Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Een nieuwe gast...  (583 keer gelezen)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 11 jaar geleden »
Nu had ze nauwelijks energie meer. Met een lichte frons keek hij haar aan, maar het was niet eerzaam om haar te ondersteunen als ze zelf wilde lopen. Toch hield hij haar scherp in de gaten en hield de deur naar de logeervertrekken open.
Deze waren goed ingericht. Rustgevend en voornamelijk functioneel. Hij ging snel voor en draaide - met een onzichtbare angstige frons - het vuur van de lantaarn wat hoger. Nu baadde het vertrek in een zachte gloed. Hij liep naar een willekeurig bed en maakte het snel slaapklaar. Hij voelde zich onnatuurlijk om zo'n gastvrijheid voor een sterveling - en dan nog een vreemde! - te tonen, maar keek haar aan en zei kalm: "Heb je nog iets nodig?"

« [Reactie #1] : 11 jaar geleden »
Ana's houding zei genoeg, evenals haar manier van lopen, ze was moe, had blaren op haar voeten, had heel wat traumatische dingen meegemaakt in het bos en verlangde naar een slaapplek en als het even kon een bad, maar dat kon later ook altijd nog.

Ze bekeek de kamer eens, voorzover ze iets kon zien in de toch vrij donkere kamer, ze was anders gewend, dit was zeker een voorruitgang, vond ze dan. Haar blik gleed naar de man die het bed in orde maakte. Ze nam hem goed in zich op, ze moest er zeker van zijn dat ze haar 'redder' weer zou herkennen als ze hem tegen kwam. Hoewel er over te twijfelen viel of hij haar echt gered had. Als je het Ana vroeg zou ze zeggen dat hij haar daadwerkelijk gered had door alleen al de poort te openen.

'Heb je nog iets nodig?'

Ze keek hem even aan. Ana leunde nog altijd tegen de muur, waar ze was gaan staan toen ze binnen gekomen waren.

'Ik wilde u alleen nog bedanken,' zei ze, haar blik verlegen naar de grond richtend. 'Ik denk niet dat ik hier zou staan als u de poort niet geopend had.'

« [Reactie #2] : 11 jaar geleden »
Haar ogen kregen weer wat leven terug. Ze keek verlegen naar de grond en zei zachtjes "Ik wilde u alleen nog bedanken..." Het kon zijn koude hart net niet roeren maar het was ergens toch prettig bedankt te worden. De vampier glimlachte even. "...Ik denk niet dat ik hier zou staan als u de poort niet geopend had." Dat wist Pedro niet zeker, maar ze mocht dat wel geloven. Hij haalde, nog steeds glimlachend, zijn schouders op, en liep richting de deur waar ze stond. Hij raakte even geruststellend haar schouder aan zei toen hij in de deuropening stond: "Wel dan, slaap zacht, en morgen kom ik je wel weer opzoeken." Toen ze aanstalten maakten haar bed op te zoeken sloot hij voorzichtig de deur.
In het donker van de gang verviel zijn blik terug naar de normale staat en met strakke passen liep hij richting de grote zwarte toren van Bumetrel...

« [Reactie #3] : 11 jaar geleden »
'Wel dan, slaap zacht, en morgen kom ik je wel weer opzoeken.'

Ana knikte en liep naar het bed toe, terwijl ze wist dat hij ging. Ze had geen slaapkleding bij en om nou te kijken of hier iets lag... Vandaar dat ze met haar kleding nog aan op het bed ging liggen. Ze lag op haar zij, wat opgerold en dacht na over deze dag. Daar hoorde natuurlijk ook bij hoe ze hier terecht gekomen was. Toch was ze ook toe aan slaap en niet zo'n beetje ook, midden in haar gedachten vielen haar ogen dan ook dicht en was binnen de korste keren vertrokken.

----
De volgende ochtend
----

Slaperig opende ze haar ogen. Ana was niet echt een ochtendmens. Dat was ze nooit echt geweest. Ze ging recht zitten en keek even het vertrek rond, voorzover ze alles kon zien. Erg licht was het namelijk niet en ze twijfelde ergens of het al wel ochtend was. Ze kon een vage omtrek van gordijnen onderschijden. Ana had echter niet zo'n behoefte aan licht en verschoof zichzelf zodat ze tegen de muur kon leunen. Daar bleef ze een tijdje zitten.

« [Reactie #4] : 11 jaar geleden »
Aiden zuchtte.. Het was te vroeg, veel te vroeg. Of eigenlijk was het een te lange nacht geweest. Nu moest hij die vrouw maar eens opzoeken. Geen idee wat Pedro met haar had gedaan maar hij had haar binnengelaten dus ongetwijfeld ondergebracht in het logeergedeelte. Dat hij haar opzocht had verschillende redenen.
1: Hij was nieuwsgierig omdat ze een mens was.
2: Hij kon zien dat ze niks aan het uitspoken was.
3: Hij moest haar maar eens van eten voorzien.
4: Kijken of Pedro haar heel had gelaten.. Aiden grinnikte bij die gedachte.
5: Kijken of hij iets voor haar kon doen en of ze iets nodig had.
Ze was tenslotte een gast. Hij kwam bij de logeerkamers en klopte aan. Vermoeid bleef hij wachten tot er open werd gedaan, een bord eten in zijn hand. Hij leunde tegen de muur en vroeg zich af wat er nou precies gebeurt was.

« [Reactie #5] : 11 jaar geleden »
Ze werd verstoord in haar gedachten door een klop op de deur. Ze keek er even naar voor ze uit haar bed klom en zich een beetje wankelend naar de deur begaf. Ze opende de deur een beetje en keek door een kiertje naar wie of wat het kon zijn. Er stond een man, Ana twijfelde even en opende daarom ook twijfelend de deur.

'Goedenmorgen,' zei ze zacht.

Ze liep wat wankelend van de deur weg om de man de gelegenheid te geven om binnen te komen. Ana begaf zich naar de gordijnen die ze opende. Daarna liep ze naar het bed en ging er terug zitten. Ze keek even rond en ontdekte een stoel.

'Ga zitten,' zei ze, nog altijd zacht.

« [Reactie #6] : 11 jaar geleden »
Aiden keek haar even aan en glimlachte. Hij stapte zacht naar binnen en ging op de stoel zitten. "Goedemorgen. Goed geslapen? En zin in een ontbijt?" hij zette het bord op haar bed. Het was niet heel uitgebreid maar het wás een ontbijt.
Hij zweeg een moment en dacht na over een evenuele volgende stap.
"Ik ben Aiden Monte. Ik ben een wachter hier en zag u gisteren aankomen.. Dus wilde ik zien of alles in orde was..." Hij praatte rustig en keek heel even uit het raam. Wreef een spoortje slaap uit zijn gezicht en keek haar toen weer aan. Zijn ogen stonden ietwat slaperig.

« [Reactie #7] : 11 jaar geleden »
'Goed geslapen? En zin in een ontbijt?'

Ana keek hem even een tijdje aan, terwijl ze op het bed zat. Het was misschien niet erg beleeft om niet meteen te antwoorden en zo te kijken, maar wat wilde je in een vreemde omgeving en na zoiets als gisteren in het bos. Dit was volkomen logisch.

Uiteindelijk knikte ze.

'Ja, ik heb wel goed geslapen en een ontbijt lijkt me heerlijk.'

Nog altijd was haar stem zacht. Ze liet het echter uit beleefdheid nog even staan, omdat eten in het bijzijn van iemand die niet at volgens haar niet erg netjes en aardig was.

'Ik ben Aiden Monte. Ik ben een wachter hier en zag u gisteren aankomen.. Dus wilde ik zien of alles in orde was...'

De vrouw glimlachte lief naar de man.

'Ana Avardinas is mijn naam,' zei ze, nu iets harder, en ze boog haar hoofd even. 'Ik moet nog wat bekomen van gisteren, maar dat komt wel goed.'

« [Reactie #8] : 11 jaar geleden »
Hij luisterde. En observeerde, hoewel je dat niet aan hem kon zien. Dus, ze had goed geslapen en trek. Dat was in elk geval een goed teken. Hij had niet veel van haar opgevangen de vorige dag maar vond wel dat ze een stuk kalmer was. Nachtrust deed eigenlijk iedereen wel goed, was dan ook zijn mening.
Hij fronste toen ze zag dat ze niet at. Ach ja.. maakt ook niet veel uit als ze het maar een keer opeet. Hij glimlachte.
"Wel, Ana.. Welkom op Bumetrel. Is er iets dat ik kan doen?" Hij bedacht dat het voor nu beter was om nog niet te vragen naar wat er gebeurt was in het bos.

« [Reactie #9] : 11 jaar geleden »
Ana vond hem niet erg spraakzaam, wat ze eigenlijk vrij vervelend vond. Zelf praatte ze namelijk -ook?- niet graag.

'Is er iets dat ik kan doen?' had hij gevraagd.

Ana gaf niet direct antwoord, maar merkte hoe haar maag begon te knorren toe haar blik voorbij het eten ging. Blozend keek ze naar de jonge man.

'Hebt u er bezwaar tegen dat ik wat eet...? En hebben jullie hier misschien andere kleren, deze zijn een beetje...'

Ze keek even naar haar kleren, waar gaten en schroeiplekken in zaten. Vooral de onderkant van haar jurk was gescheurd en besmeurd met modder.

'...nouja...'

« [Reactie #10] : 11 jaar geleden »
Aiden grinnikte.. "Nee tuurlijk niet. Eet gerust. En zeg alstublieft toch je of Aiden." hij glimlachte nog een beetje en zijn ogen deden mee. Het was een beter begin van de dag dan hij in tijden had gehad. De meeste wachters hier praatten niet, of zo weinig mogelijk. Aiden hield eigenlijk wel van een goed gesprek maar om te beginnen vond hij toch altijd nog wel een beetje lastig.
Over haar vraag naar andere kleren moest hij nadenken.
"Ik neem aan dat we het wel hebben ja, maar ik heb geen idee waar. Ik ben hier namelijk nog niet heel lang ziet u.. Ik zal wel kijken wat ik kan doen. Heeft u straks misschien ook zin om de school te bekijken of blijft u liever in uw kamer?"
Ana mocht hem dan wel normaal aanspreken hij hoorde beleefd te doen tot zij toestemming aan hem gaf om ook te gaan jij en jouwen..

« [Reactie #11] : 11 jaar geleden »
Ietwat knorrig - dit was voornamelijk te wijten aan de ochtendzon - liep Pedro door de gangen van het kasteel. Hij ontweek zoveel mogelijk plekken met ramen en kwam zo boven de grote zaal aan, bij de logeerverblijven. De deur stond open! Fronsend keek Pedro om de hoek, en zag dat de nieuwe wachter er was.
"Ah... Aiden, geloof ik? Goedemorgen..." zei hij grimmig. Hij verstarde en keek naar het raam, waar een zonnestraal voorzichtig naar binnen scheen. "Zou u misschien...?" probeerde hij vriendelijk te zeggen, tegen niemand in het bijzonder.
Toen hij wat meer op z'n gemak was keek hij rond. Die wachter had kennelijk ontbijt gebracht, mooi. De jonge vrouw gebaarde net naar haar eigen smerige kledij, wellicht had ze om vervanging gevraagd... "Ik neem aan dat we het wel hebben ja, maar ik heb geen idee waar." sprak de vrolijke man. "Ik ben hier namelijk nog niet heel lang ziet u.. Ik zal wel kijken wat ik kan doen. Heeft u straks misschien ook zin om de school te bekijken of blijft u liever in uw kamer?" Pedro snoof, hopelijk niet te gehorig. Hoe kon hij zo vrolijk zijn terwijl de zonnestralen de vampier het gevoel gaven dat hij dood moest. Nadat zij had geantwoord spoorde hij Aiden aan toch inderdaad ergens te vragen of er wat charmanters te krijgen was voor hun gast. Daarna vroeg hij "En, hoe heb je geslapen? Toch niet wakker gemaakt hoop ik? Stoort u zich eraan dat ik even langskom?" Pedro klonk beleefd, maar voelde zich niet goed. Als een kat in het nauw bleef hij richting het raam kijken en voelde zich loom...

« [Reactie #12] : 11 jaar geleden »
De vrouw at een beetje voor ze zei: 'Zeg tegen mij ook maar gerust je of Ana.'

Ana keek eerst even wat raar op en neer van het raam naar de man en stond op, om de gordijnen terug dicht te doen. Daarna liep ze voorzichtig terug naar het bed om daar weer te gaan zitten.

'U mag wel gaan zitten,' zei ze glimlachend tegen, vooral de laatste man (die hier als het goed is ook meteen uit kon opmaken dat ze het helemaal niet vervelend ofzo vond dat hij langs kwam), maar ook tegen de eerste man, die nog niet was gaan zitten.

'En ik heb beter geslapen dan de afgelopen nachten.'

Even hield ze een korte stilte voor ze verder ging.

'Vergeef me dat ik dit zo vraag, maar jullie zijn geen mensen, toch?'

« [Reactie #13] : 11 jaar geleden »
Aiden keek op toen de vampier binnen kwam. Hij trok zijn wenkbrauwen op, die keek niet blij. Toen zag hij het weer buiten en hij begreep het. Gelukkig wees de man daar zelf al op en deed Ana de gordijnen dicht. Hij werd aangespoort door Pedro om kleren te zoeken. Vandaar dat hij ook opstond* en al naar de deur liep. Hij glimlachte nog heel even naar Ana. "Ik zal even iets zoeken, dan kom ik zo wel weer."
Hij wilde gaan maar hoorde nog net haar vraag. Hij draaide zich om en keek haar aan. "We zijn inderdaad geen mensen. Maar tot zo.." hij gebaarde naar Pedro, als ze vragen had zou hij die in de tussentijd wel beantwoorden. Hij knikte even naar de mentor en liep toen weg, maar sloot de deur netjes achter zich.

-----
*: als je ff terug leest zie je dat ik zacht naar binnen kom en dan op de stoel ga zitten.. Maar goed, die is nu mooi vrij voor Pedro, mocht hij willen zitten.

« [Reactie #14] : 11 jaar geleden »
Aiden vertrok, nog altijd vrolijk, en Pedro beneed hem er even om. "Ik zal even iets zoeken, dan kom ik zo wel weer. We zijn inderdaad geen mensen. Maar tot zo..." De wachter sloot de deur achter zich, en zag niet hoe Rodriguez zijn wenkbrauwen optrok. Toch deed het hem wel goed om te zien hoe de jongedame glimlachte en zei: "U mag wel gaan zitten, en ik heb beter geslapen dan de afgelopen nachten." De vampier ging op de stoel zitten die nu leeg was, en probeerde zijn instincten te kalmeren, hij zou straks wel gaan slapen. Hij glimlachte terug naar de vrouw... Ana zei ze dat ze heette. "Ana..." Een prima naam... "...ik ben juist zeer menselijk." Met een grijns voegde hij er aan toe "Sterker nog, ik ben meer dan menselijk." Dat was wel even genoeg - hij kon dit mens moeilijk van alles over Myrofas vertellen - en hij richtte het gesprek weer naar haar. "Fijn om te horen dat je goed hebt geslapen, Ana. Als er verdere vragen hebt ben je vrij die te stellen, maar anders ben ik zeer benieuwd naar je geschiedenis, als je die aan me zou willen vertellen." Hij stond onbewust op en liep richting een bloemenvaas. Hij pakte er een roos uit en ging weer zitten. Met de schone doornige bloem waar hij naar keek in zijn handen dacht hij even niet aan verassen of monsters in het bos die hij zou moeten doden. Misschien later, als hij toch met de oudere Vladistov erheen ging...

« [Reactie #15] : 11 jaar geleden »
Meer dan menselijk?

'Als u het niet erg vind praat ik liever nu niet over mijn geschiedenis, misschien als u er op een later tijdstip nog naar vraagt...'

Ana had het liever over iets anders en ze hoopte dat de man daar begrip voor kon opbrengen. Ze keek even hoe de man naar de vaas liep (die ze nu pas voor het eerst zag staan) en er een roos uitpakte. Haar blik verried dat ze eigenlijk maar weinig van de man snapte.

'Ik hoorde van Aiden dat dit een school is. Kunt u me daar iets meer over vertellen? Ik zou namelijk graag weten waar ik terecht gekomen ben,' vroeg ze met een glimlach.

« [Reactie #16] : 11 jaar geleden »
Ze zei afwijzend "Als u het niet erg vind praat ik liever nu niet over mijn geschiedenis, misschien als u er op een later tijdstip nog naar vraagt..." Erg leuk vond hij het niet, en hij keek even kil op van zijn roos. Alsof haar geschiedenis uberhaupt iets uitmaakte op de eeuwigheid. Pedro leefde lang genoeg om haar over-grootvader te zijn, en had hele koninkrijken zien vervormen... wat kon haar geschiedenis dan belangrijk zijn. Ana keek niet-begrijpend naar hem en de bloem tussen z'n vingers. Hij zuchtte overdreven, maar zette het van zich af. Toen vervolgde de vrouw, "Ik hoorde van Aiden dat dit een school is. Kunt u me daar iets meer over vertellen? Ik zou namelijk graag weten waar ik terecht gekomen ben."
Die jonge wachter had opzich best wat discreter mogen zijn. Ook Pedro glimlachte nu en antwoordde "Ja, dat is zo. Dit is een school." Ach waarom niet... Theateraal stond hij op en boog diep, waarna hij haar de roos toewierp. "Vrouwe, welkom op Bumetrel!"

« [Reactie #17] : 11 jaar geleden »
Ana keek hem met een schuin hoofd aan. Waarom was hij zo ontwijkend? Was dat omdat ze haar geschiedenis niet wilde vertellen? Zoals zij haar verleden niet vertelde, vertelde hij niets over deze school. Het was oneerlijk om haar dan er op aan te kijken!

Ze ving de roos die hij na wat, volgens haar, onredelijk gezucht naar haar toewierp.

'De naam van deze school is dus Bumetrel. Wat voor lessen krijgen leerlingen hier? Wat voor leerlingen zitten hier sowieso op school? En waarom staat dit zo ver in het bos, bijna verborgen? Of mag ik dat niet weten?'

Ze keek bij het laatste even naar de roos, waar haar handen mee speelden.


« [Reactie #18] : 11 jaar geleden »
Het was niet echt slim geweest om zoveel te vertellen. Maar ja, nu niet zoveel meer aan te doen. Ze had in elk geval het feit dat ze niet mens waren goed opgevat, voor zover hij kon nagaan. Ze was tenminste niet flauwgevallen of wat dan ook. Aiden liep een beetje rond maar uiteindelijk had hij toch de kleren gekregen. Hij had het nette stapeltje in één hand en voelde zich bijna een koerier. Hij liep langzaam terug en klopte even, voor hij naar binnen ging. Hij legde de kleren op het bed. En luisterde naar haar vraag. Ondertussen streek hij even langs zijn vlecht. Hij keek even naar Pedro om vervolgens te antwoorden.
"Misschien is het wel het beste dat je dat niet weet. Ik heb kleren voor je gevonden, ik hoop dat het een beetje goed is." Hij wees even op het opgevouwde stapeltje op het bed.

« [Reactie #19] : 11 jaar geleden »
Redelijk onbewogen door het gebaar ving ze de roos op en keek hem onderzoekend aan. "De naam van deze school is dus Bumetrel..." begon ze toen, waarna ze allerlei vragen stelde over het kasteel. Even zweeg Pedro, terwijl hij terugdacht aan het gesprek met Gustaf.

Man, wat was hij moe...

Aiden was echter net teruggekomen en keek de vampier even aan. Toen deze bleef zwijgen antwoordde de wachter: "Misschien is het wel het beste dat je dat niet weet. Ik heb kleren voor je gevonden, ik hoop dat het een beetje goed is." De vampier observeerde even haar reactie en begon langzaam... "Kijk, vrouwe, zoals je zelf ervaren hebt is deze streek gevaarlijk gebied." Hij creëerde een soort verhaaltoon.

"Daarbuiten zijn monsters, en wrede mensen, maar zelfs binnen de hoge muren van dit kasteel is geen absolute zekerheid. Deze wachter hier, en ik, wij dragen onze wapens niet zonder reden... Ik bedoel maar, schone Ana, dat het misschien beter is als je, terwijl je rustig bijkomt van je vervelende ervaringen, hier in je kamer blijft, en jezelf niet blootstelt aan alles hierbuiten." De vader van de leugen had het niet beter kunnen zeggen, dacht de vampier gladjes bij zichzelf. Het deed hem meer spijt dan haar om haar hier te moeten houden, maar voor nu keek hij de jonge vrouw tegenover de kamer serieus aan. "Begrijp je dat?" voegde hij er nog aan toe, op meelevende toon...

« [Reactie #20] : 11 jaar geleden »
Ana luisterde naar wat de mannen zeiden, terwijl haar handen nog altijd met de roos speelden. Ze keek hen geen van beide aan, maar luisterde wel aandachtig. Ze knikte dan ook toen hij vroeg of ze het snapte. Ze had geen zin en engergie om te protesteren, daarbij was protesteren ook meestal niets voor Ana om te doen.

'Nogmaals bedankt,' zei ze weer tegen Pedro, zonder hem recht aan te kijken. 'En jij ook, Aiden,' voegde ze er aan toe.

Het was aardig dat ze niet meteen buiten het bos afgezet werd. Ze bleef liever nog een tijdje hier om van alles te bekomen. Dat had ze wel nodig, daarna zou ze wel verder zien. Even twijfelde ze over iets, maar ze besloot het toch niet te vragen, het was toch niet echt nodig.

« [Reactie #21] : 11 jaar geleden »
Dit topic is gesloten.