Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Eira's aankomst  (307 keer gelezen)

Speeldatum: 13 augustus 1312 (Einde zomer)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 4 maanden geleden »
Geluidloos en gracieus bewoog Eira zich over de paden in het bos. Gewikkeld in een donkergroene mantel met zwarte leren met bont gevulde laarsjes.
Op haar rug droeg ze een boog en pijlenkoker, uitstekende bescherming voor een dame zoals haar, bovendien was ze de beste schutter van haar leeftijd in haar stad, zover ze wist.
Haar lange witte haar was netjes in twee vlechtjes gevlochten dat naar de voorkant hing, versierd met een sierlijke bloemenkrans op haar hoofd.

Ze keek erg uit naar haar eerste jaar op een echte school met andere myrofas, misschien zou ze nu eindelijk de kans krijgen om vrienden te maken!
Mits ze het waard waren natuurlijk, je sprak wel over een Luva.

Langzaam maar zeker zag ze door de dikke mistlaag een kasteel opdoemen, een erg betoverend en indrukkend gezicht. Ze begon haar tempo te verhogen en stond sneller voor de poort dan ze zelf verwacht had.
Geluidloos was ze uit de mist gekomen en stopte toen ze vlak voor de wachters stond.

Ze gooide de capuchon van haar mantel naar beneden, haalde de brief uit haar zak en zwaaide ermee voor hun neus.
'Mijn Naam is Eira Junia Luva, ik kom hier om me te mengen met de gewone myrofas en in te stromen in jaar 4 van Socophon. Open de poort alstublieft, het heeft lang genoeg geduurd.'

NPC

  • (Meerdere spelers)
« [Reactie #1] : 4 maanden geleden »
Voor de poort stonden twee wachters, een landelf en een dwerg. Het was nog vroeg en geen van beide wachters hadden op dit moment heel veel schik in hun werk. Caeldir, de lange elf keek toe hoe er een meisje uit de mist opdoemde en met de charme van een nieuweling hen te woord stond. Hij wisselde een veelbetekenende blik uit met de potige dwerg Borrig.

'Zo,' zei de elf lijzig, 'ja ja.'

Hij nam de brief aan van het meisje en rolde die open. 'Luva, hè,' zei hij langzaam en bekeek het kind eens goed. 'Zo.' Caeldir nam de tijd om de brief door te lezen en gaf die toen aan Borrig, die al die tijd zwijgend had staan toekijken. Caeldir en Borrig waren geen goede vrienden, maar ze konden toch redelijk goed met elkaar opschieten en geen van beiden waren ze heel erg onder de indruk van Eira's houding. Het kasteel zat vol met kinderen van edelen, soms zelfs van de allerhoogste soort.

'Nou mejuffrouw Luva, ik begrijp dat je hier komt als nieuwe leerling van Socophon,' zei Caeldir. Hij wist dat ze ergens deze maand verwacht werd, maar de elf had genoeg preken gehad van Tsur en Magvatero om zich netjes aan het protocol te houden. 'M'n collega hier die zal dat even controleren.'

'Hmm,' bromde Borrig en hij knikte. Toen draaide hij zich een kwartslag en brulde: 'D'r is een nieuwe. Kijk effe of die op de lijst staat, ja? Luva. Elfje. Nee, geen liefje.. LUVA, achterlijke.. uh.. uilskuiken.' Het bleef even stil en toen klonk er een stem: 'Jep, die staat er op. Socophonner.'

Caeldir knikte. 'Zo. Dat lijkt goed. Heb je wapens of door de IRMM verboden zaken bij je?'

« [Reactie #2] : 4 maanden geleden »
Eira bestudeerde de wachters nauwkeurig, het waren een Landelf en een dwerg.
De landelf kon ze wel waarderen, haar soort en met een in haar ogen goede houding, toch kon ze het niet laten een wenkbrauw omhoog te trekken bij zijn 'ja,ja'. 

Het gedreuzel en de stem van de dwerg irriteerde haar mateloos, als protest zuchtte ze diep, sloeg haar armen over elkaar heen en beet een beetje op haar lip om zich in te houden. En welke sukkel aan de andere kant kon er nou weer niet fatsoenlijk lezen en horen?
Ze had geconcludeerd dat ze hier geen hoge standaarden hadden.

De landelf leek haar best oké, de meeste landelfen waren goed in haar ogen.
Maar dat beeld verdween toen hij haar vroeg naar de wapens.
Was dat serieus een vraag? Was hij blind?
Ze droeg toch overduidelijk een pijlenkoker en een boog op haar rug?
Weer schoot één van haar wenkbrauwen omhoog.
''Nee meneer, Deze pijlenkoker en boog is maar een illusie.''
Ze wachtte even, maar vervolgde zich weer, wetende dat het misschien toch niet slim was om de wachters compleet tegen de haren in te strijken.

'Maar geen idee of dat verboden is.''
ze begon te twijfelen, haar houding verzwakte wat. Ze maakte haar armen los van elkaar en begon wat te frummelen aan haar rechter vlecht. Zette een stap dichterbij, draaide haar hoofd een beetje schuin, glimlachte en keek hem aan met haar heldere lichtblauwe puppy-ogen.
''Is het mogelijk dat ik mijn pijl en boog mag houden, meneer?''

NPC

  • (Meerdere spelers)
« [Reactie #3] : 4 maanden geleden »
Borrig draaide zich weg van het meisje zodat ze niet kon zien dat hij een grijns op zijn gezicht had. Hij klopte met zijn vuist op de poortdeur.

Caeldir stond op het punt om het kind te vertellen dat haar binnenkomst ook een illusie zou blijven maar toen leek ze iets bij te draaien. Of de wapens verboden waren? Er lag een uitgebreid reglement in het kantoor van Alaiz met een uitgebreide doch niet-uitputtende lijst die maar zelden geraadpleegd werd door iemand anders dan de kapitein of een enkele wachter. Caeldir wist echter vrij zeker dat een boog met toebehoren onder de wapens viel.

'Je mag je wapens inleveren, net zoals eventuele andere verboden zaken. Wanneer je het schoolterrein verlaat kun je je wapens weer meekrijgen, al zul je in de stad[1] niet zo veel hebben aan een pijl en boog denk ik.'

De ogen van het meisje deden Caeldir niet zo veel, want hij had het niet zo op puppy's. Honden waren pas interessant als ze je konden verdedigen. En meisjes met puppyogen hadden zelden veel van het leven gezien. Hij dacht even na en zei toen: 'Wil je een gratis tip om je leven wat makkelijker te maken hier?'
 1. Bumetrel was vroeger een kasteel in de middle of nowhere maar maakt tegenwoordig onderdeel uit van de hoofdstad van Mircam: Oikilan