het kind van je heer!

Ze gingen wel heel erg snel! 'Rodolf! Stop nou, straks raken we je personeel kwijt!' Ze keek nog even achterom. Het personeel was nog aan het begin van het pad.

« [Reactie #14] : 8 jaar geleden »
Voor Rodolfs gevoel ging het goed. Hij wist dan ook niet dat Bwalda er moeite mee had. Maar na een tijdje vroeg ze toch of ze konden stoppen. Nou ja prima. Hij liet zijn paard en die van Bwalda weer overgaan in stap.

Hij keek even achterom en zag dat zijn 'personeel' nog in zicht was. 'Ach zo ver zijn ze niet uit de buurt.' Hij keek weer terug naar Bwalda. 'Wat vond je er van?'

Na een tijd kwam toch echt zijn dorp in zicht. Bijna thuis. 'Hier woon ik dan.' En hij strekte zijn hand uit naar het dorp.


'We zijn er eindelijk, nu hoeven we niet meer op dat kind en zijn gast te letten.' Vertelde de wachter.
De butler knikte. 'En we hebben weer wat verdiend.' Van het kind af mooi.

« [Reactie #15] : 8 jaar geleden »
'Tja, een hele ervaring was het wel'. Ze was nog even aan het bijkomen van de schrik toen Rodolf zijn "dorp" aanwees. Vergeleken met haar menselijke dorpje was dit een wereldstad. Zoveel huizen! Ze keek met grote ogen naar de stad die voor haar lag.

'En welk huis is precies van jouw ouders?' Ze vond ze allemaal erg mooi, maar er was er één die er bovenuit stak. Een groot huis met twee torens. Het was van steen gebouwd. Natuurlijk was die niet van Rodolf zijn ouders, dit huis was van een koning of iets dergelijks.

Om haar heen liepen allemaal elfen. Ze was altijd al van mening geweest dat er veel elfen op ypsilon zaten, maar zoveel elfen had ze nog nooit gezien. Oudere, jongere, vrouwen, mannen en baby's. Ook rook ze heerlijke geuren en verderop hoorde ze muziek. 'Wauw! Het is hier prachtig Rodolf' Ze had nooit gedacht dat iemand die op zo'n plek woonde graag naar school ging aan de andere kant van het land.

« [Reactie #16] : 8 jaar geleden »
'Daar zo.' Rodolf wees naar een huis dat iets groter was dan de gemiddelde huizen die er stonden. Het was nog zo'n 300 meter verder op.
Stiekem keek Rodolf naar Bwalda die zijn dorp bestudeerde. Ze vertelde hem dat ze het hier prachtig vond. Hij haalde zijn schouders op. Het was zijn thuis dat was niet prachtig maar gewoon. 'Ach ja gewoon een simpel landelven dorpje. Meer niet hoor.' Er waren hier ook alleen maar elven, soms een enkele reiziger van een ander ras maar altijd elven.

Langzaam kwamen ze in een drukker gedeelte van het dorp. De elven zagen de twee personen per paard al aankomen en gingen aan de kant. Niet omdat ze speciaal voor Rodolf aan de kant gingen. Nee ze gingen aan de kant omdat ze niet vertrapt wilde worden door de paarden.

'Hier is het dan.' Hij liet zijn paard en die van Bwalda stoppen. En wees links van hem naar een huis. Stapte toen af en liep met de twee paarden naar de stallen. Hij gaf Bwalda geen kans om af te stappen. Dan hoefde ze niet dat stukje te lopen.



-----------------------
Thuis
-----------------------

Zag ze het nou goed. Was Rodolf thuis! Snel deed Tamara haar haren goed en rende naar buiten. Ze kon natuurlijk haar zus Kimberly wel waarschuwen maar ach zij wilde Rodolf het eerst welkom heten thuis. Ze zag dat hij net de stallen in was gegaan. 'Hoi Rodolf.' Riep Tamara de landelvin vrolijk. Toen pas zag ze het meisje wat nog op haar paard zat.* Wie was dat?

*Als je al van het paard af bent ziet ze je staan ;)

« [Reactie #17] : 8 jaar geleden »
Bwalda keek naar het huis waar ze voor gestopt waren. Het was een groot huis, dat zeker. niet zo groot als het kasteel, maar dat kon ook bijna niet. 'Je moet niet zo neerbuigend doen over dit dorpje. Waar ik vroeger woonde was het nog kleiner en bovendien smeriger'. Ze stapte af toen haar paard eenmaal stil stond. Ze stond gelukkig weer op de grond. De terugreis zou ook nog een ramp worden, zeker nu ze wist hoe vreselijk het was om op zo'n beest te zitten.

Ze keek even naar het meisje dat de stallen binnen kwam rennen. Had Rodolf al een vriendin? Nee, dat kon niet! Toen herkende ze de verontwaardiging in haar gedachte. Wat een stom kind was ze af en toe toch. Ze kon zich alleen niet voorstellen dat er iemand verliefd werd op Rodolf. Gelukkig had ze niets hardop gezegd.

'Goedemiddag.' Ze keek het meisje vriendelijk aan. Misschien was het wel zijn zus! schoot haar opeens binnen. Ze leken totaal niet op elkaar en ze had Rodolf ook nog nooit gehoord over broers en zussen. Toch was het mogelijk.

« [Reactie #18] : 8 jaar geleden »
'Ik doe ook niet neerbuigend over mijn dorp. Het is voor mij alleen normaal. Maar je hebt gelijk het is een prachtig dorpje.' Hij liep de stallen binnen en liet Bwalda afstappen. Ondertussen bracht hij de paarden op stal.

'Hoi Rodolf.' Klonk het vrolijk door de stallen. Rodolf herkende de stem meteen het was een dienstmeisje met de naam Tamara. Hij liep de stal uit en groette haar vrolijk terug. 'Hoi Tamara.' Hij hoorde ook hoe Bwalda haar begroete. Hij zou ze maar aan elkaar voor stellen.

'Bwalda dit is Tamara, Tamara dit is mijn school vriendin Bwalda.' Zo de kennismaking was gedaan. 'Zullen we dan maar naar binnen gaan dames? Ik heb honger.' Hij glimlachte naar beide. 'Oh Tamara zou jij dat willen doorgeven?' Samen met Bwalda liep hij alvast richting huis.


--------------
Tamara
--------------
'Hoi.' Begroete ze de gast terug. Waarom had Rodolf in Vanas naam een gast mee genomen. En dan nog geen eens een landelf. Wat moest hij met een weerwolven meisje? Hij had haar toch.
'Natuurlijk Rodolf, ik ga de kok meteen waarschuwen.' Ze glimlachte naar hem, niet naar Bwalda. Toen beide studenten bijna het huis in gingen. Begon zij zelf te lopen. Waar was Kimberly ze wilde die weerwolf helemaal niet bedienen. Al snel was ze in de keuken en gaf als informatie dat Rodolf thuis was een een maaltijd wilden. Expres vertelde ze niet dat er een gast bij was.
'He Kimberly. Rodolf is thuis zou jij zijn eten willen brengen.' Ze zag hoe haar zuster knikte. Mooi nu zou haar zus straf krijgen omdat ze maar een maaltijd naar Rodolf zou brengen.


--------------
Moeder Rodolf
--------------
Ah daar kwam haar zoon aan met zijn gast. Vrolijk opende ze de deur. 'Welkom thuis lieverd.' Een grote knuffel kon Rodolf natuurlijk niet ontwijken. Toen richten ze zich tot de gast. 'Hallo ik ben de moeder van Rodolf Annelies.' Ze stak haar hand uit om die te schudden met die van de gast.


Off: had zin in lange post  ;)

« [Reactie #19] : 8 jaar geleden »
Bwalda glimlachte toen Rodolf vertelde dat normaal voor hem was. Zij zou dit nooit als normaal beschouwen, en ze zou hier zeker nooit meer weg willen. Het was hier allemaal zo prachtig! Veel beter dan dat armoedige mensendorp waar zij vandaan kwam.

Ze werd voorgesteld aan het meisje tegenover haar. Niet dat ze er veel wijzer van werd, maar dat kwam nog wel. Ze liep achter Rodolf aan het huis binnen toen hij haar wegstuurde om voor eten te zorgen. Ze was dus een bediende! Ze had het gevoel dat ze nooit goede vrienden met het meisje zou worden. Ze keek haar zo neerbuigend aan en er kon geen lachje vanaf. Niet dat het haar deerde, over vier weken zou ze toch weer naar huis gaan.

Ze werden hartelijk verwelkomd door de moeder van Rodolf. Rodolf kreeg een knuffel en Bwalda een hand. Ze voelde zich gelijk welkom hier. 'Aangenaam, Ik ben Bwalda. De studiegenoot van Rodolf'. De vrouw zou dit allang weten door de brieven van Rodolf, maar het was gewoon beleefd om je voor te stellen.

« [Reactie #20] : 8 jaar geleden »
-------------------
Moeder Rodolf
-------------------
'Leuk je te ontmoeten Bwalda.' Ze glimlachte vrolijk naar het meisje. 'Heb je een goede reis hier na toe gehad?' Tegelijkertijd opende ze de deur verder en liet ze de kinderen binnen. 'Ik moet nu weg maar ik ze je nog wel Bwalda.' Na die woorden verdween ze door een deur.



-----------------
Rodolf
-----------------
Typisch zijn moeder weer. Enthousiast en blij dat Rodolf weer thuis was. Ook werd Bwalda vol vriendelijkheid begroet. Dat scheelde dan weer. Zijn moeder opende de deur helemaal zodat hij en Bwalda door konden lopen. En uiteindelijk ging zijn moeder weg.  
'Je hebt toch wel trek?' Vroeg hij aan Bwalda. En of het antwoordt nou ja of nee was. Hij liep alvast naar een klein eetzaaltje, waar het eten hopelijk straks gebracht zou worden.

In het eetzaaltje schoof hij een stoel naar achter zodat Bwalda kon zitten.


----------------
Kimberly
----------------
Rodolf was thuis. Er verscheen een glimlach toen haar zus Tamara het haar vertelde. En natuurlijk wilde ze het eten wel brengen.
Nadat de kok klaar was met de maaltijd. Liep Kimberly met het bord vol eten en een mand met broodjes naar de kleine eetzaal. Ze opende de deur van de eetzaal en zag Rodolf met.. een andere meisje. Tamara had helemaal niet gezegd dat er een gast was.
Iets wat beschamend kwam ze ook het eetzaaltje binnen. Liep naar de tafel en zetten het eten voor Rodolf neer. Meteen zag ze hoe hij het door schoof naar de gast. 'Sorry Rodolf ik wist niet dat je een gast had.' Toen keek ze de gast aan. 'Ik heb me nog niet voorgesteld. Kimberly Danoris. Dienst meisje van de familie Melicroth.' Ze keek weer naar Rodolf. 'Ik ga meteen een tweede maaltijd halen. Mijn excuses.' Snel verliet ze de kamer weer en was op weg naar de keuken.  

« [Reactie #21] : 8 jaar geleden »
'Ja, een goede reis. Ietwat spannend om voor de eerste keer op een paard te zitten, maar Rodolf heeft me uitstekend geholpen'. Ze was blij dat zijn moeder zo gastvrij was, helaas moest ze meteen weer weg.

'Eigenlijk heb ik best honger, ja'. Ze liep Rodolf achterna de eetzaal in en ging op de stoel zitten die hij naar achteren hield voor haar. Ze bloosde even. Het leek wel alsof hij zich hier meer als heer gedroeg dan op Ypsilon. Hier was hij wel de heer des huizes. 'Dankje'.

Een ander meisje kwam de zaal binnen met een bord vol eten, die Rodolf meteen doorschoof naar Bwalda. Het meisje stelde zich voor en verontschuldigde zich om het feit dat ze maar één bord mee had. Apart, Rodolf had net duidelijk laten zien dat hij een gast mee had. Daarnaast sprak het meisje hem ook nog aan met je, iets wat een bediende nou eenmaal niet deed bij haar heer. Toch mocht ze het meisje wel, ze kwam vriendelijk over. Heel anders dan het andere meisje.

« [Reactie #22] : 8 jaar geleden »
--------------
Rodolf
--------------
Rodolf knikte naar Kimberly dat het niet erg was. En keek toen weer naar Bwalda. 'Dit is wel iets anders dan in een studenten huisje vind je niet?' Sprak hij met wat lichtelijke trots. Het eten zag er zoals altijd piekfijn uit. Het eten zoals hij gewend was. Maar toch het eten wat Bwalda maakte had meestal meer smaak. Misschien kon hij aan Bwalda vragen of ze de kok wat tips wilden geven over smaak. 'Je mag gerust beginnen met eten hoor. Als je echt hevige trek hebt.' Hij zal wel wachten op zijn maaltijd.


-------------
Tamara
-------------
'Was Rodolf tevreden?' Vroeg Tamara toen haar zusje langsliep. 'Nee!' Andwoorde Kimberly bot. 'Waarom had je niet gezegd dat er een gast bij was?' Ze keek haar zus verwijtend aan. 'Oh ik dacht dat je dat wel wist. Maar ik handel het wel weer af.' Zo kon zij met de eer strijden en haar zusje Kimberly niet. Snel ging ze naar de keuken en haalde het tweede bord met eten. Rende naar de eetzaal en opende de deur. 'Het spijt me van me zusje, ik had het haar echt gezegd Rodolf. Maar blijkbaar wilde ze niet gehoorzamen.' Met een schattige glimlach keek ze Rodolf aan. Zette het eten neer en wachtte tot Rodolf haar zou bedanken voor haar 'goede' daden.

« [Reactie #23] : 8 jaar geleden »
Ze wierp even een blik op het bord met eten. Het lag er netjes gesorteerd op. In het studentenhuisje werd het altijd op het bord geschept en door elkaar geprakt, iets wat de smaak verbeterde volgens haar oma. Voorzichtig rook ze eraan. Ze rook allerlei kruiden die ze nog nooit geroken had. 'Het voedsel ziet er heerlijk uit, en zo ruikt het ook. Weet je wat erin zit?' Ze wist dat bepaalde myrofas beschikking hadden tot exclusieve kruiden die uit exotische landen gehaald werden. Ze had er zelf nog nooit mee kunnen koken, tot haar spijt.

'Ik kan wel even wachten, ik denk niet dat het lang zal duren voor Kimberley terug is. Ze had duidelijk spijt van haar onwetendheid, dat arme kind'. De deur ging open en ze wou net glimlachen naar Kimberley, om te laten zien dat het echt niet erg was, toen bleek dat het het andere meisje was. Snel verdween de glimlach weer en veranderde in een koele blik. Ze vertrouwde dit dienstmeisje niet. Ze loog zonder twijfel tegen Rodolf, iets wat hij kennelijk zelf niet doorhad.
« Laatst bewerkt op: 8 jaar geleden door Bwalda Breem »

« [Reactie #24] : 8 jaar geleden »
'Ik heb geen flauw idee.' Toch keek hij naar het bord. 'Volgens mij komt dit uit Hazdor, uit het mensen land..' Hij haalde snel even zijn topografie op. 'Volgens mij hete het Nederland.' Wat op het bord lag was typisch iets uit het dat land.

'Meestal doet Kimberly het prima. Ik weet ook niet waarom het nu opeens fout ging.' Hij haalde zijn schouders op naar Bwalda.
Van een lichtelijke schrik van de deur. Hoorde hij dat Tamara nu binnen kwam. Meteen begon ze zichzelf voor haar zusje te verontschuldigen. De schattige glimlach was lief maar Rodolf moest zich nu als heer gedragen.
'Maar Tamara, ik had toch aan jou gevraagd of jij het zou willen doen?' Meteen zag hij hoe Tamara's blik veranderde in een ontkennend gezicht. 'Maar Kimberly wilde het zo graag doen dat het van mijn mocht. Echt waar Rodolf.' Rodolf zag de onschuldige ogen van Tamara. 'Ach vergeet het maar. Wel zou ik willen dat je ons even alleen laat Tamara.' Tamara zette het eten neer, knikte een keer naar Rodolf en verdween door de deur.

'Ik denk dat de onwetendheid van Kimberly, haar zusters schuld is.' Nou ja het was niet zo belangrijk. 'Zullen we dan maar beginnen met het eten?' Zonder op antwoord te wachten nam Rodolf een hap voedsel. Mmh eten van thuis was toch ook wel lekker.
« Laatst bewerkt op: 8 jaar geleden door Rodolf Melicroth »