Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Les 1 tweedejaars  (2438 keer gelezen)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [Reactie #25] : 11 jaar geleden »
De deur vloog open en Lea vloog naar binnen. Ze keek even rond.

'Ohw... u heeft les...'

Dit wist ze maar al te goed, anders was ze ten eerste niet op déze manier binnen gekomen en ten tweede was ze er uberhaupt niet naartoe gegaan. Ze keek rond en liet haar blik even op Yanta rusten.

'Ik wilde u een vraag stellen. Ik heb deze eerder aan Yanta gevraagd, maar deze wilde hem niet beantwoorden. Misschien kan Niklas hem ook beantwoorden.'

Ze was even stil en bekeek de leraar even.

'Hoe kun je een gevaarlijke vampier op afstand houden?'

Off: Is het erg dat ik de les verstoor? :unsure:

« [Reactie #26] : 11 jaar geleden »
'Ohw... u heeft les...'
[color=550055]
"Nee, het lijkt er maar een beetje op.Is er iets?"
[/color]
'Ik wilde u een vraag stellen. Ik heb deze eerder aan Yanta gevraagd, maar deze wilde hem niet beantwoorden. Misschien kan Niklas hem ook beantwoorden.'
'Hoe kun je een gevaarlijke vampier op afstand houden?'
[color=550055]
Fighan liet zijn blik even fwijken naar Niklas, wat wist hij?
"Lieve meid, mag ik jou even vragen waarom je dit moet weten?" Weer keek Fighan even op zij, dit keer naar Yanta, hopend dat ze op de spin zou reageren. Daarna keek hij weer naar het Lea en dacht aan "Meneer de Elzenkoning, in zijn hoofd klonk hij sarcastisch. Dat was een goeie grap, dat kruis. Een rilling bekroop hem.[/color]

« [Reactie #27] : 11 jaar geleden »
Oeps... Over een smoesje had ze nog niet nagedacht... Haar gedachten werken op volle toeren en ondertussen keek ze naar Niklas, in de hoop dat hij tussendoor zou antwoorden. Op het gezicht van het meisje was niks te zien, aan de houding evenmin. Voor de anderen leek het net of ze wachtte op iemand anders die antwoord gaf. Haar gedachten echter moesten moeite doen om een reden te bedenken. Wat zou een goede reden zijn om deze vraag te stellen...? Misschien had ze toch naar de bieb moeten gaan... Of Tia hulp moeten vragen!

'Niklas, weet jij het?' vroeg ze, de leraar negerend.

« [Reactie #28] : 11 jaar geleden »
'Niklas, weet jij het?'
Niklas keek naar Raleana en vroeg zich af waarom ze zo plotseling de les was binnen komen vallen met de vraag hoe ze gevaarlijke vampiers op een afstand kon houden. Hij had zelf nooit veel te maken gehad met de "gevaarlijke soort" vampier, daar had hij wel voor gezorgd. Had Raleana wel problemen met ze? Of was ze gewoon nieuwsgierig?
'Ik zou zeggen dat als jij je niet met hen bemoeit, zij zich ook niet met jou bemoeien,' zei Niklas vaag. 'Hoezo?'

« [Reactie #29] : 11 jaar geleden »
Uitrzoeken... Natekenen bedoelde hij!... Alles stond letterlijk in het boek, niks uitzoeken! Ze besloot het hier maar bij te laten, als hij dit nuttig vond...

Toen een paar vreemde geluiden de oren van het meisje bereikten keek ze fronsend naar de leraar vooraan. Hij scheen iets in zijn hand te hebben. Toen ze het beestje naar beneden zag zakken wist ze het. Een spin. Ze wist dat deze vampier met dieren kon communiceren, dat was niet zo'n groot geheim op Bumetrel, vooral niet onder de vampiers.

Ze ging rustig verder aan haar tekening tot de spin op haar tafel kroop. Ze legde hetgeen ze in haar hand had neer en sloot het beestje in. Het kon nu niet anders dan op haar hand klimmen. Eenmaal op haar hand liet ze het van hand naar hand lopen.

'Meneer, bent u toevallig een huisdier kwijt?'

Het klonk een beetje spottend en Yanta's handen leken klaar het beestje te vermorzelen. Ze bekeek het achtpotige ding en keek naar de klink van de deur die omlaag ging. Een elfje vloog naar binnen. Lea?

Ze volgde even het elfje... Niet weer die vraag!

'Raleana, heb ik je al niet twintig keer gezegd dat je het antwoord het beste in de bieb kan vinden? Pedro is volkomen ongevaarlijk...' Voor Myrofas.

Yanta had er niet bij stilgestaan dat ze de voornaam van de leraar gebruikte. Het was vrij gebruikelijk om de voornaam van leraren te gebruiken onder elkaar als deze naam makkelijker was dan de achternaam. Bij Pedro was dit het geval, vandaar dat ze deze, onbewust omdat ze het tegen Lea had, gebruikt had. (Off: Eigenlijk wist ik niet hoe zijn achternaam was en had ik geen zin om deze op te zoeken)

'Meneer Fadelo zal gevaarlijker zijn... Met z´n spinnen...'

Dit zei ze voornamelijk om hem eraan te herinneren dat ze nog steeds die spin in haar hand had. Bang voor spinnen was ze nooit geweest, dus ze wist niet wat deze leraar ermee wilde bereiken.

« [Reactie #30] : 11 jaar geleden »
[color=95B9D9]
Fighan Keek Yanta aan. En het enige dat van hem af kwam was een goedkeurend knikje. Daarna keerde hij zich weer tot Lea. "Pedro? Word je bedreigt? Stille liefde? Hij is vrij oud hoor. Ik zou geen knoflook gebruiken, want hoewel ik er een afgrijselijke hekel aan heb, houd het vampieren niet echt op afstand." Fighan lachtte schamper. Na deze woorden keerde hij zich toch weer tot Yanta, zeggende:"Weet je wat je in je handen hebt? Het is een spiegel. Het leeft op bloed van wezens om zich heen, Het vangt ze in haar "Armen" en toch bezit het een, door velen onderschatte, schoonheid. Niet door haar uitelijk, maar door haar zijn. Haar elegante houding en eerlijke woorden, Ik geef toe dat die eerlijke woorden voor de meeste niet hoorbaar zijn, en door haar moed. Hier, over je handen lopend vreest ze je niet, net als jij haar niet vreest." Fighan glimlachte. "Wil je dat vermoorden? Wie beslist er over leven en dood? Zijn wij dat, zodra we wapens hebben?" Fighan wist dat hij aardig oudbollig had gesproken, vrezen, maar het klonk werkelijk beter. Hij wachtte op antwoord van beide meisjes.[/color]
« Laatst bewerkt op: 11 jaar geleden door Fighan Fadelo »

« [Reactie #31] : 11 jaar geleden »
Yanta fronste even bij de laatste woorden van de leraar. Ze had inderdaad over laten komen alsof ze het diertje wilde doden, maar dat was wel het laatste wat ze van plan geweest was.

'Was het niet altijd het recht van de sterkste? Het instinct van dieren is beter dan dat van sommige andere wezens. Deze spin wist dat ik haar niks zou doen, door uw woorden kreeg ik het idee dat u eraan twijfelde?'

Ze liet de spin weer de tafel op lopen.

'Denkt u echt zo slecht over mij?'

« [Reactie #32] : 11 jaar geleden »
Niklas keek naar de spin op Yanta's tafeltje en liet de stemmen van de meisjes en de leraren voor een moment naar de achtergrond vervagen.
'...over leven en dood? Zijn wij dat, zodra we wapens hebben?' Als hij de goede "wapens" had gehad, had hij hier nu niet gezeten. Niklas vroeg zich af waarom hij daar de laatste tijd zo vaak aan dacht. Alles was in orde, toch? Hij hoefde zich alleen maar gedeisd te houden, niet te veel op te vallen... En wachten tot die brief kwam waarin stond dat hij weg mocht.
'Denkt u echt zo slecht over mij?' Yanta's stem haalde Niklas weer terug naar het lokaal wapenkunde.

« [Reactie #33] : 11 jaar geleden »
'Was het niet altijd het recht van de sterkste? Het instinct van dieren is beter dan dat van sommige andere wezens. Deze spin wist dat ik haar niks zou doen, door uw woorden kreeg ik het idee dat u eraan twijfelde?'
'Denkt u echt zo slecht over mij?'

[color=95B9D9]
Fighan lachte schamper en maakte wat klik-achtige geluiden waarna de spin weer in de richting van Fighan kwam. "Recht." Zei hij daarna met een sarcastisch lachje."Recht. Recht gebasseerd op wat? Op kracht, Yanta? Vind jij kracht een goede basis voor macht, heeft een sterk persoon meer recht op leven dan een minder sterk persoon? Neem nog is die spin, jij kan haar dood maken, maar heb jij daar recht op? Heb jij echt meer recht op leven dan die spin? Of heb jij meer macht? Onrechtvaardige macht."
Fighan keek naar de spin ide nu vlak bij hem zat en stak zijn hand uit zodat het diertje er op kon gaan zitten.
"En het feit dat ik er aan twijfelde is een teken van wantrouwen, iets wat deze spin schijnbaar niet heeft bij jou. Maar de mens is toch wel het meest onbetrouwbare dier op deze planeet, niet?" Fighan trok zijn wenkbrauwen op en keek vragend.
"De angstloosheid van die spin is niet door weten, maar door onweten, het is gewoon naïeviteit."

Fighan keek verwachtingsvol naar Yanta, hoe zou ze hier weer op reageren?

Toen drong tot hem door dat Lea nog bij hem in de klas stond, en waarom had ze die vraag?[/color]
« Laatst bewerkt op: 11 jaar geleden door Fighan Fadelo »

« [Reactie #34] : 11 jaar geleden »
'Niklas, soms kun je niet onder het contact met vampiers uit komen...' zei ze tegen de jongen, en zachtjes zuchtend voegde ze eraan toe: 'Helaas...'

Och en daar had je Yanta weer. Lea vond het meisje wel grappig en het deed haar plezier om het vampiermeisje op de kast te jagen, iets wat haar goed lukte door gewoonweg een doodsimpele vraag te stellen die haar al tijden bezig hield. Lea bekeek Fighan even na de woorden van Yanta en antwoorde toen:

'Yanta, ik denk dat jij noch meneer Fadelo gevaarlijk zijn. Jij niet omdat je simpelweg nog niet sterk genoeg bent en meneer Fadelo niet omdat hij te verstandig is om zich zo te laten opjutten dat hij mij iets aandoet, daarbij is hij te gehecht aan wezentjes. Ook ons geliefde zwarte schoolhoofd zal niet gevaarlijk zijn, leerlingen minder is meteen weer geld minder voor deze school. Zolang ik hier leerlinge ben is hij voor mij ongevaarlijk. Jouw sire daarentegen... Ik zou geen reden weten voor hem om mij niet aan te vallen, enkel redenen om het wel te doen. Hij beet jouw immers ook, dus waarom niet de volgende keer Elmay, Saré, iemand anders, of mij?'

Fighan nam het woord en Lea luisterde.

'Stille liefde?!'

Het lukte niet snel iemand, maar nu was het zover. Lea was daadwerkelijk geschokt.

'Als je het nu tegen Yanta gehad zou hebben zou ik het met u eens zijn...'

Lea vroeg zich eigenlijk af wat de relatie tussen Yanta en Pedro was. Zou het gewoon leraar/leerling zijn, of meer vrienden... Een liefdesrelatie dacht ze niet, daarvoor was het leeftijdsverschil te groot. Hoewel ze zich afvroeg hoe dat bij vampiers goldt... Konden die überhaupt wel liefhebben?

Afwezig hoorde Lea het gedoe over de spin aan. Dat je zoveel heisa over een spin kon maken!

'Meneer, kunt u nu mijn vraag beantwoorden astublieft?'

« [Reactie #35] : 11 jaar geleden »
Hij beet jouw immers ook, dus waarom niet de volgende keer Elmay, Saré, iemand anders, of mij?'
'Meneer, kunt u nu mijn vraag beantwoorden astublieft?'

[color=95B9D9]
"Natuurlijk wil ik je vraag beantwoorden." antwoordde Fighan net iets te lief. “Hij gaat jou niet bijten omdat jij een leerling bent en Yanta dat nooit was geworden als ze niet was gebeten door hem. Men noemt dit wel is toeval. Of  ironische leiding. Maar het feit dat jij leerling van hem bent ontneemt hem, door regels, de macht om je te bijten. Nou kun je je afvragen of Pedro zich aan regels houdt en dat zou ik ook doen als ik jou was. Ik zie alleen geen reden om jou de mogelijkheid te geven mij op afstand te houden.” Fighan glimlachte. Pure intimidatie. Hij vroeg zich af of het enige invloed zou hebben op een meisje als Lea.

“Maar Yanta.” De leraar draaide zich tot het meisje in de klas. “Vertel!” Hij was benieuwd hoe deze twee op elkaar gingen reageren, of Yanta wel wilde reageren.[/color]

« [Reactie #36] : 11 jaar geleden »
Voor Yanta kon reageren op wat meneer Fadelo te zeggen had nam Lea alweer het woord. Geïrriteerd en geërgerd hoorde ze het verhaal aan...

Het vampiermeisje keek met vuur in haar ogen naar het elfje, dit moment gaf de leraar net de kans om zijn verhaal te doen, maar vlak voor hij tegen haar zei dat ze erop mocht reageren...

Hoe durfde Lea?! Voor ze er dan ook zelf erg in had gaf ze Lea een klap in haar gezicht. Op Lea's wang waren nu vier krassen van haar nagels verschenen waar bloed uit droop. Yanta was vlugger opgestaan en bij Lea aangekomen dan het elfje had kunnen bevatten.

'Raleana, ik zou maar op je woorden passen. Misschien zie je me niet als gevaar en misschien ben ik dat ook niet, toch kan ik het je leven behoorlijk zuur maken als ik wil! Hoe durf je ook maar te suggereren dat Pedro -weer die voornaam die ze per ongeluk gebruikte- een stille liefde van mij is! En mocht dat zo zijn, dan heb jij je daar buiten te houden!'

Dat laatste had Yanta beter niet toe kunnen voegen, want nu had ze Lea de kans gegeven om daar weer op in te gaan, waaruit later de hele school zou denken dat zij in een ingewikkelde liefdesaffaire met de leraar verwikkeld was. Leuk... Ik popel...

Off: Godmode Lea met toestemming

[color=95B9D9] (+1 Heracor, mooie post, onverwacht.)[/color]
« Laatst bewerkt op: 11 jaar geleden door Fighan Fadelo »

« [Reactie #37] : 11 jaar geleden »
[color=95B9D9]Tijd om tot zich door te laten dringen wat er gebeurde had Fighan niet. In twee grote stappen stond hij tussen de twee meisjes en hield ze even uit elkaar.
"Waarom? Waarom zo heftig Yanta?" Vroeg hij op een serieuze toon. Dit had hij niet verwacht toen hij het licht grappig had benaderd. Hij wilde voorzichtig het bloed van Lea's gezicht vegen en keek nog een keer, net iets te boos achterom naar Yanta.
"Ik wil geen reactie Lea." Zei hij vervolgens op duidelijke toon. Hij wist dat ze anders het bloed precies onder Yanta's nagels vandaan kon halen. Hij draaide zich een beetje bij en keek Yanta weer aan.[/color]

« [Reactie #38] : 11 jaar geleden »
Lea had amper door wat er gebeurde, maar toen ze Yanta's nagels over haar gezicht voelde was ze meteen scherp. Ze wilde Yanta slaan, maar helaas kwam de leraar tussen hen in staan. Die zei natuurlijk dat hij geen reactie wilde, wat had Lea anders verwacht?! Tuurlijk wilde hij geen reactie, dat zou waarschijnlijk oorlog worden. Toen de leraar echter even omkeer zwierde haar tas door de lucht, die met het hengsel de zijkant van de leraar leraar raakte, maar doordat Lea hem nog vast had, zwaarde het door met het gedeelte waar haar boeken inzaten, Yanta was hier blijkbaar niet op voorbereid, waarschijnlijk door de leraar die in de pad stond, want Lea raakte het meisje in haar zij. De tas trok ze terug om het vervolgens nog eens te proberen via de andere kant...

Off: Godmode Yanta met toestemming

« [Reactie #39] : 11 jaar geleden »
[color=95B9D9]Meteen pakte Fighan het hengsel van de tas vast en duwde Lea een stukje naar achteren hopend dat ze de tas los zou laten.
Hij stak zij hand waarschuwend op naar Yanta. "Niet doen!" Daarna keek hij afkeurend naar Lea. In zijn blik lag woede, teleurstelling maar bovenal afkeuring. Het moest duidelijk zijn dat hij dit niet wilde hebben. Hij wilde zeggen dat ze zich nu wel even mochten gaan melden, maar dat zou zich waarschijnlijk tot een nog agressiever gevecht manifesteren. Hij moest er één uitkiezen om te isoleren om zo de ruzie te stoppen, maar geen van beide was erger dan de ander, dus wie moest hij als "schuldige" aanwijzen.
Hij keek nu weer naar Yanta, zij zou nu terug reageren. Aargh, hij kon niet twee kanten op kijken en een blik was niet genoeg. De gene die nu als eerste reageerde was de klos.[/color]

« [Reactie #40] : 11 jaar geleden »
Off: Deze heb ik samen met Yanta gemaakt

Yanta was verrast door de klap in haar zij. In een reflex probeerde ze de tas nog te pakken, wat mislukte. Fighan echter had hem wel, wat een tweede aanval voorkwam. Wacht maar Lea...

---

Lea was niet van plan om af te wachten tot Yanta weer begon, nu was de leraar vast op Yanta gefocust, omdat die nu 'aan de beurt'  was. Als ze nu dus toe zou slaan zou ze misschien resultaat hebben...

---

Vonken knetterende in het rond tussen de twee meisjes. Helaas was er nog altijd de leraar die er tussen stond. Alsof het afgesproken was doken ze beide tegelijk naar links en trokken elkaar aan de haren. Ze krabten elkaar en toen Yanta Lea's hand vasthad beet Lea in de duim van de vampier.

Yanta wist te 'ontsnappen' aan Lea en greep iets scherps van het bureau van Fighan en gooide dat in de richting van Lea. Beide waren razendsnel en het was moeilijk om tussenbeide te komen zonder gewond te raken. Lea had overal krassen en blauwe plekken zitten. Yanta was er iets beter aan toe, toch had ook zij de 'nodige' verwondingen.

Ook hadden de meisjes besloten om van de hele klas gebruik te maken, zonder van tevoren even aan te geven waar ze heen gingen, vrij moeilijk dus om ertussen te komen, mits je dat al wilde.

Woorden als: 'Kreng, elf, rotkind, kleuter, etc' waren hoorbaar tussen de pijnkreten door. Beide meisjes waren bijna vast besloten elkaar van kant te maken leek het wel, toch ging geen van beide zo ver dat het daadwerkelijk gebeurde. Randjes waren echter ook gevaarlijk.

« [Reactie #41] : 11 jaar geleden »


[color=95B9D9]Deze waanzin moest snel stoppen, voor één van de meisjes dood ging. Wacht, de één was al dood. Hij liep naar de laawaaimakende destructieve chaos toe en pakte één van de twee meisjes vast bij haar schouders. Het was Lea. “Genoeg!” Riep hij woedend. Dat dit in zijn les moest gebeuren. [/color]


Verschrikt liet Lea de pluk haar van Yanta die ze net had weten te grijpen los. Ze knipperde even met haar ogen, verbaasd.

Yanta twijfelde even, nu Lea niets terug kon doen zou Yanta vrij spel hebben, met als gevolg de razernij van de leraar... Nee, dat zou laf zijn, als Lea iets terug zou kunnen doen was Yanta niet gestopt, maar nu ze niets kon met de leraar die haar vasthield en tegelijkertijd Yanta in de gaten hield... Het meisje keek daarom vragend naar de leraar.

[color=95B9D9]
Yanta keek hem aan alsof hij haar uit de meest normale en belangrijke bezigheid had gehaald. Beide waren even stil en lieten elkaar los. Hij trok Lea een stuk naar achteren en vroeg iets rustiger: “Waarom? Waar slaat dit op?” Hij keek de meisjes aan. “Waarom maken jullie nu eigenlijk ruzie?[/color]

In medewerking van Yanta en Lea.

« [Reactie #42] : 11 jaar geleden »
Yanta fronste even.

'Meneer, waar bemoeit u zich eigenlijk mee? Dit is tussen Raleana en mij.'

---

Raleana viel haar bij.

'Yanta heeft gelijk, waar bemoeit u zich mee? U bent leraar, u hoort les te geven en u heeft u niet te bemoeien met onze privézaken!'

---

Yanta knikte

'Als wij graag elkaar bijles geven in vechten moeten wij dat toch vooral doen?!'

---

Bijles in vechten? Hoe kreeg Yanta het verzonnen?!

'Kunt u me nu loslaten?! Ik heb nog meer te doen! Ik moet nog altijd iemand vinden die mijn vraag kan beantwoorden!'

---

Is ze nog steeds bezig met die vraag?!

'Meneer ik zou graag verder gaan met de les zodra Raleana weg is. Mijn tekening is nog altijd niet af en ik denk dat Niklas ook graag heeft dat hij nog iets leert.'

Off: Ook deze post is in overleg gemaakt xD

« [Reactie #43] : 11 jaar geleden »
[color=95B9D9]Boos en verbaast keek Fighan de meisjes aan. "Waar slaat dit op!" Hij trok Lea nog een stukje naar achteren en ging tussen haar en Yanta in staan. Hij keek Lea aan en zei: "Jij meid, mag je wel even gaan melden. Van mijn part ga je dit even uitleggen aan Pedro. Ik wil niet dat jullie gaan vechten in mijn les."
Hij draaide zich zo bij dat hij ook naar Yanta keek en sprak: "Kijk even naar julliezelf. Jullie zijn bebloed, met blauwe plekken en wie weet heb je de komende drie dagen haar uitval. Daar wil ik niet verantwoordelijk voor zijn. Als jullie een ruzie willen uitvechten moeten jullie dat in een duel doen en niet in mijn les."
Hij draaide zich weer tot Lea. "En nu mijn les uit. Je hoort hier nog meer over."
Zonder zich verder nog iets van hen aan te trekken liep hij naar Niklas toe. Ietwat laconiek vroeg hij hem: "Lukt het een beetje met de tekening?"[/color]

« [Reactie #44] : 11 jaar geleden »
'Waar slaat dit op!'

Dat vroeg ik me nou ook af... Waar haalt hij het lef vandaan om zich met mijn zaken te bemoeien?!

'Jij meid, mag je wel even gaan melden.'

Best...

'Van mijn part ga je dit even uitleggen aan Pedro.'

Wat?!

'Ik wil niet dat jullie gaan vechten in mijn les.'

'Maar....'

'Kijk even naar julliezelf. Jullie zijn bebloed, met blauwe plekken en wie weet heb je de komende drie dagen haar uitval.'

Nou, dat valt reuze mee!

'Als jullie een ruzie willen uitvechten moeten jullie dat in een duel doen en niet in mijn les.'

'Om een duel te houden moet Yanta wel eerst kúnnen dueleren. Iedereen hier op Bumetrel wéét dat zij dat níet kan. En dát moet dan in Heracor zitten.'

Raleana rolde even met haar ogen.

'En nu mijn les uit. Je hoort hier nog meer over.'

Zodra de leraar zich omdraaide om naar Niklas te lopen stak het meisje haar tong uit naar hem. Vervolgens was ze weg zonder nog te horen wat er verder in het lokaal gezegd werd. Het probleem was... Nu moest ze naar Pedro!

« [Reactie #45] : 11 jaar geleden »
[color=95B9D9]Zodra de deur dicht was draaide Fighan zich weer van Niklás af. "Wacht even." Zei hij tegen hem, terwijl hij naar Yanta liep.
"Wat wil je hier mee bereiken?" Hij ging voor haar staan En keek haar aan. "Wilde je haar dood hebben? Bijt haar de volgende keer dan gewoon, dan is het ook in één keer voorbij." Boos draaide hij zich om en zei:"Ik moet even wat dingen regelen, jullie mogen werg gaan, maar de volgende les zijn de tekeningen af."
In de deuropening draaide hij zich nog even om, om Yanta's reactie nog te kunnen horen.[/color]

« [Reactie #46] : 11 jaar geleden »
Voor Yanta een opmerking kon maken over wat Lea zei over het vechten van het vampiermeisje, was ze al weg. Het was dat de leraar meteen daarna weer iets tegen haar zei, anders zou ze Lea achterna gegaan zijn en die opmerking alsnog gemaakt hebben.

'Wat wil je hier mee bereiken? Wilde je haar dood hebben? Bijt haar de volgende keer dan gewoon, dan is het ook in één keer voorbij.'

Toen de leraar voor haar kwam staan, deed ze onbewust een stapje naar achteren en daar bleef ze staan toen hij later weer weg liep.

'Ik moet even wat dingen regelen, jullie mogen werg gaan, maar de volgende les zijn de tekeningen af.'

Nog altijd vond ze dat ze haar tijd beter kon besteden dan aan tekeningen maken.

'En waarom wordt u nu wel boos op mij maar laat u Raleana meteen gaan?! Zij is zelfs meer schuldig dan ik! En nog...'

Gefrustreerd pakte ze haar tas in en keek met vuur in haar ogen naar de leraar.

'Ik dacht dat u een van die leraren was die wel graag rechtvaardige besluiten nam!'

« [Reactie #47] : 11 jaar geleden »
[color=95B9D9]toen het meisje haar tas pakte draaide Fighan zich om en wilde alsnog weg lopen.

'Ik dacht dat u een van die leraren was die wel graag rechtvaardige besluiten nam!'


In één beweging stond hij weer op yanta gericht, je moest hem niet onrechtvaardig noemen. Hij was haast geschrokken van de reactie, maar al snel wist hij wat hij moest doen.
"Moet ik jullie dan maar iets rechtvaardiger behandelen?" Een duistere glimlach vormde zich op zijn gezicht.
"Volg mij dan even. Niklas, ik vertrouw er op dat je de boel hier niet afbreekt." Hij liep de gang op en keek of Yanta hem volgde.[/color]

« [Reactie #48] : 11 jaar geleden »
'Moet ik jullie dan maar iets rechtvaardiger behandelen?'

Dit klonk niet goed... Misschien was het toch slimmer geweest om niets te zeggen... Dan was ze hier alleen met met wat boze woorden vandaan gekomen, zonder er verder nog iets over te horen. Nu zou ze ongetwijfeld straf krijgen. Ze had al zoveel te doen!

'Volg mij dan even. Niklas, ik vertrouw er op dat je de boel hier niet afbreekt.'

Het meisje greep haar tas en liep langzaam, ze had absoluut geen haast om straf te krijgen, naar de leraar toe, die op de gang omkeek of ze wel echt kwam. Onwillekeurig rolde ze met haar ogen, waar zou ze heen kunnen gaan? Uit het raam springen en het risico lopen dat haar kleren vies zouden worden? Echt niet! Dat was wel een van de laatste dingen die ze zou doen.

'Yanta, kom onmiddelijk langs mijn kantoor!'

Ze fronste even bij het herkennen van de stem van haar sire, alsof Fighan haar ooit zou laten gaan. Vooral na die opmerking van daarnet. Maar wat wilde Pedro? Het enige dat ze nu kon bedenken was dat Lea langs hem geweest zou zijn. Fijn, nóg meer straf... En Lea komt er onderuit! Natuurlijk bleef dit alleen in haar gedachten.

'Meneer, mag ik misschien naar meneer Rodriguez? Hij vroeg, nouja, beveelde dat ik onmiddelijk moest komen,' vroeg ze zo lief mogelijk.

Ze vroeg zich even af hoe de relatie tussen de vampier die haar wapenkundeleraar was en de vampier die haar mentor was zou zijn. Dat zou wel voorspellen wat Fighans reactie zou kunnen zijn. Als hij Pedro niet zou mogen zou hij meteen zeggen dat het niet mocht, als hij hem wel mocht zou hij het misschien nog overwegen.

Natuurlijk keek ze zo lief mogelijk. Niet onschuldig, dat zou niet helpen, maar ze keek wel zo lief mogelijk naar de leraar. Misschien, heel misschien had ze het geluk dat het zou helpen. Niet dat ze al te veel hoop had, toch was het de moeite waard om te proberen.
« Laatst bewerkt op: 11 jaar geleden door Yanta Aminty »

« [Reactie #49] : 11 jaar geleden »
Deze les is gesloten.