Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

De waarheid  (1234 keer gelezen)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 10 jaar geleden »
Een diepe zucht, een deur die open gemaakt werd. Ze stapte het donkere kantoor binnen nadat de man had geroepen dat ze mocht komen. Haar ogen knipperden even, zodat ze aan het aan de duisternis konden wennen, waarna ze de deur sloot. De vampier achter het bureau scheen te fronsen en zich waarschijnlijk af te vragen wat ze hier kwam doen. Hij zweeg, maar maakte met een handgebaar duidelijk dat ze mocht spreken.

‘Ik eh...’

Liegen ging haar gemakkelijker af dan de waarheid spreken. Het was misschien maar goed dat de kinderen voorlopig niet bij haar woonden, voor ze die slechte gewoonte over zouden nemen.

‘Ik moet iets opbiechten...’

Diepere frons van de man achter het bureau.

‘Ik werk voor NAVO...’

Hoewel ze klaar stond om weg te duiken bleef de man onbewegelijk zitten. Ze had geen flauw idee van wat er door hem heen ging. Zijn gezicht verried niets, zijn houding niet. De spanning was om te snijden, dat was het enige wat op te merken viel. Toch was dat iets wat je al heel snel had bij vampiers als Gustaf M. Vladistov.

‘Maar ik wil dit niet meer... Mijn beeld over vampiers is veranderd sinds ik hier ben.’

« [Reactie #1] : 10 jaar geleden »
‘En nu verwacht je dat ik zeg: ‘Oké! Natuurlijk, goed zo. Uiteraard mag je blijven en terug aan het werk, niets mis mee!’?’

De man keek haar fronsend aan, terwijl hij haar gebaarde dat ze kon gaan zitten. Dit was de eerste keer in zijn carrière als schoolhoofd dat iemand kwam opbiechten dat hij, of eigenlijk een zij, wat hem nog meer verbaasde, een vampierdoder was. Ergens was hij geneigd te denken dat het een grapje was, mits de angst niet uit haar ogen op te maken was.

Vladistov wist het goed gemaakt. Mocht ze hem nu van pas komen door informatie over NAVO te geven, dan zou hij mild zijn. Deed ze dit niet, dan kon ze zonder pardon haar spullen pakken en verdwijnen. Of ze zou gewoon gebruikt worden tijdens zijn les spreuken.

‘Waarom kwam je naar Bumetrel? Waarom jíj en niet een andere doder?’

« [Reactie #2] : 10 jaar geleden »
De vrouw ging zitten, nog altijd op haar hoede. Ze wist niet wat ze hier van moest denken. Ze had van alles verwacht, behalve dit. Ze hield de man in de gaten, alsof hij haar ieder moment zou kunnen aanvliegen. Nog altijd deed hij dit niet. Ergens begon ze te twijfelen, dit kon niet goed gaan, het bestond niet. De zekerheid dat ze dit kantoor niet levend zou verlaten begon te groeien.

‘Ik moest u, meneer Rodriguez en Karta Mortana laten verdwijnen... Sithis zou me komen helpen, hij is achter mevrouw Mortana aan gegaan. Ik werd uitgekozen omdat ik tot de top van de organisatie in Mircam behoor, en omdat ik een vrouw ben, wat niet verwacht zou worden...’

Grappig, ze hadden twee keer een vrouw toegelaten, eentje die bij de oprichting was, die later besloot vampier te worden en een andere, die later besloot dat ze toch liever samenwerkte met de vampiers die ze eerst moest doden. Het begon haar een beetje te dagen waarom ze geen vrouwen bij de organisatie wilden.

« [Reactie #3] : 10 jaar geleden »
De man werd hier van de ene verbazing naar de andere geslingerd. Niet dat dit aan hem te zien was. Hij lachte echter schamper.

‘Jij werd achter míj aan gestuurd?’

Aan de intelligentie van die organisatie begon hij nu toch echt te twijfelen. Alsof zij hém ook maar iets kon doen. De man bestudeerde haar en vroeg zich af wat hij er nu mee moest doen. Voorlopig niets en in de gaten houden leek hem het beste. Arthur Krause verantwoordelijk stellen voor haar? Hij was immers haar man. Iedere misstap van haar werd op hem afgerekend.

‘Logisch dat je afziet van die opdracht.’

Zijn ego groeide weer eens.

‘Wat wil je nu dat ik doe?’

« [Reactie #4] : 10 jaar geleden »
Kayla wist niet meer waar ze kijken moest. Ze wist niet meer wat ze doen moest. Wat was er mis met hem? Het zou veel gemakkelijker zijn als hij haar aangevallen had, vermoord, weggestuurd, uitleveren aan die bende... IRMM ofzo... Neehoor, in plaats daarvan moest hij zo nodig alles heel lastig maken. Was dat zijn tactiek of iets dergelijks?

‘Ehm... Nou... Mij hier naar buiten laten lopen zonder verdere consequenties kan zeker niet...?’

Lief gemaakt glimlachje. Zelfs dat verging haar moeilijk. Ze was gespannen. Ze was bang voor die man. Zo vaak al had deze doder oog in oog gestaan met vampiers, oppermachtige wezens, stuk voor stuk had zij overwonnen en voor deze man was ze bang. Ze haatte hem daarom.

« [Reactie #5] : 10 jaar geleden »
‘Je levert je dodersspullen in. Alles wat een bedreiging voor een leerling kan vormen lever je in. Ik kom je kamer doorzoeken en zal later op andere plekken eveneens gaan controleren, waaronder de kamer van je lieve echtgenoot. Zodra ik ook maar íéts vindt, heb jij een probleem. Tot ik besloten heb waarom ik je zou laten blijven verlaat je het terrein níét, tenzij je de uitdrukkelijke toestemming van mij hebt.’

De man stond op en keek haar dreigend aan.

‘Is dat begrepen?’

Een vaag knikje van haar was voldoende voor nu. Gustaf zou zelf controleren of ze zich aan de afspraken zou houden.

‘Jouw man zal verantwoordelijk gehouden worden voor jouw daden. Iedere misstap die jij begaat zal hij weten, hij zal er voor boeten. Verder wil ik dat je me over zo veel mogelijk informatie over NAVO voorziet. Daarbij zal je loon het komende halfjaar ingehouden worden.’

Even liet hij het tot haar doordringen.

‘Daar komt nog bij, dat als je wilt blijven, je nu een eed zult moeten zweren dat je nooit meer zult liegen tegen mij. Dit zal bezegeld worden met een spreuk. Deze spreuk zorgt ervoor dat je niet kunt liegen en hij zorgt ervoor dat als je een poging daartoe doet ik het onmiddellijk zal weten. Reken erop dat er dan wél consequenties volgen.’

Ze mocht we héél dankbaar zijn dat hij zojuist goed nieuws ontvangen had en daardoor in een goede bui was.