Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Mentorgesprekje voor Andalusia  (488 keer gelezen)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 10 jaar geleden »
Andalusia Lafferty. Eigenlijk had ze het meisje nog nooit op een mentorgesprekje gehad, dus ging ze maar eens naar haar toe. Het was acht uur, dus waarschijnlijk zou ze aan haar huiswerk zitten, maar dat moest ze dan maar uitstellen, tenzij ze een veel beter moment in gedachten had voor mentorgesprekjes.
Ze was nieuwsgierig naar het meisje, zoals ze dat was naar iedereen in haar academies, en nieuwsgierigheid was er om bevredigd te worden.
Vaak nam ze Jonathan mee, om het ijs te breken, maar hij lag vredig in zijn bedje te slapen na een dag vol rottigheid en ellende, dus deze keer niet.
Klopklop, op de deur. En ze had geeneens haar mentorpapieren meegenomen, want het leek haar niet per se nodig om aantekingen ofzo te gaan maken.

« [Reactie #1] : 10 jaar geleden »
Er werd op de deur geklopt. Vreemd. Zo vaak gebeurde dat niet. Het meisje sprong op, en huppelde naar de deur, om deze vervolgens te openen. Tot haar verbazing stond haar mentor voor de deur.

“Mevrouw Levatov-Simenia! Kom binnen!”

Met iets te veel enthousiasme begroette ze haar mentor. Ze was erg op haar gesteld, aangezien ze haar over het algemeen met rust liet. Een goede eigenschap van de vrouw, stelde Andalusia vast.

“Kan ik u ergens mee helpen? Wilt u misschien een lekker warm kopje thee? Het is koud en kil buiten, is het niet?”

Ze wees een stoel aan, voor de vrouw om op te gaan zitten.

“Gaat u alstublieft zitten..”

Wat hing haar nu weer boven het hoofd?

« [Reactie #2] : 10 jaar geleden »
"Het is vrij koud." Was ze het met het meisje eens. Maar het was niet zo'n heel lang lopen. "Een kopje thee zou fijn zijn."

Ze ging zitten, wachtte even tot het meisje weer terug was en begon: "Je vraagt je misschien af wat ik kom doen." Een geruststellende glimlach erbij. Natuurlijk vroeg ze zich dat af. Andalusia dacht natuurlijk te ontkomen aan haar mentor, alleen omdat Maièra het afgelopen tijd zo druk had gehad met Jonathan. Maar nu kon ze die dingen wel weer inhalen.
"Ik heb nooit eerder echt met je gepraat en dat zou wel moeten, omdat ik je mentor ben. Dus ik ben benieuwd; gaat het je een beetje goed af?" Een vraag tegelijk. Natuurlijk ging het haar goed af, ze zat in de vierde klas. Bovendien was Andalusia niet de enige die zicht had op haar cijfers, die gingen ook altijd naar Maièra toe. Eigenlijk was Maièra degene die besliste of ze overging en dergelijke, maar dat beslissen was meestal alleen een lastige beslissing als de cijfers niet zo goed waren.