Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Muziek op het plein.  (4091 keer gelezen)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 12 jaar geleden »
[color=550055]Fighan zat met zijn tambura aan de rand van het plein. hij speelde veel instrumenten in de lange tijd dat hij had geleefd. zelf was hij bijna verliefd geworden op zijn tambura. dit zou die faun, hoe heet ze toch ook al weer, ook wel leuk vinden. het instrument kwam namelijk uit griekenland. hij speelde wat melancholische(<--lillith? Klopt) deuntjes en creeërde een wat droevige maar warme sfeer. hij probeerde mensen naar buiten toe te trekken want het was zo leeg op het plein.
of er mensen kwamen merkte hij niet, hij zat helemaal in gedachten verzonken.[/color]
« Laatst bewerkt op: 12 jaar geleden door Lilith »

« [Reactie #1] : 12 jaar geleden »
In gedachten verzonken liep Gaea over het plein. Ze had een boek in haar hand, mythen en sagen van menselijk Noorwegen, waar ze heel enthousiast over was, ook al had ze pas een paar bladzijden gelezen. Nu was het mooi weer en ze was van plan buiten verder te lezen over al die vreemde dingen waarover de mensen zich druk maakten.
Gaea keerde terug op aarde toen ze muziek hoorde. Aan de rand van het plein zat een vampier, aan zijn zwarte lerarengewaad te zien een nieuwe leraar, op een of ander vreemd instrument te spelen dat Gaea niet kende. Nieuwsgierig kwam ze wat dichterbij.

« [Reactie #2] : 12 jaar geleden »
Èthan stapte en keek naar de bomen die langzaam hun bladeren kregen. De natuur begon weer langzaam aan te bloeien, een verschijnsel wat hij erg mooi vondt. In gedachten verzonken verder stapte hij verder en liet heel Bois de Boulogne door zijn gedachten vliegen. Hij miste het woud, met zijn grote bomen, mooie plekken en vele dieren. Hij hoorde zelfs de muziek die de centaurs maakten. Èthan bleef stilstaan. Was dit zijn verbeelding? Of echt? Hij draafde naar de richting waarvan het vandaan kwam. Het kwam van het plein vandaan. Èthan zag op het plein een vampier zitten, zo te zien een leraar. Hij had hem zelf nog nooit gezien maar het spel was erg mooi. Niet zo ver vandaan zag hij een elfje. Een merifel zo te zien, ze heeft een groen gewaad aan, dacht hij. Èthan stapte op de vampier af en bleef op een afstandje staan luisteren. Schitterende muziek was het, het ontroerde hem. Hij kwam dichterbij en zei tegen de leraar:'U kunt heel erg mooi spelen meneer, hoe heet dat instrument dat u daar heeft?' en hij wees er naar...

« [Reactie #3] : 12 jaar geleden »
[color=550055]Fighan keek op uit zijn spel toen de centaur hem vroeg: "U kunt heel erg mooi spelen meneer, hoe heet dat instrument dat u daar heeft?" toen pas zag hij dat de centaur en een elfje al naar hem aan het luisteren waren. hij kende ze niet. niet echt raar, aangezien ze van socophon en merifel waren. "een Tambura." Antwoorde Fighan terwijl hij door tokkelde. "een oud Grieks/Macedonisch instrument." Fighan veranderde zijn toonsoort en speelde een wat droevige liefdes sonate. alsof het een verhaal vertelde van liefde, verlangen en pijn.[/color]

« [Reactie #4] : 12 jaar geleden »
Ze was niet de enige die de muziek gehoord had. Een centaur, aan zijn gewaad te zien van Socophon, was ook op het geluid af gekomen. 'U kunt heel erg mooi spelen meneer, hoe heet dat instrument dat u daar heeft?'
'Een Tambura,' antwoordde de leraar, 'een oud Grieks/Macedonisch instrument.' Hij begon een droevige melodie te spelen en Gaea luisterde stil, om de muziek niet te onderbreken. Ze vroeg zich af wat voor vak deze leraar gaf, ze had hem nog niet eerder gezien op school. Muziek kon niet, dat werd gegeven door mevrouw Vinamina. Misschien was het de nieuwe leraar wapenkunde, over wie ze al iets had opgevangen.

« [Reactie #5] : 12 jaar geleden »
'Een Tambura,' antwoordde de leraar, 'een oud Grieks/Macedonisch instrument.' Een tambura... Daar had Èthan nog nooit van gehoord. De leraar speelde een nieuwe melodie, het was mooi en het maakte bij hem emoties los. Stop! Verman je, denk niet aan vroeger! sprak hij zichzelf streng in gedachten toe. Hij vroeg zich af of hij de leraar eerder gezien had. Èthan besloot te vragen wie hij was:'Pardon meneer, maar wie bent u eigenlijk? Ik heb u nog nooit gezien denk ik' Hij keek naar het elfje dat op een afstandje stond toe te kijken. Hij riep naar haar in een poging haar er een beetje bij te betrekken: 'Mooie muziek hé?'

« [Reactie #6] : 12 jaar geleden »
[color=550055]"Wapenkunde." Antwoorde Fighan aan de centaur "Meneer Fadelo van Wapenkunde, vandaar dat jullie mij niet kennen." Fighan keek naar het elfje. hij stond op en liep in haar richting. hij lette niet goed op en struikelde over een losse steen. de muziek stopte en als een bliksem kroop Fighan, zijn Tambura beschremend, weer terug in de schaduw van een boom. hij vloekte bijna, maar op dat moment drong weer tot hem door dat hij een voorbeeld functie had. ach, wat scheelde het hem eigenlijk, maar toch. hij legde het instrument naast zich neer en ademde diep uit. "Sorry," zei hij "ik hoop dat ik jullie niet laat schrikken met dit schouwspel, maar dat is de kost van het eeuwige leven." alsof er verder niets gebeurt was ging hij weer verder met spelen en zei: "De kracht van muziek is het gevoel. het gevoel dat de muzikant maakt en de luisteraar voelt. en de sterkste gevoelens zijn liefde en pijn, die ook vaak verbonden zijn. zoals geluk en blijdschap die een band hebben." hij speelde door en keek hoe de leerlingen reageerden.[/color]

« [Reactie #7] : 12 jaar geleden »
De centaur vroeg Gaea's onuitgesproken vraag en verbrak daarmee de stilte tijdens het muziekspel van de leraar, die inderdaad de leraar wapenkunde bleek te zijn. 'Mooie muziek hé?' riep de centaur toen richting Gaea en ze knikte. 'Heel erg mooi.'
Op hetzelfde moment stond de leraar op en liep naar haar toe, struikelde over een losse steen, en ging weer snel terug naar zijn plekje in de schaduw. 'Sorry,' zei hij. 'ik hoop dat ik jullie niet laat schrikken met dit schouwspel, maar dat is de kost van het eeuwige leven. De kracht van muziek is het gevoel. het gevoel dat de muzikant maakt en de luisteraar voelt. en de sterkste gevoelens zijn liefde en pijn, die ook vaak verbonden zijn. zoals geluk en blijdschap die een band hebben.' De leraar was weer verder gegaan met spelen, en Gaea was naast de centaur gaan staan. Vreemd dat iemand die zo kan spelen les geeft in wapenkunde, dacht ze. Natuurlijk waren er wezens die vechten als een soort dans beschouwden, maar volgens Gaea paste deze filosofische muziek en wapenkunde niet in één rij. 'Leraar wapenkunde?'

« [Reactie #8] : 12 jaar geleden »
[color=550055]Fighan lachte licht. ja, eigenlijk vond hij het ook niet bij hem passen, maar ergens trok het hem ook wel. "Kennis is te leren, en ik heb de tijd gehad om te leren." Fighan keek haar aan. "Maar met gevoel..." even werd hij stil om naar een climax  te bouwen. "Met gevoel... wordt je geboren! heb jij het in je?" vroeg Fighan. hij speelde een afsluitend deuntje en stak de Tambura naar haar toe. hij glimlachte. [/color]

« [Reactie #9] : 12 jaar geleden »
'Met gevoel.. wordt je geboren!' Deze leraar had gevoel voor dramatiek, maar waar dat bij anderen storend zou zijn, kon hij het op de een of andere manier zeggen zonder overdreven te klinken. 'Heb jij het in je?' vroeg hij toen. Hij beeïndigde het lied en tot Gaea's schrik stak hij de Tambura naar haar toe. Aarzelend nam ze het instrument aan. Wat verwachtte hij van haar? Moest ze iets spelen?

« [Reactie #10] : 12 jaar geleden »
[color=550055]Fighan keek naar haar geschrokken gezicht. Hij glimlachte om haar een beetje gerust te stellen. Hij keek naar haar lichte blonde haar, glanzend in het zonlicht, dat nooit meer met zijn haar zou spelen. "Nooit op een snaarinstrument  gespeeld? kom dan leer ik je de basis." hij keek naar de centaur, twijfelde even en dacht toen, nee, zij heeft het gevoel, of toch niet? Hij doet Socophon.[/color]

« [Reactie #11] : 12 jaar geleden »
'Nooit op een snaarinstrument gespeeld?' vroeg de leraar en Gaea schudde haar hoofd. 'Ik zong altijd als anderen speelden.' Waarom gebruikte ze nu de verleden tijd? Maar het was waar, sinds ze op Bumetrel zat had ze niet meer gezongen. 'Kom dan leer ik je de basis,' zei de vampier. Gaea's gezicht lichtte op. 'Wilt u dat?' vroeg ze, terwijl ze de Tambura teruggaf. Ze keek naar de centaur, die nog steeds naast haar stond, misschien wilde hij het ook leren?
« Laatst bewerkt op: 12 jaar geleden door Gaea Kymàralà »

« [Reactie #12] : 12 jaar geleden »
Villadria Vinamina kwam uit de tuin aangehuppeld, en hield verrast stil bij de leraar en leerlingen. "Kijk eens aan, moezika! Wat fijn! Maar waarom gaan joellie nou híér moezika maken? Er zijn tok veel móóiere plekjes om moezika te maken? Op het grasveld, bij de bomen bijvoorbeeld. Daar ies het 's avonds héérlijk om te zijn.."

« [Reactie #13] : 12 jaar geleden »
'Zou ik het ook mogen leren meneer?' vroeg Èthan aan hem. Èthan had wel redelijke aanleg voor muziek, als je lid was van een groep centaurs die altijd veel muziek maakten was het logisch dat je dat leerde. Zijn groep was altijd beter geweest in muziek maken dan in vechten. Misschien was dat de reden dat ze de mensen niet hadden kunnen terug drijven toen ze binnen vielen. Nee, zo mag ik niet denken. dacht hij. Voor hij het wist liet hij zich meevoeren door zijn gedachten, en hij dacht aan een lied dat hij van zijn moeder geleerd had. Hij begon zachtjes te zingen:

Ariadia muslate
Ariadia musda
Arialatus ladea dua
Arewene tue wate
Arewene tue wate
Arewa netue wate ladea.

Ariadia mus late
Aria diamusda
Arialatus lade adua.
Arewene tue wate
Arewene tue wate
Arewane tue wate ladea.

« [Reactie #14] : 12 jaar geleden »
[color=550055]"Zou ik het ook mogen leren meneer?" "Natuurlijk." was Fighan's antwoord. "maar ik ben geen muziek leraar." hij keek Villadria aan. "Ik wil jou les niet in de war gooien? maar als jij het goed vind wil ik het jullie graag leren. weet alleen dat je meer moet hebben dan gevoel voor muziek, stijl en echt gevoel. je moet gevoel willen en kunnen uiten. mijn bron is vaak  τό ĸράτος της φίλιας." Fighan lachte naar Villadria en hoopte dat hij de goede naamvallen had gebruikt. "de kracht van de liefde." hij wachte om eerst een reactie te krijgen van Villadria.[/color]

« [Reactie #15] : 12 jaar geleden »
Chrysanta liep buiten. De lessen waren voorbij en ze verveelde zich een beetje. Toen hoorde ze muziek. Ze spitste haar oren: je hoor, het was onmiskenbaar muziek. Gemaakt door een muzikaal persoon, dat kon ze ook horen. Ze stond even stil. Haar vingers tintelden, ze zeiden: fluiten! Haar mond tuitte, hij zei: fluiten! Fluiten! zei haar hoofd. Fluiten! zei haar hart.
Toen rende ze gauw terug naar de slaapzaal, rommelde wat tussen haar spullen en haalde een houten doos tevoorschijn. Ze opende hem en haalde stukken van een zilveren fluit eruit. Ze zette de stukken inelkaar, liet de doos voor wat hij was en holde weer naar buiten.
(dit is ergens anders, maar ik ga er geen apart topic voor aanmaken)

Fluiten! zei haar lichaam. Haar oren probeerden de muziek weer op te vangen, maar er was geen geluid meer. Waar was het gebleven? Al gauw zag ze een goepje zitten op het plein. Het waren Fighan, met een instrument, Èthan, Gaea en mevrouw Vinamina. Ze ging bij het groepje staan. "Hallo," zei ze. "Zijn jullie muziek aan het maken? Mag ik misschien meedoen?"

« [Reactie #16] : 12 jaar geleden »
[color=550055]Fighan schrok bijna van Chrysanta die in eens naast hem stond. "Euh... Hey!" Zei Fighan opgetogen. Hij had de neiging om zijn nieuwe nummer te gaan spelen; First day of my life. (off: niet bekend? zie http://www.youtube.com/watch?v=o5rhhQbyYV0, let niet op de clip) Hij hield zich in. "Nou we waren muziek aan het maken." Fighan glimlachte. "Maar ik speel niet graag alleen, dus wilde ik het hen leren. toch?" Fighan hield zijn mond, hij had eigenlijk toch niets te zeggen.[/color]

« [Reactie #17] : 12 jaar geleden »
'Hallo, zijn jullie muziek aan het maken? Mag ik misschien meedoen?'
Gaea keek op en zag Chrysanta aankomen. 'Tuurlijk mag je meedoen,' zei ze. Chrysanta had een fluit bij zich. Van zilver, zag Gaea verbaasd, zij kende alleen houten fluiten.
'Nou we waren muziek aan het maken,' zei de leraar glimlachend. 'Maar ik speel niet graag alleen, dus wilde ik het hen leren, toch?' Gaea knikte. 'Ik ben nooit echt goed geweest met instrumenten, dus zong ik altijd, misschien kan ik het nu goed leren.'
« Laatst bewerkt op: 12 jaar geleden door Gaea Kymàralà »

« [Reactie #18] : 12 jaar geleden »
Chrysanta was zich net aan het afvragen hoe je met z'n tweeën op een tambura kon spelen, toen Gaea wat zei. 'Ik ben nooit echt goed geweest met instrumenten, dus zong ik altijd, misschien kan ik het nu goed leren.' "Laten we dan maar gewoon beginnen," stelde ze voor. "Begint u nu bijles muziek?" vroeg ze aan Fighan. Bijna had ze weer jij gezegd, maar bijtijds herinnerde ze zich dat dat niet moest.
Toen kon ze niet langer wachten, en gooide er een toonladder uit, hoog en zuiver.

« [Reactie #19] : 12 jaar geleden »
[color=550055]"Tja, dat was ik eigenlijk niet van plan en ik weet ook niet of Vall.. mevrouw Vinamina daar erg blij mee is, maar ik hoor graag meer muziek op school, al denk ik dat... mevrouw Vinamina dat zelf ook wel kan bezorgen." Fighan Lachte even naar villadria. Toen hoorde Fighan Chrysanta op de Zilveren fluit spelen. Een duffe toonladder, een groepje noten dat geen echte melodie of echt gevoel had en toch... Het was zo perfect gespeeld dat je wel mooi was! Fighan schrok haast van de frisse klanken. zijn gezicht klaarde op en hij keek Chrysanta aan. "wel..."[/color]

« [Reactie #20] : 12 jaar geleden »
Het vervelende van de blikken van Fighan vond Chrysanta dat ze ze nooit wist te interpreteren. Wat bedoelde hij nú weer? Ze glimlachte naar hem. "Komt er nog wat van?" vroeg ze vrolijk. "Wat gaan we spelen? Liefdesliedjes, heimwee-naar-huis-liedjes," (nee, liever niet, dacht ze, waarom zeg ik dat nu?), spotliedjes? Mij is alles best." Dat was gelogen, dat wist ze ook wel. Maar nu ze de kans kreeg muziek te maken wilde ze het ook gewoon heel graag doen.

« [Reactie #21] : 12 jaar geleden »
[color=550055]Chrysanta voelde zich niet op haar gemak, zag Fighan. hij keek snel naar zijn tambura om haar niet onzeker te maken. "Komt er nog wat van?" vroeg ze vrolijk. "Wat gaan we spelen? Liefdesliedjes, heimwee-naar-huis-liedjes, spotliedjes? Mij is alles best." Zou het haar echt niets uit maken? dacht Fighan. Hij begon een melancholisch maar toch vreugdevol liedje. "Ken je deze?" vroeg hij haar. Hij hoopte dat ze het tenminste mee kon spelen. Hij keek even om zich heen en zag de lerares en de twee leerlingen staan. hmmm misschien was hij een beetje afwezig tegenover hen?[/color]

« [Reactie #22] : 12 jaar geleden »
melancholisch en vreugdevol? Bijzonder.
Hij liet de tambura zingen. Mooi, was het. Er zat een ziel in dat ding. Ze sloot haar ogen, concentreerde zich en schatte de toonhoogte. Toen blies ze, zacht en voorzichtig. Nee, vals, te laag. Nu wist ze precies waar ze zijn moest. En ze begon mee te spelen. Eerst wat onzeker, omdat ze niet precies wist wat ze zou spelen. Maar het snaarinstrument inspireerde haar op een vreemd manier en al gauw speelde ze er een wijsje tegenin. Het klonk vrolijk, hoog en een tikje eigenzinnig, maar toch hamonieus. Al spelend ging Chrysanta op in de muziek. Wat was het een tijd geleden dat ze op zo'n manier had gespeeld. Een warm geluksgevoel maakte zich van haar meester.

« [Reactie #23] : 12 jaar geleden »
Al gauw na zijn vraag zag hij Chrysanta aankomen. 'Zijn jullie muziek aan het maken? Mag ik misschien meedoen?' vroeg ze aan hen. Ze had een mooie fluit bij zich, een zilveren. Die had hij niet veel gezien. 'Nou we waren muziek aan het maken.' sprak Fighan. 'Maar ik speel niet graag alleen, dus wilde ik het hen leren. toch?' Op een gegeven speelde het landelfje een toonladder. Het was goed gedaan, misschien had ze er les in gehad? Net toen hij het wilde vragen speelde de vampier weer op zijn tambura. Het klonk schitterend, en Chrysanta speelde al snel een wijsje ertegen in. Èthan dacht terug aan de lange feesten van de centaurs toen hij nog in Frankrijk woonde. Het was alsof hij weer terug was. Op de maat begon hij te tikken met zijn hoef, en begon zachtjes, misschien net hoorbaar een oud, grieks lied te zingen...

« [Reactie #24] : 12 jaar geleden »
Meneer Fadelo begon een lied te spelen en Chrysanta viel in. Naast haar begon de centaur met zijn hoef op de maat mee tikken. En te zingen. Zacht, en in een taal die Gaea niet kende. Maar de melodie herkende ze wel en de tekst wist ze in haar eigen taal. Bij een nieuwe zin zong ze mee, en hoewel er nu in twee talen gezongen werd, klonk het nog lang zo gek nog niet. Eigenlijk was het best mooi.