Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Klop Klop  (200 keer gelezen)

Speeldatum: 12 september 1308 (Begin herfst)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 4 maanden geleden »
Nadat ze instructies had gekregen van de enigszins lichtgeraakte weerwolf, probeerde Hazel haar best om haar weg naar het kantoor van Tetachan Mocha te vinden, maar kon ze haar weg niet vinden op deze school waar ze nog geweest nooit was. Nadat ze doelloos rondgelopen was, besloot Hazel eindelijk om hulp te vragen met aanwijzingen. Een student vertelde Hazel dat het kantoor van Tatachan net door de gang en naar links was. Haze begint haar weg daar naartoe te banen.

Hazel komt voor de deur en gaat er hard op kloppen om te verzekeren dat ze zal worden gehoord, alleen om zichzelf te stoppen wanneer ze zich herinnert dat de weerwolf van de poort heel grof reageerde nadat ze dat deed. Ze wilde niet opnieuw een hoer worden genoemd. Hazel klopt zachter op de deur , zelfs met een klein deuntje.



After getting directions from the only slightly mean werewolf, Hazel tried her best to find her way to the office of Tetachan Mocha but couldn't navigate her way through this school she has never been in. After walking aimlessly around for a bit Hazel finally decided to ask for help with directions. One student told Hazel that Tatachan's office was just down the hall and to the left. Hazel begins making her way there.

Hazel arives at the door and goes to knock on it very hard to assure she will be heard, only to stop herself when she remembers that the werewolf from the gate responded very rudely after she did that. She did not want to be called a whore again. Hazel knocks on the door lighty, even adding a little tune.
Maak snoep en heb elke dag plezier!

« [Reactie #1] : 4 maanden geleden »
Verdwaald, alweer. Lizzy zuchtte terwijl ze met haar ogen rolde. Ze had net voor de zoveelste keer gevraagd waar het kantoor van docent Tetachan was. De leerling lachte vriendelijk naar haar. "Jij bent de tweede luchtelf vandaag die mij dat vraagt." De leerling legde uitgebreid uit hoe ze moest lopen. Lizzy had het telkens in haar hoofd herhaald, maar nu was ze het echt vergeten. Gelukkig was ze niet iemand die zomaar zou opgeven, ze is immers een geduldige doorzetter. "Dan maar opzoek naar iemand die mij kan helpen." Mompelde de kleine dame hardop. Zoekend liep ze door de gangen, maar kwam niemand tegen.

Na een een tijdje ronddwalen hoorde ze voetstappen vanuit een aangrenzende gang. Lizzy versnelde haar pas, hopend om de weg te kunnen vragen. Precies op het moment dat ze om de hoek keek hoorde ze een ritmisch gebonk: dit kwam van verderop in de gang. Voor een grote deur stond een kleine elf. Een jongen, beoordeelde Lizzy, en hij klopte net op die deur. Hij weet vast de weg! Zachtjes maar snel kwam Lizzy dichterbij. "O," zei ze hardop, een beetje beschaamd, "je bent een meisje." Nu stond ze stil naast het andere meisje met de jongensachtige kleding. Lizzy verstopte zich niet en keek de ander recht aan. "Sorry..." Mompelde ze, schuivend met haar voeten.
Herinner je gister, droom over morgen maar leef vandaag <3

« [Reactie #2] : 4 maanden geleden »
Hazel draaide zich om naar het meisje dat naast haar stond en keek haar in de ogen. Ze dacht bij dacht; Heeft ... dacht ze dat ik een jongen was? Hoe? Zie ik er niet uit als een meisje? Het moeten de kleren zijn ... Kan mijn gezicht niet zijn. Dacht ze boos. Hazel blijft naar dit meisje staren, ze weet dat het een vergissing was, dus probeert ze niet te boos te worden. "Ja, ik ben een meisje, gewoon omdat ik geen rokken droeg, maakt me geen jongen". Hazel worstelt onzeker met haar haar en probeert het meer meisjesachtig en netter te maken. Ze stopt na een tijdje en besluit het te vergeten. "Wat dan ook, dus waarom ben je hier? Je bent ook op zoek naar de leraar?"


Hazel turned to the girl who stood next to her and looked her in the eyes. She thought to herself; Did...did she think I was a boy!? How? Dont I look like a girl? It must be the clothes.... Cant be my face. She thought angrly. Hazel keeps staring at this girl, she knows it was just a mistake so she tries not to get too upset. "Yes, I'm a girl. Just because i dont wear skirts does not make me a boy". Hazel self consciously fiddles with her hair trying to make it more girly and neater. She stops after a bit and decides to forget about it. "Whatever, so why are you here? You also looking for the teacher?"
Maak snoep en heb elke dag plezier!

« [Reactie #3] : 4 maanden geleden »
Het tikje was zacht en bescheiden. De deur maakte niet zoveel onderscheid tussen bescheiden en opdringerig, en opende voor elke klop.

Normaliter stond de kloppende partij achter de deur te wachten, het gezicht naar het kantoor. Dit keer stond er één leerling zonder uniform met de rug naar de deur, en één ernaast te schuifelen. Het was niet helemaal duidelijk wie van tweeën had geklopt, maar wel dat ze beiden niet klopten: geen van beiden droeg een uniform.[1]

"Wel?" Maande Mocha's stem scherp. "Komen jullie nog binnen? Tijd is niet eindeloos."
 1. Sorry Hazel, play on word 'kloppen':  'It wasn't very clear which one had knocked, but it was clear both pupils weren't correct(ly dressed): none of them wore a uniform.'
No mercy for the wicked.

« [Reactie #4] : 4 maanden geleden »
Oei, die opmerking was niet handig. Lizzy had het eruit geflapt voordat ze erbij had nagedacht. Ze keek het meisje recht aan. Haar gezicht was absoluut niet jongensachtig, haar dunne wenkbrauwen en haar bruine ogen gaven een vrouwelijke indruk. Verwoed probeerde ze een excuses te bedenken, maar dat was verdraaid moeilijk! Uiteindelijk besloot ze eerlijk te zijn en verantwoordelijkheid te nemen voor haar fout, al helemaal toen ze zag hoe het meisje haar haar probeerde te temmen. Lizzy begreep donders goed dat ze geen recht had van spreken, kijkend naar haar eigen slobberkleding.

Ze wilde antwoord geven op haar vraag en nogmaals haar excuses aanbieden toen ze de deur zag openzwaaien. Verrast keek ze om het meisje heen, naar binnen. De persoon aan de andere kant van de deur vroeg met een scherpe toon of ze binnenkwamen. Beleefd boog Lizzy haar hoofd lichtjes, zoals haar broer het haar had geleerd. Ze schraapte ze haar keel en rechtte haar rug. "Bent u mevrouw Tetachan? Ik was opzoek naar u, maar dit meisje was hier eerst." Verontschuldigend keek ze de andere luchtelf nogmaals aan.

Later, bedacht Lizzy zich, zal ik vragen aan haar of ik haar haar voor haar kan doen, kammen en aandacht geven, misschien kunnen we dan even praten en kan ik oprecht mijn excuses aanbieden. Lizzy was opgegroeid in een groot 'gezin', en ze wilde niet een van de eerste contacten hier verknallen door zo'n lullige opmerking, helemaal omdat het meisje er een beetje onzeker van werd: al was het maar een moment.

Ze keek de vrouw, waarvan ze dacht dat ze Tetachan was, aan. "Ik kan wel op de gang wachten?" Vroeg ze vertwijfeld. Ze had de indruk dat deze docent niet voor niets zei dat ze 'beide' naar binnen moesten komen. Dit kon nog best een strenge mentor zijn, al helemaal als je het vergeleek met weerwolf Jakobus: de grapjas.
Herinner je gister, droom over morgen maar leef vandaag <3

« [Reactie #5] : 4 maanden geleden »
Hazel liep de kamer in en keerde terug naar het meisje dat bij haar was. "Hé, het is niet nodig om in de gang te blijven, ik zie niet in waarom we beiden hier niet kunnen zijn. Het zal de dingen sneller laten gaan, toch?". Hazel glimlachte naar het meisje, het meisje leek een beetje nerveus, dus Hazel wilde haar wat rust geven. Hazel draait zich vervolgens naar Tetachan en loopt naar haar toe. "Hallo les, dus ga je me vertellen in welke klas ik zit enzo? Ook, is er een kookles? Ik zou er graag in willen zitten als die er is". Hazel draait zich om naar het meisje dat bij haar was en glimlachte nog een keer. Probeerde haar te laten zien dat deze situatie niet zo eng is als het lijkt.


Hazel walked into the room and turned back to the girl that was with her. "Hey, no need to stay in the hallway, I don't see why we both cant be in here. It will make things go faster, right?". Hazel smiled at the girl, the girl seemed a little nervous so Hazel wanted to ease her a little. Hazel then turns to Tetachan and walks up to her. "Hello teach, so are you going to tell me what class im in and stuff? Also, is there a cooking class? I would love to be in that one if there is". Hazel turns to the girl that was with her once again, giving her another friendly smile. Trying to show her that this situation isnt as scary as it seems.

[1]
 1. Didn't have time to let my girlfriend help me with the Dutch so I just used the always reliable and never wrong Google translate :D (Good thing you guys can read English :) )
Maak snoep en heb elke dag plezier!

« [Reactie #6] : 4 maanden geleden »
Lizzy had deze vriendelijkheid niet verwacht. Ze was gewend om afgesnauwd te worden als ze een fout maakte. Maar ze kon dit wel waarderen. Het meisje moedigde haar aan om zich niet te verstoppen. Misschien ben ik gewoon bang?

Ze besloot om de luchtelf haar volle vertrouwen te geven en haarzelf niet meer op de kop te zitten. Lizzy gaf de meid een verlegen glimlach. Fouten maken was niet erg. Ook een les van haar vader, eentje die ze snel vergat door de vele negatieve feedback van haar broers. Ze streek haar kleding glad en schuifelde naar binnen, de deur sluitend met een zachte klik. Met opgeheven hoofd stond ze naast de luchtelf. "Mijn naam is Lizzy, aangnaam om kennis te maken mevrouw ..." Lizzy wilde haarzelf voorstellen, maar kwam erachter dat ze weer eens iets vergeten was. Shoot. Nu was ze daadwerkelijk de naam van de mentor vergeten. Maar ditmaal was ze niet van plan om zich te verspreken. Ze hield wijselijk haar mond en wachtte af. Deze mevrouw zou vast met de deur in huis vallen, aangezien 'tijd niet eindeloos was'. En de luchtelf had al het gesprek moedig opgestart, zo eng kon het toch niet zijn?

[1]
 1. So this is how it works :)
Herinner je gister, droom over morgen maar leef vandaag <3

« [Reactie #7] : 4 maanden geleden »
"Als ik zeg dat je binnen komt, dan kom je binnen." Mocha's stem verkilde. Maar dat was nog niets vergeleken met haar blik, na Hazels uitlatingen.
"Dit is niet de manier waarop je een leraar aanspreekt, en zeker niet de manier waarop je een mentor aanspreekt. Ga terug naar de gang, klop opnieuw aan, en gebruik je manieren deze keer wel."

De nachtelf richtte haar blik weer op het andere meisje. "Wat is je volledige naam? Ik ben vrouwe Mocha, docenten spreek je niet aan bij hun voornaam. Wanneer je je ingeschreven hebt bij Merifel ben je mijn leerling, en eis ik goede manieren."

Ze liep naar de kast en haalde er twee blanco dossiers uit, bracht ze naar het bureau en ging zitten, haar pen in de aanslag.
No mercy for the wicked.
« Laatst bewerkt op: 4 maanden geleden door Tetachan U. M. Mocha »

« [Reactie #8] : 4 maanden geleden »
Na de woorden van Tetachan te hebben gehoord, was Hazel bang dat het verlegen meisje bang zou kunnen worden. Dus besloot Hazel om te doen wat haar gezegd was om te proberen deze leraar in een beter humeur te krijgen. "Klop opnieuw en goede manieren, heb het". Hazel schoot naar de deur, liet hem snel kloppen (met hetzelfde deuntje als daarvoor), liep terug de kamer in en stond recht op, handen achter haar rug en zei: "Mevrouw, mijn naam is Hazel Nut, Mevrouw. Ik zou heel vereerd zijn  dat u me onderwijst... Mevrouw. " Hazel groet Tetachan. en na een moment van ongemakkelijke stilte loopt hij naar Tetachan in de veronderstelling dat ze betrokken moet zijn bij het papier dat voor haar ligt.


After hearing Tetachan's words Hazel was afraid that the timid girl might get frightened. So Hazel decided to do what she was told to try to make this teacher in a better mood. "Knock again and good manners, got it". Hazel jotted to the door, gave it a quick knock (with the same tune as before), walked back into the room and stood up strait, hands behind her back and said, "Ma'am, my name is Hazel Nut, Ma'am. I would be very honored to have you teach me...... Ma'am". Hazel salutes Tetachan. and after a moment of awkward silence walks up to Tetachan assuming she needs to be involved with the paper in front of her.
Maak snoep en heb elke dag plezier!
« Laatst bewerkt op: 4 maanden geleden door Hazel Nut »

« [Reactie #9] : 4 maanden geleden »
Wow. Verrast knipperde Lizzy met haar ogen. Je kon maar beter niet deze leerkracht te lang laten wachten. Deze vrouwe kwam bot over, maar dat kon ook een vooroordeel zijn.

Lizzy werd wat nerveus van de situatie, maar was niet van plan
weer re verzwakken. Het andere meisje deed immers haar uiterste best, dus dat kon zij ook wel doen. Lizzy wachtte tot de andere elf de instructies van de vrouwe had uitgevoerd, vervolgens sprak zij als eerste. "Aangenaam kennis te maken, vrouwe Moccha. Mijn volledige naam is Lizzy Aynee." ze zorgde ervoor dat haar rug recht was, ze keek de vrouwe recht aan. Nu hopen dat ze iets verzacht in haar uitdrukking...
Herinner je gister, droom over morgen maar leef vandaag <3

« [Reactie #10] : 3 maanden geleden »
De voorkant van het eerste dossier werd met scherpe halen beschreven. Lizzy Aynee was bijgeschreven in de annalen van Merifel. Hazel werd ondertussen volkomen genegeerd.

Mocha keek op en nam Hazel grondig op. Deze dame zou ze niet naar Eleonora hoeven sturen voor begeleiding. Deze dame had afremming nodig. Sturing. Het tweede zou ze wel krijgen tijdens haar opleiding op Bumetrel, het eerste...
"Hazel. Dit zijn geen goede manieren, dit is een gooi naar goede manieren. Het is goed dat je op Bumetrel bent aangekomen zodat er iets aan je opvoeding gebeuren kan." De nachtelf schreef zuchtend de tweede naam op het tweede dossier. Ook Hazel was nu onder haar hoede.

"Lizzy en Hazel. Ik wil dat jullie samen een torenhoofd van Merifel opzoeken. Ik wil dat jullie samen een bed voor elkaar uitzoeken op jullie slaapzaal. Ik wil dat jullie samen nagaan of jullie hutkoffers alle benodigde spullen bevatten. En ik wil dat jullie samen jullie lesrooster opzoeken. Zoek naar hulp of assistentie bij Merifelleerlingen. Zeg maar dat ik jullie heb gestuurd.
Daarnaast wil ik jullie de komende tijd altijd samen zien. Samen huiswerk, samen in de lessen, samen. Over een half jaar mogen jullie elkaar met rust laten. Is dat duidelijk?"

Ze knikte. "Jullie kunnen gaan."
No mercy for the wicked.

« [Reactie #11] : 3 maanden geleden »
Lizzy knikte. Dit waren duidelijke instructies. Jammer genoeg geen instructies hoe ze ergens moest komen, en wat ze nu eigenlijk bij haar moest hebben, afijn. Dat kon ze wel vragen aan Hazel of een mede leerling. Eerst het gesprek netjes afsluiten.

"Dank u voor de instructies, vrouwe Mocha, en tot op een ander moment vrouwe." Lizzy keerde zich zijdelings en richtte zich tot Hazel. Voordat Lizzy vroeg of Hazel mee kwam stootte ze haar zachtjes aan. Zachtjes siste ze dat Hazel de vrouwe moest bedanken.

Eerlijk is eerlijk, deze vrouwe is streng doch rechtvaardig geloof ik. En dit meisje Hazel kon nog voor leuke avonturen te komen staan met mij, maar ik geloof dat zij zich wel raad weet met onverwachte problemen.
Herinner je gister, droom over morgen maar leef vandaag <3