Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Losbandig: Rode tucht  (86 keer gelezen)

Speeldatum: 31 juni 1308 (Einde zomer)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 3 maanden geleden »

Miras was nog niet van de verbazing bekomen toen hij met Nilai naar het rode mentor kantoor liep. Hij wist niet zo goed wat hij nu was, kwaad of geschokt. Dat hij op dit moment niet zo blij was met zijn vriendin was hem wel duidelijk.

De ontboezeming van Eleonora was hem rauw op zijn dak gevallen. Het was duidelijk dat zijn vermoeden, of was het vrees, dat ze niet sterk genoeg was om zijn verhaal te ondersteunen correct was.
Dat soort zwakte, waardoor dan ook veroorzaakt, maakte hem misselijk en, te zien aan de manier waarop zijn roodharige haar maaginhoud leegde, niet alleen hem.

Eenmaal in het kantoor viel een ijzige stilte. Miras telde de seconden in zijn hoofd om te zorgen dat hij niet te gemakkelijk te lezen was. Hij kende Nilai goed genoeg om te weten dat deze alles uit de kast zou halen om achter de waarheid te komen.
Na een poos kwam dan inderdaad de vraag die hij had verwacht. De waarheid.

De nachtelf twijfelde wat te doen. Heel erg ver van de waarheid lag zijn verhaal niet. Er waren alleen wat saillante details weggelaten.[1]
Toch, zelfs met de verklaring van Leo, kon Nilai niet weten dat ze nu zijn vriendin was en dus besloot hij voort te borduren op haar opmerking. Het was nu ook niet dat hij heel ver van de waarheid zat met zijn versie.

“Het klopt heer Nilai, Leo en ik hebben elkaar gekust, alhoewel het in alle eerlijkheid meer was dat ik haar kuste dan andersom.”

Miras wiebelde wat ongemakkelijk in zijn stoel.

“Het zal U misschien verbazen, maar de rest van het verhaal klopt. Er was een feestje in het Hoekje en dat liep wat uit de hand waarna er een weddenschap werd afgesloten en ik haar heb gekust om die weddenschap te winnen.”
 1. en die kan ik wel allemaal in één keer op tafel leggen, maar dan wordt het zo’n  kort topic
At rrelasthirm ethi at besh dekkhi adelit en gerde
[een verstandig besluit is beter dan een harde les]
« Laatst bewerkt op: 3 maanden geleden door Miras Camealan »

« [Reactie #1] : 3 maanden geleden »
Ondertussen had Nillai zijn veer weggelegd en het dossier weer gesloten. Hij vouwde zijn handen over elkaar terwijl hij Miras aankeek. Hij zei niets en hij deed niets. De rode mentor had vele jaren meer ervaring dan de nachtelf tegenover hem en dat was maar goed ook. Er werd geluisterd naar de woorden die Miras verkondigden, maar dat was niet genoeg voor de centaur.

Zijn magie reikte tot het hoofd van de nachtelf, hij had genoeg oefening gehad om ervoor te zorgen dat de nachtelf nog niks door had, tenminste nog niet.
"Ik geef je de keuze. Of jij vertelt mij in detail alle gebeurtenissen vanaf het moment dat je de poort uit liep totdat je daarstraks weer terug kwam. Of ik zoek het zelf. En ik weet wanneer je iets verzwijgt." Klonk er na een nieuwe, kortere, stilte in het hoofd van de nachtelf. Nog steeds keek Nillai naar Miras, niks aan zijn houding of uitdrukking was veranderd, niks liet blijken dat hij met de jongen communiceerde.

« [Reactie #2] : 3 maanden geleden »
Miras had niet veel hoop dat de rode mentor genoegen zou nemen met het antwoord van zijn kant en in zijn hoofd werd het ongenoegen direct bevestigd.
Er was geen schrik in de ogen van de jongen af te lezen, op sommige momenten kwam het straat schoffie dat nergens voor terugdeinsde weer boven drijven.

Miras zat in tweestrijd. Hij wilde Leo niet verraden, maar wilde ook niet als enige de kolen uit het vuur halen.

Hij vertelde over zijn bezoek aan de Dorstige Draak, liet het rollen van de beurs van de Sok voor het gemak even buiten beschouwing, en vervolgde hoe hij bij het hoekje binnen kwam.

“Gisèle en Eleonora waren al in het hoekje toen ik er kwam. Er was nogal wat tumult in de kroeg.” Hij wachtte even met praten om te slikken.

Hij moest oppassen dat hij het verhaal niet teveel aandikte. Het vervelende was, realiseerde hij zich, dat hij niet in eerste instantie deze versie verteld had en alles wat hij nu vertelde dus per definitie ongeloofwaardig was. Bij Sprilas, dacht hij, hadden ze hun tijd maar beter besteed op de terugweg

“Ik wist eigenlijk niet zo goed wat er aan de hand was, maar ik zag wel dat de meisjes door een faun werden lastiggevallen. Ik heb hem en zijn vrienden aangepakt en toen ze weg waren zijn wij nog wat bier blijven drinken, waarbij Leo wellicht iets teveel in de roemer heeft gekeken.”
Dat kon hij rustig zeggen bedacht Miras zich, zelf had de nimf niet direct veel moeite gedaan om verborgen te houden dat ze teveel gedronken had.
“Uiteindelijk wedde Gisèle dat ik Leo geen zoen zou durven geven en ik wilde die weddenschap niet verliezen, dus.”
Zo logisch als wat dacht Miras. Hij had nog niet zoveel behoefte om te vertellen dat de meisjes een weddenschap hadden lopen waardoor hij uiteindelijk allebei gekust had.

“We zijn de tijd uit het oog verloren en hebben bij het studentenhuisje van Gisèle geslapen. Leo binnen, ik buiten.”
Miras probeerde te ontdekken of hij een verandering bij Nilai zag, maar die had het hele verhaal nog geen vinger bewogen.

“En de rest weet U al,” besloot hij.
At rrelasthirm ethi at besh dekkhi adelit en gerde
[een verstandig besluit is beter dan een harde les]

« [Reactie #3] : 3 maanden geleden »
Nillais uitdrukking veranderde niet terwijl hij naar het verhaal van de nachtelf luisterde. Hij was wel een beetje klaar met de jongen die voor hem zat. Na zoveel jaar opleiding had hij wel gehoopt dat er iets aan hersenen in hem gegroeid waren, maar helaas. Studeren kon hij nog wel, maar levenslessen wilden niet.
"Juist ja," zei hij al zuchtend. "Ik had toch wel gehoopt dat je ondertussen misschien iets geleerd had. Maar blijkbaar valt dat tegen."

Het ergste was nog wel dat Nillai niet zo goed wist of het wel zin had om de jongen te straffen. Miras leek maar weinig te leren van.
"Wat denk je nu zelf dat ik met je moet doen? Je bent oud genoeg om eindelijk eens te beginnen met nadenken. En kom niet met het slappe antwoord dat ik je maar moet straffen want zover was ik ook al. Is er iets dat tot je doordringt?"

« [Reactie #4] : 2 maanden geleden »
Miras’ ogen werden ongewild zo groot als schoteltjes. Paardman vroeg aan hem wat er met hem moest gebeuren.
De jonge nachtelf had een goed dozijn aan mogelijke tegenzetten van zijn mentor de revue laten passeren, maar deze optie had er niet tussen gezeten.

Hij krabde op zijn achterhoofd en keek zijn mentor verbaasd aan.
Miras herpakte zich snel. Zover hij wist was Nillai niet op de hoogte dat Leo nu zijn vriendin was. Hij begreep donders goed dat dit tegen iedere vorm van etiquette in ging, maar dat maakte zijn verovering alleen maar meer waard in zijn ogen.
Het was in het hoofd van Miras simpel. Ongeoorloofd absent was niet goed, maar geen halszaak.
“Ik ben niet zo goed op de hoogte van de reglementen heer Nillai,” antwoordde hij na enig denkwerk, “ik heb geen idee wat er staat op ongeoorloofd buiten de poort verblijven. Een week stallen uitmesten? Of misschien wil U dat ik U een week help met wat klusjes?”
At rrelasthirm ethi at besh dekkhi adelit en gerde
[een verstandig besluit is beter dan een harde les]

« [Reactie #5] : 1 dag geleden »
Het was een geluk dat de vraag tenminste tot de jongen door drong, dat liet de verbazing op het gezicht van de nachtelf wel zien. Helaas hielp het nog steeds voor geen meter. De antwoorden die Miras gaf, vielen absoluut niet in de smaak bij de mentor en langzaam begon hij ge?rriteerd te raken met de jongen. Zes jaar had hij genoten van de beste studie die hij kon krijgen, had hij mogen leren van de beste docenten en nog steeds snapte hij niet hoe de wereld in elkaar zat.

Nillai keek de jongen recht aan terwijl hij met zijn hoofd schudde.
"Nee, dat blijkt," sprak hij met frustratie. "Het is inderdaad wel duidelijk dat je werkelijk g??n idee hebt hoe dingen werken." Uit de la van zijn bureau pakte hij een boek.
"Dit-" De centaur liet Miras het boek zien. "is het Bumetrel reglement. Voor de rest van het jaar kom je elke avond na het avondeten naar mijn kantoor en schrijf je dit boek over. Is dat duidelijk?!" Als mentor wist hij heel goed dat Miras in zijn laatste jaar zat en waarschijnlijk wel belangrijkere dingen had om aan te denken dan elke avond nablijven, maar de nachtelf moest eens een aantal dingen gaan beseffen voordat hij richting Ypsilon zou gaan.