Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Een aankomst in de nacht.  (771 keer gelezen)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 10 jaar geleden »
Het was midden in de nacht en een klein figuur, gehuld in het zwart en op blote voeten komt aan bij de wachttorens, haar gestalte is tenger en rode krullen omkransen haar bleke gezichtje.
Het gevoel was juist, dit was de plek waar ze heen moest, ze voelde het, ze wist het.
Ze had dagen gelopen, of moest ze zeggen ‘nachten’, en haar voeten waren moe en kapot van alle inspanning, maar nu was ze waar ze zijn wilde.

De hele omgeving rook naar magie en wezens anders dan mensen.
Oh mensen, het ras waar ze ooit toe had behoord en het ras dat ze nu zo haatte, het ras dat haar opjaagde en het ras dat haar niet mocht ontdekken, niet mocht ontdekken wat ze werkelijk was.

Nu staat ze voor de poort, vanwege dat het nacht is, zijn deze gesloten.
De wacht zal wel half in slaap aan het dommelen zijn, maar dat maakt Louise niet zo veel uit.
Ze klopt krachtig op de poort. Zodat ze er zeker van is dat ze wordt gehoord.
Dan doet ze een stapje naar achteren en wacht ze tot de poort wordt open gedaan.

Hoewel ze eigenlijk stoïcijns kalm wilde wachten tot er reactie kwam, kan haar ongeduld en haar onrust haar toch niet helpen, en staat ze onrustig van het ene op het andere been te wiebelen. Ze herhaalde nog een paar maal de naam die ze voor zichzelf had bedacht, deze moest geloofwaardig overkomen. Haar voornaam wist ze zeker, maar haar achternaam had ze zelf bedacht…Louise Sangre…Zo zou ze dan vanaf nu heten.

Tegelijkertijd vroeg ze zich af waar ze eigenlijk precies terecht was gekomen, maar eigenlijk maakte dat niet zoveel uit. Wat dit ook was, ze zou er heen moeten en ze zou haar best doen hier te kunnen zijn en blijven. Dit was de plek die haar gevoel en haar droom haar ingaf.
Why is a Raven like a writingdesk?
Because there is a B in both and a N in Neither.
~Lewis Carroll

« [Reactie #1] : 10 jaar geleden »
Het was niet meer dan toevallig dat net op het moment dat het meisje stond te wachten een vrouw, uitziende als een mens kwam aanlopen met voor zich een groepje tweedejaars luchtelfen. Ze was niet op weg geweest voor die kinderen, maar was ze wel toevallig tegen het lijf gelopen terwijl ze door het bos dwaalde. Ze keek met een fronsje naar het meisje dat voor de deur stond te wachten waar zojuist de vergrendeling afgehaald werd. Het groepje luchtelfen vlogen zo snel ze konden voorbij het meisje door de opengaande deuren richting de voordeur. Ze waren erg geschrokken toen Kayla ze had moeten redden van een myrofasjager, zoals zij het dan noemden.
'Je bent nieuw hier?' vroeg Kayla het meisje, terwijl ze naar binnen liep en wat wachters gebaarden de spullen (als die er waren tenminste, anders volstond het doorzoeken van de zakken in haar kleding) van het meisje te onderzoeken. Dit werd simpelweg met een spreuk gedaan, het was onbegonnen werk om van iedereen alles te doorzoeken door alles eruit te halen. Plus het feit dat ze op die manier minder misten.

« [Reactie #2] : 10 jaar geleden »
Louise kijkt geschrokken als ze plots geluiden en gepraat achter zich hoort. Ze draait zich snel om en ze ziet een mensachtige mevrouw met een groepje vliegende wezen, waar ze niet meteen van wist wat het waren.
De poorten gaan niet veel later open en het groepje vliegt door, terwijl de vrouw bij haar blijft staan en dan naar binnen wuift, waarschijnlijk om anderen te roepen.
Ze knikt beduusd op de vraag van de vrouw. Waar had ze het over?, maar ze besloot gewoon mee te spelen, des te eerder dat ze er achter kwam waar ze was en dat het haar zou lukken om binnen te komen.

'Ja, mevrouw, ik ben pas net aangekomen.'

Van de spreuk merkte ze echter niets, want behalve de kleren aan haar lijf had ze niets bij zich.
Ze leefde van wat ze op de weg aan ongedierte en klein wild kon vinden. Soms had ze geluk en trof ze een kudde schapen. De laatste dagen had ze dat geluk echter niet gehad en nu was ze moe en zwakjes van de honger, maar alle nieuwe indrukken, het enthousiasme dat ze had gevonden wat ze zocht en haar overlevingsdrang hielden haar actief en op de been.
Why is a Raven like a writingdesk?
Because there is a B in both and a N in Neither.
~Lewis Carroll

« [Reactie #3] : 10 jaar geleden »
'Mag ik vragen wat de reden van je bezoek is en een bewijs ervan?' vroeg ze, terwijl ze het meisje goed in zich op nam. Vampier, concludeerde ze, wat overigens niet al te lastig was. Geen schoenen, versleten jurk, geen bezittingen. Waarschijnlijk kon ze het kind dus beter doorsturen naar Vladistov in plaats van Uncha, simpelweg omdat de eerste nog wakker was nu en deze ook ging over de financiën. Ergens gokte Kayla dat het meisje ook geen bewijs had, niet dat het verder uitmaakte, enige verschil was dat er een wachter mee zou lopen en ze meer bij Vladistov aan papierwerk te doen had.
Uiteraard besefte Kayla heel goed dat ze er ook enorm naast kon zitten met haar veronderstelling dat het een leerling was, bij vampiers wist je het immers nooit.

« [Reactie #4] : 10 jaar geleden »
Louise begint wat zenuwachtig aan haar vingers te friemelen wanneer de vrouw naar de reden van haar komst en om een bewijs vraagt. Louise heeft geen van beide en ze weet ook niet waar ze nu precies is, dus ze kan zich er ook moeilijk uit kletsen. Koortsachtig begint ze na te denken om toch nog met iets te komen, maar dat lukt niet. Ze kijkt de vrouw een beetje verontschuldigend aan, maar snel herstelt ze deze blik en probeert ze dapper en zelfverzekerd te kijken, hoewel de vermoeidheid haar dat niet echt toestaat.

'Ik heb geen bewijs, mevrouw.'

Louise schuifelt langzaam wat opzij om een blik te kunnen werpen op wat zich achter de poort bevindt.
Ze wenst dat ze wat meer energie heeft, in dat geval  zou ze veel zelfverzekerder en daadkrachtiger overkomen dat dat ze nu deed. Nu lijkt ze op een mak lam dat naar de slachtbank wordt afgevoerd.
Why is a Raven like a writingdesk?
Because there is a B in both and a N in Neither.
~Lewis Carroll

« [Reactie #5] : 10 jaar geleden »
'Ik neem aan dat je hier bent om te studeren?' Kayla keek vriendelijk, want ze had uiteraard door dat het meisje zich niet erg op haar gemak voelde. Grappig eigenlijk, dat er ook vriendelijke vampiers bestonden. Haar leven lang had ze gewijd aan het doden van die wezens, maar sinds ze hier op school was... Ze wenkte een wachter.
'Hij zal met je meelopen naar het kantoor van heer Vladistov,' verklaarde ze. 'Hij is een van de twee schoolhoofden, de andere noemt men vrouwe van Uncha. Heer Vladistov zal je helpen met je aanmelding, Carlo, de wachter die je zal begeleiden, helpt je de weg te vinden. Tenzij je hier uiteraard was voor een andere reden, dan zou ik die graag eerst weten voor ik je verder stuur.'

« [Reactie #6] : 10 jaar geleden »
Louise knikt nonchalant toen de vrouw haar vroeg of ze hier kwam om te studeren.
Dan wordt er een wachter bij geroepen en volgt er een heel verhaal.
Louise probeert de namen en de functies te onthouden en knikt af en toe op het juiste moment, terwijl de vrouw haar van alles vertelt en uitlegt.

'Nee hoor, ik kwam hier om te studeren, mevrouw' Liegt Louise.

Goed dus dit is een school. Zouden ze hier ook vers en warm bloed serveren? Zouden ze ook 's nachts lessen geven? Louise trekt zich dan los van haar gedachten en ze richt haar aandacht weer op de vrouw voor haar. De wachter Carlo komt al aangelopen en ze gaat er van uit dat ze dan nu wel naar meneer Vladistov kan gaan. Ze heeft geen idee wat voor een gesprek haar dan te wachten staat, maar ze hoopt dat ze zich er wel doorheen kan bluffen en liegen. Alles om hier toegelaten te worden...En tot die tijd zal ze ook proberen zich zo keurig mogelijk te gedragen.
Why is a Raven like a writingdesk?
Because there is a B in both and a N in Neither.
~Lewis Carroll