Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Huisje 2; Thuiskomst  (2059 keer gelezen)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 8 jaar geleden »
Moe van de reis zat de jonge vrouw op de bank. De haard had ze aan laten maken door een van de figuren die haar zojuist gebracht had. Het verbaasde haar dat het huis zo netjes was en dat er geen konijnen liepen. Fellow woonde hier al twee jaar en was een sloddervos en Natal had overal konijnen lopen. Wie er nieuw bij gekomen was kon ze enkel naar gissen, want ze vermoedde wel dat er iemand bij was. Het meisje was bijna een jaar weg geweest. Het was ook niet niks geweest. Gedoe met de boot, Itamar, onderzoeken en voornamelijk veel gereis. Haar broer zou het afhandelen en zij moest maar uitvogelen wat te doen. Waarschijnlijk zou ze vragen of ze het jaar over kon doen. Ze had immers geen les gevolgd het afgelopen jaar en het zou lastig worden alles goed in te halen.

« [Reactie #1] : 8 jaar geleden »
Fellow kwam net terug van een van zijn bijlessen bij mevrouw Doubek. Hij had een boeiend boek over oorlogvoeringen van haar gekregen. Iets waar in ieder geval veel actie in gebeurde. De kleine kobold begon zowaar zijn smaak te kennen en schijnbaar had hij minder last van zijn leesprobleem als hij het onderwerp leuk vond om over te lezen.

Met het boek onder zijn arm en schone kleding kwam hij terug in het huisje. Hij zag een flikkering aan licht uit de woonkamer komen.
Verbaasd liep hij verder. Yanta zou dat nooit doen en Limki enkel wanneer het niet anders kon...en dat was nu dus niet het geval, want hij was er niet geweest.

Toen Fellow de woonkamer binnenliep zag hij een oude bekende op de bank zitten.
Ze zag er moe uit.
'Katiana?' Vroeg Fellow verbaasd, terwijl hij in de deuropening bleef staan.
Hij wilde haar niet meteen vragen waar ze was geweest en wat er was gebeurd, want dat lag wel erg voor de hand en ze zag er niet uit alsof ze zojuist de beste tijd van haar leven had meegemaakt.

'Wil je ook een biertje?' Want hij wilde vermijden dat als hij vroeg of ze wat wilde drinken, dat hij dan thee moest gaan zetten.
'En ik ga zo een ei bakken. Jij ook een?' Ze zag er wel uit alsof ze wat voedsel kon gebruiken en hij ging toch al voor zichzelf eten maken. Hij was niet zo heel anders gewend met een prinses en een vampier als huisgenoten en Limki kookte tenslotte niet elke dag voor hem.
Too sweet to function

« [Reactie #2] : 8 jaar geleden »
'Is er geen wijn?' vroeg ze. Toen zij hier woonde was er altijd wijn in huis geweest, maar het zou heel goed kunnen dat dat nu weg was of dat er geen wijndrinkers meer woonden. In ieder geval zag ze bier ook niet zitten. Thee ook niet eigenlijk. Ze wilde eigenlijk ook een opmerking maken over ei, ze was zoveel beter gewend, maar ze knikte. Eten was goed en zo slecht kookte de jongen nu ook weer niet. Daarbij had ze niet de zin en energie om zelf nog iets te ondernemen, dus lopen om elders te gaan eten zat er niet in. Ze stond op om in de keuken te gaan zitten.

'Is er nog iets gebeurt in de tijd dat ik weg was?' Fellow behandelde haar dan misschien niet zoals ze gewend was, maar ergens kon ze het ook wel waarderen. Het was niet respectloos, maar ook niet zoals men normaal een prinses behandelde. Maarja, hier was ze ook maar een simpele studente, in plaats van een adellijke luchtelf.

« [Reactie #3] : 8 jaar geleden »
Fellow schudde zijn hoofd. 'Nee, geen wijn. Als je het heel graag wilt, kun je het bij de buren halen. Linwë en Bernard hebben wel wijn.'

Het meisje knikte op zijn vraag over het ei, waarna de jongen even moest glimlachen en naar de eettafel liep om daar zijn boek op neer te leggen.
Hij besloot eerst even bij Katiana bij het vuur te gaan zitten. Zeker nu ze hem ook vragen begon te stellen.
'Ja, best wel veel..' Gaf Fellow als antwoord.

Aangezien hij er vanuit ging dat ze ook wel wilde wat er dan was gebeurd, begon hij met er over te vertellen.
'Bernard is getrouwd.. Zijn vrouw is een nachtelf en al zwanger. Ik heb een vriendin, Limki. Elik heeft ook een vriendin. Een luchtelf uit het eerste jaar, Raleana. Verder is er nog een feest geweest. Er zijn wat studenten in elkaar geslagen en bedreigd door een groep nachtelfen. Er gonzen geruchten over dat de mensen opstandig worden en dat myrofas meer lastig worden gevallen.'
Een korte samenvatting.
Too sweet to function

« [Reactie #4] : 8 jaar geleden »
Het meisje trok een afkeurend gezicht. Haar familielijn was stuk voor stuk puur luchtelfenbloed. Niet alleen hechtte haar familie daar waarde aan, maar ook de burgers deden dit. Er was een reden waarom de koninklijke familie slechts met geselecteerde families mochten trouwen. Daar was tenminste zeker van dat ze puur waren en dat moesten ze ook blijven wilden ze die voorkeurspositie behouden.

'Bernard?' vroeg ze. 'Laat maar zitten, ik houd het wel bij bier.' Bier was niet een heel vreemde drank voor vrouwen in de middeleeuwen, maar het was niet bepaald een drank die iemand zou drinken die iets beters kon betalen. 'Limki was een... weerwolf toch?' vroeg ze. Alsof zij onthouden had hoe dat alles precies in elkaar stak. 'En dat er hier myrofas in elkaar geslagen werden wisten we al lang.' Feestjes werden ook wel meer gehouden, er was dus eigenlijk maar weinig gebeurt. 'Wie is die Linwë eigenlijk?' vroeg ze toen. 'En wie zou er in Vanas naam met Bernard willen trouwen?' Ze was vast gedwongen, dat kon niet anders. Katiana durfde ook te wedden dat haar ouders het niet goed keurden of er niets van wisten. In ieder ander geval was ze verstoten.

'De mensen worden in heel Europa opstandig,' zei ze nadenkend. 'In Svitine valt het tot op heden erg mee, maar ik weet niet hoe lang ik hier mag blijven.' Haar ouders zouden haar niet het risico laten lopen dat ze zou sterven. Niet dat ze daar zin in had, ze was doodgegooid met dat soort dingen de afgelopen maanden. 'Hebben we nog een nieuwe huisgenoot?' Dat was een stuk interessanter.

« [Reactie #5] : 8 jaar geleden »
Fellow knikte trots.
'Ja, een weerwolf. Een hele leuke. Ze zorgt trouwens ook dat dit huis schoon blijft.' Wat Fellow hier van vond werd niet helemaal duidelijk uit zijn toon. Hij was er natuurlijk wel dankbaar voor, maar aan de andere kant wilde hij niet dat Limki zijn huis ging schoonmaken, terwijl ze ook nog een eigen huisje had en blijkbaar zelfs ook Bernard af en toe nog hielp. Aan de andere kant hoefde hij zelf dan wel weer minder schoon te maken en dat kwam zijn mannelijke eer weer te goede.

'Die Linwë is een volbloed nachtelf met een redelijk goede afkomst, al is ze niet van adel geloof ik. Ze heeft Lorrn ook nog een keer met zijn vleugels aan een deur geprikt met haar dolken. Een pittige tante dus. Ze past wel bij Bernard. Zover ik weet zijn ze vrijwillig getrouwd.' Het verhaal van Lorrn kende ondertussen iedereen wel, maar verder de ins en outs van Bernard en Linwë kende hij ook niet erg goed.

'Nee, geen nieuwe. Yanta kende je toch al? Oh, maar Natal is wel in een ander huisje gaan wonen. Waarom weet ik niet.' Het was vast niet zijn schuld.

Fellow keek vriendelijk naar de luchtelf voor zich.
'Maar wat heb jij dan gedaan de afgelopen paar maanden? Als ik vragen mag.'
Too sweet to function

« [Reactie #6] : 8 jaar geleden »
'Je laat je vriendin dit huis schoonmaken?' vroeg Katiana met een frons. Dat zou iemand eens bij haar moeten proberen. Nu zou dat bij haar natuurlijk nooit voorkomen, daar ze nooit een vriendje zou krijgen en bovendien nog verloofd was ook. Auceps was haar beste vriend, die zou gewoon iemand inhuren die dat soort dingen deed voor haar. Nouja, het was in ieder geval fijn dat íemand dit huis schoonmaakte.

'Lorrn aan een deur geprikt?' Katiana had dan wel het idee dat er weinig gebeurt was, maar wat er gebeurt was vond ze toch merkwaardig. Niemand had die jongen ooit aan de deur geprikt? 'Geprikt op zo'n manier dat de dolken dóór zijn vleugels heen zaten?' Dat moest wel pijn gedaan hebben. De vleugels bevatten immers een hoop bloedvaten en zenuwen, dat laatste wist Katiana dan weer niet, maar dat er bloedvaten in zaten wist ze wel en dat je voorzichtig moest zijn met je vleugels eveneens. 'Lorrn was...' Ze dacht even na. 'Een luchtelf, magiebeheersing, toch?'

'Yanta?' Ze begon zich steeds dommer te voelen. 'Ik kan me niet herinneren een Yanta ontmoet te hebben.' Maarja, je kon ook niet van een prinses verwachten dat ze alles en iedereen die ze ontmoette zou onthouden. Ze had al moeite met het koningshuis van Skalatin, laat staan heel Ypsilon... Hoewel dat qua grootte nooit veel kon verschillen, vond ze. 'Zijn de konijnen ook weg?' vroeg ze er toen achteraan. Katiana hield niet van dieren, nooit gedaan en zou ze nooit doen ook.

'Mijn afgelopen maanden bestonden uit bezoeken, overleggen, reizen, hier en daar een feest...' Haar verlovingsfeest bijvoorbeeld, wat niet het vermelden waard was. Als de jongen het nog niet gehoord had zou hij dat snel genoeg doen, het was immers op dat feest bekend gemaakt. Vanzelfsprekend kon ze nog vertellen over hoe ze bijna beschuldigd was van moord op de koningin van Skalatin, maar dat leken haar geen zaken die buiten haar gezin besproken hoefde te worden. 'Niet veel bijzonders dus,' concludeerde ze.

« [Reactie #7] : 8 jaar geleden »
'Nee, dat doet ze zelf.' Zei Fellow met een vage grijns. Nog steeds wist hij niet aan welke voors of tegens hij moest toegeven. 'Zelfs als ik zeg dat het niet hoeft.' Dus ja het was niet zijn schuld.
Toch had het er wel voor gezorgd dat Katiana in een schoon huis thuis was gekomen.

'Ja, op die manier. Hij had die andere luchtelf lastig gevallen, of iets dergelijks... Dus werd hij behandeld naar zijn vlinder-gedrag.' Die Lornn had meisjes zoals een vlinder bloemen had. Even op de ene springen en dan weer doorvliegen naar de volgende.
'Hij is inderdaad een luchtelf bij magiebeheersing, dacht ik..'

De prinses leek niet meer te weten wie Yanta was.
'Een vampiermeisje, eerstejaars.' Misschien ging er dan een lichtje branden. Of was ze voor die tijd al weg geweest. Dat zou ook nog kunnen. De tijd ging zo snel.
'Maar de konijnen zijn ook weg inderdaad, scheelt wel een hoop in de troep...' Want die was natuurlijk niet (bijna) altijd van Fellow geweest.

Katiana vertelde over haar eigen gebeurtenissen, maar die leken ook niet echt heel erg boeiend eigenlijk. Dat kon je dan vast weer niet tegen een prinses zeggen, want dan was ze ongetwijfeld op haar tenen getrapt. Hij knikte maar beleefd en glimlacht.
'Dan zal ik even bier pakken..'

De jongen voegde woord bij daad en stond op en liep naar zijn kamer.
Een paar minuten later kwam hij terug met twee mokken gevuld met Bier met een deftige schuimlaag erop..
Een mok werd voor Katiana neergezet.
'Alstublieft madame' Sprak de landelf vrolijk, waarna hij zelf weer ging zitten.

'Heb je al trek of niet?'

Too sweet to function

« [Reactie #8] : 8 jaar geleden »
Het meisje moest even denken. 'Dus als ik het goed begrijp is er een nachtelf geweest die een luchtelf een vlinder vindt en aan de deur plakt omdat hij luchtelfen lastig valt?' Sinds wanneer gaven nachtelfen daar om? Ze was echt lang weg geweest. 'En als ze eerstejaars is, die Yanta, dan ken ik haar niet. Dit is de eerste keer dit jaar dat ik hier ben.' Ze keek rond, er was inderdaad geen teken van konijn te bespeuren. 'Maar dan zijn we dus met drieën over?' vroeg ze. 'Vertel eens wat over Yanta?' Dan wist ze in ieder geval wat ze zich in huis gehaald hadden.

Ze wachtte even tot de jongen terug was met het bier en bestudeerde het goedje. Ze had het slechts een keer eerder op, gewoonweg om het te proberen, maar ze was er niet dood aan gegaan en thee had ze al zoveel gedronken. Ze nam dan ook aarzelend een slok en concludeerde dat wijn vragen bij de buren een beter idee was geweest. Niet dat ze dit liet merken, zo was ze niet opgevoed. 'Eigenlijk wel, ja,' gaf ze toe. 'Zal ik je gezelschap houden?' vroeg ze. Helpen deed ze vanzelfsprekend niet. Als er iemand was die, indien mogelijk, nog erger was met koken dan Raleana was het zijzelf wel, hoewel Kat dat eigenlijk niet eens wist. Katiana hoefde immers nooit te koken.

« [Reactie #9] : 8 jaar geleden »
Fellow keek opgewekt naar Katiana en knikte.
'Dat klopt. Omdat die luchtelf de beste vriendin is van die nachtelf...Die luchtelf heeft Raleana, trouwens. Dan weet je dat ook alvast.'
Katiana wist het liefst altijd alles. Aangezien hij die informatie had, dan kon hij die net zo goed allemaal ook al geven. Net zoals dat ze nu naar Yanta informeerde.

'Yanta is een vampier. Ze doet die artistieke Academie. We gaan een muurschildering maken, met onze portretten er op en het huis een fris kleurtje geven. Zin om ook mee te doen?'

Toen Fellow terug was had hij niet door dat Katiana zijn bier eigenlijk helemaal niet lekker vond, dat kon ook niet, want hij was perfect getapt.
Het meisje had wel al honger en ze bood hem zelfs aan hem gezelschap te houden.
De landelf glimlachte breed.
'Dat lijkt me gezellig, maar niet te dichtbij de pannen gaan staan, die spetteren wel eens een beetje..'
Waarna hij opstond en met zijn biertje en al alvast in de richting van de keuken liep.
Too sweet to function

« [Reactie #10] : 8 jaar geleden »
Het antwoord bleef even in het hoofd van Katiana, maar ze deed er nog niets mee. ‘Een vampier die academie van kunsten doet?’ vroeg ze. ‘Baobhan zeker?’voegde ze er aan toe, welk andere bloedlijn zou dat immers nog doen? Het huis schilderen, mocht dat wel?  ‘Ik houd wel toezicht,’ zei ze met een glimlachje. Zag zij eruit als iemand die haar kleding vies zou maken? Nu hield het meisje wel van kunst en ze was ook oorspronkelijk van plan die academie te gaan doen, maar haar ouders wilden daar niets van weten en ze had inmiddels ook geen tijd meer om dat als hobby uit te voeren.

Ze liep achter de jongen aan naar de keuken en ging zitten op een stoel, ver van de pannen vandaan natuurlijk. Het meisje keek even nadenkend. ‘Raleana?’ vroeg ze. ‘Raleana Wyliathel?’ voegde ze daar aan toe, waarna ze wachtte op een bevestiging.

« [Reactie #11] : 8 jaar geleden »
'Ja, dat zou best kunnen... Ik verdiep me nooit zo in vampiers.' Het waren maar dode figuren. Yanta was dan nog wel grappig, tenzij ze zeurde. Daarbij zeurde Yanta altijd als hij rommel had gemaakt. Fellow maakte bijna altijd rommel. Dus Yanta zeurde letterlijk altijd. Dus ze was bijna altijd niet-grappig. Dus vervelend. Ingewikkeld.
'Prima als je toezicht houdt.' Zei Fellow met een grijns, hoewel hij stiekem wel al plannetjes zat te maken om haar achterna te gaan zitten met een verfkwast. Al wist hij niet of hij die plannen werkelijk zou gaan uitvoeren... Hoewel het hem best wel heel erg grappig leek..

Fellow keek ook met een lach toen Katiana met een stoel zo ver mogelijk bij de pannen vandaan zat. Hij gaf de luchtelf even een knipoog en begon toen met het snijden van wat spek, paddenstoelen en kruiden.
'Wat wil jij allemaal in je ei?' Vroeg de landelf zakelijk.

'En Ja, Wyliathel is inderdaad de achternaam van Lea. Ken je haar?'
Too sweet to function

« [Reactie #12] : 8 jaar geleden »
De grijns was niet te vertrouwen, maar het meisje zei er verder niets op en deed maar of ze het niet opmerkte. Wel nam ze zich voor bij het schilderen zo ver mogelijk uit de buurt van de jongen te blijven. Je wist maar nooit wat hij van plan was en beelden van een vieze prinses kwamen al in haar hoofd op. Nee, dan kon ze beter het toezicht houden ook maar skippen en gewoon zo ver mogelijk uit de buurt blijven, dat was het meest verstandige, vond ze.

Die jongen was ook werkelijk waar onbeschaamd. Hij glimlachte naar haar, wat niet erg was, maar vervolgens kreeg ze ook nog een knipoog! Het was dat ze Fellow langer kende en dat ze het eigenlijk ook wel min of meer verwacht had, maar anders zou ze zeker diep beledigt zijn geweest en zich ook ontzettend ongemakkelijk hebben gevoeld bij de situatie. Het was maar goed dat dit niet het geval was. 'Het maakt me niet uit,' zei ze, vertrouwend op Fellows gevoel voor smaak.

'Haar vader was de broer van mijn moeder,' zei ze. Was, want de vader van Raleana was uit de gratie geraakt bij de familie en daar ook uit gezet, plus dan nog het feit dat hij niet meer leefde. Katiana had Raleana heus wel een kans willen geven om weer in contact te komen met de familie, zij kon er immers niets aan doen en haar ouders leefden niet meer, het was hun schuld geweest dat het gezin zo afgezonderd leefde, maar blijkbaar had Raleana of enig ander lid van datzelfde gezin nooit de behoefte gehad daartoe. Dat hield ook in dat Katiana vond dat ze niet meer bij de familie hoorde.

« [Reactie #13] : 8 jaar geleden »
Fellow knikte naar Katiana en brak een eitje welke vervolgens in de man werd gedeponeerd, samen met wat van de andere ingrediënten.
In de tijd dat het eitje begon te stollen en een waar omelet aan het vormen was, sneed de jongen nog wat plakken brood af, zodat hij hierop het ei kon laten glijden.

Dit zou hij daarna nog een keer herhalen, zodat hij twee goed gevulde borden had. Het bord dat er dan het netst uit zag, zou hij wel aan het meisje geven. Ze leek ook wel van orde en dergelijke te houden, dus dan zou ze een morsig bord vast niet kunnen waarderen.
'Komt er zo dadelijk aan, dame..'  Sprak de elf vrolijk. Hij mocht Katiana wel, al had ze een gebruiksaanwijzing en reageerde ze altijd erg grappig op zijn gegrijns, geglimlach of zijn knipogen. Gelukkig wist ze wel dat hij er niets mee bedoelde, of dat hoopte hij dan maar.

Bij de uitleg van Katiana over wie Raleana was, knikte de jongen aandachtig.
'Oh, dus ze is je nichtje. Wat grappig. Dat wist ik helemaal niet. Gingen jullie veel met elkaar om vroeger? Of niet? Ze doet de Academie voor Nachtwezens, wist je dat? Als eerste niet Nachtwezen. Best knap, vind je niet?'
Too sweet to function

« [Reactie #14] : 8 jaar geleden »
'Ze is niet mijn nichtje,' sprak Katiana, alsof het de gewoonste zaak ter wereld was, maar ook meteen op een toon die duidelijk maakte dat ze het er niet over wilde hebben, maar eigenlijk irriteerde ze zich eraan dat hij dit concludeerde. Ergens vermoedde ze dat de jongen er gewoon over door zou vragen. Hij had immers met een weerwolf, het was niet dat hij de situatie zou begrijpen.  Haar familie wilde nu eenmaal niet geassocieerd worden met Raleana. Kat vond het dan ook weer erg typisch dat juist zij nachtwezens ging doen en een relatie had met een nachtelf, wie anders zou dat moeten doen? Nee, wat Katiana betreft was die kant van de familie te besmet door de landelfen, de vervloekte wezens die hun vleugels verloren door hun zonden. Daar zou dan ook nooit meer iets goeds uit komen.

« [Reactie #15] : 8 jaar geleden »
Fellow trok zijn wenkbrauwen even op bij het antwoord van Katiana. Van bloedband waren ze wel nichtjes, maar blijkbaar in de praktijk niet. Hij wilde uiteraard wel weten waarom dat dan zo was en wat er was gebeurd waardoor ze dan geen familie meer waren echt. Echter had de jongen aan de toon van Katiana echt wel gehoord dat ze het er verder niet meer over wilde hebben. Het was zo'n scherp randje, dat erg waarschuwend klonk. Fellow knikte.
'Oké.. Sorry...' Hij wilde geen ruzie met haar, ook al had hij niet expres dat onderwerp aangesneden.

Gelukkig waren net nu de eieren klaar. In elke hand pakte de landelf een bord.
'Zo, het eten is klaar. Pak jij bestek? Dan zet ik de borden op tafel en tap ik een biertje nog voor mezelf. Jij ook nog een? Of moet ik bij de buren even wijn voor je gaan halen?'
Dat laatste was een aanbod, omdat hij niet wilde dat zijn huisgenote van streek zou rake, doordat hij per ongeluk een gevoelig onderwerp had aangesneden. Vrouwen die van streek waren, waren eng en onberekenbaar en daarom dus heel erg gevaarlijk. Nee, vrouwen kon je maar beter op streek houden.
Too sweet to function

« [Reactie #16] : 8 jaar geleden »
Het was ook eigenlijk niet helemaal eerlijk. Die jongen was meer dan simpelweg een huisgenoot van haar (hoewel ze dat nooit zou toegeven) en de toon waarop hij zijn excuses aanbood liet haar toch twijfelen of ze niet beter een korte toelichting moest geven. Ze sloot voor een kort moment haar ogen. 'Haar vader trouwde met een kruisling,' verklaarde ze. Meer uitleg was niet nodig vond ze. Het was toch immers vanzelfsprekend dat iemand uit de familie gezet werd als deze met een ander ras of een kruisling kwam aanzetten?

Het meisje knikte en stond met tegenzin op om bestek te pakken. Het was dat hij gekookt had voor haar, anders had ze dit ook nooit gedaan voor hem. 'Bier is nog altijd prima,' zei ze met een klein glimlachje. Ze hield er nog altijd niet van, maar om hem nu al die moeite te laten doen voor een glas wijn? Daarbij zou ze dan ook nog eens lang op hem moeten wachten en zou het eten koud worden, nee dat was alles behalve praktisch. Geduldig wachtte ze, na het pakken van het bestek, tot Fellow terug zou zijn.

« [Reactie #17] : 8 jaar geleden »
Geheel tegen Fellow zijn verwachting in, gaf Katiana toch nog een antwoord op zijn vraag. Al was het wel duidelijk dat ze er verder niet echt meer iets over kwijt wilde. Toch was Fellow er nog niet helemaal klaar mee, zij het op een andere manier, maar dat kwam dan zo dadelijk wel, na het pakken van het bier en het dekken van de tafel.

Nadat Katiana opstond om bestek te pakken, zette Fellow de borden neer op de eettafel en liep hij met de twee mokken naar zijn kamer om nieuw bier te pakken. Het viel hem weer alles mee dat ze toch met het bier tevreden was (dat kon ook niet anders met zijn geperfectioneerde tapkunsten) en hij niet nog naar de buren hoefde om te bedelen voor wijn.
Toen Fellow terug kwam, met twee gevulde mokken, lag het bestek al op de tafel en zat Katiana geduldig op hem te wachten.
Fellow lachte vrolijk naar haar en deponeerde de mokken op tafel, waarna ook hij ging zitten.
Ui respect voor de dame waarmee hij aan tafel zat, deed hij zelfs even snel zijn muts af en zijn piekende haar van verschillende lengtes kwam tevoorschijn.
'Eet smakelijk!'

Vervolgens nam Fellow zijn eerste hap. Toen zijn mond weer leeg was, besloot hij nog wat vragen te stellen. Eerst de praktische en daarna pas de wat persoonlijkere.
'Als je me wat paluti geeft, dan wil ik morgen wel wijn voor je halen als ik eten ga halen. Wat voor wijn zou je dan willen?' De jongen gebruikte expres niet de woorden "boodschappen doen" omdat hem dat net iets teveel aantastte in zijn mannelijkheid, maar met een Yanta in zijn huis die niet at en met een prinses die het uit principe niet deed, zat er voor Fellow niets anders op dan zelf de boodschappen te doen, want hij wilde ook niet dat Limki dat dadelijk allemaal voor hem zou doen.
De gedachte aan Limki deed hem ook weer zijn andere vraag herinneren..
'Vind jij dat mijn familie mij ook zou moeten verstoten, omdat ik een relatie met Limki heb?'
Too sweet to function

« [Reactie #18] : 8 jaar geleden »
Katiana had inmiddels ook al een hap genomen van het eten. Ze had tijd genoeg om haar mond leeg te eten in de tijd dat hij zijn voorstel deed. Het meisje knikte. 'Als je de wijngaardenier vraagt om wijn voor mij weet hij wel welke hij mee moet geven,' zei ze met een glimlachje. 'Herinner me eraan dat ik je straks wat geld mee geef.'

Uiteindelijk kwam dan toch de vraag. Ze had het wel verwacht, aangezien hij een landelf was en Limki een weerwolf en dat over een soortgelijke kwestie ging natuurlijk. Weerwolven waren immers ook maar halfwezens, dus die zouden eigenlijk ook verstoten moeten worden, volgens haar woorden van zojuist. 'Toen die beslissing genomen werd was ik nog erg jong, Fellow,' herinnerde ze hem eraan, aangezien het meisje een beetje het idee kreeg dat hij haar woorden in de mond legde. Niet dat hij dat deed, maar dat gevoel kreeg ze er dus bij. 'Wat mijn familie doet is niet iets wat ik ook per se zou doen, maar als je in onze familie had gezeten was je inderdaad verstoten.'

« [Reactie #19] : 8 jaar geleden »
Fellow knikte bij de woorden van Katiana. Gewoon vragen aan de wijngaardenboer of zoiets dergelijks. Nou dat moest wel lukken, als hij het niet vergat. Wat hij vast niet deed, want hij schreef het gewoon op. Hij zou een 'niet vergeten'-lijst maken (wat ook weer veel stoerder klonk dan een boodschappenlijstje).

Het antwoord op zijn vraag was wat minder bevredigend. Ze wees hem erop dat het lang geleden was en dat de keuze van haar familie niet perse de hare was en dat het in haar familie wel het geval zou zijn geweest dat hij zou worden verstoten. Dat was zijn vraag alleen niet geweest. Hij wilde weten wat Katiana er van vond, wat zij zelf zou doen als zij het voor het zeggen had.
Maar misschien deed het er wel niet toe. Wat zou haar antwoord veranderen aan zijn keuze? Niets.. Hij zou, ongeacht wat haar antwoord was, toch voor Limki kiezen en bij Limki blijven. Dus misschien was het beter als hij haar mening niet wist, want dan kon hij die ook niet negeren of zomaar naast zich neerleggen.
'Hoe bevalt het om weer terug op ypsilon te zijn?' Ging hij op een totaal ander onderwerp over.
Too sweet to function

« [Reactie #20] : 8 jaar geleden »
Hij liet het er bij zitten, merkte ze tevreden op. 'Het is rustig hier,' zei ze. 'Heel anders dan wanneer ik thuis ben,' vond ze. Het was voor velen lastig te begrijpen dat school voor haar een vakantie was. Ze was niet alleen thuis weg gegaan omdat 'ze wat van de wereld wilde zien', maar ze wilde weg van al dat gedoe daar, al die drama en politiek. Ze zou er nog lang genoeg in zitten en het kon geen kwaad om 'goed voorbereid te zijn', toch? In ieder geval genoot ze van ieder moment dat ze op Ypsilon was. Ze had hier vriendinnen, niet iedereen scheen te weten wie ze was, ze kon net zo goed blijven zitten als ieder ander, roddels over haar waren minder... Het was gewoon paradijs, maar dan met huiswerk. 'Ben jij liever bij je ouders of op Ypsilon?'

« [Reactie #21] : 8 jaar geleden »
Feloow knikte bij de woorden van Katiana.
'Ja, we zitten maar met zijn drieën in dit huisje en Yanta zie je eigenlijk zo goed als nooit. Bijna nooit, maar als je haar ziet, dan is zij ook heel rustig. Je hebt hier ook een paar hele drukke huisjes, vol met eerstejaars.'
Fellow grijnsde en vroeg zich af hoe Katiana het zou vinden als ze in zo'n druk huisje zat vol met zogenaamde drama en drukke programma's en nog meer herrie.

Toen kwam de vraag waar Fellow liever was; thuis of op Ypsilon. Heel even dacht hij na. Gilwert en zijn moeder waren fijn gezelschap, maar daar stonden zijn vader en zijn oudere broer Lerant lijnrecht tegenover. Zeker nu.. nu die keuze zo op hem drukte...
'Ypsilon denk ik..'
Een soort schaduw trok even over zijn gezicht.
Zijn laatste verblijf thuis was geen succes geweest. De boel was ernstig geëscaleerd. Door toeschieten van Limki was voorkomen dat Fellow was geslagen en wat er met zijn broer was gebeurd was zo mogelijk nog erger. Fellow had in zijn plaats kunnen staan.
'En jij?'
Too sweet to function

« [Reactie #22] : 8 jaar geleden »
Natuurlijk merkte Katiana de schaduw op en ze keek dan ook met een bezorgde blik naar de jongen. 'Ik denk dat ik ook liever op Ypsilon ben,' zei ze, voor ze in ging op zijn gezicht. 'Wat is er Fellow?' vroeg ze toen. 'Is er iets?' Niet dat hij verplicht was om het te zeggen, maar ze vroeg het zich toch af. Hadden zijn ouders hem misschien voor de keuze Limki of hijzelf gezet? Het zou logisch zijn, gezien zijn nieuwsgierigheid naar een voorgaand onderwerp én natuurlijk na zijn woorden over zijn vriendin. Nouja, het was aan hem om er over te beginnen of niet en ze zou wel zien wat het werd, tot hij zijn mond open zou trekken kon ze beter gewoon verder eten en zich geen zorgen maken. Hoe erg kon het immers zijn?

« [Reactie #23] : 8 jaar geleden »
Katiana was ook liever op Ypsilon. Dat bracht wel weer een glimlach op het gezicht van de normaal zo stoere jongen. Dat betekende dat ze zijn gezelschap toch ook wel kon waarderen. Uiteraard vatte hij die opmerking als een persoonlijk compliment op. Want wie was er nou leuker dan hij? Niemand toch.. Dacht hij met een knipoog naar zichzelf toe. Toch was het wel een leuke gedachte.

Toen vroeg Katiana plots of er iets was. Fellow had het vermoeden dat dit ging over zijn ouders. Had zij zijn duistere blik gezien? Was die zo opvallend geweest? Ja, als Katiana op dat moment naar zijn gezicht had gekeken misschien wel ja..

Fellow fronste weer even.
'Mijn vader.. Hij wilt dat ik mijn studie opgeef om aan zijn zijde te vechten tegen de mensen... Dat ik dan mijn broer vervang als tweede man en raadgever... Maar... Ik heb niet zo een goede band met mijn vader en ik heb het gevoel dat ik mijn broer verraad als ik kies hem te gaan vervangen.. Ik moet volgende week een knoop doorhakken..'
Too sweet to function

« [Reactie #24] : 8 jaar geleden »
Het meisje was even stil. 'Dat is lastig, ja,' zei ze. 'Mijn tweelingbroer maakte een paar jaar geleden een soortgelijke situatie mee. Mijn oudere broer beschaamde de familie en werd afgezet als kroonprins. Mijn broer moest hem opvolgen en moest daarom deze universiteit verlaten om een opleiding tot koning te volgen bij mijn vader en zijn leraren. Hij vond het moeilijk.' En dan niet alleen om de hele situatie, maar ook omdat dit voor het eerst was dat Stefano en Katiana zo ver en lang uit elkaar waren. 'Waar ga je voor kiezen?' vroeg de prinses hem. Niet dat het haar iets aan ging, maar als ze hem kon helpen hierbij deed ze het graag. Dit was een van de redenen dat ze de academie van wijsbegeerte deed.