Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Alcoholproblemen  (86 keer gelezen)

Speeldatum: 30 september 1308 (in de geschiedenis)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 4 maanden geleden »
[1]

Een bel rinkelde, de deur klapperde en als er iemand zou kijken naar waar het lawaai vandaan kwam zou deze als eerste een goed gevulde derri?re door diezelfde deur zien komen. De gestalte sleepte iets achter zich aan en met een zucht en een harde bonk werd het neergezet. Het klonk als hout, maar net anders. Daarna werd de deur dichtgeduwd zodat de laatste regen van september niet verder naar binnen kon waaien.

Met een zwier draaide Leo zich om en naast derri?re werd er toen ook een waterval aan rode krullen zichtbaar en een stel wangen die bijna even rood waren. De nimf sloeg haar kap af zodat de rest van haar ook zichtbaar werd: ze droeg een vage glimlach en pufte nog na van haar tocht. "Zo die herfstbuitjes he..." Ze schudde haar hoofd en dacht een moment nostalgisch terug aan Cedorillian. Ze veegde ondertussen met een hand door haar haar en met een beetje magie droogde ze haar krullen zodat alles weer een beetje fatsoenlijk zat.

Pas na dit hele tafereel nam de nimf de moeite om haar aandacht op het winkeltje te richten waar ze in was beland: Zalzar's brouwerij. Ze probeerde zich zo min mogelijk te laten afleiden door alle geuren die haar kant op kwamen of de verzameling van exotische ingredi?nten die er te vinden waren - maar haar elixi?r hart was wel sneller gaan kloppen als die niet al op maximum te keer ging van het sjouwen. Maar ze had nu zaken te doen. Zalzar zou vast elk moment verschijnen...
 1. Naar aanleiding van dit topic: Elixer wedstrijd! Het is uiteraard al even geleden maar ik vond het zo'n leuk idee dat ik hier nog steeds op in wilde gaan, dus zalz, je hebt een topic aan je nek hangen :p
De lucht is blauw als een sinaasappel!

« [Reactie #1] : 4 maanden geleden »
Zalzi's brouwerij groeide als een levend organisme. De voorkamer besloeg nu twee verdiepingen en een muur was volledig bedekt met grote en kleinere tonnen. Op de meeste stond een naam en een jaartal, maar op een aantal kleinere vaatjes waren in Cyrillische tekens en rode kleur onleesbare woorden opgeschreven.

Aan de andere kant van de kamer stonden distilleerkolven, boeken en specerijen uitgestald, voornamelijk om bezoekers te imponeren. Brouwen was een wetenschap. Bier was net een elixer zonder magie. Het had soms dezelfde effecten; je kreeg er meer zelfvertrouwen door, begon emotioneel de waarheid te vertellen en sommige mensen werden er knapper van. Dat laatste had nooit effect op de drinker, maar vooral op de mensen om de drinker heen. Was er een elixer die dat veroorzaakte?

Misschien wel. Zalzi was nooit zo onderlegd geweest in elixers. Hij had Tetachan Mocha altijd zoveel mogelijk vermeden. Maar hij had gezien hoe er winst te behalen was in Elixers. Op grote schaal vaten met bijzondere sterke dranken maken en verschepen, daar zat een aardige marge aan. Als het een goede drank was. Vandaar de wedstrijd. Waarom dranken zoeken als de dranken naar hem toe konden komen?

Dus hij bewonderde hoe een derri?re zijn zaak inwandelde. Hij vloog bij het plafond bij een van de hogere vaten, voor het grootste gedeelte aan het zicht onttrokken. Hij gaf de nimf even om op adem te komen, om te wennen aan de omgeving. Daarna liet hij zich vallen, drie meter naar beneden.
Met een klap landde hij op de toonbank. "Goedemiddag, welkom bij Zalzars!" Hij sprong van de toonbank af en liep met uitgestrekte hand op Eleonora af. Zalzi speelde de joviale handelaar, compleet met brede grijns en ondeugende twinkeling in zijn ogen. "Zo, jongedame. Mijn naam is Zalzar. Meestal verlaten mijn klanten de winkel met iets lekkers, maar blijkbaar heeft u al iets lekkers meegenomen?"

Hij doelde op hetgeen wat Leo met zich meesjouwde. Toch? Soms vloeide de woorden zo vlot uit Zalzi's mond, dat hij zelf geeneens wist wat hij bedoelde.

NPC

  • (Meerdere spelers)
« [Reactie #2] : 4 maanden geleden »
Er volgde een tweede persoon. Of probleem. Soms was het verschil tussen die twee niet zo groot. Eleonora was tenslotte met regelmaat een probleem voor haar omgeving.
Zo ook deze jongeman. Hij zag er chagrijnig en verlopen uit, een jonge elixiër uit de rozenbuurt. Eentje die het graag wat hoger had geschopt. Lange zwarte haren, zompig door een combinatie van vet en regen. Zweetgeur die de geurige ingrediëntenboel overstemde. Opgelapte broek die het fenomeen patchwork van latere eeuwen al voorspelde.

Hij sloeg met een klap een flinke houten fles op de toonbank, tussen de voeten van Zalazar de Brouwer. Hij keek de nimf chagrijnig aan, wierp een chagrijnige blik in het rond en besloot zich te bepalen tot zijn eigen inzending.

"Deze is voor m'neer Malt." Gromde hij. "As u die daar es zou kunnen brengen. 'T is voor de dinges. Wedstrijd. Op naam van Bertus van de wielenstraat. Bertrand Gerrebrandus Filigond Eggebrandzoon. Dat ben ik. Adee."

Zijn moeder had zijn toekomst rooskleuriger ingezien dan hijzelf, met zo'n sloot namen. Hij stak zijn hand op en verdween even snel als hij was gekomen.

« [Reactie #3] : 4 maanden geleden »
Eleonora liet zich verrassen en toverde eenzelfde grijns op haar gezicht. Ze kon de jovialiteit van de man wel waarderen; een fa?ade van een handelaar of niet. De kleine lachrimpeltjes rond zijn bruine ogen en het gemak van de glimlach logen niet. Daarnaast zou niet elke handelaar zomaar op zijn toonbank springen alleen om een indruk te maken. Ze besloot dat ze de fee mocht.

Voor de nimf echter Zalzars warme welkom of uitgestrekte hand kon aannemen stoof er een gestalte tussen hen door die meer door zijn geur werd aangekondigd dan het rinkelen van de bel bij de deur. Ze liet de gebeurtenissen uitspelen en volgde met versperde ogen en dichtgeknepen neus wat de jongen deed.

"Eh... nou. Dus." Leo grinnikte en duwde de deur nogmaals dicht, nu achter de jongen aan. Ze keek Zalzar weer aan. "En ik dacht dat ik een slecht humeur had door de regen." Ze schudde haar hoofd en probeerde haar lach in te houden.

"Eleonora Vasiles," vervolgde ze daarna met een glimlach, "Of Leo, voor degenen die ik mag. Aangenaam kennis te maken, heer Malt." Ze nam de gelegenheid om Zalzar nu wel de hand te schudden. "En ik heb inderdaad iets meegenomen. Of het ook lekker is, valt nog te bezien." De nimf draaide zich om en zette de kist die ze had meegenomen naast de houten fles op de toonbank. Er zat een drietal flessen in, twee glazen en een leren buidel.

"Wat ik wel weet, is dat het werkt." Ze kreeg nu een blik die iets meer leek op degene die Zalzar had gedragen - speels, ondeugend. "In ieder geval, op mij. Maar ik heb eigenlijk een tweede proefpersoon nodig." Ze verbrak de beschermende spreuken die op de kist hadden gelegen en haalde een van de flessen eruit. Er zat een gouden vloeistof in, niet te onderscheiden van de andere gouden vloeistoffen in de brouwerij. "Benieuwd?" Ze keek achterom naar de fee en duwde met haar vinger de kurk van de fles.
De lucht is blauw als een sinaasappel!