Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

De sabotage Gna Gna  (3545 keer gelezen)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [Reactie #75] : 12 jaar geleden »
"Ehem." Lar keek Floris koud aan. "Ik dacht dat ik gezegd had géén moeilijkheden met betrekking tot jou meer te willen, ten koste van je extra vak? Meld je vanavond in mijn kantoor. En meld je nu bij Channa voor een lading handwerk in de keuken. Ingerukt." Mocht je nu nog één twijfelachtige reactie geven, jochie, dan is dat het eind van je extra vak.
Lar had eindelijk iemand gevonden om de frustratie van het hier-zijn op af te reageren.
No mercy for the wicked.

« [Reactie #76] : 12 jaar geleden »
Gustaf stond ondertussen met zijn armen over elkaar gekruist en met zijn voet ongeduldig op de vloer tikkend te wachten tot iedeeen weg zou zijn en Ehriondah weer iets zei.

Het was een en al chaos, maar Gustaf was niet van plan daar iets aan te veranderen, nee... Liet Ehriondah maar even voor schut staan, misschien voelde ze dan meer voor lijfstraffen, want volgens Gustaf was dat nog steeds de enigste manier om leerlingen te laten luisteren. Want, wie niet horen wil...

« [Reactie #77] : 12 jaar geleden »
(@iedereen die mijn sreuk wil negeren, dat is praktisch onmogelijk, hij is heel erg sterk en Ehriondah is uitzonderlijk in wilsmagie - waarvan dit een spreuk is- ik wil de geen genegeer in posts zien omdat dat slecht rpgwerk is en niet realistisch.)

De maat was vol, haar gezag was nog nooit zo ondermijnd als nu en ze besloot tot een drastische maatregel.

SIGÉ TE!!

De kreet schalde door de zaal en vulde alle hoekjes. Anngespoord door haar woede was dit misschien wel de krachtigste zwijg-spreuk die ze ooit had uitgevoerd. Het zou nu tenminste stil zijn totdat zij de spreuk zou opheffen.

'Di Risco, vertrek, NU!, Da Sol, ik heb gemerkt dat jij er niets mee te maken hebt, vertrek ook.

Professor Ellerkonge, u maakt uzelf en onze school ten schande, verdwijn tenminste nu, of ik ben bang dat ik u zal moeten ontslaan.'

Ze keurde hem geen blik meer waardig.

'Wyliathel, Di Baldo, daCosta, jullie willen klaarblijkelijk delen in de schuld, dan zullen jullie ook moeten delen in de straf.
Ik ontzeg jullie een week lang de toegang tot de grote zaal. Jullie moeten maar een aantal vriendelijke afdelingsgenoten zover zien te krijgen eten voor jullie mee te nemen. De komende twee week wil ik jullie elke avond na de laatste les bij mijn kantoor zien. Daarnaast krijgen jullie een maand lang huisarrest en 2 punten aftrek voor belachelijke gedoe.
Dit is míjn straf voor jullie, ik ben klaar met jullie. Professor Lar moet zelf maar zien wat voor straf hij voor jullie nodig acht.

Gustaf, ik zou graag iets met je willen bespreken, kom je mee?'

Zonder nog een woord te zeggen liep ze de zaal uit de trappen op naar boven. Pas daar hief ze de spreuk op. Eerst moest ze Gustaf bepraten, dan zou ze deze bende wel verder oplossen.

« [Reactie #78] : 12 jaar geleden »
'Ik wilde toch al weggaan, want, IK WIL SLAPEN! De pot, mevrouw van Uncha, de pot en de ketel, u weet wel. Over schande en zo. Maar wel, eindelijk zien we daadkracht. U verrast me zowaar, wie weet wordt het nog wat hier met de discipline. Maar ik prijs de avond niet voordat de beer geschoten is en de discpline-beer op bumetrel, dat is een geval apart.'

Op bijzonder cynische toon:

'U wens u allen een voortreffelijk nachtrust, heerlijke dormen en een verkwikkend ontwaken. Moge het ontbijt ons smaken en de aanloop zijn tot een wel heel bijzondere en inspirerende dag!'

Albe liep de zaal uit, maakte een raar huppeltje en verdween uit het zicht.

« [Reactie #79] : 11 jaar geleden »
Huh? Hij kon niet meer praten! Davido probeerde geluid uit zijn mond voort te laten komen, maar het mocht niet baten.
Waarom mocht hij vanwege zo'n onschuldig grapje, wat in eerste instantie niet eens door hem was bedacht, niet eens deze zaal betreden voor bijvoorbeeld eten?
Dat vond Davido persoonlijk een beetje erg overdreven. Maar hij was geen schoolhoofd en had dus niet de macht die zij hadden, die van Uncha en Vladistov. Hij was behoorlijk chagrijnig en had erg de neiging om eens goed te gaan zeuren tegen een willekeurig luisterend slachtoffer. Hij wilde hier liever meteen vandaag gaan.

« [Reactie #80] : 11 jaar geleden »
Wat is dit nu weer voor een onzin, dit slaat alles. Pomglio werd gek, hij begon door de grote zaal te rennen en tegen muren te slaan, terwijl hij uit alle macht probeerde geluid uit zijn mond te krijgen. De schoolhoofden van tegenwoordig ook weer, de toegang tot de grote zaal, oke, maar me het praten ontzeggen gaat wel erg ver. Toen Pomglio al zijn energie eruit had gerend ging hij weer bij zijn bezem staan wachten op wat er komen zou.

« [Reactie #81] : 11 jaar geleden »
Abrupt stopte Floris met springen. Tenkoste van wat...! Hij keek naar professor Lar, die hem kil aankeek, dit kon hij niet menen! Flkoris deed zijn best de tranen die omhoog borrelden weg te krijgen, hij stond er alleen maar bij! ,,Ehm, meneer ik bedoel mevrouw, nee professor! Ehhh ja professor, professor La-ar'' stotterde Floris ,,Ik deed het niet expres men...'' Hè hij moest het echt eens afleren om meneer tegen hem te zeggen. ,,Floris keek nog steeds naar de kille blik en bedacht dat het ook geen zin had om zich nu hier te veronschuldigen. Ook professor Van Uncha riep hem al kwaad toe: ,,Di Risco, vertrek, NU!'' Hij liep richting de keukens, bijna huilend.

« [Reactie #82] : 11 jaar geleden »
Met tegenzin volgde hij Ehriondah. Hij wist bijna zeker dat ze het wilde hebben over de lijfstraffen. Hij wist namelijk dat zij dat nooit goed zou keuren... Met andere woorden: 'Ik mag wel iedereen het recht om te praten ontnemen door mijn wilsmagie en hen uithongeren, maar jij mag geen lijfstraffen uitvoeren om ze wat discipline bij te brengen.' Gustaf vond dat nogal oneerlijk. Hij was wel verbaasd over het feit dat Ehriondah hen uiteindelijk alle drie strafte, in plaats van de échte dader te zoeken. Meestal was Gustaf juist de persoon die dat soort luie acties had.

'Je wilde me spreken over....?'

« [Reactie #83] : 11 jaar geleden »
Abrupt stopte ze. Als hij het er hier over wilde hebben, prima. Ze was nu toch al haar gezag en waardigheid kwijt, een openbare discussie met Gustaf kon daar nog wel bij.

'Ja! Ik wilde je spreken over je béláchelijke idee om lijfstraffen weer in te voeren. Ik weet dat je dat al langere tijd wilt, maar het slaat hélémaal nergens op. Wij hebben beproefde methodes om overtreders aan te pakken! Dat weet je net zo goed als ik... Ik snap niet dat we het er wéér over moeten hebben...'

Haar woede was weer opgelaaid en Gustaf leek het perfecte slachtoffer om dat op af te reageren.

« [Reactie #84] : 11 jaar geleden »
Vet, dit klinkt goed lijfstraffUH!! Pomglio rende naar de kibbelende schoolhoofden en was al van plan te solliciteren naar de waarschijnlijk binnenkort openstaande vacature voor beul, maar dat ging nogal moeilijk als je mond is vast gehocuspocust, hij ging maar naast Gustav staan en knikte heftig met zijn hoofd terwijl hij vast met een denkbeeldige bijl een al net zo denkbeeldig hoofd probeerde af te hakken, Ik ben geknipt voor dit baantje

Off: topic is een beetje dood maar nog niet gesloten dus ik dacht
       Let's have some fun again

« [Reactie #85] : 11 jaar geleden »
Dit topic is gesloten.