Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Nieuw en chagrijnig  (79 keer gelezen)

Speeldatum: 24 augustus 1308 (Einde zomer)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 3 weken geleden »
Daar stond hij dan. Hij had de beschrijving van de wachter goed opgevolgd, en was zelfstandig tot bij de deur van zijn mentor gewandeld. Hij had tijdens de wandeling ook al een eerste indruk kunnen opdoen over de school. Het was druk. Overal liepen myrofas, alle soorten rassen liepen door elkaar. Er waren luidruchtige groepjes, giechelende meisjes, myrofas die tegen je aan liepen omdat ze te verdiept waren in een of ander boek. Vaak droegen deze een blauw uniform. Gevaarlijk type, die blauwe uniformen.

Het stemde Fysialus niet echt gelukkig. Hij had gehoopt rustige plekjes te vinden waar hij alleen kon zijn, maar de kans om dat te vinden was wel heel klein geworden. Het stemde hem niet echt gelukkig.

Fysialus klopte op de deur. Niet te hard, niet te zacht, een ordinaire klop zoals zijn mentor vaak tientallen keren per dag hoorde. Hij wist nog steeds niks over zijn mentor. Was ze streng? Heel vrolijk, of juist heel gevoelloos of kwaad? Was ze een phaosfee, een centaur, een luchtelf? Hij hoopte maar dat de deur snel zou opengaan, en zijn vragen snel beantwoord zouden worden.

« [Reactie #1] : 3 weken geleden »
De deur ging snel open.

Zijn mentor was Tetachan Mocha, moordenaar. Seriemoordenaar zelfs. Met het gezicht met de groene ogen, die vele kinderen 's nachts bang hadden gemaakt. Bekend van vele, vele posters: gezocht.

De groene ogen namen de nieuwe leerling in ogenschouw. "Je naam?" Een nieuw dossier werd uit een lade opgediept, de pen, machtiger dan het zwaard, in de aanslag gehouden. "En wat dacht je ervan om binnen te komen?"

Haar witte haar was onbehoorlijk kort. Haar gezicht stond streng. Zouden zwarte uniformen gevaarlijker zijn dan blauwe?
No mercy for the wicked.

« [Reactie #2] : 3 weken geleden »
Hij had zijn hand nog maar net teruggetrokken, of de deur zwaaide al open. Werd hij verwacht? Hadden de wachters zijn toekomstige mentor ingelicht? Of was zijn mentor gewoon verveeld, en was deze klop op de deur een welkome afleiding?

Hij slaakte net geen zucht van opluchting toen hij zag dat er een serieuze vrouw voor hem stond, en geen griezelig glimlachend dagwezen. Het strenge gezicht deerde Fysialus niet echt. Integendeel. Een streng gezicht getuigde van gezag, leiderschap, wijsheid. Het betekende dat ze haar job serieus nam. Dat zijn aanmelding snel en correct zou verlopen, zonder al te veel poespas. Geen thee en een gezellig gesprekje, gelukkig. Ze maakte een goede eerste indruk, en kreeg meteen Fysialus' waardering.

Maar ondertussen stond hij hier maar wat te staren in de deuropening. Dat zag er ook maar wat belachelijk uit. "Tuurlijk vrouwe. Heb ik toelating om neer te zitten, of blijf ik best staan?". Het was een rare vraag, een typische vraag dat onzekere nieuwe leerlingen stelden. Maar Fysialus vroeg het toch liever, dan wist hij tenminste wat doen. Misschien mocht hij helemaal niet gaan zitten? Of was blijven rechtstaan gewoon heel belachelijk en lachwekkend?

"Mijn naam is Fysialus Cantarica, afkomstig uit Hazdor."

« [Reactie #3] : 2 weken geleden »
Mocha haalde haar schouders op. "Je mag gaan zitten, maar noodzakelijk is het niet. Inschrijfgesprekken duren doorgaans maar kort." De deur sloot geluidloos achter de jongen. "Fysialus. Mijn naam is Mocha. Ik ben je mentor, mits je je in Merifel wilt inschrijven en niet in Socophon of Heracor." Het was voorgekomen dat leerlingen van de andere afdelingen de juiste deur misten.

"Je slaapplaats is op de eerste verdieping. Je mag een bed uitkiezen dat niet al bezet is. Al je benodigdheden kun je met behulp van een torenhoofd uit het magazijn halen, voor zover ze niet al in je hutkoffer liggen." Ze pauzeerde om zijn naam op te schrijven, maakte een aantal notities en sloeg het dossier dicht.
"Torenhoofden herken je aan de sterren op hun uniform. Ze zullen je bovendien vertellen waar je je lessen kunt vinden, en wanneer ze starten. Heb je verder nog vragen?"
No mercy for the wicked.

« [Reactie #4] : 1 week geleden »
Fysialus besloot om te blijven staan. Het kwam iets beleefder over, vond Fysialus. En hij vond dat hij zo een iets imposantere houding had, alhoewel het toch verbleekte bij de uitstraling van de nachtelf tegenover hem. Hij kon het toch maar proberen, nee?

Er volgde al heel snel een hele hoop informatie. Fysialus probeerde het belangrijkste te onthouden, vooral het stuk over torenhoofden. Die bleken toch een belangrijke rol te spelen, en bleken onmisbare figuren te zijn voor nieuwkomers als hem. Niet dat hij veel hulp nodig had, maar het was toch altijd leuk om iemand te hebben die mee je spullen droeg vanuit het magazijn naar je slaapplaats. Het bespaarde hem weer wat gewicht en moeite.

Fysialus had nog maar één vraag over, die al een tijdje op zijn lippen brandde. Hij wist dat hij naar Bumetrel ging, dat hij in Merifel zou zitten en dat hij dus een opleiding met veel magie ging volgen. Maar er was hem nog nooit verteld wat deze opleiding exact inhield. Welke soorten magie zou hij leren? Welke vakken zou hij krijgen? Nu was het uitgelezen moment om deze prangende vraag eindelijk te stellen.

"Nog één vraagje: welke vakken krijg ik eigenlijk? Welke inhouden, welke materie zal ik leren hier op Bumetrel?"

« [Reactie #5] : 1 week geleden »
Kijk, een intelligente jongen. Hij toonde dat hij over goede manieren beschikte, en was leergierig bovendien. Hij maakte een goede indruk. Maar ze betwijfelde of hij niet beter in Socophon paste.

"Je vakken zijn de basisvakken godsdienst, gymnastiek, latijn, wilsmagie en etiquette. Het pakket van Merifel komt daarbij, en dat bevat spreuken, magische elixers, telepathie en illusionisme. Daarnaast mag je nog een keuzevak uit de andere afdelingen kiezen. Mogelijk twee, als je weet te bewijzen dat je dat aankunt."

De nachtelf keek hem schattend aan. "Vermoedelijk wel. De overige vakken zijn schone kunsten, filosofie, geschiedenis, magische biologie, krijgskunde, geneeskunde, wapenkunde en periousia.
Hardwerkende leerlingen zoals jij zie ik graag. Maar Merifel heeft ook een naam hoog te houden. Merifel is een afdeling van magie en creativiteit, met een bijbehorende scheut losgeslagen inventiviteit.
Alleen boekenwijsheid is te mager voor mijn afdeling, ik verwacht ook dat je ervaring opdoet op andere gebieden. Dat Merifel de naam heeft de meeste strafklanten te herbergen is daarvan een onderdeel. Knoop dat in je oren, en zoek dan naar een torenhoofd voor de rest van je vragen. Zelfredzaamheid kun je niet vroeg genoeg leren.."
No mercy for the wicked.

« [Reactie #6] : 1 week geleden »
Fysialus knikte aandachtig terwijl zijn gloednieuwe mentor de lijst van vakken opzegde. Deze lijst van vakken beviel hem wel. Misschien ging het toch niet zo heel vreselijk worden, zoals hij aanvankelijk had gedacht. Enkel de andere myrofas die hier rondliepen, en de drukte die daarbij hoorde, bleven een groot probleem voor Fysialus. De leerstof mag dan nog zo interessant zijn, de massa myrofas die hier rondliepen gingen toch de schoolervaring van Fysialus verpesten. Hij kon niet tegen grote massa's, en drukke persoonlijkheden. Hij hield van rust en kalmte. Misschien kon de bibliotheek soelaas bieden, daar zou het toch verplicht zijn om stil te zijn? Ja, dat moest hij maar eens proberen. Het zou zo maar even zijn favoriete plek kunnen worden. Of ergens een plekje buiten, ergens in een hoek waar nooit iemand kwam. Dat kon ook nog werken bij goed weer.

Fysialus' ogen werden groter toen zijn mentor plots sprak over een tweede keuzevak. Toen zijn mentor dan nog zei dat hij het waarschijnlijk wel aan zou kunnen, kwam er zelfs een subtiele grijns op zijn gezicht te staan. Ja, dat zag hij wel zitten. Hij had een doel gevonden. Indruk maken, prachtige resultaten neerzetten, met glans slagen in de opleiding. Op die manier kon hij wat afleiding zoeken van zijn medemyrofas, en zich volledig concentreren op het uitblinken in zijn richting.

"Ik begrijp het. Ik zal mijn uiterste best doen om u niet teleur te stellen, en mijn opleiding met glans te doorlopen. Bedankt voor uw hulp." Fysialus was gedemotiveerd toen hij binnenkwam, maar nu ging hij buiten gaan als een gemotiveerde leerling. De motivatie was ook merkbaar in zijn stem die heel krachtig en zelfzeker klonk. Hij was ervan overtuigd dat het hem zou lukken.

Fysialus maakte snel nog een nette buiging voor zijn nieuwe mentor, en vroeg toen: "Ben ik nu vrij om te gaan?"

« [Reactie #7] : 4 dagen geleden »
Dat werd een zorgenkindje. Mocha zag de bui al hangen. "Ik ontvang vanmiddag je lijst met vakken van je. Vraag een klasgenoot of torenhoofd je te helpen als je de lijst vergeten bent.
Denk erom, je tweede keuzevak moet je verdienen. Ik wil over drie week van je horen wat je eventuele keuzevak zou zijn, en dan pas zal ik het overwegen. Alleen als je resultaten tot die tijd voldoende zijn in de klassen en buiten de klassen."

Ze zuchtte. "Ik wil dat je Eleonora Vasiles opzoekt. Ze studeert niet meer aan Bumetrel. Vraag haar of ze je wil begeleiden, namens mevrouw Mocha. Ze kan zich bij mij melden voor een vergoeding van haar inzet. Je kunt gaan Fysialus."
No mercy for the wicked.