Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Latijn  (1234 keer gelezen)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 11 jaar geleden »
28 december 1287

Het was een heldere, koude dag en Mera liet de ochtendzon onbekommerd door het raam schijnen. Er kwam daarbij ook wat tocht naar binnen, maar dat moest dan maar zo zijn. Op dagen als deze wilde Mera altijd het liefst naar buiten, een eind vliegen bijvoorbeeld. Maar er wachtten belangrijker taken op haar. Een gloednieuw jaar Latijn, even fris en wit als de morgen van die dag. Nieuwe kansen om nog meer te leren voor de leerlingen, maar ook voor haarzelf om haar geduld te leren oefenen. Daar kon ze dan nu mee beginnen, want alles was klaar en de leerlingen hadden nog even de tijd binnen komen. Ze zette zich aan tafel en wachtte.

« [Reactie #1] : 11 jaar geleden »
Latijn was wel het vak dat Simone het minst interesseerde van alles wat er op Bumetrel te vinden was. Ze vond het volkomen zinloos. Ze was er heel erg slecht in, omdat ze het niet leerde en niet oplette. Op haar overgangstoets had ze een 6 gehaald, omdat de toets afschuwelijk makkelijk was geweest. Iemand die niet de ellenlange lessen had meegemaakt had het niet slechter gedaan dan zij. Trouwens, had ze ze wel meegemaakt? Ze kon niet omschreven wat haar geleerd was.
Langzaam schuifelde ze het lokaal in. Er was niemand dan Palister. Ze groette niet en ging zitten. Achteraan wilde niet, omdat er veel te weinig waren om het lokaal te vullen.

« [Reactie #2] : 11 jaar geleden »
Elaine liep naar binnen zoals ze meestal naar binnen liep. Ze liep naar achteren en ging zitten. Eigenlijk, had ze besloten, had ze een hekel aan latijn. Maar ja, ze had nou eenmaal dit pakket gekozen. Er was niets meer aan te doen. Ze zag dat er al een sirene was. Ze wou dat er maar eens wat gebeurde hier. Dat er iets was wat ze leuk vond. Want zo leuk vond ze het niet, om naar school te gaan. Maar misschien, heel misschien zou dat nog veranderen. Ze hoopte het van harte.
« Laatst bewerkt op: 11 jaar geleden door Mera Palister »

« [Reactie #3] : 11 jaar geleden »
Mera was blij dat er leerlingen waren. De les zou nog niet beginnen, maar er was in elk geval wat te doen. "Goedemorgen!" riep ze vrolijk. "Als jullie het koud vinden doe ik mijn raam wel dicht hoor, maar ik vond het wel prettig om 'm even open te hebben." Ze liep naar de deur, sloot 'm. Deed 'm toen weer open omdat er meer moesten komen. Ze voelde zich zo rusteloos. "Hoe was jullie vakantie?" vroeg ze, als het eerste het best schoolkind dat haar vriendinnen weer zag.

« [Reactie #4] : 11 jaar geleden »
Foaly liep door de gang op weg naar latijn. hij liep langs wilsmagie, en net toen hij naar binnen wou werd de deur dichtgedaan, hij was  verbaasd en net toen hij de deur terug open wou deed iemand hem weer terug open. Foaly was stomverbaasd. "Hoe was jullie vakantie?" vroeg iemand.
Hij bleef even staan en liep toen naar binnen, hij liep naar voren en ging zitten.

« [Reactie #5] : 11 jaar geleden »
"Mooi. We zijn er allemaal, dan kunnen we nu beginnen, als jullie daar geen bezwaar tegen hebben." Ze lachte even. "Al hadden jullie bezwaar, dan maakte het nog niet uit. Ik wil eigenlijk even uitzoeken of jullie kennis niet is weggezakt in de afgelopen vakantie. Ik schrijf een zin op het bord, de eerste die hem ontcijfert mag het zeggen."
Ze liep naar het bord en schreef met haar karakteristieke handschrift:

Lilith feles est

"Dat is toch niet al te moeilijk?" Verwachtingsvol keek ze naar haar drie pupillen.

« [Reactie #6] : 11 jaar geleden »
Simone had in de verste verte geen idee wat het zinnetje betekende. Lilith kende ze. Maar dat was ook geen Latijns woord. Het duurde vast nog even voor ze het ene brandende zinnetje zou kunnen vertalen, dus trok ze de stoute schoenen aan. "Mevrouw?" zei ze vragend. "Ik weet zo niet uit mijn hoofd wat die zin betekent, maar ik ben een andere zin tegengekomen. In een boek. Ik weet niet wat hij betekent Kunnen we die ook vertalen? De zin is: Accipens reget, dans vivet."
Simone zei het allemaal alsof het de gewoonste zaak van de wereld was dat zij geïnteresseerde vragen met betrekking tot de lesstof stelde. Vol gemaakt zelfvertrouwen keek ze in de ogen van de lerares.

+ 1. Mooi taalgebruik in je post, maar vooral: mooi nieuw element ingevoegd.
« Laatst bewerkt op: 11 jaar geleden door Mera Palister »

« [Reactie #7] : 11 jaar geleden »
Mera Palister trok haar wenkbrauwen hoog op. Klopte dit? Simone stelde nooit een vraag. nooit had Mera ook maar een vlaagje van oplettendheid bij haar bespeurd. "Eh, ja," zei ze langzaam. Ik schrijf de zin even op het bord, goed? Dan kunnen de anderen het ook volgen. Je weet het wel uit te zoeken." Ze liep naar het bord en schreef:

Accipens reget
Dans vivet


"Het zijn eigenlijk twee zinnetjes. Het onderwerp is een participium. Dat hebben jullie nog niet gehad, maar het is zoiets als 'doende,' lopende,' schrijvende,' et cetera. Als ik het goed zie, is hier het participium zelfstandig gebruikt. Dan betekent het dus, accipere, aannemen, de aannemende. Zo ook dans, komt van dare, geven, de gevende. Dan de persoonsvormen. Die staan in het futurum, de toekomende tijd. Zullen. Regere, regeren. De aannemende zal regeren. De gevende zal leven."
Dit vond ze vreemd. Ze kende de zin, het leek een spreuk haast, niet. Argwanend keek ze Simone aan. "Uit welk boek zei je dat je deze zinnen had?"

« [Reactie #8] : 11 jaar geleden »
Gespannen luisterde Simone naar de uitleg. Ze had nog nooit zo goed opgelet, zelfs niet bij toverdranken. Toen de betekenis langzaam duidelijk werd, werd Simone steeds roder. De aannemende zal regeren. De gevende zal leven. Was dat waar? Het betekende iets, alles leek even ogelicht door een helle bliksemflits. Misschien had hij wel gelijk, kon ik hem vertrouwen. Maar zoals ook bij bliksemflitsen was dat gevoel vrijwel meteen weer weg. Het riep namelijk ook weer een heleboel vragen op.  
Ze voelde zich betrapt toen de lerares haar aankeek. "Uit welk boek zei je dat je deze zinnen had?" Simone wist zeker dat ze dat niet gezegd had. "Uit: De Kust Voorbij." Liegen ging haar gemakkelijk af tegenwoordig.

« [Reactie #9] : 11 jaar geleden »
"De Kust Voorbij," herhaalde Mera Palister langzaam. "Dat boek ken ik niet." Gretig vervolgde ze: "Gaat het over Latijn? Dan wil ik het graag lezen. Is het een mooi boek? Waarom juist dat zinnetje? Sommige zinnetjes kunnen zo veelzeggend zijn. Zo heb ik eens een keer een vroegere vriendin van mij herkend aan een zinnetje dat ze vaak zei. Zo gaat dat soms. Dat is zo raar! Maar accipens... daar heb ik nog nooit van gehoord. Dankjewel Simone dat je je vraag met ons wilde delen. Zo hebben we weer twee interessante kanten van de grammatica gehad. Het participium en het futurum. Geweldig, kind." Diep in haar hart was ze er trots op dat ze ook in deze leerling het sluimerende vuur van de liefde voor Latijn had gevonden.
"Maar we waren gebleven bij de zin op het bord. Wie kan hem vertalen?"

« [Reactie #10] : 11 jaar geleden »
Twee punten aftrek voor Socophon wegens niet reageren. Heb je een goede reden? Pm me, dan zal ik de aftrek weer ongedaan maken.

« [Reactie #11] : 11 jaar geleden »
Elaine keek naar het zinnetje op het bord. Het leek wel een een of andere toverspreuk. Elaine snapte er niets van. Lilth, dat was de kat natuurlijk. Maar verder.... 'Mevrouw, ik heb geen idee eigenlijk. Heeft het iets met Lilith te maken?' Vroeg Elaine. Elaine staarde naar de letters op het bord. Feles, wat kon dat betekenen? Om toch maar niet de voledige aandacht op haar onwetendheid te leggen, stelde ze een vraag. 'Mevrouw, wat ik met nu afvroeg, wat betekend concordia vim parit eigenlijk. Het sttaat geloof ik onder het logo van onze school.' Ze had ergens vaag opgevangen dat het te maken had met samen staan we sterk, of iets in die zin. Maar zeker wist ze het niet.

« [Reactie #12] : 11 jaar geleden »
"Dat is waar ook," zei Mera. "Jij hebt je proefwerk niet gemaakt vorig jaar." Ze was blij dat duidelijk werd dat het handig was als je proefwerken leerde... En maakte... "Hij kwam voor in de toets. Feles betekent poes. En natúúrlijk heeft het iets met Lilith te maken. Er stáát Lilith."
Toen maakte het meisje een andere opmerking. Over de spreuk van de school. Ja, goed zo, laten we vooral vragen stellen. Eerst die Simone, nu nog iemand. We komen er wel! Mera werd blij. "Concordia vim parit. Zie jij werkwoorden in deze zin?"

« [Reactie #13] : 11 jaar geleden »
Als feles poes was, en Lilith was gewoon Lilith, dan gokte Elaine dat est is was. Lilith is een poes. Opgelucht haalde Elaine adem. Dat viel mee, dat was niet een complete afgang. Mera's laatste vraag was helemaal langs haar heen gegaan. Ze keek met een beetje rare blik in haar ogen naar de lerares.
'Mevrouw, mag ik u iets vragen? Het klinkt misschien een beetje raar, maar het is heel serieus.'
Ze wist niet zeker of het echt heel series opgevat werd, maar voor haar was het bloedserieus.

« [Reactie #14] : 11 jaar geleden »
"Eerst je eerste vraag, Elaine. We doen het rustig aan. Jullie zijn wel vragerig vandaag." Mera lachte. "Niets erg. Juist leuk! Vraag maar raak!
Goed, concordia. Concordia betekent zoiets als eendracht, harmonie, en staat in de nominativus, tenminste, dat lijkt me waarschijnlijk. Vim is de accusativus van vis, dat is kracht. Etymologisch verwant met vir. Dat is makkelijk te onthouden, vinden jullie niet? Oorspronkelijk heeft man dus zoiets als 'de krachtige' betekend." Mera zuchtte melancholisch. "Parit is de derde persoon enkelvoud van parere, en dat betekent voortbrengen. Dus: harmonie brengt kracht voort. Vrij vertaald: eendracht maakt macht. Tevreden? En dan nu je andere vraag."

« [Reactie #15] : 11 jaar geleden »
Deze les is gesloten.