Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Drakensnot en intrige  (103 keer gelezen)

Speeldatum: 10 november 1308 (Einde herfst)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 5 maanden geleden »
Er flaneerde een vampier door de straat. Dat was niet erg bijzonder. Het tijdstip, dat was licht opmerkelijk. Met een zwarte mantel diep over zijn ogen getrokken dook de lange figuur van de ene naar de andere schaduw, midden tussen het middagpubliek. De zon stond op het hoogste punt.

Waar iedereen zijn schemerachtige zaakjes in de schemering regelde was dat voor een vampier merkwaardig. Tenslotte, de schemering was in feite de ochtend van de vampier, en wie regelde er nu zijn intriges in de vroege ochtend, in pyjamabroek met een croissantje en een kop koffie? Daarom had de engel van de stad zijn donkerste, meest diepe mantel gekozen en was op het middaguur onderweg gegaan. Zijn bakkerij was in de veilige handen van zijn echtgenote achtergebleven, hetgeen betekende dat hij bij elke harde knal fronsend omkeek. Nee, geen rookwolken.
Hij glipte een deur binnen. "Zalzi." Siste hij, vanuit de achterdeur van Zalzi's werkplaats. "Zalzi. Ik heb iets voor je."

« [Reactie #1] : 3 maanden geleden »
Fee?n gaan vroeg naar bed en staan op bij het ochtendgloren. Een vooroordeel. Een eenzijdig beeld, typisch om alle dagwezens over een lijn te scheren. Maar accuraat. Zalzi had zijn vaste ochtendritueel om in de oranje gekleurde lucht van de opkomende zon een rondje boven de bossen te vliegen. De zuivere lucht die zijn longen vulde zorgde voor energie voor de rest van de dag. En het deed alle vage symptomen van een kater vervliegen.

Daarna was hij aan de slag gegaan. Er moesten vrachtbrieven geschreven worden. Destilleervaten gecontroleerd. Nieuwtjes uitwisselen met kapteinen, vishandelaren, schapenhoeders en gravinnen. En dat allemaal voor de lunch. Nu zat hij met een plak brood met ham en gember in zijn werkplaats, turen naar een rij nieuwe houten wijnvaten.

Eigenlijk hebben wijnvaten een vreemde vorm. Van oorsprong waren het cillindervormige tonnen, want deze waren in vroegere tijd gemakkelijk te vervoeren. Maar kubusvormige vaten zijn makkelijk op te stapelen,
 en zullen makkelijk in boten passen. Zou het bezinkingsproces anders gaan? Ik zou eigenlijk die vierdejaars student van Socophon daar wat mee moeten laten experimenteren..


Kauwend op het brood passeerden een reeks gedachten zijn hoofd, waardoor hij de vampier niet binnen zag komen. Althans, dat was Zalzi's verklaring. Waarschijnlijk had hij de vampier niet binnen zien komen, omdat de vampier gezien wilde worden.
"Angelus." Spraken ze elkaar aan bij hun voornaam? Sinds wanneer? Maar een ware diplomaat is een artiest in anticipatie. "Wees welkom. Normaal ontvangt mijn gastheer in de winkel mijn gasten en biedt ze een drankje aan, maar dat is alleen voor de normale lieden die de voordeur gebruiken." Angelus was alles behalve een van de normale lieden.

« [Reactie #2] : 2 maanden geleden »
"Dat spreekt." Zei Angelus grijnzend. Hij gooide zijn kap af en stapte verder de schaduwen van het binnenleven in. "Ik heb iets voor je. Je weet dat we het altijd goed konden vinden op school,[1] dus ik dacht direct aan jou toen ik het kreeg."

Hij dook diep met zijn hand in zijn broekzak, dook er zwierig weer uit en overhandigde de fee met een fraai zwierig, fleurig handgebaar een fles. Snot. Drakensnot, om precies te zijn, maar om dat in een oogopslag te weten moest men ingewijd zijn in de nasale mysteriën der draken.

"Je weet dat drakensnot verslavend is. En hongeropwekkend." Concludeerde Angelus, die zijn opleiding aan Bumetrel nog vers in de geest stond. Of drakensnot behandeld was wist hij dan ook niet meer zeker. Mogelijk in de latere jaren Ypsilon, die hij zo grondig ontlopen was. "En je weet dat je het kunt verdunnen. Ik heb nog meer."

Hij grijnsde. "Wat vind je ervan, een drakensnot-mede? En wat als we die nu eens verkopen récht naast mijn bakkerij. Ik hoorde dat het huis hiernaast leeg stond."
 1. *ehem*