Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Kusjesdag: Pre-productie  (134 keer gelezen)

Speeldatum: 2 oktober 1308 (Midden herfst)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 5 maanden geleden »
Tatiana had op haar vrije dag het kasteel rond gelopen en herinnerde alle rare fratsen die ze uit had gevoerd op het kasteel. Het was herfst en niet echt lente, dus je kon niet zeggen dat de liefde die dag in de lucht had gehangen. Daarom stond ze een beetje te kijken terwijl een landelf de hand van een klasgenootje had gepakt en met een grote grijns op zijn gezicht haar hand een kusje gaf. Het was lichtelijk ongepast in het openbaar, maar niemand leek te kijken behalve de filosofie lerares. Na het zien van deze verschijning had ze de jongeren een kleine waarschuwing gegeven om dit soort gedrag in meer geheim aan elkaar te tonen en niet in het openbaar. Ze kon ze moeilijk berispen om het gedrag, ze zouden beter moeten weten, maar ook zij wist hoe het was om jong te zijn. En je kon het zo hard proberen, maar jeugd blijft jeugd en die zullen altijd gierende hormonen in hun lichaam hebben die ze wouden uitten in liefde. Maar het had haar wel aan het denken gezet. Wanneer had zij voor het laatst dit zelf meegemaakt? Ze kon niets anders bedenken als Kusjesdag op Ypsilon. En dat was bijna een decennia geleden geweest. Wanneer werd Kusjesdag ook al weer gehouden? De bieb had vast antwoorden. Dus ze had zich begeven naar de plek waar alle stoffige boeken werden opgeslagen voor de studenten om in te kijken. Hij was behoorlijk uitgegroeid sinds het hele kasteel was verplaatst en ze moest even glimlachen toen zij een editie van haar eigen boeken op de filosofie afdeling zag staan. Maar daarvoor was ze hier niet. Dus haar speurtocht ging verder, totdat ze het des betreffende boek wat ze zocht gevonden had.

"Zeg Silke..." Tatiana klapte het boek dicht wat ze in haar handen had en keek de bibliothecaresse aan, terwijl ze het terug zette op zijn plek in de kast. "Wanneer is Kusjesdag?" Het boek wat ze opgeborgen had, had de geschiedenis, tradities, en data van alle myrofas feestdagen erin staan. Er stond genoeg informatie in over de des betreffende feestdag, alle betekenissen van de verschillende kleuren kleding en de gedragsregels voor iedereen op de dag. Maar ongelijk aan alle andere feestdagen had er geen exacte data of periode bij gestaan. Werd het niet inmiddels tijd voor een feestje?
I'm the beast and you're the beauty.
« Laatst bewerkt op: 4 maanden geleden door Tetachan U. M. Mocha »

« [Reactie #1] : 5 maanden geleden »
"Altijd." Antwoordde Silke, die eraan gewend was beschouwd te worden als de bibliotheek in hoogst eigen persoon. Misschien was het een bijeffect van het lezen van alle boeken uit de bibliotheek, misschien van het zijn van bibliothecaris-assistente. Toch leek de bibliothecaris  lang zoveel vragen niet te krijgen. Kreeg hij ze wel, dan beantwoordde hij ze met het immer diepgaande 'skriiiiieh', wat iedereen tevreden stelde, behalve Silke. Klaarblijkelijk ontging haar op het gebied van de skriehkunde teveel.
Over de bibliothecaris gesproken, als zij de bibliotheek in eigen persoon was en hij de bibliothecaris, die woonde in de bibliotheek, dan ontstonden er ingewikkelde complicaties. Moest hij dan in haar wonen? Of niet? Symbolisch misschien? Hoe zou je symbolisch in een bibliotheek-maar-ook-assistente moeten wonen? Was zoiets een moeten of een optie? Hoe moest ze erin slagen hem te interesseren voor deze complicaties? Wacht, kusjesdag.

"Technisch gezien is kusjesdag nooit en altijd, want ze heeft geen vaste datum." Vervolgde Silke, peinzend citerend uit "Feesten en gewoonten" door Zamgard Elokwint. "Dus in theorie is het vandaag, morgen, wanneer je maar wilt. Wanneer wilde je?"

« [Reactie #2] : 5 maanden geleden »
"Dus in theorie is het vandaag... mmh." De blonde weerwolf keek peinzend naar haar hand die nog op de rug lag van het boek waar Silke net uit gequote had. Scannend lezen had ervoor gezorgd dat ze die quote had gemist, hopend het wel achter de 'data' kopje te zien staan, maar daar stond een 'n.v.t.' achter. Gelukkig was er altijd Silke, die opmerkte dat het eigenlijk 'altijd van toepassing' zou behoren te zijn. Maar als een feestdag altijd van toepassing zou zijn, zou het geen speciale feestdag meer zijn, maar gewoon... een dag. Tati keek van haar hand terug naar Silke. Ze zou de nachtelvin eens moeten uitnodigen voor thee. Ergens had ze het gevoel dat ze de meest interessante gesprekken met Silke kon voeren.

"Wanneer ik maar wil? Wanneer wil jij? We kunnen beide misschien overeen komen met ons willen. Dan maken we van onze wil wet? Dus wanneer zullen we? Ik wil wel over een week, als het allemaal mocht willen." Wat zouden ze nodig hebben voor Kusjesdag? Bloemen? Muziek op de binnenplaats? Activiteiten? Misschien moest ze Zalzi vragen of hij mee kon helpen met het aanschaffen van alle materialen. Het organiseren van feesten waren ze immers inmiddels al pro's in. "Als het toch geen officiële datum heeft, kunnen we het net zo goed meteen gaan plannen. Heb je zin in een feestje, Silke?"
I'm the beast and you're the beauty.

« [Reactie #3] : 5 maanden geleden »
Er kwam een boel wil uit de weerwolf tevoorschijn. Klaarblijkelijk was het een wilwolf. Dat scheelde, Silke streepte haar af van haar lijstje toekomstig om te leggen weerwolven. Haar vader had tenslotte geen wilwolven omgelegd. Haar moeder had nog nooit een weerwolf omgelegd. Of nou ja, mogelijk wel op een andere manier. Misschien ook wel wilwolven. Silke bekeek de wolf geïnteresseerd.

"Volgende week is goed. Ik wil best een feest. Kusjesdag heb ik nog nooit meegemaakt. Welke kleur wil jij? Ik denk dat ik blauw, oranje, geel, groen en indigo nodig heb. Maar dat is niet makkelijk in één jurk te combineren. En verder liggen de spullen voor kusjesdag klaar in het magazijn. Regenboogslingers, versieringen, vazen en een boek met spreuken over vuur en kleur. Ik geloof dat alles er wel is. Zouden de schoolhoofden mee willen organiseren? Of zouden ze het te druk hebben? Ik heb al lang niets gehoord over feesten. Misschien moeten we de schoolhoofden verrassen en ze niets vertellen over de voorbereidingen, als ze het zo druk hebben."

Ze peinsde diep. "Volgende week zondag. Dan zijn er geen lessen, en 's nachts kunnen we de grote zaal versieren zonder dat iemand het merkt. En de rest van het kasteel, maar dan hebben we hulp nodig. We hebben geen vleugels."

« [Reactie #4] : 4 maanden geleden »
Ergens in haar achterhoofd vroeg ze zich af hoe Rhiakath het zou vinden dat ze een beetje met deze nachtelvin optrok. De wolvenkant in haar achterhoofd schreeuwde 'Nee! Foei! Luister naar alfa! Nachtelven zijn weerwolf haters! Strijd van Ypsilon!', maar de meer menselijke kant van haar bezat toch nog een grote hoeveelheid ratio en bedacht dat Rhiakath elke vooroordeel die hij zou mogen hebben maar even aan de kant moest leggen. Er leek weinig directe dreiging te zijn bij Silke en hij kon haar niet stoppen om met Silke dit feest te plannen.

Silke begon over kleuren en haastig pakte Tatiana met grote gedesoriënteerde ogen 'Feesten en gewoonten' weer van de plank en bladerde naar de pagina over Kusjesdag. Ze las de kleurenaanduidingen weer even goed door en er vormde een blosje op haar wangen terwijl ze de betekenis van de kleuren doorlas. "Umn, nou ja waarschijnlijk donkergroen. Met... misschien zeegroen?" Ze kauwde even op haar onderlip en knikte daarna vastberaden, jup, dat waren haar kleuren. Tatiana kon het wel gaan verbergen, maar wat had dat voor zin? "Dat zijn inderdaad vele kleuren die je gekozen hebt. Ik ben geen naaister, maar misschien kun je... één hoofdkleur pakken en met veren en paletten en knoopjes en andere fournituren de rest van de kleuren die je gekozen hebt verwerken?" Opperde ze, terwijl ze het boek weer dichtsloeg en nogmaals op de rechtmatige plek terug zette.

Nogmaals dacht ze de versieringen over. "Ik denk dat niemand zou klagen als wij de organisatie op ons namen, dat scheelt hun werk. Daarnaast zouden ze er al niets meer aan kunnen doen op het moment dat het al zover is. En als ik jou zo hoor, dan heb jij alles wat we nodig hebben voor voorbereidingen al in het magazijn liggen. Ik ben bekend met een koopman die wellicht bloemen voor ons zou kunnen regelen. Én hij heeft een stel vleugels voor het ophangen van de decoraties."

Ze draaide zich volledig om naar Silke en beet op de nagel van haar duim. "Zouden we... nu al niet het woord kunnen verspreiden? Zodat myrofas zich kunnen voorbereiden op het feest? Een paar berichtjes her en der achterlaten?"
I'm the beast and you're the beauty.

« [Reactie #5] : 4 maanden geleden »
"Hm." Zei Silke. "Dat is geen slecht idee. Misschien kan ik het ook in mijn onderjurken verwerken. Dan kan ik mijn bovenjurk omhoog trekken en de juiste kleuren tonen in de juiste situatie." En zo vond ze onbedoeld het gebruik van meerdere onderrokken uit, een in later periodes veel gebruikte techniek. Maar niet helemaal met hetzelfde doel voor ogen.

"Vleugels zijn erg handig. Ooit was er op Bumetrel een docent die alle leerlingen vliegles gaf, maar ik geloof dat dat is afgeschaft. Of heb jij ooit leren vliegen? We kunnen natuurlijk altijd een heleboel brieven schrijven en die van de torens gooien. Of misschien in elke leerlingenkamer een stel ophangen. Of er één in elk bed leggen. Als we snel en handig zijn kan het zelfs in elk bed van de leraren."

Silke stak haar hand in haar boezem en trok hem weer omhoog. Er kwam een indrukwekkende sleutelbos tevoorschijn. Stuk voor stuk verzameld voor het terugkrijgen van bibliotheekboeken. "Ik denk dat ik alle sleutels heb." Zei ze peinzend. "Sommige docenten zijn zo traag met het terugbrengen van hun boeken dat ze ze decennia houden. De bibliothecaris valt altijd van zijn boekenkast als ik ze dan terugbreng, ik denk dat het van blijheid is. Maar ik weet het niet zeker. Meestal duurt het even voor ik ze dan weer uit zijn nest kan halen. Maar ik denk dat ik de meeste inmiddels weer in de kasten heb staan. Behalve misschien Schaken, compleet. Dat wil hij niet in de kast hebben. Hoe goed kun je schrijven, wilwolf?"

« [Reactie #6] : 4 maanden geleden »
Tatiana kon zich herinneren dat vliegles inderdaad bestond, maar zijzelf was er nooit bij aanwezig geweest, omdat ze inderdaad niet over een paar vleugels bezat wat nodig was om de les te kunnen volgen. "Ik heb het nooit geleerd, kon het maar. Maar helaas vond Olki wolven leuker dan vliegende dieren, dus we hebben daar nét niet van kunnen profiteren. Maar ik heb wel een keer een vluchtje mogen maken, dat was een hele ervaring. Met hulp, dat dan wel, dus ik kan mezelf niet classificeren als de eerste vliegende weerwolf." Er waren vast wel meer weerwolven die een keer een vlucht door de lucht hadden gedaan, toch?

Terwijl Silke haar imposante collectie aan sleutels tevoorschijn toverde, dacht Tatiana na over haar voorstellen om het bericht te verspreiden en het klonk veel werk, maar haalbaar als ze er samen even voor gingen zitten. Maar misschien was de klus net zo goed geklaard als ze een paar brieven ophingen in de leerlingen- en lerarenkamers. Het idee van een wolk aan brieven neerstorten op een menigte aan leerlingen sprak haar echter ook wel aan. Konden ze een duplicatie spreuk vinden misschien? Dat zou ook een stuk gemakkelijker moeten zijn voor het dupliceren van boeken. Ze zou hier eens in gaan kijken. Misschien dat er dan minder moeiten waren voor meneer Vladistov als er een dierbaar boek van hem niet terug werd gebracht door een leraar. Dan kreeg hij zijn vleermuisvleugels ook niet zo in een twist.

Hoe goed kon ze zelf schrijven... Tatiana grijnsde bij de vraag en tikte even op haar kin. "Ik geloof..." Begon ze terwijl ze langs Silke heen liep naar de volgende kast. "Dat hier ergens een publicatie van mij staat." Haar ogen zochten snel de planken af en plukte er toen een kopie van haar boek Fides Quaerens Intellectum uit. Deze overhandigde ze aan Silke met een glimlach. "Waarom vertellen hoe goed ik kan schrijven als ik een voorbeeld voor je heb. Wil je meteen beginnen met schrijven?"
I'm the beast and you're the beauty.

« [Reactie #7] : 4 maanden geleden »
Silke begon te giechelen bij het idee: Olki die meer om vliegen had gegeven dan om wolven. Olki, de witte vlieg, vluchtend voor Cerce en Hattel. Olki en zijn straf: weervliegen. Het zou een flink stuk eenvoudiger geweest zijn in de wereld als Olki niet van wolven had gehouden. Haar vader was geen moordenaar als Olki van vliegen had gehouden. Zij had geen ingewikkeld levensdoel gehad als Olki van vliegen had gehouden. Sterker nog, als Olki van steekvliegen had gehouden was haar vader een nationale held geweest. Wat een verlies voor de myrofas, dat die ene godheid nooit eens fatsoenlijke dingen kon doen.

En toen! Toen haalde de wilwolf, in een beter leven een wilvlieg, ineens een boek uit de kast. Eentje die ze had geschreven! "Oh!" Zei een geschokte Silke. Een schrijver! Een schrijver van haar boeken. Een schrijver! Zo eentje die op de kaft vermeld stond! Een échte!
In Silkes wereld waren er boeken. Letters. Verhalen. Kopjes. Titels. Kaften, met namen. Allemaal informatie, belangrijk en relevant. Categoriseerbaar, leerzaam, ingewikkeld of eenvoudig. Om over na te denken, om te verwerken. Maar een van die namen in het echt te zien, dat was iets anders. Ineens bleken de schrijvers te leven, hun letteren te bestaan in meer dan papier. Hun verhalen werkelijkheid.
Silke, die inmiddels driekwart van de bibliotheek verslonden had, Silke die altijd wat dacht, Silke dacht drie volle tellen helemaal niets. En toen ze haar mond weer open deed was het een Silke met een volkomen ander wereldbeeld. Ergens diep in haar hoofd knarsten alle raderen, schudde de wereld in zijn voegen, en was nog niet tot rust gekomen.

"Nou," zei Silke, diep onder de indruk, "dan mag jij schrijven."