Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Geel wordt groen  (506 keer gelezen)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 11 jaar geleden »
OFF: Vervolg op Groentinten

Een kwartier was bar kort en het was ook niet zo vreemd dat Patu er niet in was geslaagd in die tijd een lokaal schoon te maken, schone kleren aan te trekken en bij het kantoor van Giselle Woudt aan te komen. Het had hem, om precies te zijn, zestien-en-een-halve minuut gekost voor hij hijgend op haar deur klopte.

Wat zou er nu gebeuren? Zou hij een boete moeten betalen met geld dat hij niet had? Een schilderverbod opgelegd krijgen? Van de universiteit gestuurd worden? Een dame met gele verf onderspatten was natuurlijk onvergeeflijk. Moest hij meteen sorry zeggen? Ja, dat was wel verstandig. Dat zou hij doen. Zodra de deur openging en hij binnen mocht komen.

« [Reactie #1] : 11 jaar geleden »
Geen spijt, geen spijt! "Binnen!" Vriendelijk.
Ze ordende nog een paar vellen perkament, haalde een nieuw tevoorschijn en doopte een veer in de inkt. "Neem plaats," zei ze onderwijl. Ze had de stoel aan de andere kant van haar bureau al uitnodigend iets terug geschoven.

Toen ze 'Patu' had opgeschreven, keek ze eindelijk op. Lieve, die jongen had er werk van gemaakt. Hij vormde een prachtig kleurengamma in dat grijs. Geen spatje geel. Ze glimlachte. "We hebben dit jaar nog geen mentorgesprek gehad, is het wel? Vertel mij eens, hoe gaat het met je?"

Wat gek. Ze vond hem zoiets als aardig. Ze dwong haar mond in de gebruikelijke rechte streep te staan. Hij moest niet denken dat hij een streepje voor kon krijgen of iets van die orde.

« [Reactie #2] : 11 jaar geleden »
Een stem riep dat hij binnen mocht komen, dus dat deed hij dan maar. Hij wilde zijn excuses aanbieden, maar kreeg niet echt de kans. Eerst moest hij op een stoel gaan zitten, wat hij braaf deed. Kon hij nu... Nee, ze zei zijn naam. Hij knikte. Mentorgesprek. Wat was een mentorgesprek? Hij had nog nooit van dat fenomeen gehoord. Maar misschien kwam hij er vanzelf achter.

Het bevatte in ieder geval een onderdeel 'hoe gaat het'. Hij knikte en woog zijn woorden zorgvuldig. 'Wel goed. Ik begin de weg te leren naar alle plekken en heb met de meeste jaargenoten al eens gepraat.' Dat vonden ze belangrijk, had hij gemerkt, dat je er bij hoorde, of je nou van hetzelfde ras was of niet. Maar het was voor hem te lang geleden dat hij ergens bij had gehoord, dus was het erg moeilijk geweest om op te pakken hoe dat ging en hij had ongetwijfeld meer dan eens zijn jaargenoten beledigd. Maar hoe kon hij weten wat zij voor omgangsvormen hadden?

Omgangsvormen. Goed punt. Spijt betuigen was een goede manier om vergeving te krijgen. 'Het spijt me dat ik u ondergespetterd heb met die verf,' zei hij. Toen hield hij zijn mond. Hij had zomaar twee volzinnen achter elkaar gezegd en zat dus op zijn dagelijkse maximum.

Hij vreesde dat hij dat maximum vandaag ver zou overschrijden.