Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Honger  (713 keer gelezen)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 9 jaar geleden »
Als je gewend bent om 's morgens goed te ontbijten, dan is het buitengewoon naar als je het ontbijt mist. Je maag rommelt en je lichaam stuurt de hele tijd foutmeldingen in de trant van error: could not find proteins and vitamins, no match. Please try again Iathenu had na een halfuur les al spijt van de vergissing om door het ontbijt heen te slapen. Haar concentratievermogen werd er niet beter op en ze voelde zich met het kwartier beroerder.

Gelukkig had ze nog een tussenuur die morgen en Iathenu besloot haar geluk in de keuken te beproeven. Koekjes waren er vaak wel en makkelijk te jatten ook, maar een heel ontbijt verzamelen was toch wel een uitdaging. En dan moest je nog de mazzel hebben dat Channa er niet was. Nou was die meestal boodschappen aan het doen 's morgens, dus dat zou geen probleem vormen.

Iathenu benaderde de keuken desondanks met enige behoedzaamheid. Ze gluurde om de hoek van de keuken en zag dat die leeg* was. Ze wandelde naar binnen en ging op onderzoek uit.


*voorzover zij dat kan zien in elk geval

« [Reactie #1] : 9 jaar geleden »
Toen Elisabeth rond sloop door de keuken om wat katten kwaad uit te halen hoorde ze voetstappen. Ze sprong snel achter een kist en gluurde naar het gestalte die binnen kwam. Het was socophonner. Gelukkig de kok niet! Elisabeth stond op en liep in de richting van het meisje. 'Wat doe jij hier?' vroeg ze brutaal. 'Je hoort toch in de les te zitten?' vervolgde ze haar zin.

Wachtend op antwoord trok Elisabeth een pan open en keek er in. Soep. Ze trok een kastje op en ze vond wat ze wou vinden: Zout. Ze maakte de deksel open en goot het hele kommetje in de soep. Ze roerde het er even door heen en zei: 'Zo, die is niet meer lekker.' Elisabeth was hier om het eten te bederven. In de klaslokalen kon ze het niet meer uithouden. Veel te braaf allemaal, dus was ze na de les gelijk naar de keuken gegaan om daar het eten te bederven. Op een slechter idee kon ze zo snel niet komen.
« Laatst bewerkt op: 9 jaar geleden door Elisabeth Textoris »

« [Reactie #2] : 9 jaar geleden »
Arabra was op weg naar de keuken omdat ze Channa wou vragen of ze misschien kon helpen in de keuken. Ze wou namelijk graag wat bieslook hebben voor haar uil. Alleen hield ze niet van haar hand ophouden.
Wanneer Channa wat bieslook zou kunnen missen, zou ze graag haar handen ervoor uitsteken. En daarbij kwam dat ze eten heerlijk vond en de bereiding daarvan super!
Ze hoopte dat Channa alweer teug was van de dagelijkse boodschappen ronde.

Ze naderde nu de deur van de keuken zou ze meteen naar binnen lopen? Dat was niet erg netjes en daarom besloot ze toch eerst maar aan te kloppen. Zo wist Channa ook dat er iemand in aantocht was en zou ze niet schrikken, als ze er was natuurlijk.Klop klop. 'Channa?' riep ze waarna ze op antwoord wachtte.

« [Reactie #3] : 9 jaar geleden »
Elisabeth trok nog een kastje open, en hoorde opeens geklop op de deur. Ze schrok toen ze een stem hoorde die naar Channa vroeg. Ze wachtte gespannen af. Wat moet ik nou doen? Ze vraagt om Channa dus het beste is om niks te zeggen en dan denkt ze misschien wel dat ze er niet is en gaat ze weg. Als dat andere kind ook maar haar mond houd! 'Stil blijven!' Siste Elisabeth zo zacht mogelijk.

Elisabeth sloop voor het geval het meisje de keuken in zou komen naar de kist waar ze net achter had gezeten en ging er nu weer achter zitten. 'Verstop je voor het geval dat!' Fluisterde Elisabeth weer op haar zachts. Niemand mocht merken dat zij in de keuken was.

« [Reactie #4] : 9 jaar geleden »
Channa kwam binnen. Haar les was net afgelopen en als altijd maakte ze zich vreselijk zorgen om hoe ze de keuken aan zou treffen en of haar koksmeiden wel iets uitgevoerd hadden of dat ze weer alles lieten aanbranden.

Goed, onder ons gezegd en gezwegen, over het algemeen bleken de meeste angsten van Channa in dat opzicht ongegrond, en meestal ging het goed.

Maar vandaag dus niet. Over dik anderhalf uur begon het middageten en moest er voor honderden leerlingen en leraren gekookt zijn. Maar ze hoefde haar hielen maar te lichten of alle koksmeiden waren vertrokken. En de keuken werd bevolkt door leerlingen.
Wie Channa vriendelijk mee wilde maken, kon beter een ander moment terugkomen.

Haar neusvleugels trilden vervaarlijk*. "Wie heeft jullie toestemming gegeven hier te komen?" Normaal hoefde je daar niet echt toestemming voor, maar als Channa boos was, kon ze hen er straf voor geven. Want in principe hoorden leerlingen niet in de keuken te komen tenzij ze moesten nakomen, maar meestal nam ze het met die regels niet zo nauw.
Ze wachtte niet op antwoord, liep naar de pannen die op of bij het vuur stonden en proefde het. Koud. Zonder uitzondering. Of nouja, niet heet. En in de soep zat zoveel maggie** dat het niet meer te eten was.
De kokkin smeet de deur naar de voorraadkamers open***, alwaar ze drie van haar meiden bezig vond. Nouja, druk kwebbelend waren ze dingen in de kast aan het zetten, met een tempo dat door iedereen verbeterd zou worden. Toen ze Channa zagen, vielen ze stil. "Nu. Naar. De. Keuken. Terug." Werd hen bevolen. Ze was nog wel weer genoeg bij zinnen om niet met de leerlingen erbij iedereen uit te gaan foeteren. En bovendien miste ze nog een van haar koksmaten en twee meiden.
Met hen liep ze naar de keuken terug.

*haha. Pardon.
** Sorry Elisabeth, maar het zout kun je niet zomaar pakken. In de middeleeuwen was zout heel duur, dus dat staat niet zomaar in een kastje, klaar om in de soep gesmeten te worden. Bovendien zou jouw persoon waarschijnlijk, zelfs al is ze zo vervelend, niet met opzet zoiets duurs als zout verspillen. Dat zal haar waarschijnlijk in haar hele opvoeding wel meegeven zijn.
*** Als jullie in die tijd antwoord geven, reageert ze er niet op en doet ze dat pas als ze terugkomt.
**** Lieve Elisabeth en anderen. Er is ALTIJD iemand in de keuken. Zo niet, dan nog. Nu moest ik dus mijn best doen om een reden te verzinnen waarom Channa er in vredesnaam niet zou zijn (zo vroeg in de ochtend is het tenslotte niet, dus ze was allang terug van boodschappen doen) en me in nog raardere bochten wringen om het afwezig zijn van de koksmaatjes te bedenken. Daar zijn er zoveel van, een lege keuken komt waarschijnlijk alleen voor bij brand of iets dergelijks, maar daar is de keuken tegen beschermd, dus dat komt niet voor. Bovendien ligt zout dus niet voor het grijpen.
Daarnaast, als jullie je dingen afvragen over de keuken of haar inwoners, pm me dan aub en geef me dan de tijd om het te lezen. En als dat niet snel genoeg gaat, schop me dan, want ik ben een van de mensen die werkelijk wat dóet met schoppen :P
« Laatst bewerkt op: 9 jaar geleden door Channa Mabilana »

« [Reactie #5] : 9 jaar geleden »
Iathenu schrok. Niet zozeer van de terugkomst van de kokkin, maar vooral van diens reactie. Toestemming om in de keuken te zijn? Maar iedereen wandelde daar toch gewoon naar binnen? Slechte timing kennelijk.

De kokkin kwam terug met een stel schuldig kijkende koksmeiden. Even ging de vraag door haar heen wie er meer op hun donder zouden krijgen: de koksmeiden of zij en Elisabeth. De eersten hoopte ze.

Iathenu nam het woord. "Eh... ik kwam eigenlijk alleen maar even langs. We, bedoel ik. Kwamen langs." Ze keek naar de Heracori naast haar en hoopte dat die haar mond zou houden. "Maar als het niet uitkomt, dan komen we een andere keer wel weer terug." Glimlach. Ze liep alvast naar de deur om zo snel mogelijk te vertrekken.

« [Reactie #6] : 9 jaar geleden »
Elisabeth keek niet begrijpend naar iedereen die binnen kwamen en binnen waren.

Wat?! Waren al de tijd die koks meiden er al? Shit, de kokkin! Ik moet maken dat ik hier weg kom.

Elisabeth begon aan haar jurk te pulken. Ze keek naar het meisje naast haar en zocht naar hulp.

Wat moet ik zeggen?

Elisabeth zuchtte opgelucht toen ze het meisje hoorde praten.

Nu kan ik hier weg... Eindelijk! Maar, ik kan het meisje wel straf laten krijgen! Ik moet alleen bedenken hoe...

'Niet, dat is niet waar! Ik ging hier heen om u te zoeken om te vragen of ik nog kon helpen en toen zag ik dit meisje de soep ruïneren! Ik vroeg aan haar waarom ze dat deed en toen kwam u binnen.' Zei Elisabeth zo geloofwaardig mogelijk. Elisabeth kon liegen als de beste, maar meestal mislukte het omdat iedereen al wist wel dat Elisabeth van liegen, stelen en pesten hield.

« [Reactie #7] : 9 jaar geleden »
"Ja, kom een andere keer maar terug. Vanmiddag om half vijf, alledrie." Daarmee doelde ze ook op dat meisje dat alweer, of nog steeds, bij de deur stond. Ze wees naar de deur. Wegwezen. Rottige leerlingen. Elkaar beschuldigen van rottigheid en een beetje rondsluipen in de keuken. En allemaal onder het mom van "Channa helpen", alsof er ook maar één leerling was die haar zou willen helpen. Ja, als ze er koekjes en taart voor kregen.
Vanzelfsprekend beschouwde ze het als volkomen duidelijk dat ze de mentoren zou inschakelen als ze niet langskwamen vanmiddag. Voor de leerlingen zelf was het waarschijnlijk ook prettiger om om half vijf langs te komen dan om nu strafwerk te krijgen.

Toen begon ze haar tirade tegen de koksmeisjes. Hoe ze het dúrfden de keuken onbeheerd achter te laten. Natuurlijk moesten ze intussen wel hun handjes laten wapperen, want ze hadden de hele dag al niets gedaan. Hoe kónden ze het in hun hoofd halen te denken dat als Channa weg was, ze dus niets meer hoefden te doen. Hadden ze dan helemaal geen verstand in hun hoofd? Het eten was potverdrie over anderhalf uur. En hoe wilden ze dat zo snel klaar gaan maken? Keuvelen in de voorraadkamers? Ja, daar schoot je mee op.