Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Eindelijk van huis  (46 keer gelezen)

Speeldatum: 21 april 1309 (Midden lente)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 2 maanden geleden »
Crystal wist niet of haar ouders nou heel veel van haar hielden of haar gewoon heel graag snel van huis wilde hebben, maar het had hen ertoe gemotiveerd vervoer te regelen voor bijna de hele (lange) reis naar Bumetrel. En tot haar grote genoegen had ze dus een groot deel van de reis slapend door kunnen brengen. Het was ook niet dat ze veel gemist had van de wereld om haar heen door haar ogen dicht te doen, want de koets - die ze had gedeeld met een aantal andere gorgonen die richting het zuidenwesten hadden moeten reizen - was niet uitgerust geweest met ramen. Het was een lange, donkere reis geweest, maar gelukkig dus niet al te vermoeiend.
Wat wél erg vermoeiend bleek te zijn, was de laatste kilometer naar haar eindbestemming. Er vanuit gaande dat ze haar eigen bagage niet de hele weg mee hoefde te zeulen had Crystal haar vrij enorme koffer zo vol mogelijk gepropt met alles wat ze maar kon bedenken als mogelijk nuttig tijdens haar verblijf in Bumetrel. Boeken, handboeken, papier en inkt, dunne jurken, dikke jurken, 11 paar warme sokken, beitels, stenen, edelstenen, tussendoortjes, en ga zo maar door. Die keuze had heel verstandig geleken bij het inpakken en tijdens de reis per boot en wagen, maar nu ze halverwege het laatste stukje te voet was, had ze toch redelijk spijt van die keuze. Huffend en puffend zeulde ze de zware koffer over het stoffige grindpad richting de grote poort. Ze realiseerde zich nu ook dat ze er best wel onnozel en misschien zelfs verwaand uit kon zien met die enorme koffer achter zich aan. Alsof ze gewend was aan een hulp of zo. Crystal had nog nooit een hulp gehad en hechtte normaal ook niet zo veel waarde aan spullen. Maar misschien dat haar onzekerheid en de spanning van het verhuizen naar een totaal onbekende omgeving haar geleid had naar deze situatie. Ach ja, ze was nooit een ster geweest in het maken van goede eerste indrukken, dus dit kon er ook nog wel bij. Bovendien zou na het openen van de koffer wel blijken dat ze verre van verwend of van hoge klasse was. Met uitzondering van de edelstenen misschien, maar dat was nou eenmaal zoiets waar haar ouders - als fervente beeldhouwers - veel waarde aan hechtten.

Uitgeput kwam ze tot stilstand voor de grote houten poort. De lichtgekleurde slangen op haar hoofd hingen troosteloos naar beneden. Dus dit was de plek waar ze de komende jaren opgeleid zou worden. Tot wat? Geen idee. Maar hopelijk leerde ze er meer dan alleen beeldhouwen.

« [Reactie #1] : 2 maanden geleden »
'Noem je dat goed verzorgd? Zelfs mijn grootje kan een zwaard beter invetten dan jij. En die ligt al twintig jaar onder de zoden,' brulde een stem aan de andere kant van de poort. 'Wat dacht je, d'r gebeurt hier nooit wat dus ik kan wel met een roestig zwaard rondlopen? Hm?! Dacht je dat? Ingerukt en als je hele uitrusting én je wapens d'r niet uitzien alsof ze door een leger kabouters zijn schoongemaakt dan zie je de rest van de maand alleen nog maar de binnenkant van de wapenkamer. En nou lopen. Lopen!'

Plotseling werd een deurtje in de poort opengetrokken en er kwam een brede Gorgo doorheen. Het was de kapitein van de wacht, die halverwege de deur bleef staan en het meisje dat voor hem stond van top tot teen opnam. 'Hmm,' bromde Sadirs en hij stapte verder, zodat hij nu voor de deur stond. 'Kom je doen?' vroeg de man bars, maar hij klonk al een stuk vriendelijker dan zojuist. Hij wierp een blik op de bagage. 'Nieuwe leerling?'