Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Vampiers enzo  (489 keer gelezen)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 9 jaar geleden »
Het was avond en Limki zat op het schoolterrein, het dak eigenlijk, om precies te zijn. Ze had haar armen om haar knieën geslagen en staarde naar de sterren. Eigenlijk deed ze dat nooit, maar op het dak was het rustig, rustiger dan binnen of bij de bomen. Ze voelde tranen in haar ogen prikkelen. Gisteren had ze Rhiakath aangevallen en tot overmaat van ramp haar lerares ook nog eens, ze had meteen naar huis gewild, maar omstandigheden... Ze legde haar hoofd op haar armen, nadat ze haar mantel goed om zich heen geslagen had. Het was lief van Rhia dat hij nog voor kleren gezorgd had en ook nog voor een warme mantel. Ze vermoedde dat het van Kayla kwam en het paste ook niet helemaal, maar dat deed er niet toe, kleren waren kleren. Ze zou ze later terugsturen, als ze weer op Ypsilon was, of misschien moest ze iemand vragen ze mee te nemen als die naar Bumetrel ging, zoveel mogelijkheden...
Geschrokken keek de weerwolvin op toen ze een geluid hoorde. Ze bewoog haar hoofd langs haar mouw om haar tranen weg te vegen en keek om, alert. Ze rook vampier, dichtbij. Het stikte hier op de school van de vampiers, vooral leerlingen, maar toch bleef ze voorzichtig, want erg bekend was Limki ook niet met die wezens...

Off: prive
« Laatst bewerkt op: 9 jaar geleden door Limki »

« [Reactie #1] : 9 jaar geleden »
YUCK! Er zat een weerwolvin precies op de plaats waar hij heen wilde. Niet dat hij dáár nou precies moest zijn, maar het was de beste plaats om zijn spreukenwerk te oefenen zonder dat er idiote eerstejaars in de weg liepen en samen met het meubilair in de muur gebazen werden.
Een paar week had hij op het dak zitten oefenen - goed, nu en dan moesten de leistenen weer recht gezet worden. Maar het was een mooie plaats om te oefenen, allright. En nu zat er een weerwolf. Een weerWOLVIN zelfs. De weaklings onder de weerwolven, en dan nog altijd dertig keer zo irritant als welk ras dan ook. En ze stónken. En als klein voetnootje waren ze ook nog eens dertig keer zo sterk. Stomme beesten.

"Hey kijk daar, een kat!" Bijster slim waren ze toch niet, dus het zou vast helpen.

« [Reactie #2] : 9 jaar geleden »
Limki reageerde niet en bleef zitten, alsof ze niet gehoord had wat de vampier zei en keek naar beneden, waar de wachters druk bezig waren met het waken over de school. Ze kon de vampier wegjagen, maar ze kende hem, het was een leerling van deze school. Ze had hem gezien bij gymnastiek, hoe hij bezig geweest was met de lessen die ze gaf, hoe hij tegen Krause deed... Hij kende haar ongetwijfeld ook. Toch deed ze of ze het niet gehoord had. Ze wilde niet de confrontatie aangaan, maar hier zeker ook niet weg. Dit vond ze een handige tussenweg. Haar blik bleef hangen bij een postuur dat leek op Rhiakath, maar of dat ook het geval was?