Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Carnaval  (5749 keer gelezen)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [Reactie #50] : 10 jaar geleden »
'Soms... Het hangt er vanaf wat voor boek. Boeken over magie bijvoorbeeld vind ik een stuk interessanter dan boeken over vechtkunsten. Tenzij ik van plan ben vechtkunsten te leren, dan vind ik dat boek weer wel interessant...'

Raleana was iemand die liever leerde door dingen te doen. Als ze iets las vergat ze het niet snel meer, maar ze nam vaak niet de moeite het te lezen. Toch kon ze, mits het een boek was dat haar interesse opwekte, het toch op haar gemak en het liefst zo snel mogelijk lezen. Het meisje keek of ze bekenden zag, ja, die zag ze. Logisch, aangezien ze hier op school was, iedereen op school kende elkaar wel zo'n beetje, vooral de ouderejaars... Een aantal zag ze dansen. Iets wat Raleana nooit geleerd had. Toch wist ze dat haar vader en waarschijnlijk haar moeder het wel konden, haar wijze broer vast ook wel...

'Kun jij dansen?'

« [Reactie #51] : 10 jaar geleden »
Thomean knikte verwoed.

'Ik ken een paar dansen.'

Hij had jaren terug leren dansen. Dit omdat het traditie was binnen hun gemeenschap te leren dansen zodat je, wanneer je een bepaalde leeftijd had bereikt, met een meisje kon dansen tijdens het zomerfeest. Daarom had hij verschillende dansen geleerd zodat hij niet in verlegenheid zou worden gebracht tijdens het zomerfeest. Alleen was hij al weg toen hij de juiste leeftijd had bereikt, waardoor hij nooit had hoeven dansen.

'Zullen we dansen?'

Hij had niet verwacht hier te zullen dansen. Tot nu toe had hij alleen aan de zijkanten van feesten gestaan, als hij er al was. Soms had hij met iemand gepraat, maar dansen had hij hier nog nooit gedaan.

'Als je niet kunt dansen wil ik het je wel leren.'

Weer zo een lange zin! Wat was er met hem aan de hand?
Bck Bck

« [Reactie #52] : 10 jaar geleden »
Raleana keek twijfelend. Ze had nog nooit gedanst en het leek haar leuk om te leren, maar toch... Ze wilde ook geen slecht figuur slaan. Nu pas vond ze het vervelend dat ze zichzelf nooit voor de danscursussen van Krause had opgegeven. Schijnbaar hadden ze dus wél een doel gehad, buiten het pesten van leerlingen. Het meisje besefte dat ze wel erg lang stil was en hakte de knoop maar door.

'Ik wil het wel leren...'

Hoe eng ze het ook vond, eens zou ze het moeten kunnen. Ze zou ook haar kinderen moeten leren dansen. Hoewel ze dan eerst maar eens moest gaan uitvogelen waar iedereen kinderen vandaan haalde. Gustaf en Ehriondah stalen die van anderen gewoon onder het mom van 'school', de luchtelf snapte dan ook niet dat ze niet samen voor eigen kinderen gingen zorgen.

'Waar heb jij leren dansen?'

« [Reactie #53] : 10 jaar geleden »
Hij was om de een of andere reden blij dat ze wilde leren dansen. Hij had altijd gehad dat hij erg enthousiast werd als hij iemand iets kon leren, maar een dans had hij nog nooit aan iemand anders geleerd. Maar daar zou nu dus verandering in komen. Hij zou met een simpele dans moeten beginnen. Misschien met de zonnedans. Dat was een makkelijke dans die er toch mooi uitzag. Tenminste dat was wat zijn moeder hem vroeger had verteld, zelf had hij er geen verstand van, hij wist gewoon wat voor dans het was, en hij kon hem.

'Ik heb het van mijn moeder geleerd. Traditie...'

Hij keek haar aan. Zou hij haar nu ten dans moeten vragen? Hij wilde haar de dans graag leren. Zijn moeder zou trots zijn geweest. Hij maakte weer een zwierige buiging en stak zijn hand nogmaals uit.

'Mag ik deze dans? Als je mijn leiding volgt is deze dans geen enkel probleem.'

Thomean en leiding nemen, het zou niet gekker moeten worden. Zou ze op zijn tenen gaan staan?
Bck Bck

« [Reactie #54] : 10 jaar geleden »
Raleana knikte en nam opnieuw zijn hand aan. Ze voelde zich klein en kwetsbaar, ze was ook ietwat gespannen voor hetgeen wat komen zou. Dit was niet zomaar leren dansen namelijk. Dit was leren dansen van Thomean, mét Thomean. Alleen al de toevoeging Thomean maakte het speciaal. Thomean, Thomean, Thomean Andarlan. Thomean Andarlan die met Raleana zou dansen. Zou Autumn nu niet boos worden op haar? Snel was ze die gedachte alweer kwijt toen ze zich liet meevoeren naar de dansvloer. Ietwat bang keek ze naar Thomean. Stel dat ze hem pijn zou doen! Ze mocht dan wel geen verstand hebben van dansen, maar ze wist dat het een slecht teken was als je op iemands tenen ging staan. Dat betekende dat je het (nog) niet goed genoeg kon... Raleana wilde het graag goed doen en ze wilde niet dat ze haar danspartner boos zou maken...

'Word je niet boos als ik op je tenen sta? Ik heb echt nog nooit gedanst en... Jij helpt me, toch?'

Ze zat vol twijfels, ze kon zich niet herinneren dat ze zich ooit zó onzeker had gevoeld.

« [Reactie #55] : 10 jaar geleden »
'Natuurlijk help ik.' zei hij met een zo vriendelijk mogelijk gezicht, naar aanraden van een boek. 'Je wilt niet weten hoe vaak ik op tenen ben gaan staan. Het geeft dus niet.'

Hij legde voorzichtig zijn hand op haar rug, uitkijkend voor de vleugels, en haar hand ook op de goede plaats terwijl hij haar aankeek met een ongemakkelijke glimlach. Daarna begon hij voorzichtig met de dans, haar licht voort trekkend.

'Kijk naar mijn voeten en probeer gewoon te volgen.'

Rechtervoet naar achteren, bij sluiten. Halve draai naar links. Rechtervoet een stap opzij, bijsluiten. Linkervoet een stap naar voren, bijsluiten. En zo begon de dans. Hij ging op in het dansen, hij negeerde zijn omgeving compleet. Het was tijden geleden dat hij had gedanst, en hij vond het fijn weer eens zo een dans te kunnen doen. Het bracht wat herinneringen aan thuis terug, die hij al tijden niet meer had.
Bck Bck

« [Reactie #56] : 10 jaar geleden »
Raleana glimlachte een klein beetje terug, iets gerustgesteld door zijn woorden, maar nog altijd gespannen. Het was vreemd om de hand van de elf voor haar op haar rug te voelen. Onwillekeurig bewoog ze haar vleugels even, maar hield ze daarna angstvallig stil. Het was ook vreemd om überhaupt zo dicht bij de jongen te zijn. Ze liet zich meevoeren, maar kwam tot de conclusie dat dansen niet leuk was. Continu was ze naar haar voeten aan het kijken en ze moest opletten dat ze niet op zijn tenen ging staan. Waarschijnlijk zou ze het leuk vinden als ze het kon, maar aangezien ze dat niet deed... Bijna stapte ze op zijn tenen, maar omdat ze dit uit alle macht probeerde te voorkomen verloor ze haar evenwicht, gelukkig had ze Thomean nog vast.

'Ik kan dit niet,' zei ze zacht, teleurgesteld in zichzelf.

« [Reactie #57] : 10 jaar geleden »
'Je doet het best goed voor je eerste dans.'

Hij keek haar vriendelijk aan. Het duurde nog even voor de muziek weer stopte om het volgende nummer te laten beginnen. Tot die tijd nam Thomean Lea op sleeptouw en begeleide haar voorzichtig over de dansvloer. Hij was opgelucht dat ze niet op zijn tenen was gaan staan, daar hij ze gisteren naar gestoten had. Toen het nummer afgelopen was liet hij haar los en wees meer naar de zijkant van het feest.

'We kunnen stoppen als je geen zin hebt. Iets te drinken?'

Lang geleden dat hij voor het laatst op dit soort manieren had geoefend, als je de laatste drie dagen niet zou meerekenen. Zijn moeder, zoals gewoonlijk, had hem die dingen geleerd. Al had hij toen nooit het nut ervan gezien. Nu zag hij het een klein beetje.
Bck Bck

« [Reactie #58] : 10 jaar geleden »
'Graag,' antwoordde Raleana, dan hoefde ze in ieder geval even niet te dansen.

Misschien moest ze Tia om les vragen, of zich alsnog opgeven voor een cursus van Krause. Aan Thomean vragen kon natuurlijk ook, maar ze was te bang om op zijn tenen te staan, of om hem op een andere manier te bezeren. Dat Krause niet meer kon lopen zou haar een zorg zijn. Tatiana zou zich wel weten te redden, maar Thomean moest dat alles bespaard blijven.

Het luchtelfje keek opnieuw rond... Wie zou met wie gegaan zijn, wie was als wat verkleed, wie was wat aan het doen. Even fronste ze toen ze Yanta zag, dat was al vanaf de dag dat ze elkaar tegenkwamen haar grootste vijand en ze was met... Een klasgenoot van haar. Heracor en Merifel, het moest niet gekker worden. Dorian scheen zich te vermaken als nar en Raleana merkte op dat Tari terug was. Ze kende het meisje niet echt, maar vond het vreemd haar daar te zien.

'Zijn er twee meneer Vladistovs en twee mevrouw Van Uncha's?' vroeg ze aan Thomean, toen ze de vier zag. 'Sinds wanneer is Tari terug? En sinds wanneer gaan een leerling uit Merifel en Heracor samen naar een feest?'

Had ze echt zo lang op een vreemde planeet gewoond?

« [Reactie #59] : 10 jaar geleden »
In tegenstelling tot Raleana had hij niet rondgekeken en hij wist dus niet wie er allemaal met wie naar het feest waren gekomen. Het interesseerde hem ook niet zoveel. Hij had het grootste gedeelte van zijn aandacht gericht op het inschenken van het drinken dat hij nu deed.

'Twee?' vroeg hij. 'Tari is volgens mij alweer een tijdje terug, geen idee waarom ze weg was gegaan en waarom ze weer terug is. Is dat zo vreemd? Ik praat wel eens met iemand van Heracor.'

Hij gaf haar een beker met drinken aan. En nam zelf een slok van wat hij voor zichzelf had ingeschonken.

'Jij hebt het niet zo op Heracor?'
Bck Bck

« [Reactie #60] : 10 jaar geleden »
'Nou, Dorian is wel aardig en vast anderen van Heracor ook wel, maar het hoort gewoon niet. Heracor en Merifel zijn gewoon vijanden... Of misschien ligt het gewoon aan het feit dat Yanta in Heracor zit en dat de mentor ervan een vampier is. Waarom bestaan vampiers überhaupt? Niemand heeft er baat bij...'

Ze nam ook een slok van haar drinken en besloot dat het lekker was, al wist ze niet wat erin zat. Niet dat het vreemd was. Raleana was niet bang om nieuwe dingen te proberen, maar als ze kon kiezen tussen iets wat ze kende en iets wat ze niet kende zou ze kiezen voor hetgeen wat ze wel kende.

'Wat is dit voor drinken?'
« Laatst bewerkt op: 10 jaar geleden door Raleana Wyliathel »

« [Reactie #61] : 10 jaar geleden »
'Ik snap niet waarom dat zou zijn. Behalve dat merifel tovert en Heracor vecht zijn er toch niet zoveel verschillen?'

Thomean dacht er erg nuchter over. Want wat is nu eigenlijk het verschil behalve de specialisatie? Was het jaloezie? Misschien wilden ze wel kunnen wat de andere kon. Je kon magie maar wilde eigenlijk ook wel goed kunnen boogschieten, toch een andere sensatie. Je kon vechten, maar met magie kon je zoveel meer. Misschien dat daar de zere plek zat.

'Ik heb het niet zo op vampiers. Het zijn naar mijn mening vaak arrogante wezens die denken dat ze hoog intelligent zijn omdat ze niet zomaar sterven. Daarnaast beschouwen zichzelf als een hoogstaand ras terwijl ze eigenlijk het dichtst bij de mensen staan. Nee, ik heb het niet zo op vampiers.'

Hij keek naar Raleana om haar reactie te peilen.

'Dat is een nieuw drankje van die mentor van Socophon, Nubi ofzo. Hij noemt het ijsthee als ik me goed herinner.'
Bck Bck

« [Reactie #62] : 10 jaar geleden »
Raleana knikte instemmend bij zijn woorden over vampiers.

'Het zijn dan ook nog eens totaal onlogische wezens. Ze horen dood te zijn, maar zijn het niet. Ze kunnen niet tegen zon, niet tegen vuur, ze leven van bloed, maar ondertussen zijn het gewoon wandelende lijken. Ze voelen geen emoties, behalve arrogantie en ijdelheid.'

Bij die laatste woorden dacht ze vooral aan de Vladistovfamilie.

'IJsthee...' herhaalde ze. 'Hoe is hij op dát idee gekomen? Ik weet wel dat hij altijd thee drinkt.'

Hij was immers haar mentor, of althans, dat hadden ze ooit afgesproken. Raleana vroeg zich opnieuw af of ze daar wel goed aan gedaan had toen ze nog een slok nam van het drinken.

'Hij heeft toch ook boeken geschreven?'

« [Reactie #63] : 10 jaar geleden »
'Inderdaad. De meest arrogante wezens met de meeste zwaktes. Misschien dat ze daarom zo zijn, ze proberen met arrogantie hun zwaktes te verbergen.'

Het mocht duidelijk zijn dat Thomean het niet zo op vampiers had, ze waren alles behalve zijn beste vrienden. Tijdens het praten had hij een hand langs zijn kaak gehaald. Maar wat voelde hij nu? Groeide zijn praat spieren van de vele spraak oefeningen? Straks kreeg hij nog een brede kaak, zou dat goed staan? Hij zou dat moeten onderzoeken.

'Ik heb geen idee. Al moet ik wel zeggen dat hij iets goeds gemaakt heeft. Het is erg lekker.'

Hij vroeg zich af of hij succes zou hebben als hij Nubi om het recept zou vragen. Hij zou toch niet zo tegen alle merifellers doen? Hij was een hardwerkende leerling hier, misschien had Nubi daar respect voor.

'Hij drinkt inderdaad vaak thee. Ik heb gehoord dat er standaard thee warm is bij hem, hoe laat je ook bij hem aan klopt. Hij heeft boeken geschreven ja. Ik heb er wel wat van gelezen. Ik moet zeggen dat hij erg goed beschrijft in zijn anatomische boeken. Maar ik ben het niet zo erg eens met zijn methodes en de manier waarop hij het over de verschillende rassen heeft.'
Bck Bck

« [Reactie #64] : 10 jaar geleden »
Het was wel een interessante theorie die hij noemde. Waren vampiers daarom écht arrogant? Misschien moest ze het ooit eens aan een vampier vragen. Angelus ofzo. Die wist daar vast wel alles van. In ieder geval stelde het Raleana wel gerust dat ze over dat in ieder geval een mening deelden. Ze waren in ieder geval niet heeeeeeel verschillend... ofzo... Ze konden altijd over vampiers praten, als het gesprek stil viel...

'Ik heb nog nooit een boek van hem gelezen, maar ik ben wel in zijn kantoor geweest en hij had inderdaad thee. Waarom ga je er zelf niet eens langs? Als ik er levend vandaan kom kun jij dat zeker wel.'

Raleana nam nog een slok. Ze vond het best wel heel erg lekker. Misschien wel lekkerder dan gewone thee, of dat kwam misschien door het feit dat ze liever wat verkoeling had op het moment dan iets warms.

'Die kleren draag je ieder jaar toch? Waarom die? Waarom niet ehm... Zoiets als Dorian bijvoorbeeld? Of zoiets als Findecáno? Of waarom niet als heer Vladistov?'

Ze vond dat hij er goed uitzag, haar vraag had dan ook puur belangstellend geklonken en niet alsof ze het niet mooi vond. Eigenlijk vond ze dat hij die kleren vaker moest dragen, hoewel ze ergens vermoedde dat hij het daar toch niet mee eens zou zijn. Hij zag er altijd al knap uit, maar nu werd dat toch maar eens benadrukt. Stiekem was Raleana dan ook trots dat zíj met hém naar dit feest mocht.

'Het staat je erg goed.'

Ietwat verlegen na haar woorden keek ze naar een meisje dat ook de ijsthee probeerde en dit uitspuugde. Een ander meisje keek verontwaardigt om toen ze het drinken over zich heen kreeg en Raleana vermoedde ergens dat dit in ieder geval voor genoeg afleiding zou zorgen als het nodig was. Toen Thomean sprak keek ze terug naar hem.

« [Reactie #65] : 10 jaar geleden »
Hij dacht na bij wat ze zei en kwam tot de conclusie dat ze een punt had. Misschien moest hij inderdaad maar eens bij de mentor van Socophon langs gaan. Het leek hem dat het in ieder geval geen kwaad zou kunnen. Het was tenslotte toch een vriendelijke oude centaur? Al die verhalen die hij over de beste man had gehoord konden alleen maar overdreven zijn. Dat kon gewoon niet anders.

'Misschien dat ik dat inderdaad maar eens doe. Volgens mij zou ik wel heel goed met hem kunnen praten.'

Hij bekeek zijn eigen kleding even, alsof hij nu pas zag wat hij droeg. Het klopte, hij droeg het ieder jaar met carnaval. En daarbuiten eigenlijk zeer zelden. Hij had het wel eens gedragen toen het nog veel te groot voor hem was, maar dat was ook altijd met speciale gelegenheden geweest, net zoiets als nu dus. Al kon je zijn moeders begrafenis niet net zoiets als nu noemen. Maar Thomean wist geen hokje te vinden om die in te duwen.

'Klopt. Ik draag hem vaak. Het is de kleding van de familie. Deze is nog gedragen door Meccus zelf, nog een reden waarom ik naar merifel moest. En ik vind dat ik op dit soort gelegenheden goed kan laten zien dat ik bij deze familie hoor. Je vindt niet dat het buiten feesten om wat overdreven is?'

Het incident dat zich bij hen in de buurt afspeelden zorgde er maar een fractie van een seconde voor dat zijn aandacht werd afgeleid. Toch bleef hij Lea al die tijd aankijken. Een vriendelijke lach verscheen op zijn gezicht bij het, hoe noemden ze het in dat boek ook weer, bij dat compliment.

'Bedankt.' zei hij. 'Waarom koos jij eigenlijk voor die kleding die jij draagt?'
Bck Bck

« [Reactie #66] : 10 jaar geleden »
'Misschien, maar dan mag er wel wat meer feest zijn vind ik,' sprak Raleana, de jongen niet echt aankijkend, maar wel een poging doend om zeker te klinken van wat ze zei. Die zekerheid verdween echter bij het volgende antwoord wat ze gaf: 'Nou... Ik vermoedde dat je die kleren aan zou treken, dus ik wilde eigenlijk iets wat daar bij zou passen en Tatiana Wyliathel, mijn nicht, vond dat ik deze jurk aan moest trekken...'

Het luchtelfje plukte ietwat ongemakkelijk aan haar mouw, terwijl er een licht blosje op haar wangen was verschenen.

'Normaal draag ik niet zulke jurken... Vind je het wel leuk?'

Dat was immers ook een eis geweest van Lea. Thomean moest het leuk vinden.

« [Reactie #67] : 10 jaar geleden »
Thomean knikte verwoed bij de woorden van het elfje. Tatiana had hij wel over gehoord, maar hij had haar nog nooit echt gesproken. Zat ze niet bij Socophon? Blijkbaar had ze haar nicht goed geholpen voor dit feest, en Thomean vond het absoluut geen slecht resultaat.

'Het staat je erg goed.' zei hij met een grijns op zijn gezicht. 'Echt waar. Tatiana... Ze zat toch bij Socophon? Volgens mij heb ik haar wel eens gezien.'

Waarom interesseerde hij zich eigenlijk voor de familie leden van Raleana? Dat sloeg toch nergens op? Hij kende ze niet, maar toch wilde hij meer over hen weten, hij vroeg zich af waarom dat was.
Bck Bck

« [Reactie #68] : 10 jaar geleden »
Raleana knikte en keek blij naar Thomean. Ze negeerde (onbewust) het feit dat er inmiddels een drankgooiwedstrijd naast hen bezig was en was gewoon even blij dat Thomean haar jurk leuk vond. Ze moest Tatiana maar eens gaan bedanken als ze haar zag. Misschien koekjes bakken. Dat deed Tia ook wel eens, toch? Dus dan zou Tia het vast ook wel leuk vinden als er voor haar koekjes gebakken zouden worden...

'Ze zit in het derde jaar van Socophon, ja. Eigenlijk spreek ik haar niet zo vaak, maar ze duikt altijd op als ik haar nodig heb. Ik hoef nooit echt lang te zoeken naar haar. Daarbij weet ze altijd alles. Ik denk dat ze dat van opa heeft. Die is ook heel wijs, althans, dat zegt iedereen...'

Raleana keek naar haar glas en dronk er nog eens van.

'Heb jij veel neven en nichten? En ging je daar veel mee om?'

« [Reactie #69] : 10 jaar geleden »
'Je hebt je opa nooit gekend?'

Bij de woorden 'een wijs man' had hij even zijn oren gespitst. Gesprekken met wijze mannen waren altijd erg interessant. Maar aan de manier waarop Raleana erover praatte leek niet alsof de man nog in leven was. Voor zover Thomean het sociale vermogen had om dat uit haar woorden te halen. Maar misschien dat ze nog over die man zou kunnen vertellen, wat vaak al interessant genoeg was.

'Ik heb volgens mij wel een aantal neven en nichten ja. Al ken ik er niet zoveel. Tenminste, ik denk dat ik er wel een aantal heb. Ik heb er ooit een ontmoet en een ander woonde in dezelfde gemeenschap, maar voor de rest zou ik het niet weten. Jij dan? Volgens mij heb jij best een grote familie of niet?'
Bck Bck

« [Reactie #70] : 10 jaar geleden »
'Aan mijn oma's kant niemand, denk ik... Daar heb ik eigenlijk nooit iemand over gehoord. Aan de kant van mijn oté* ehm... Volgens mij vertelde Tia dat hij een broer en een zus heeft, dus dan heb ik een oom en een tante...'

Raleana dacht even na en probeerde de stamboom voor ogen te halen die haar nicht getekend had.

'En mijn tante is getrouwd met de koning van Svitine. Dus daar heb ik twee neven en een nicht. Volgens mij was iemand daar op de een of andere manier ook nog familie van vrouwe van Uncha... Dan heb ik dus ook nog Tia en haar twee broers en mijn oom en tante daar, samen met mijn opa en oma... Ik heb alleen Tatiana en Katiana van die kant van de familie ooit gezien, maar eigenlijk is hij denk ik best wel groot dus...'

Ze dacht na.

'Eigenlijk moet ik annoe*** eens gaan vragen naar mijn andere opa... Want ik weet niet hoe groot innja** haar familie was of is...'

Langzaam aan begon het meisje over te gaan op de taal van de elfen. Iets wat ze wel vaker deed als ze te weinig dacht aan waar ze was. Dat herinnerde ze zich echt weer snel toen het 'gevecht' naast haar uit de hand begon te lopen. Raleana gebruikte dat als excuus om dichter bij Thomean te gaan staan, zodat ze minder in schot stond. Hij mocht als schild dienen, of ervoor kiezen haar mee te nemen naar een plaats waar het rustiger was. Ze dronk het laatste beetje ijsthee op.

'Ik kan wel proberen een stamboom uit te tekenen. Waarschijnlijk zul je wel wat namen herkennen... Kun je meneer Coulson het recept voor die ijsthee niet ontfutselen? Dan kunnen we het vaker drinken!'

's Avonds, in de leerlingenkamer bijvoorbeeld, als de rest sliep... Of op een warme zondagmiddag, met wat eten erbij...

*papa
**mama
***oma

« [Reactie #71] : 10 jaar geleden »
En dat zou hij misschien nog doen ook. Terwijl Lea praatte keek hij met een opgetrokken wenkbrauw naar de ijsthee vechters. Oh wat een zonde! Was wat door zijn hoofd spookte. Hij had net dat lekkere drankje ontdekt en nu werd er al mee gegooid. De verspilling kon niet erger worden. Toen Raleana zich een beetje achter hem begon te verschuilen nam hij haar langzaam mee naar een plek die een tiental meters bij de vechters vandaan was.

'Het lijkt mij erg leuk er meer over te weten.'

Hij dacht even na, maar hakte al snel de knoop door. Hij zou inderdaad naar Nubi gaan om hem om het recept te vragen. Want dit was een schot in de roos, ijsthee was een erg lekker en succesvol drankje. In ieder geval bij Thomean. En daar Nubi een erg vriendelijke man was zou hij het vast geen probleem vinden als Thomean van zijn recept gebruik zou maken.

'Ik ga inderdaad maar eens bij hem langs. Het is erg lekker. Misschien wil hij het zelfs wel gewoon geven.'
Bck Bck

« [Reactie #72] : 10 jaar geleden »
Een kille afwijzing. Dorian had niets anders verwacht, hoewel dit wel erg... kil was. De manier waarop het 'nee' klonk, deed haar denken aan mevrouw Mocha, maar Mocha was geen vampier en dat was deze persoon wel. Nou ja, het deed er niet toe. Ze duikelde weer terug naar Amaltheus.

'Wat vind je van het feest?' vroeg ze. Het interesseerde haar niet dat hij verlegen was en niet had geantwoord op haar vraag of hij wilde dansen. Het zou toch geen gezicht zijn geweest. Feitelijk interesseerde het haar wel dat hij verlegen was. Ze zou proberen hem uit de tent te lokken, eens zien of hij wel een gewoon gesprek kon houden. Hoewel gesprekken met Dorian meestal niet als 'gewoon' te beschouwen waren.

'En kijk, daar zijn Thomean en Lea!' Ze grijnsde even bij het zien van de danspogingen van het stel. 'Ze zien er leuk uit samen.' Wat had ze vanavond? Wat boeide het nu of iemand er leuk uitzag? Daar lette ze nooit op.

Opeens bedacht ze iets. 'Vind jij hoppen echt leuk?'
Klein maar dapper