Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Tweedejaars Illusionisme, les 1  (1046 keer gelezen)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 11 jaar geleden »
Ze had ze opstelling van de banken veranderd. Terwijl ze vorig jaar in een soort rechthoek langs de muur stonden, stonden voor deze les er helemaal geen tafels, maar enkel stoelen in een grote kring. Omdat ze vorig jaar geen toets hadden gehad, moesten ze nu maar een soort testje doen. Niet dat ze daarvan wisten, ze zou het hun pas deze les vertellen. Dan kon ze goed zien hoever iedereen was.

Even keek ze door het raam, het sneeuwde buiten, dikke vlokken dit maal. De jeugd zal wel buiten zijn in de pauzes dacht ze.
Niet dat dat een geldige reden was om te laat te komen. Nee, bijna niets was een geldige reden, en ze moesten er maar op rekenen dat ze een stuk strenger was voor tweede- dan voor eerstejaars. Hoewel ze dan wel weer milder was voor onderklassers dan voor middenklassers...

Ze kreeg een leuk idee en draaide een pirouette en sloeg een paar keer met haar handen. Plots sneeuwde het ook binnen. Tevreden keek ze rond... en merkte tot haar verbazing dat er ineens al een leerling zat.

Verwonderd was ze.

'Dag...'

Maar was dit wel een tweedejaarsleerling??

« [Reactie #1] : 11 jaar geleden »
Floris kwam binnen, z'n tas achter zich aan slepend, illusionisme, wat een vak...! Mompelde Floris en ging zonder op of om te kijken op een van de plekken zitten, nu pas merkte Floris dat de stoelen in een kring waren gezet. En ongeveer drie seconden later merkte Floris ook nog eens dat het sneeuwde. In dit lokaal werd Floris nog dromeriger dan vijf minuten geleden, toen hij het lokaal binnen stapte. Ondanks de sneeuw, die je vaak wakker houd, raakte Floris langzaam in een trance. Nu zat hij zelfs niet meer in een lokaal maar buiten in een sneeuwlandschap, en van het ene op het andere moment zat hij weer in de klas! Kwam het omdat het lokaal leeg was? Of omdat hij zo dromerig was. Hé zat daar al iemand, of was dat ook een illusie. Opeens kreeg Floris allemaal vragen. Hij was nu beter in dit vak, sterker nog, dit was volgens zichzelf heel bijzonder, Floris keek naar Ehriondah de lerares, die hun straks een les zou geven, Floris wist dat dit vast een heel leerzame les kon worden...

« [Reactie #2] : 11 jaar geleden »
Hé? Gaea bleef in de deuropening van het lokaal staan, om vervolgens verbaasd verder te lopen. Natuurlijk, ze had het kunnen weten, dit was illusionisme en de eerste illusie de ze zag was vallende sneeuw.
Gaea liep het lokaal binnen. 'Hoi...' Waar waren de tafels gebleven? De stoelen stonden in een kring in het lokaal, en dat deed Gaea meteen denken aan een praktijkles. Nee hé? Gaea ging op een stoel zitten, schoof haar tas eronder, en hoopte dat ze niet iets heel moeilijks zouden moeten doen.

« [Reactie #3] : 11 jaar geleden »
Luna kwam ook het lokaal binnen, waar ze dit jaar illusionosme zouden krijgen. Ze liep naar de plek war ze altijd ging zitten om te merken dat er helemaal niets stond. Op de tast zocht ze naar een stoel. Toen ze er een gevonden had, ging ze erop zitten, en legde haar tas weg. Ze was nooit erg goed geweest in illusionisme, het was namelijk een van de vakken die nooit hoorbaar of voelbaar resultaat opbrachten, en dus onmogelijk te controleren voor Luna. Het enige wat ze vorig jaar had weten te bereiken was een gat in een tafel. Ze had een blokje, dat zilver had moeten worden in een soort smurrie veranderd die een gat in de tafel smolt. Ze probeerde te bedenken wat ze zouden gaan doen, terwijl ze wachtte tot de les zou beginnen.
Wat kijk je, is je boek uit?
« Laatst bewerkt op: 11 jaar geleden door Luna da Sol »

« [Reactie #4] : 11 jaar geleden »
Ilusionisme. Was de illusionisme les maar een illusie, dan zou die in ieder geval niet bestaan, dacht Simone. Maar spijbelen kon ze niet goed hebben. Dat vonden de leraren niet zo leuk. Van school gestuurd worden wilde ze al helemaal niet. Maar als ze zitten zou blijven, was ze langer op school. Helaas was het niet gelukt het vorige jaar, maar elk jaar waren er weer nieuwe kansen. In het lokaal waren Gaea, Luna en Floris aanwezig. Een Van Uncha. Simone zette zich op een stoel.

« [Reactie #5] : 11 jaar geleden »
Illusionisme... Raleana vloog in volle vaart door de gangen. Ja, ze wist nog steeds dat dit niet mocht, maar het was zoveel makkelijker dan lopen! Daarbij was het sneller. Ze zag in de verte al wat klasgenoten naar binnen gaan en Raleana landde op de grond, om het laatste stukje te lopen. Ze had nu niet direct zin in ruzie met het schoolhoofd.

Toen ze haar hoofd het lokaal in stak en merkte dat het sneeuwde, kon Lea haar geluk niet meer op. Ze wapperde met haar vleugels en vloog naar binnen.

'Sneeeeeeeeeeeeuuuuuuuw!'

« [Reactie #6] : 11 jaar geleden »
(Je mag nog steeds doen alsof je er al bent. En er is meer stof geleerd als er in een IC topic behandeld is.) Een leuk aantal leerlingen zat al te wachten tot ze zou beginnen, dus sloot ze de deur - het teken dat je te laat was als je nu nog niet binnen was - en begon de les.

'Welkom,' zei ze tegen haar klas terwijl ze naar het hoofd van de kring liep.

'Zoals jullie zien is dit een andere les als anders. Ik wil namelijk even kijken hoever iedereen is en om dat te doen heb ik een klein testje voor vandaag.
Vorig jaar hebben we ons bezig gehouden met spreuken die een illusie opwekken. Ik noem hier een aantal die we behandeld hebben:
Toiós de Krókso, dat was, zoals jullie weten om iets de schijn van goud te geven.
Dòke-Eikon, om een platte illusie te maken, zoals een plaat of schilderij.
En Toiós Agurp,'Ze rustte even en liet haar blik rusten op het blinde meisje. 'Da Sol? Wat is de uitwerking van die spreuk?'
 

Dit was een vraag die ze zonder enige aarzeling zou moeten kunnen beantwoorden. Als dat niet zo was... dan had ze de intelligentie van haar leerlingen danig overschat!

« [Reactie #7] : 11 jaar geleden »
'Da Sol? Wat is de uitwerking van die spreuk?' Toios Agurp, die gaten-in-tafel-smelt-spreuk... "Nou," antwoordde Luna, "in mijn geval een kapotte tafel, maar het zou iets zilver moeten laten lijken..." Waarom begon ze nou weer over die tafel? die probeerde ze te vergeten, maar blijkbaar lukte het niet. Ze onthield veel, en daar was ze niet altijd even blij mee. Ze hoopte vurig dat ze dit jaar iets controleerbaars gingen maken. Dat wilde in Luna's geval zeggen: Hoorbaar of voelbaar. Telepathie en Elementaire magie, dat waren haar lievelingsvakken, daar kon je merken wat je bereikte, en bij spreuken ook soms wel, maar toverdranken en illusionisme, dat vond ze minder...
Wat kijk je, is je boek uit?

« [Reactie #8] : 11 jaar geleden »
Thomean zat een beetje afwezig in de les. Hij voelde zich vreemd en in de war. Diep in gedachten verzonken zat hij daar na te denken. Hij kon er geen verklaring voor vinden. Niet voor wat er gebeurd was en niet voor zijn handelingen erna. Hij keek een keer in zijn tas, daar was het niet. Even keek hij op naar de docent, van Uncha? Oh ja, dit was illusionisme.

Zijn verstrooide gedrag kwam omdat hij nogal vreemd gedroomd had. Maar dat deed hij toch wel vaker? Dan deed hij daarna ook altijd weer normaal. Hij begreep het nog steeds niet. Hij had er zelfs zijn ontbijd door overgeslagen. Weer keek hij in zijn tas, nee het was er echt niet.

Wat voor les was dit ook alweer? Oh ja, illusionisme. Zijn tas die open naast hem stond trok weer zijn aandacht. Nee, zijn schaakboekje zat er echt niet in. Hij had hem niet bij zich. Wat een vreemde droom, en dat hij er nog naar handelde ook...

Zijn broer stond voor hem. Langzaam liep Thomean naar zijn broer toe.
'M-maar wat doe jij hier?' De ander glimlachte naar hem.
'Is dat hoe je je broer begroet?' De twee omhelsden elkaar. 'Maar daarvoor ben ik niet hier Thomean. Ik kwam je goede raad geven. Het word tijd dat je wat minder met schaken bezig gaat. Mensen zullen je vreemd vinden...'
Badend in het zweet was Thomean wakker geworden. Dat was zijn ergste nachtmerrie ooit, en toch...
Bck Bck

« [Reactie #9] : 11 jaar geleden »

Ehriondah bedacht dat zij inderdaad degene was die de tafel had laten wegbranden. Maar goed, haar antwoord was in de basis goed en waarschijnlijk had ze extra moeite me dit vak omdat ze blind was.

'Dit jaar gaan we ons bezig houden met de volgende dingen. En het is even handig dat je meeschrijft.

Ten eerste, het produceren van één illusie zonder spreuk en dan beginnen we met kleine illusies.
Als tweede zullen we oefenen om meerdere illusies tegelijk te produceren.
Met die twee dingen zijn we wel het hele jaar bezig.

De reden dat we er dit jaar mee beginnen is dat er heel veel wilsmagie nodig is voor het produceren van een illusie. En aangezien de meesten van jullie dat nu wel redelijk onder de knie hebben, doen we dit jaar.

Zoals jullie waarschijnlijk wel eens hebben gezien maak je een illusie altijd door een bepaalde beweging te maken. vaak met je handen maar ook vaak met meerdere lichaamsdelen. Vaak hebben de handelingen wat met de soort illusie en de grote te maken.
In de eerste plaats dus die bewegingen, maar daarnaast speelt er zich in het hoofd veel meer af. Je ziet de illusie voor je, steeds helderder. En, terwijl je de handelingen met je handen doet, concentreer je je zo op de afbeelding in je hoofd dat je hem eigenlijk overplaats naar de plek waar je hem wilt hebben.'

Ehriondah bewoog haar handen en tegelijk haar vingers een paar maal en maakte een golvende beweging van boven naar beneden - alsof ze iets omschreef met haar handen - en plotseling lag Lilith opgekruld op haar bureau te slapen.

'Kijk eens aan, heeft iemand al vragen?'


(Godmode "om de beurt" verplicht)




« [Reactie #10] : 11 jaar geleden »
Raleana was braaf gaan zitten toen Ehriondah hen vroeg dat te doen. Braaf luisterde ze naar wat de vrouw vertelde en maakte aantekeningen.

'Mevrouw! Stel...Je moet een illusie maken... En je moet je benen gebruiken... Maar je hebt geen vleugels... Wat dan?!'

Vaak met je handen maar ook vaak met meerdere lichaamsdelen.

Ze had het toch echt gezegd, dat zou dus ook je benen kunnen zijn. Of je voeten... Of je tenen! Of... Je buik! Je neus...? Zou dat ook kunnen? Scheel kijkend probeerde Raleana haar neus te bewegen. Zou het lukken?!

« [Reactie #11] : 11 jaar geleden »
'...In de eerste plaats dus die bewegingen, maar daarnaast speelt er zich in het hoofd veel meer af. Je ziet de illusie voor je, steeds helderder. En, terwijl je de handelingen met je handen doet, concentreer je je zo op de afbeelding in je hoofd dat je hem eigenlijk overplaats naar de plek waar je hem wilt hebben.'

Het leek op telepathie, maar dan zichtbaar voor iedereen in plaats van alleen voor degene naar wie je je gedachten stuurde. Maar in tegenstelling tot telepathie vond Gaea dit veel leuker klinken. Hierbij hoefde je niet gedachten van anderen binnen te dringen...

« [Reactie #12] : 11 jaar geleden »
Ehriondah fronstte haar wenkbrauwen bij de vraag van Raleana en ze probeerde een antwoord te formuleren voor haar warrige opmerking.

'Als je een lichaamsdeel mist, juffrouw Wyliathel, en dat gebeurt wel eens. Is het inderdaad onmogelijk de illusie op die manier uit te voeren. Je zult dan een andere manier moeten vinden, met andere lichaamsdelen. Maar dan spreken we over illusionisme die we hier, op deze school eigenlijk niet eens behandelen. Is de vraag zo beantwoord?'

« [Reactie #13] : 11 jaar geleden »
Thomean keek op naar van Uncha. Hij had wel een vraag. Langzaam stak hij zijn hand op.
'Kun je ook tegelijk in een vloeiende beweging met hetzelfde lichaamsdeel meerdere illusies maken? Of moeten het twee compleet afzonderlijke bewegingen staan zodat een overgang niet mogelijk is? En is het mogelijk met verschillende lichaamsdelen? Of zou het kunnen dat als je die samenvoegd en vloeiend in elkaar over laat gaan dat je dan bewegingen maakt...' Opeens hield hij zijn mond. Hij zakte een klein stukje naar beneden in zijn stoel. Hij hield er echt niet van om zoveel te praten, maar als hij dingen graag wou weten gebeurde het bijna vanzelf alsnog. Hij keek strak naar de docent en wachtte op een antwoord.
Bck Bck

« [Reactie #14] : 11 jaar geleden »
'Ja, ik denk dat mijn vraag wel beantwoord is zo...'

Verbaasd keek Lea naar Thomean, dit was de eerste keer dat zij meemaakt dat hij zoveel zei. Ze schreef alles wat de lerares gezegd had op en keek gefascineerd naar Ehriondah. De vragen van haar klasgenoot waren best wel interessant en Lea wilde net zo graag als hem het antwoord weten.

Ze hield haar veer alvast klaar zodat ze meteen kon beginnen met schrijven als het antwoord kwam.

« [Reactie #15] : 11 jaar geleden »
Ineens sprak een jongen die in eerdere lessen haar eigenlijk niet heel erg was opgevallen.

Ze liep naar het midden van de klas om deze vraag uit te leggen.

Een illusie bestaat áltijd uit één of meerdere bewegingen. Die meerdere bewegingen en dat kunnen er 2 maar ook 12 zijn, lopend meestal vloeiend in elkaar over. Je hebt niet iets van een pauze tussen twee bewegingen. Sommige bewegingen zijn inderdaad met meerdere lichaamsdelen tegelijk, maar je moet goed onthouden deze twee regels:

1. Alle bewegingen komen NA elkaar. Je doet geen twee of meer tegelijk.

2. Alle bewegingen doe je in de góede volgorde.
'

Deze twee regels verschenen ook plotsklaps op het bord.

'Anders mislukt je illusie al bij voorbaat. Volgens mij heb ik je vraag zo ongeveer beantwoord.

Ik zal jullie nu dezelfde illusie als zopas laten zien, maar dan met handelingen die elkaar overlappen.'

En ze begon aan de bewegingen. Eerst bewoog ze haar vingers als waren het klauwen, dan maakte ze met haar handen een golvende figuur schuin door de lucht. Haar wijs- en middelvinger van beide handen bewoog ze op en neer terwijl ze ze langzaam opende. Nog twee gebaren deed ze, en de poes lag aan haar voeten.
Maar dit maal was het verminkt zo leek het wel. De ogen zaten scheef, even als de oren, en er zaten hier en daar stukken lucht. De staart hing ergens bovenin de lucht en bovendien scheen hij heel af en toe te flikkeren.

'Dat gebeurt er als je het onjuist doet, en daar heb je natuurlijk niets aan.'

(als je iets wilt vragen. Godmode maar.)

« [Reactie #16] : 11 jaar geleden »
Luna snapte dat mevrouw Van Uncha waarschijnlijk een mislukte illusie liet zien, maar zoals gewoonlijk leerde zij er bar weinig van als leraren dingen voordeden. Illusionisme was al een vak wat ze niet goed kon, maar als ze zelfs niets aan de uitleg had kon ze het helemaal wel vergeten. ineens bedacht ze iets. "Mevrouw?" Vroeg ze, "Kun je met illusionisme ook geluiden laten horen?" Als het zou kunnen werd het vak er een stuk leuker op, dan had ze er wat aan, en kon ze horen of het gelukt was. Het zou haar heel leuk lijken geluiden te maken, maar zou het kunnen?
Wat kijk je, is je boek uit?

« [Reactie #17] : 11 jaar geleden »
Professor Van Uncha vertelde een heel verhaal en Floris maakte driftig aantekeningen.

,,Pfffff Wat een verhaal, Floris probeerde alle woorden letterlijk over te schrijven zoals ze het zei. Ondertussen werden er dingen gevraagd over lichaamsdelen etc. Nou daar had Floris geen belangstelling bij, tenzij zijn litteken kon verdwijnen. Dit was onmogelijk wist Floris, misschien zou het kunnen verdwijnen maar binnenin zou het altijd blijven brandden...!

Floris had net alles overgeschreven op zijn perkament toen professor Van Uncha haar verhaal verder vertelde.  

Snel schreef Floris over wat op het bord stond. Hij was benieuwd of dit een praktische of theoretische les zou worden. Ach waarom vroeg hij het niet gewoon?
,,Professor Van Uncha ehm, wordt dit een praktische les of een thoretische les?''
« Laatst bewerkt op: 11 jaar geleden door Ehriondah van Uncha »

« [Reactie #18] : 11 jaar geleden »
Opnieuw waren er vragen. Dit maal van de blinde Luna.
Ehriondah snapte precies wat ze bedoelde, illusionisme was voor haar natuurlijk een extra moeilijk vak. Ze zag tenslotte helemaal niet wat ze deed.

Wat ze vroeg hoorde ook helemaal bij illusionisme, maar was iets wat bijna niet, of helemaal niet op Bumetrel aan bod kwam.

'Luna, ik snap de reden van je vraag, en ik moet zeggen dat het gehoor de reuk en de tastzin ook allemaal beïllusioneerd kunnen worden. Maar helaas behandelen wij die stof niet of nauwelijks op Bumetrel, en dan alleen maar de geluidsillusies.'

Ze zou er met haar een begin mee kunnen maken, kijken hoever het meisje kwam. De illusionisme die ze hier de komende jaren nog zou krijgen zou namelijk ook niet veel voor haar worden.

Ehriondah besloot later over dit idee verder na te denken, eerst moest ze de vraag van Di Risco nog beantwoorden.

'Zoals je misschien is ontgaan, aan je vraag te merken, jongeheer Di Risco, zijn wij al even bezig. En zoals je klaarblijkelijk ook niet hebt gemerkt ben ik bezig met het uitleggen van de stof van dit jaar en het beantwoorden van vragen. Dus ik zou zo zeggen, Di Risco, dat dit een vrij theoretische les is.'

« [Reactie #19] : 11 jaar geleden »
Het meisje schreef zoals altijd alles weer netjes op. Theoretische lessen... Soms hield ze er van, zoals bij toverdranken en vergiffen, maar bij dit vak deed ze liever iets. Ze wilde weten of ze wél in staat was om illusies te maken. Spreuken gingen haar niet goed af, maar als illusies haar wel goed lukte... Dan wilde dat zeggen dat ze in ieder geval in de juiste afdeling zou zitten, hoewel spreuken en elementaire magie dan een moeilijke vakken zouden worden.

'Gaan we dit jaar ook nog praktijk doen?'

Het was misschien een wat overbodige en domme vraag, maar zo leek het tenminste alsof ze nog iets bij wilde dragen aan de les. Deze gedachte was dan ook vrij duidelijk van haar gezicht af te lezen.

« [Reactie #20] : 11 jaar geleden »
'Natuurlijk gaan we dit jaar praktijklessen houden. Illusionisme bestaat voornamelijk uit praktijk, zoals je vorig jaar misschien hebt gemerkt.

De handelingen, die je uitvoert bij een illusie hebben bijna altijd te maken met hoe de illusie eruit ziet of wat het karakter daarvan is.
Wil je een vogel, een zeemeeuw uitbeelden, zijn de handelingen daarbij in deze volgorde:

Je polsen kruizen en met je handen door de lucht flapperen. Dat betekent dat het een kleine vogel is.
Daarna maak je met je handen een golf beweging, dat symboliseert de zee.
Als derde zet je de onderkant van je handen tegen elkaar en maak je een klapbeweging. Wat wil zeggen dat het iets eet, en aangezien je tweede beweging zal dat iets uit de zee zijn.
En als vierde maak je met je ene hand een duikbeweging over de ander heen. Dat zijn ze.'

Ze had ze heel langzaam voorgedaan, maar er was geen vogel verschenen.

'Dat er nu niets is verschenen komt doordat ik het te lnagzaam heb gedaan, en niet in mijn hoofd het beeld van een zilvermeeuw had, noch heb ik hem met wilsmagie willen plaatsen.

Dat zijn de drie belangrijkste dingen bij een illusie.
De beeltenis van wát je wilt afbeelden in je hoofd.
De wil om hem te plaatsen buiten jezelf.
De bewegingen.
'

Dit schreef ze ook op het bord.

'Als een van deze dingen niet goed functioneert, dan mislukt de illusie. Komt hij niet, vervormd, of vaag terecht.'

« [Reactie #21] : 11 jaar geleden »
Deze les is gesloten.