Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Experimenten  (2230 keer gelezen)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 8 jaar geleden »
Het was lekker rustig in de leerlingenkamer en Rick was niet eens van plan dat te verstoren. Voorlopig niet, tenminste. Het was ook wel eens prettig om gewoon in een luie stoel te zitten, in het haardvuur te staren, af en toe een bladzijde van het geschiedenisboek om te slaan en na te denken over niks.

Totdat hij op een zeker moment overeind schoot en geconcentreerd in de vlammen begon te staren. Zojuist was er een geweldig, fantastisch idee in zijn hoofd gekomen en dat smeekte er eenvoudigweg om om uitgevoerd te worden. Maar niet meteen, niet meteen...

Rick staarde minstens tien minuten in de vlammen terwijl hij het idee van alle kanten bekeek, de zwakke punten elimineerde en nadacht over een medestander. Die medestander was noodzakelijk... maar wie moest het worden? Zijn vrienden die in hetzelfde jaar zaten kon hij niet vragen, want de een zat met een extra opdracht voor filosofie en de ander was nog strafwerk aan het maken omdat hij te vaak zijn huiswerk niet af had gehad. Nee, dit keer moest hij iemand anders zoeken... Iemand die hoognodig eens met zijn neus uit de boeken gehaald moest worden.

Nonchalant stond Rick op en wandelde door de leerlingenkamer heen naar zijn beoogde medesamenzweerder. Hij tikte hem op de schouder en fluisterde: 'Mesoar? Kan ik je even wat vragen? Op de gang?'

Voor Mesoar uit liep hij naar de gang, controleerde of er niemand* in de buurt was en begon op gedempte toon te praten. 'Ik wil een geheim experiment uitvoeren in de leerlingenkamer, maar dat red ik niet alleen. Heb je zin om mee te doen?' En meteen begon hij zijn idee uiteen te zetten.

Spoiler: click to toggle
Een grap moet kunnen, toch?

« [Reactie #1] : 8 jaar geleden »
De jongen keek op van zijn boek en knikte even, waarna hij de vreemdeling, of nee, het bleek een klasgenoot te zijn, zwijgend volgde. Uiteindelijk bleven ze staan en wachtte Mesoar af wat de jongen te zeggen had. Bij het woord experiment had Rick meteen Mesoars aandacht te pakken en al snel was het plan opgezet door de jongens. Natuurlijk hielp Mesoar wel mee aan een experiment. Natuurlijk wist hij wel dat het voor rommel en overlast zou zorgen, maar het was voor de wetenschap, dus dan moest dat maar. Het zou ongetwijfeld ook enkele regels overtreden, maar ook dat moest maar. 'Wanneer voeren we het uit?' vroeg hij vervolgens.

« [Reactie #2] : 8 jaar geleden »
'Zodra we alles verzameld hebben wat we nodig hebben. Als jij nou...' Rick zette uiteen wat Mesoar zou moeten organiseren, 'dan knutselen we die hokjes morgen in elkaar en zorg ik voor de inhoud.' In de verte klonken voetstappen en Rick keek op om te zien wie er naderde. Ach, het was een eerstejaars, geen probleem. 'Gaat dat lukken, denk je?' Mesoar knikte en Rick nam afscheid. Tijd om wat dingen te gaan regelen.

--- Enkele dagen later ---

De voorbereidingen waren buitengewoon goed verlopen. Samen met Mesoar had hij een avond zitten knutselen en ondertussen had hij de jongen overhoord voor een toets die hij binnenkort had en zo hadden ze het nuttige met het aangename verenigd. Een vampierenvriendje van Heracor had aan het begin van de avond voor de benodigde andere onderdelen gezorgd en nu kon het experiment beginnen.

Rick had zich tijdens de laatste les een halfuur eerder de les uit weten te kletsen en onder het mom van 'in de bibliotheek studeren' was hij naar de leerlingenkamer gegaan voor de laatste voorbereidingen.

En nu stroomde de leerlingenkamer vol, Mesoar kwam met zijn aantekeningenperkamenten bij hem in een hoekje vallen en ze konden bijna de hokjes ontsluiten...
Een grap moet kunnen, toch?

« [Reactie #3] : 8 jaar geleden »
Nog even werd er gewacht, het was nog niet het toppunt van drukte. Mesoar hield de boel goed in de gaten, zijn aantekeningenvel en veer in de aanslag. Oh, inkt! De jongen dook weg in zijn tas en haalde er inkt tevoorschijn. Anders kon hij niet schrijven natuurlijk en dan zou er ook weinig komen van aantekeningen verwachtte hij.

Uiteindelijk was het moment daar. De kooitjes werden ontsloten. Niet door Mesoar natuurlijk, die moest het verslag maken en dat kon niet als je niet bij je perkament was. Al snel klonk er gegil door de ruimte en natuurlijk trok ook Mesoar 'angstig' zijn benen op zijn stoel terwijl hij zijn bevindingen opschreef.

Oh nee! Muizen!

« [Reactie #4] : 8 jaar geleden »
Rick grinnikte onhoorbaar toen Mesoar in grote ijver zijn perkamenten en inkt tevoorschijn haalde en gleed zelf onder de tafel. Snel maakte hij de hokjes open en moffelde ze in zijn tas, joeg de muizen in de richting van het drukke gedeelte en kroop naar het donkerste hoekje dat hij zo gauw kon vinden. Terwijl de eerste kreten klonken, kwam hij in de schaduw onder de tafel vandaan, liep langs de muur en voegde zich bij twee vierdejaars die niet helemaal leken te weten wat ze met de situatie aan moesten.

'Daar loopt er één,' zei Rick tegen de jongen naast wie hij stond en wees naar een stoel vlak bij de haard, waar een meisje net angstig haar benen optrok. De jongen keek en zag meteen nog een muis, waarna de twee vierdejaars en Rick om het hardst aanwezen waar de muizen waren.

Uiteraard zonder een poging te doen ze de leerlingenkamer uit te jagen.



OFF: Topic is vanaf nu open!
Een grap moet kunnen, toch?
« Laatst bewerkt op: 8 jaar geleden door Rick Varnon »

« [Reactie #5] : 8 jaar geleden »
Met een dik boek onder zijn arm sjokte Zalzi de trap op naar de leerlingenkamer. Hij had een boek gevonden met de titel: "Lexicon Fabularum" om in zijn vrije tijd te lezen en meer van zijn medeleerlingen te begrijpen. Want sommige acties van een aantal wezens begreep hij bijna nooit. Zo zou hij vast ook niet hebben begrepen wat Rick aan zijn laatste plan goed vond..

Het was normaal al een chaos in de leerlingenkamer, maar nu was het nog erger. Leerlingen schreeuwden, sprongen op meubels en tafeltjes en Zalzi vroeg zich af of hij een feestdag had gemist. Waren ze met z'n allen uit hun dak aan het gaan? Maar nee, de gezichten van de meeste leerlingen stonden geschrokken en keken naar de vloer.
Zalzi's blik ging ook naar de vloer en keek recht in het gezicht vaan een klein grijs beestje, dat brutaal terugkeek. Zalzi schrok ook even, niet omdat hij bang was van muizen, maar omdat het onverwacht was. En het dikke boek glipte van schrik uit zijn handen... Bovenop het muisje.

Meteen zakte Zalzi door zijn knieën en raapte het op. Het muisje had het wonder boven wonder overleeft en schoot meteen tussen Zalzi's benen door de kamer uit. Maar de tientalle soortgenoten zaten nog steeds overal en niemand had zo te zien een goed plan om ze uit de weg te ruimen.
« Laatst bewerkt op: 8 jaar geleden door Zalzi Malt »

« [Reactie #6] : 8 jaar geleden »
De deur ging open en meteen schoten er twee muizen weg, waarna de deur weer dichtging en Zalzi de chaos betreden had. Rick zag hoe Zalzi met zijn boek bijna een muis plette. 'Ik denk niet dat Vladi muizenbloed op zijn boeken waardeert,' grinnikte hij.

In werkelijkheid waren er maar acht muizen in de leerlingenkamer, maar omdat ze zo hard heen en weer schoten, in paniek geraakt door de herrie, leken het er wel twintig te zijn. 'Pas op!' riep Rick opeens naar een meisje dat zich tot nu toe weinig aangetrokken had van de beesten en weigerde op een stoel te gaan staan. 'Hij zit bijna in je rok!' Toch wat geschrokken keek het meisje naar beneden en maakte een schoppende beweging naar het grijze beestje, dat nu maar een veilig heenkomen zocht.

Het verbaasde Rick dat nog niemand met een plan gekomen was. Tot nu toe was het alleen maar chaos, gelach en gegil. Niemand zei: 'Laten we die beesten vangen,' of 'Wat moeten we doen!' Hij had toch zo langzamerhand wel een verantwoordelijk Raadslid verwacht die de verantwoordelijkheid om de rust te herstellen op zich zou nemen.

Zelf zou hij uiteraard geen poging in die richting doen. Dit was veel te leuk.
Een grap moet kunnen, toch?

« [Reactie #7] : 8 jaar geleden »
Tatiana zat rustig te lezen en merke helemaal niks op van de chaos in de leerlingenkamer. Als Tatiana las, sloot ze zich helemaal van de wereld af en ging op in haar boek. Het boek wat rustig op haar schoot lag was heel spannend en Tati las elk woord heel duidelijk. Heel licht voelde ze iets kriebelen over haar been en ze krabte af en toe op dat plekje, maar dat deed ze zonder op of om te kijken. Een stem haalde haar uit haar boek en waarschuwde haar dat één of andere muis bijna in haar rok kroop. Voor het eerst keek ze fatsoenlijk op naar de faun die naar haar riep en zag de chaos in de leerlingen kamer, ook zag ze een paar muizen op de grond. muizen?! Gadsie! Met een snelle reflex keek ze weer anar haar been en zag de muis. Met een ruk pakte ze het arme diertje van haar been en zwiepte het tegen de eerste en beste muur die ze kon zien. Het beestje overleefde haar worp niet, maar daaar bekommerde ze zich niet om. Net zo snel als ze de muis van haar been af trok, zo snel zat ze ook weer rustig te lezen en deed alsof er niks aan de hand was.
I'm the beast and you're the beauty.

« [Reactie #8] : 8 jaar geleden »
Die meid was echt gek! Alsof er niets aan de hand was, mepte ze de muis dood en las verder. Toch jammer van de muis, maar het was verder een uitstekende actie, omdat het toevallig door een andere eerstejaars gezien was, eentje die niet tegen bloed kon en direct nog harder begon te gillen.

Misschien... heel misschien... moest hij toch wat gaan doen. Een plan voorstellen. Weliswaar een plan dat de chaos uiteindelijk alleen maar zou vergroten, maar dat nu het gegil misschien iets zou verminderen. Hij begon door de leerlingenkamer te lopen, dacht af en toe hardop dingen als: 'Jammer dat die beesten niet bij Merifel zitten' en 'zouden we niet moeten proberen ze te vangen' en nog voor hij weer op zijn beginpunt was, waren de eerste plannen al aan het ontstaan.

Twee vierdejaars ontmoetten elkaar ergens in het midden, vergeleken Ricks opmerkingen met die van anderen en met hun eigen ideeen en opeens klonk de stem van een van hen luid boven het gegil en geschuifel heen: 'Die muizen komen vast bij Merifel vandaan! Laten we ze gaan terugbrengen!'

Kijk, dat verminderde het gegil iets. Er waren zowaar leerlingen die over het voorstel na dachten. Dat noemden ze nu diplomatie. Zelf de chaos veroorzaken en er dan voor zorgen dat anderen ongemerkt op jouw manier de chaos gingen vergroten.
Een grap moet kunnen, toch?

« [Reactie #9] : 8 jaar geleden »
Natuurlijk had Tatiana al lang ingegrepen, normaal gesproken. Gewoonlijk had met het meisje ook wel opgemerkt, normaal gesproken. Vanzelfsprekend was men ook naar haar toe gegaan om hulp te vragen, normaal gesproken dan tenminste, want nu was alles anders. Het meisje was zo hoog mogelijk gevlogen om op een hoge kast te gaan zitten. Zo hoefde ze niet de hele tijd haar vleugels te vermoeien, kon niemand onder haar rokken kijken en hoefde ze ook niet de muizen steeds te ontwijken. Als er iemand bang was voor muizen was Tia het wel. Het was dus ook pas dat haar stem in de vorm van een gil door de kamer weerklonk toen een muis de kast op was geklommen. Snel vloog ze dan ook van de kast vandaan. Waar in Vanas naam was Mes als je hem nodig had? Hoe moest ze deze chaos oplossen?

« [Reactie #10] : 8 jaar geleden »
Een gil.. Tia.. Iets wat voor Mes zijn scherpe gehoor niet te missen en niet te negeren was.
De jongeman, die toevallig wel net in de buurt was. Hij was even toevallig net op weg naar de leerlingenkamer om te kijken of Tatiana daar toevallig was. Zou dit niet het geval zijn, dan zou hij zo weer weg zijn..
Aan de gil te horen, was Tia echter wel aanwezig en versnelde Heer Ammon dus zijn pas.

De deur van de leerlingenkamer werd met en krachtige zwaai open gesmeten en de kamer was een grote chaos. Mes onderdrukte de drang om meteen weer weg te gaan. Zijn bloedlijn zorgde ervoor dat de vampier een hekel had aan grote groepen, zeker aan grote chaotische groepen.

Toen zag Mes de muizen, die door een of andere leeghoofdige, domme, stomme, brute en lompe weerwolf tot moes werden geslagen.
Zijn ogen vernauwde zich dat was niet de bedoeling. Met twee stappen stond hij bij Tatiana (de weerwolf) en vatte haar bij de kraag.
'Ben jij nou van Socophon, of een bruut van Heracor, schaam je!' Zei hij kwaad. De pijn van de muizen was ook de pijn van de strigoi vampier.
Toen draaide hij zich naar zijn Tatiana (de primus) en glimlachte naar haar.
'De muizen zijn zo weg, Yana...'

Toen hurkte het Heerschap en probeerde hij een band te leggen met de muisjes, zodat ze naar hem toe zouden komen, opdat hij ze een voor een uit de kamer zou kunnen verwijderen.
« Laatst bewerkt op: 7 jaar geleden door Gustaf M. Vladistov »

« [Reactie #11] : 8 jaar geleden »
Mes was niet de enige die het kabaal uit de leerlingenkamer hoorde. Evren Doubek, die op de eerste verdieping liep, hoorde het ook en besloot eens te gaan kijken. Rathiain was kennelijk niet in de buurt en bovendien hoogzwanger en zij had wel tijd.
De kobold haastte zich naar boven en opende op haar beurt de deur en stapte naar binnen. 'Wat is hier aan de hand?' Haar stem sneed door de ruimte, want hoewel een kobold niet de grootste myrofas was die er op deze aarde rondliep, kon hij/zij aardig wat volume produceren.

De leerlingenkamer was een chaos. Een chaos die gecreëerd werd door voorbij flitsende dieren die verdacht veel op muizen of ratten leken. Ze gooide de deur snel weer dicht voordat er leerlingen muizen ontsnapten. Vanzelfsprekend ging haar blik onmiddellijk naar Rick Varnon, een van de weinige myrofas die genoeg durf had om zoiets als dit te verzinnen én uit te voeren.

'Varnon, Wyliathel, Malt, vang die muizen. Niemand gaat hier weg voordat alle muizen gevangen zijn. Tatiana kom naar beneden.' Haar strenge blik was van de faun naar de luchtelf bij het plafond gegaan.

« [Reactie #12] : 8 jaar geleden »
Ze zat heerlijk te lezen en opeens werd ze in de kraag gegrepen. Koude handen om de kraag van haar jurk... Dat voorspelde niets veel goeds. Een bulderende stem van de strigori vampier liet haar van schik voor even verlammen. 'Mes Ammon...' Grauwde ze. 'Het zal ook wel niet eens jij zijn.' Tati vond hem niet waardig genoeg om hem heer of hem aan te spreken met u. Hij liet haar los en Tati viel op haar knieën. Terwijl ze bezig was om op te staan, sprak ze koud en kil. 'Wie geeft jou het recht om zo tegen je klasgenoot te praten en al helemaal zo agressief tegen over een medestudent te doen?' Ze kneep haar ogen tot spleetjes. 'Het is dat ik geen problemen hier wil maken maar anders had ik je om de nek gevlogen... Niemand beledigd mij door te zeggen dat ik een bruut ben.' Harde woorden voor een jonge weerwolf, maar Tatiana stond voor honderd procent achter haar woorden.
I'm the beast and you're the beauty.

« [Reactie #13] : 8 jaar geleden »
Natuurlijk had Rick zich afgevraagd waarom Tatiana niets aan de chaos deed, maar hij had het te druk met andere dingen (lees: meer chaos veroorzaken) om uit te zoeken waardoor het kwam en waar ze zich eigenlijk precies bevond. Pas toen ze begon te gillen, besefte hij dat ze niets had gedaan omdat ze bang voor muizen was. Tatiana, hun onverstoorbare primus, was bang voor die kleine, rondrennende diertjes die niemand kwaad deden!

En toen kwam Mes binnen, die de muizen van dichtbij begon te bestuderen, alsof ze het interessantste fenomeen op aarde waren. Hij werd onmiddellijk gevolgd door Doubek, die wat daadkrachtiger te werk ging. Het was hem een raadsel waarom ze hem aankeek, want hij had toch niets met de muizen te maken? In ieder geval niets aantoonbaars. Nou ja, als ze de muizen gingen vangen, konden ze die altijd, als Doubek weer weg was, in de Merifelleerlingenkamer loslaten. Mits Mes geen roet in het eten gooide.

Om zijn bereidwilligheid te tonen, dook Rick onmiddellijk op een muis af, die uiteraard dankzij de luchtverplaatsing allang het gevaar aan voelde komen en onder een stoel wegschoot. Een paar medeleerlingen volgden zijn voorbeeld, met als resultaat dat de muizen in een verhoogde staat van paniek alle kanten opvlogen.
Goed, misschien moest hij zijn strategie iets aanpassen. Tenslotte was de grap geslaagd en was het ook wel eens leuk er een goed einde aan te maken. Iemand gaf de suggestie de beestjes te vangen door mantels over ze heen te gooien en dat was inderdaad een goed idee. Rick trok zijn tuniek uit (eronder droeg hij nog een hemd, zodat de meisjes geen aanstoot aan hem hoefden te nemen) en gooide die over een muis heen.

Het werkte zowaar.
Een grap moet kunnen, toch?

« [Reactie #14] : 8 jaar geleden »
"Ja, mevoruw Doubek."

Merifellers* hadden met een simpel spreukje de muizen in een doos kunnen laten lopen. Maar Zalzi moest het moeilijker doen. Hij had een bezemsteel gepakt en was nu met grote zwaaien de muizen in een hoek aan het drijven, waar iemand anders ze ving. Het bleken niet zoveel muizen te zijn als gedacht. slechts een stuk of tien, misschien twaalf. Nou konden er ook al aardig wat zijn ontsnapt.

"We moeten uitzoeken waar ze vandaan zijn gekomen. Anders kunnen ze zo weer terug zijn. Hun holen moeten gedicht worden." riep Zalzi tegen de rest van de afdeling. Of zouden andere leerlingen expres dit gedaan hebben om Sophocon te treiteren? Er waren genoeg Merifellers die dat soort dingen leuk vonden..

« [Reactie #15] : 8 jaar geleden »
Gelukkig was haar vampier op de weerwolf daar al en ging een goede poging doen de muizen weg te jagen, althans, dat mocht ze hopen. Ze zag hoe haar neefje lichtelijk verbaas opkeek van zijn schrijfwerk bij het horen van zijn naam uit de mond van het groene wezen in de kamer. Tatiana snapte ook niet waarom hij de pineut was, hij was toch gewoon huiswerk aan het maken, waarom kon het niet een willekeurige andere jongen zijn? Ach, dat was ook wel het laatste waar zij zich zorgen om moest maken. Het was de bedoeling dat ze naar beneden zou komen, maar ze durfde niet, ze durfde echt niet. Ze was zo bang voor die muizen en het laatste wat ze wilde was dat naar beneden gaan. Angstig, wat ook van haar gezicht te lezen was, bleef ze dus in de lucht, terwijl ze haast onmerkbaar haar hoofd schudde. Ze was zo bang.

« [Reactie #16] : 8 jaar geleden »
Fronsend keek de kobold toe hoe de jongens 'ijverig' aan de slag gingen met het vangen van de muizen, ieder op zijn eigen wijze. Het zou Evren benieuwen of ze vandaag nog alle muizen hadden gevangen, maar zij had de tijd wel. Niemand ging de deur uit voordat de leerlingenkamer weer op orde was.

De enige die niet aan haar bevelen gehoorzaamd had was Tatiana Wyliathel, een meisje dat normaal nooit voor problemen zorgde. Waarom kwam ze niet gewoon naar beneden als Evren dat tegen haar zei? Dat Tatiana bang was voor de snelle knaagdiertjes snapte Evren ook wel, maar de kobold vond dat de primus haar angst maar opzij moest zeggen. Het was háár taak als raadslid om orde op zaken te stellen. Het was al veel te hard uit de hand gelopen hier.

'Tatiana Wyliathel, je komt nu naar beneden. Ik hoef een primus toch niet te waarschuwen?'

« [Reactie #17] : 8 jaar geleden »
Mes negeerde de kinderachtige en weinig indrukwekkende woorden van de weerwolf volkomen. Het meisje was zielig en nietig en zijn verdere aandacht niet waard. Geen enkele weerwolf was eigenlijk zijn aandacht niet waard, maar een die met zulk een repliek kwam, was het dan al helemaal niet. Gewoon zielig...

Nu was alle aandacht van Mes gericht op de muizen. Ook de andere jongens probeerde de muizen te vangen. De een met meer succes, dan de ander, maar bij Mes kwam nu twee muisjes rustig naar hem toegelopen. De vampier probeerde nog beter contact met hen te maken en hij strekte zijn hand naar hen uit. Hij hield zijn hand plat en gestrekt, met de rug van zijn hand op de vloer, zodat de muisjes zijn handpalm op konden lopen. De ene muis was wat schuwer dan de andere, maar toen de ene muis was overgehaald en op Mes zijn hand kwam, durfde de andere ook.

Mes stond rustig op met de twee muisjes op zijn hand en kriebelde ze voorzichtig met één vinger tussen de oren. Ondertussen hoorde hij mevrouw Doubek zijn vriendinnetje streng toespreken. Hij keek op, maar kon zijn concentratie er maar moeizaam bijhouden door de muisjes op zijn hand...
De keuze was Taiana, of muizen, Tatiana of muizen..... Muizen...
« Laatst bewerkt op: 7 jaar geleden door Gustaf M. Vladistov »

« [Reactie #18] : 8 jaar geleden »
Inmiddels had Rick drie muizen gevangen, Mes had er een twee op zijn hand zitten en Zalzi had er samen met nog iemand ook een paar te pakken gekregen. Inwendig moest Rick lachen. Hij had Mesoar tot deze actie overgehaald door iets te zeggen over 'uitzoeken hoe de verschillende myrofas reageren op muizen' en zie nu eens hoe zijn woorden waarheid werden. De beestjes dreven Tatiana tot ongehoorzaamheid, Mes vergat helemaal dat hij de grote belangrijke landheer was en Zalzi zette spontaan een samenwerkingsverband met een tweedejaars en een bezem op. En bleek Ricks suggesties over Merifellers helemaal niet gehoord te hebben, blijkens zijn opmerking.

Ha, daar had hij er weer een te pakken. Rick stond nu met twee muizen in zijn handen en wist even niet wat hij er nu mee aan moest. Natuurlijk had hij de hokjes, maar als hij die tevoorschijn zou halen, zou iedereen snappen dat hij achter de stunt zat en dat was de snelste route naar weken strafwerk. 'Rick?' zei een meisje, 'laat eens zien?' Blijkbaar waren de meisjes heel wat dapperder nu de muizen niet meer vrij rondliepen en de faun riep bereidwillig op hen toe. De aanwezigheid van Doubek weerhield hem ervan de beestjes al te dichtbij de nekken van de meisjes te laten komen, iets wat zij duidelijk ook begrepen. 'Eigenlijk zijn ze best schattig,' besloot een meisje na bestudering van het knaagdier.

Rick  keek intussen eens om zich heen. Er waren acht muizen geweest (eigenlijk tien, maar er waren er twee ontsnapt toen Zalzi binnenkwam) en daarvan was er al een vermoord door Tatiana de weerwolf. Twee had Rick er beet, twee zaten er op Mes' handen en drie waren door Zalzi, de bezemsteel en de tweedejaars gevangen. Voor de zekerheid (niemand mocht tenslotte het vermoeden krijgen dat Rick iets wist over de aantallen) knielde Rick neer en keek goed om zich heen op de grond. 'Ik zie niets meer lopen,' besloot hij uiteindelijk. 'Laten we ze vrij gaan laten.'  Mochten ze onderweg Doubek weten te ontlopen, konden ze er altijd een paar op een speciaal plekje vrijlaten.
Een grap moet kunnen, toch?

« [Reactie #19] : 8 jaar geleden »
Het meisje keek nog altijd naar beneden met een angstige blik. Ze wilde heus wel naar beneden komen, echt waar, niets liever zelfs, maar niet met die muizen daar beneden. Alles behalve de muizen. Het was maar goed dat Mes bezig was ze te vangen, net zoals de andere leerlingen. Zij zou ondertussen wel toezicht houden van boven. Er zat er zelfs nog een helemaal bovenop de kast, dezelfde muis die haar weggejaagd had daar. Toen iemand een opmerking maakte over waar nog muizen konden zitten. 'Op de kast,' zei ze zacht, terwijl ze wanhopig zocht naar muizen op de grond. Waren ze écht weg?

Ondertussen echter moest ze nog altijd naar beneden komen. Ze wilde niet een lerares boos maken, maar naar beneden komen was ook geen optie. De keuze was Evren, of muizen, Evren of muizen..... Muizen...

« [Reactie #20] : 8 jaar geleden »
'Ik denk dat het vrijlaten nog wel even kan wachten,' sprak Doubek die nog steeds bij de deur stond. Ergens was het aardig gezicht, al die jongens met spartelende muisjes in haar hand. 'Laten we voor het gemak even aannemen dat iemand van jullie de muizen hier heeft losgelaten. Het zou namelijk erg onwaarschijnlijk als er sinds vandaag een muizenplaag in de socophontoren heerst. Toen ik hier gisteren was, was er namelijk niets aan de hand.'

Haar blik ging door de ruimte. Ze wist nu al bijna zeker dat Rick Varnon erbij betrokken was, de faun was anders nooit zo ijverig gaan zoeken. Met een blik op de faun sprak ze:

'Ik stel voor dat de schuldige of schuldig en de doos of kooi tevoorschijn haalt waarin de muisjes hier gebracht zijn en dat Soris ze even buiten loslaat of op een andere plek waar de muizen meer op hun plaats zijn...'

« [Reactie #21] : 8 jaar geleden »
Ricks oren vingen een 'op de kast' op en halfverbaasd ging hij nog even zijn telling na. Misschien was er dan maar eentje ontsnapt toen Zalzi binnenkwam, of er zat gewoon een muizengat hier ergens, waarvan de bewoners hadden besloten het feestje mee te vieren.

Een luchtelf vloog naar boven om de muis op de kast op te zoeken en Doubek begon te preken. Rick werd toch wat onrustig nu ze zo hardnekkig naar hem bleef kijken, maar ja zeg, hij ging heus niet zeggen dat hij de muizen had losgelaten! De laatste keer dat hij vrijwillig een streek had opgebiecht had hij wekenlang de wapenkamer moeten poetsen. Bovendien was ze wel erg snel met haar conclusies. Te snel, wat hem betrof.

'U denkt toch niet dat ik muizen in mijn eigen leerlingenkamer los ga laten!' protesteerde hij. 'Het zijn vast Merifellers geweest, of Heracori.' Instemmend gemompel was achter hem te horen. Inderdaad, het was te zot voor woorden om muizen in je eigen leerlingenkamer los te laten als je er ook andere afdelingen mee dwars kon zitten.
Een grap moet kunnen, toch?

« [Reactie #22] : 8 jaar geleden »
Hoe je het ook wendde of keerde, hij had een pracht van een verslag gemaakt van deze ervaring. Misschien moesten hij en Rick een deal sluiten. Rick de streken uithalen en hij overal verslaglegging van doen. Zeer leerzaam en later zou hij het als boek kunnen verkopen. Misschien konden de leerlingen er, zodra zij van school waren natuurlijk (het was niet de bedoeling dat ze in de problemen zouden komen), wat van kunnen leren door het te lezen. Bumetrel zou dan een paradijs worden als leerling zijnde. Braaf had hij ook geholpen met het vangen van wat muizen en al snel was hij, samen met een deel van de rest van de leerlingen weer netjes aan het 'huiswerk' bezig. Als ijverige leerling en Tatiana als nicht stond niemand er immers van te kijken dat je meteen weer aan verslagen bezig ging, sterker nog, blijkbaar werd het verwacht van hem.

« [Reactie #23] : 8 jaar geleden »
Mes luisterde naar alle woorden om hem heen en keek af en toe even op naar Tatiana om te zien hoe het haar verging. Ondertussen stond hij nog altijd als een trotse kleuter met de twee muizen in zijn hand.
Doubek verwachtte blijkbaar dat Rick de dader was van alle ongein. Het antwoord van de jongen was echter ook erg helder en daar was weinig tegenin te brengen. Wie vervuilde tenslotte nou zijn eigen nest? Dan was je wel erg dom.

Toen bedacht de vampier zich iets. De afgelopen dagen tijdens zijn avond wandelingen of zijn tochten van en naar de poort had hij een andere vampier wel verdacht vaak op muizen zien jagen.
'Ik denk dat we bij Heracor de schuldige vinden.' Sprak Mes op een luide toon, om boven het geroezemoes uit te komen.
'Ik meen Louise Sangre verdacht veel muizen te hebben zien vangen.'

Mes glimlachte toen even kleintjes naar Rick. De jongen mocht hem maar dankbaar zijn dat hij zijn afdelingsgenoot wilde helpen. Hij had de faun net zo goed kunnen laten stikken en niets kunnen zeggen..
« Laatst bewerkt op: 7 jaar geleden door Gustaf M. Vladistov »

« [Reactie #24] : 8 jaar geleden »
En toen kwam Mes het feestje verknallen. Rick voelde wel dat de vampier met zijn redenatie meeging en daar was hij blij om, maar als Doubek het nu Louise lastig ging maken... Hij wilde ook niet op zijn geweten hebben dat zijn vrienden voor zijn streken op moesten draaien! Rick wilde Mes een boze blik toewerpen, maar Doubeks aanwezigheid weerhield hem daarvan. Hij zou er alles mee verraden en in deze staat zou Doubek in staat zijn hem met hij wist niet wat voor straf op te zadelen.

Daarom beantwoordde hij Mes' glimlachje met een hoofdknik, alsof hij hem bedankte voor de toevoeging en vestigde zijn hoop op Louises vergeetachtigheid of op de logische gevolgtrekking dat zelfs een kleine vampier als Louise vast niet genoeg had aan een of twee muizen.
Maar uiteraard ging hij niet zelf op de opmerking door. Het laten passeren, dat kon nog net en hij besloot meteen dat hij zo snel mogelijk Louise op moest zoeken om haar te vertellen wat er gebeurd was. Maar als hij in Mes' redenering meeging, zou dat hetzelfde zijn als verraad en dat wilde hij niet op zijn geweten hebben.
Een grap moet kunnen, toch?