Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Meer hof voor Bumetrel  (234 keer gelezen)

Speeldatum: 18 augustus 1308 (Einde zomer)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 2 maanden geleden »
Ze was er bijna, alleen nog door Oikilan en dan zou de poort van Bumetrel van zelf verschijnen. Na haar studie op Bemetrel was ze al enkele keren terug gegaan. Maar nu, als alles goed zou gaan, bleef ze langer.
De landelfin kon bijna niet wachten op haar nieuwe avontuur. Thuis was ze van feest naar feest gegaan. En ze geloofde zichzelf bijna niet maar ze begon het saai te vinden. Op elk feest zag ze gelukzalige koppels. Zij zelf had nog geen partner. De koning had nog altijd geen geschikte kandidaat gevonden. Daardoor voelde ze zich vaak eenzaam en verveeld. Maar dat zou op Bumetrel vast veranderen.

De koets stopte en Yaondra schrok op uit haar gedachte. Ze waren er! Een van de wachters klopte aan bij de poort en maakte bekend wie er in aantocht was. Twee andere hielpen de prinses uit de koets, samen met haar grote koffer.
'Prinses Yaondra Staverius wilt graag passeren, ze heeft een afspraak met heer Magvatero.' Als de wachter van Bumetrel papieren wilde zien dan kon hij die krijgen van de koninklijke wachter.
Inmiddels was Yaondra samen met de andere twee wachters ook in het zicht verschenen.
Ze hoopte dat haar opa de brief goed had ontvangen en op haar stond te wachten. Hetzelfde gold voor haar broertje.[1] Ze had beide vreselijk gemist.
 1. Als het plan van Miras doorgaat.

« [Reactie #1] : 2 maanden geleden »
De koets was niet onopgemerkt gebleven dus de wachters hadden alvast een meerdere gewaarschuwd. Myrofas in koetsen deden nog wel eens moeilijk. Moeilijker dan een kobold van 12 aan 's vaders hand in elk geval.

De prinses werd opgewacht door de echtgenote van heer Magvatero. Dat wist ze natuurlijk, tenminste als prinses zou ze het moeten weten. Alaiz had inderdaad de papieren gevraagd en rustig doorgenomen. Er waren redenen om zorgvuldig te zijn bij de toelating tot Bumetrel en als je zulke mooie papieren had, dan was het ook zonde om er alleen mee te laten wapperen...

Alaiz begroette de prinses hoffelijk. "Welkom op Bumetrel, hoogheid. Mijn naam is Alaiz Mel'nas Magvatero. Ik zal het schoolhoofd op de hoogte brengen dat u bent aangekomen. Ik zal u persoonlijk naar hem toe brengen." Ze liep even weg en praatte even met een wachter. Daarna kon de prinses de grote centaur volgen naar de witte toren als ze dat wenste.

Marcus was al geïnformeerd over de aankomst van de prinses voordat de koets stilstond, maar dat hoefde de prinses niet te weten. De instructies die ze een van de wachter gaf waren dan ook vooral van praktische aard: wat te doen met 3 wachters en een grote koffer, bijvoorbeeld.
Ze had dan wel veel weg van een paard, maar ze was koppig als een ezel. (Alictor Trezeguet)

« [Reactie #2] : 2 maanden geleden »
Het was toch wel een teleurstelling dat opa en Doran niet aanwezig waren. Niet dat dat te merken was aan de prinses. Misschien waren ze in hun les. En die kon je natuurlijk niet zomaar even onderbreken.

'Dankuwel vrouwe Magvatero. Het is fijn om hier weer te zijn.' Het was zowel gemeend als beleefd. Ze draaide zich nog even om naar haar wachters en bedankte hun voor de veilige tocht. Ze waagde toch hun leven voor hun prinses.

Yaondra liep naar de centaur toe en gaf aan dat ze klaar was om te gaan. Terwijl ze de vrouwe volgde genoot de elf van haar omgeving. Er was niks veranderd. Alleen zijzelf was veranderd. En ze zou leerlingen gaan veranderen, verbeteren in hun doen en laten. En dat zou ze heer Magvatero laten weten.

« [Reactie #3] : 2 maanden geleden »
Yaondra Staverius. Dochter van Samuël von Wiltz, tegenwoordig Samuël Staverius, en Efeza Staverius, ook wel bekend als de zus van Everhard Staverius. Everhard was op zijn beurt weer de ontwettige koning van Nascam; wat je natuurlijk bracht bij de vraag wie de wettige koning van Nascam zou moeten zijn...?

Voor zover het leek, had dit meisje er in ieder geval niks mee te maken. Anna lag namelijk loom in het grasveld naast de poorten van Bumetrel. Haar zwarte lokken waren verborgen onder een simpele doek en op haar gezicht zat een veeg stof die haar kenmerkende zwarte vlekken iets moeilijker maakten om te spotten. Ze gaapte en sloeg een bladzijde om.

Voor haar lag een opengeslagen boek "Het koningshuis van Nascam". Met een glimlach bladerde ze door de bladzijdes heen die beweerden dat Everhard wel degelijk de rechtmatige koning was. Daarmee beweerde de tekst dus ook dat Yaondra Staverius prinses van Nascam zou zijn. Stel het kind kreeg zoons, zouden die volgens het boek ook maar een paar plaatsen verwijderd zijn van de oh-zo-felbegeerde troon.

Ah, daar zou je het kind hebben. Blauwe ogen, lange bruine lokken en een broos gezichtje; het perfecte plaatje adellijke landelf. Niets dat deed vermoeden dat dit wicht deel was van een van de grootste leugens van de veertiende eeuw. Maar hé, wat had Anna daar mee te maken? Anna rekte zich uit en draaide op haar rug. Dat boek was toch beter als kussen te gebruiken, met de hoeveelheid onzin die erin stond.
« Laatst bewerkt op: 2 maanden geleden door Eleonora Vasiles »

« [Reactie #4] : 1 maand geleden »
Alaiz en Yaondra kwamen binnen in een opgeruimd en schoon kantoor. Dat was niet iets dat Marcus had bedacht, maar hij had het die ochtend zo gevonden. Er was een flinke woordenwisseling gevolgd met Rhiakath en het hoofd van de schoonmakers waarin Marcus op verschillende manieren had verklaard dat niemand aan zijn spullen mocht komen omdat dan alle orde verloren was en het einde der tijden nabij was. Maar beide ondergeschikten bleven herhalen dat het was gebeurd op uitdrukkelijk van 'uw vrouwe, heer Magvatero'. Ze waren banger voor Alaiz' toorn dan die van Marcus. En hij kon ze geen ongelijk geven.

'Welkom op Bumetrel, Hoogheid,' groette Marcus het landelfmeisje warm. Als ze hier studeerde of werkte zou ze behandeld worden als ieder ander, maar zo lang ze hier nog te gast was zou ze de behandeling krijgen waar ze recht op had. Marcus was een edelman en zijn ouders hadden er wel voor gezorgd dat hij zich correct wist te gedragen. Dat Yaondra eerst naar Marcus werd gebracht en daarna pas haar familie zou zien had een eenvoudige reden. Marcus mocht als zoon van een baron dan een lagere rang hebben dan de burggraaf Van Wiltz, maar op Bumetrel was hij de hoogste autoriteit en het was niet gepast de gastheer te laten wachten.

'Neemt u plaats, wilt u misschien iets te drinken hebben? Ik kan me voorstellen dat u graag even wilt bijkomen van al dat reizen.' Bij de muur stond een dienstmeid in haar netste kleding. Ook dat was geen briljante ingeving van Marcus geweest. Nu hij er zo bij stil stond vroeg de man zich even af hoe veel hij eigenlijk in te brengen had als 'hoogste autoriteit'. Het meisje bood de elf en de centaur een glas wijn aan en zette een aantal kleine versnaperingen op tafel.

'Ik begrijp dat u graag een tijd op Bumetrel zou willen verblijven?' vroeg Marcus. Al wist hij waarom ze hier was, het was altijd beleefd om gasten de gelegenheid te geven dat zelf te vertellen.

« [Reactie #5] : 1 maand geleden »
'Heer Magvatero, dank U wel dat ik langs mocht komen.' Ze knikte de man toe. Ondertussen gleed haar blik over de ruimte. Het zag eruit hoe ze het had verwacht van een edelman. Opgeruimd en geordend.

Yaondra nam plaats op de stoel en nam het aanbod van het drankje aan. Ze had best wel dorst gekregen van de reis. De dienstmeid bracht haar drankje en de prinses knikte haar vriendelijk toe. Ze besteedde niet al te veel aandacht aan het meisje.

'Dat is correct, ik zou Bumetrel graag willen verrijken met mijn kennis.' Want dat had ze de laatste jaren wel vergaard. 'Toen ik hier zelf studeerde op Bumetrel heb ik veel geleerd van de leraren. Ook hebben zij mij weten te inspireren.' Rustig nam ze even pauze om een slokje te nemen van haar wijntje.
'Ik heb hier de opleiding van Socophon gevolgd en ben daarna naar Ypsilon gegaan. Daar heb ik de academie van Geestewetenschappen voltooid.' Met uitstekende cijfers ook nog. Maar daar ging ze niet mee pronken. Dat kon de centaur in haar papieren terug lezen.
'Nu zou ik graag het vak Etiquette willen invullen. Wat ik heb geleerd in mijn leven deel ik graag met de jonge leerlingen op Bumetrel. Ik wil ze net zo inspireren als de leraren die dat bij mij hebben gedaan.'

Rustig nam ze weer een slok van haar drankje. Ze liet niet doorschemeren dat ze best zenuwachtig was voor het antwoord van het schoolhoofd. Ze wilde echt heel graag dit avontuur aangaan.

« [Reactie #6] : 1 maand geleden »
Alaiz wierp een tevreden blik de kamer in. Het was opgeruimd, aangeveegd en schoongemaakt. Ze had Marcus' meest gebruikte spullen en zijn favorieten objecten veiliggesteld voordat het schoonmaakproject begonnen was, maar daar had ze haar eega niet van op de hoogte gesteld. Van het hele project niet, overigens. Het was soms beter om hem voor een voldongen feit te stellen. Hij mocht eens tegenstribbelen, of erger nog: de schoonmakers 'assisteren' bij het opruimen.

Ze had bij Worrseyu door laten schemeren dat het een moeilijke opdracht was, maar dat ze er niet aan twijfelde aan zijn competentie als castellan. En dat was voor zover het nu leek, terecht geoordeeld.

Alaiz Magvatero was uiteraard nieuwsgierig naar het gesprek dat zou volgen, maar ze had geen goede reden om langer te blijven. Behalve wellicht het bijstaan van haar man, maar daarmee was het kantoor ook meteen een stuk voller. Ze excuseerde zich dus maar en vertrok naar het woonvertrek. Wilhelmus had haar zorgen niet nodig, maar nu ze hier toch was, kon ze het even controleren.
Spoiler (klik om te bekijken/sluiten)
Ze had dan wel veel weg van een paard, maar ze was koppig als een ezel. (Alictor Trezeguet)

« [Reactie #7] : 1 maand geleden »
Marcus had een hopwisseling gehad met Everhard Staverius, de koning van Nascam. Of op zijn minst de Eerste Schrijver van Everhard Staverius, de koning van Nascam. Misschien de Tweede Schrijver. Hoe dan ook was er een overeenstemming bereikt dat Yaondra Staverius, prinses van Nascam, een functie zou krijgen op Bumetrel. Het had Everhard, dan wel zijn Eerste of Tweede Schrijver, behaagd om Yaondra niet mee te delen dat de uitkomst van dit gesprek al vast stond.

De centaur wreef even met zijn hand over het bureau dat er naakt en kwetsbaar uitzag nu het niet langer getooid was in de schoonheid van kennis. Marcus kon nog vaag de geur van papier en inkt ruiken en dat deed hem even glimlachen. 'Ik heb de relevante documentatie gelezen,' beantwoordde Marcus vaag de opsomming van haar curriculum vitae. Het schoolhoofd had een dossier en een aantal brieven onder zijn neus gedrukt gekregen en daaruit bleek dat Yaondra een prima toevoeging zou zijn als docente Etiquette. Wie beter dan een prinses zou de leerlingen de juiste omgangsvormen bij kunnen brengen?

'Dat u bijzonder goed geschoold zult zijn in het onderwerp dat u wilt gaan doceren geloof ik zonder meer, anders had uw vader u vast niet het paleis laten verlaten,' merkte Marcus op. Geen koning zou zijn dochter loslaten zonder er zeker van te zijn dat ze zich op de juiste wijze wist te gedragen. 'Goed geschoold zijn in bepaalde materie en deze volledig beheersen zijn echter wat anders dan het vermogen deze materie ook goed over te brengen op anderen. Heeft u ervaring met kennis overbrengen? Met studenten motiveren? Ik denk dat veel Heracori liever andere zaken doen dan buigingen leren, om over de Merifellers nog maar te zwijgen.'

Moest hij misschien iets doen met het probleempje dat gymnastiek gaf, vroeg Marcus zich plotseling af. De zoon van Arcenaux onder hetzelfde dak als de dochter van Staverius kon problemen geven. Was dit het moment waarop de oude prins geloosd moest worden om de nieuwe prinses veilig te houden? Daar zaten echter nog wel wat haken en ogen aan, dus besloot het schoolhoofd voorlopig maar niets te doen en eerst te zien of Yaondra nog steeds helder na kon denken als ze wat tegengas kreeg.

« [Reactie #8] : 1 maand geleden »
Deze vraag had Yaondra verwacht. Daarom had ze zich er ook op voorbereid.
'Ik kan mij nog goed herinneren hoe dat ging. Vooral bij de niet adellijke leerlingen was de concentratieboog erg laag.' Dat kreeg je als je elke leerling toe liet. Maar die mening hielt de elf in voor zich.
'Op Ypsilon heb ik stage gelopen bij een leraar. Daar heb ik gezien hoe het moet en hoe het niet moet.' Eerlijk het was goede man geweest, waar ze van had geleerd. Maar sommige methodes van de man de man werkte niet.

'Wat leerlingen nodig hebben zijn duidelijke regels. Die zal ik dan ook voordragen bij mijn eerste lessen. Ook wil ik er een poster voor maken om op te hangen in de klas. Zodat ze de regels niet zullen vergeten. Overtreden ze de regels dan volgt er straf. Dat kan variëren tot strafregels schrijven of de les verlaten. Of ik neem het gedrag van een dwarse leerling als voorbeeld. Voor vele is dat ook al een straf.' Dan hadden ze opeens geen grote mond meer. Het was altijd vermakelijk om te zien.
'Om de lessen leuker te maken wil ik de les in tweeën delen. Eerst een deel theorie en vervolgens de praktijk over het eerste deel. En als er dan nog leerlingen zijn met een probleem, dan maak ik een persoonlijk plan van aanpak voor die gene.
De prinses sloot haar verhaal af met een tevreden glimlach en een slokje wijn. Dit zou de centaur wel overtuigen toch?

« [Reactie #9] : 1 maand geleden »
De glimlach van Marcus werd steeds breder naarmate de prinses verder sprak. Ze begreep wel hoe het werkte. Regels en duidelijkheid, daar hadden de leerlingen behoefte aan. Dat de adellijke leerlingen doorgaans langer hun aandacht bij de les konden houden was een goede observatie. Het was ook niet verwonderlijk aangezien deze studenten al vaak van jongs af aan hadden geleerd te leren. Een voordeel dat sommigen helaas weggooiden door te denken dat ze daardoor niets meer te leren hadden.

'Ja, ja, dat is een goed doordacht plan van aanpak,' complimenteerde Marcus Yaondra. Hij nam een stukje kaas en at het rustig op. Toen vervolgde het schoolhoofd: 'Bent u zich er van bewust dat u als prinses van Nascam geen bijzondere status hebt op Bumetrel zodra u in functie bent als docent? Een laaggeboren docent heeft hier dezelfde rechten als een docent van adel, omdat de wetenschap geen onderscheid maakt tussen wie haar beoefent.'

En omdat het een hoop gedoe scheelde als er niet binnen de muren van Bumetrel nóg een extra soort hiërarchie was. Marcus vond het soms al lastig om de verschillende subhiërarchieën uit elkaar te houden. Behalve de indeling in functies had je dan ook nog weerwolven die hun eigen verhoudingen hadden en vampieren die nog veel schimmigere verhoudingen hadden. Om nog maar te zwijgen over de populariteitsindeling onder de meisjes van Socophon en de manier waarop de moeders op Bumetrel elkaar beoordeelden op hoe geweldig hun kinderen waren. Marcus was blij dat hij een moeder op Bumetrel noch een meisje van Socophon was.

Nee, er hoefde wat Marcus betreft zeker geen adellijke pikorde bij te komen.

« [Reactie #10] : 1 maand geleden »
Yaondra knikte vriendelijk op het compliment. Ze was er erg blij mee maar liet dat niet al te uitbundig zien. Dat paste een prinses niet.

'Daar ben ik mij van bewust.' En dat had haar eerst wel geschokt. Ze was prinses en dat bleef ze. Alleen binnen de muren van Bumetrel zou dat anders zijn. Ze zou gelijk staan aan het normale volk of nog erger het lagere volk. Leraren waren hier in alle soorten en maten.
Aan de andere kant kon ze zo meer leren over het gewone volk. Ze zou gaan leven als iemand die echt moest werken voor zijn geld. En de elf leerde graag.

'Ik heb het over voor deze baan. Ik wil de leerlingen graag helpen in hun studie. En ik wil mijzelf verder ontwikkelen met deze kans.' En ze wou van bepaald gezeur af van het kasteel. Je werd daar als prinses niet met rust gelaten.


« [Reactie #11] : 4 weken geleden »
Marcus knikte even en zei: 'Goed dan, Hoogheid. U bent aangenomen als docente Etiquette.' Hij glimlachte en keek even om zich heen. Was er geen mooi document dat hij kon verzegelen of een aanstellingsgeschrift dat hij kon ondertekenen? Desnoods een boek, gewoon omdat boeken alleen al door hun aanwezigheid ieder moment beter maakten.

'Je spullen zullen naar je vertrekken worden gebracht. Morgen of uiterlijk aan het einde van deze week kun je beginnen met de eerste lessen gaan geven. Je zult het loon ontvangen dat overeengekomen is met je oom, de koning van Nascam.' Al wist ze vast al wel dat haar oom de koning van Nascam was. Marcus had geen idee hoe Maida het voor elkaar had gekregen, maar ze had de koning van Nascam, zijn Eerste Schatmeester dan wel zijn Tweede Schatmeester er van overtuigd dat het, met inachtneming van haar koninklijke afkomst, goed was voor Yaondra om een symbolische beloning van één Rep[1] per maand te ontvangen voor haar geleverde arbeid.

Voor zover Marcus wist, was Yaondra hier nog niet van op de hoogte. Het leek hem ook niet nodig daar nu verandering in te brengen. Het gaf geen pas om als eenvoudig schoolhoofd je neus te steken in de zaken van een koning en zijn prinsessennichtje. 'Als je verder geen vragen meer hebt, dan geloof ik dat je grootvader en je broertje op je wachten in de vertrekken van burggraaf Van Wiltz.'
 1. http://myrofas.nl/wiki/Geld

« [Reactie #12] : 3 weken geleden »
'Dank u wel heer Magvatero. Bedankt dat u deze kans aanbied.' Ze was trots op zichzelf dat ze dit voor elkaar had gekregen. Natuurlijk wist ze niets van de afspraken met de koning haar oom en de school. Had ze dat geweten dan had ze hier een stuk minder trots zitten wezen.

Yaondra knikte. 'Het liefst zou ik zo snel mogelijk willen beginnen.' Ze had thuis al een paar lessen opgezet. Nu moest ze alleen gaan ontdekken of ze ook in de praktijk werkte.
Qua loon vertrouwde de prinses wel op haar oom. Hij zou haar vast niet te kort schieten. En zo wel dan kreeg hij dat nog wel te horen.

'Ik heb verder geen vragen heer.' Ze stond op van haar plek en gaf de heer nog een knix. 'Als u mij dan wilt excuseren dan ga ik graag naar mijn opa en broertje toe.' Toen de man het toestond, verliet de prinses de ruimte. Met gepaste snelheid voor een prinses, snelde Yaondra zich naar het kantoor van haar opa. Ze had beiden zo gemist!