Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Het is niet meer leuk.  (114 keer gelezen)

Speeldatum: 2 september 1308 (Begin herfst)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 2 maanden geleden »
Buiten het kantoor van Mocha bracht Lynna zichzelf op orde, in hoe verre dat ging. Nieuwe tranen werden uit haar ogen geveegd en ze siste zacht om haar slangen wat te kalmeren. Ze liep terug naar de merifelvleugel. Het liefst was ze het kasteel uitgelopen en weg gelopen tot ze niet meer kon lopen, maar dat was helaas geen optie.

Zonder op te letten liep ze door de gangen richting haar toren. Het viel haar niet eens op dat ze Teles haast omver liep terwijl ze met twee treden tegelijk de trap op probeerde te komen. Waarom moest haar slaapzaal helemaal bovenaan zitten? Eenmaal boven viel ze bijna letterlijk met haar gezicht eerst op haar bed om vervolgens de dekens over haar heen te trekken. Het duurde niet lang voordat er zacht gesnik te horen was van het hoopje Lynna dat in de slaapzaal zag.

« [Reactie #1] : 2 maanden geleden »
Met geurtjes, doeken en zeep liep Teles de trap af naar de badkamer. Badderen wat was het heerlijk om te doen!
Woesh! Een gorgo met de naam Lynna schoot haar voorbij.[1] De spullen van Teles verspreide zich over de trap.[2] Gelukkig kon de sirene zich zelf nog opvangen door een paar keer met haar vleugels te slaan.
'Lynna!' Geïrriteerd keek de merifeler naar boven. Lynna was natuurlijk allang verdwenen.

Gauw raapte Teles de spullen op en begon ook naar boven te sprinten. Hier zou Lynna van horen.
Ze gooide de deur van de ouderejaarsslaapkamer open en schoot naar binnen. 'Lynna!'

Alles wat er in de kamer was was een hoopje op Lynna haar bed. Teles wilde tekeer gaan tegen het hoopje tot het begon te snikken.
'He Lynna je weet dat huilen lelijk maakt.' De sirene dropte haar hoopje naast de andere hoop en nam plaats op het bed. 'Waarom ben je verdrietig?' Haar beste vriendin mocht niet huilen. Lynna moest sterk zijn als Teles dat niet kon zijn.
 1. (2) Winst bij hoger dan 6
 2. (7) Winst bij hoger dan 6
« Laatst bewerkt op: 2 maanden geleden door Aoife Neruth-Piuo »

« [Reactie #2] : 2 maanden geleden »
Er werd niet gereageerd toen haar naam door de slaapzaal klonk. Lynna hoorde wel dat het Teles was en normaal zou ze het niet erg vinden dat Teles bij haar kwam, maar nu had ze weinig zin in het gezelschap van de sirene. Eigenlijk had ze helemaal geen zin in gezelschap.

Ze voelde hoe Teles op haar bed plaats nam.
"Hmhm, dat zei je al eens, ja," zei Lynna in het kussen terwijl ze de dekens nog verder over haar hoofd trok. Boos gesis klonk van de slangen die onder de deken terecht kwamen, maar die kregen niet meer dan een tik van Lynna dat ze stil moesten zijn.
"Gewoon, alles is stom." Nog steeds praatte Lynna in het kussen. "Ga jezelf maar weer mooi maken, ofzo." Hoewel ze aan de ene kant graag wilde dat Teles weer weg zou gaan, vond Lynna het stiekem wel fijn dat de sirene op haar bed zat en ze niet alleen hoefde te zijn.

« [Reactie #3] : 2 maanden geleden »
Hoewel het erg verleidelijk was om zichzelf mooi te maken, kon ze Lynna ook weer niet zo achterlaten. Hoe graag ze zichzelf ook mooi maakte, Lynna ging voor.
'Mooi maken kan ik later ook nog wel doen. Eerst moet ik er voor zorgen dat je niet meer huilt.' Het was alleen nog de vraag hoe ze dat ging doen.

'Echt alles, zelfs ik en jijzelf?' Dat kon niet, ze waren beide leuk. 'Wil je met vertellen wat allemaal stom is? Misschien kan ik het weer leuk maken.' Daar kon ze vast wel voor zorgen.
De sirene ging naast de gorgo liggen. 'Of wil je even uithuilen?' Fluisterde ze in waar ze dacht dat haar oor zat. 'Dat mag ook bij mij hoor.' Zolang ze maar niet al te veel onder de zoute tranen zou komen.

« [Reactie #4] : 2 maanden geleden »
Stiekem vond Lynna het heel prettig dat Teles haar schoonheid aan de kant zette voor haar, maar de gorgo wist ook niet zo goed wat ze nu moest nu Teles bij haar bleef. Ze schoof een stukje op toen de sirene bij haar in bed kwam liggen. Deze bedden waren duidelijk niet gemaakt voor twee myrofas, maar het paste goed genoeg.
"Oke niet alles is stom. Jij bent niet stom, maar ik wel." Haar worden werden verstomd door het kussen.

De dingen die stom waren, waren vooral de dingen die Lynna nooit aan iemand verteld had. Natuurlijk wist Teles wel een deel van het verhaal, maar niet de details of het complete plaatje.
"Ik was net bij Mocha om te vragen of ze kon helpen zodat ik meer kans had om de baas van de IRMM te worden. Maar het enige dat ze vroeg was of dat wel echt was wat ik wilde en ze beweerde ook nog dat ik een man moet gaan zoeken." Steeds meer gesnik onderbrak haar woorden naarmate ze langer terugdacht aan het gesprek met haar mentor.

"Ze vertelde me alleen maar dingen die ik al wist en stelde alleen maar stomme vragen en ze was gewoon heel stom aan het doen. Ik heb helemaal niet genoeg doorzettingsvermogen om beter te worden dan Jotar. En Alaiz had beloofd om papa te vinden, maar zij houd zich ook al niet aan die belofte en Zwets is gewoon een stomme neppapa." Die laatste twee dingen had ze zelfs nooit aan Teles verteld, maar door alle emoties was het zomaar uit haar mond ontsnapt wat alleen maar resulteerde in meer gesnik. Uit haar zak haalde Lynna een klein popje en drukte het tegen haar wang om wat te kalmeren.
"Alles is gewoon stom," zei ze nogmaals.

« [Reactie #5] : 2 maanden geleden »
Juist zij was niet stom, ze wist het wel. 'Lynna als je stom was, was ik nu niet je beste vriendin. Of wel dan?' Nee want Teles koos geen stomme myrofas als vriendin.

'Pff, mentoren zijn er toch om je te steunen. Mevrouw Mocha die weet niet wat ze zegt. Misschien moet je langs mijn moeder gaan, die geeft altijd goed advies.' Maar haar moeder was dan ook geweldig in alles. Haar voorbeeld.
'En mannen zijn waardeloos Lynna. Je moet er echt geen een gaan zoeken hoor.' Hoewel een man was niet waardeloos en dat was haar vader. Maar de rest, nee ze moest er niet aan denken.

Ho dat was even te veel nieuwe informatie. Papa vinden? Zwets als papa hebben! Hoe was haar dat overkomen!
Teles wilde het allemaal vragen maar zou nooit antwoorden krijgen. Niet van huilende Lynna. Oohw moest ze nou haar armen om haar heen slaan en al die tranen opvangen. Ze was het als beste vriendin verplicht. En ze kon straks in bad alles eraf wassen. Goed ze ging het doen.

Voorzichtig, om de slangen niet erger van streek te maken sloeg Teles haar armen om de gorgo heen. 'Laat maar gaan, en word er daarna sterker van. Goed?'
Denk aan je bad straks, hierna weer lekker schoon!

« [Reactie #6] : 2 maanden geleden »
Teles had gelijk, Mocha zou haar moeten steunen en niet zo'n stomme dingen zeggen.
"Jij hebt makkelijk praten, jij eet mannen gewoon op. Maar dat kan ik niet hoor, dat is gewoon zo smerig." Een zacht gegniffel was door het gesnik te horen. Voorzichtig kwam Lynna wat overeind, ervoor oppassend dat ze Teles veren en haar en uniform, eigenlijk heel Teles, niet te vies zou maken.

Haar slangen waren duidelijk opgelucht dat ze niet meer helemaal onder de dekens zaten. De sirene kreeg een knuffel van de gorgo nadat ze de tranen uit haar ogen geveegd had.
"Mocha moet inderdaad gewoon niet zo stom doen. Ik zal haar laten zien dat ik hoofd van de IRMM kan worden." De woorden klonken nog iet wat onzeker, maar al een stuk sterker dan het gesnik van daarnet. Lynnas blik viel op de zeepjes en geurtjes die ineens bij haar bed lagen.
"Oh, ga maar in bad. Het gaat wel weer." Ze was licht verbaasd, maar stiekem wel heel blij dat Teles haar bad gewoon had laten wachten voor dit.

« [Reactie #7] : 2 maanden geleden »
'Valt wel mee, als je het voorzichtig doet. En het is altijd hartstikke gezellig.' Een moeder en dochter dingetje. En een training ook nog. Ze leerde steeds beter om jongen te verleiden. Maar ach dat snapte Lynna toch niet.

'Zo ken ik je weer. Laat die stomme nachtelf maar zien dat je het wel kan.' Zo ze had de oude Lynna weer terug gebracht. Ze hoopte alleen dat ze dit niet te vaak hoefde te doen. Lynna was haar beste vriendin maar ze had nu minder badtijd. En badderen was best wel belangrijk.

'Oké dan ga ik gauw.' Teles raapte haar hoopje op en liep naar de deur. 'Niet meer gaan huilen he Lynna.' Ze knipoogde naar de gorgo en maakte haast naar de badkamers. Kon ze nu eindelijk gaan badderen!