Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Ik zoek werk  (203 keer gelezen)

Speeldatum: 6 augustus 1308 (Einde zomer)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 3 maanden geleden »
Met de kleine op haar arm liep Lily door de straten van het stadscentrum. Ze had gehoord dat er hier een naaiwinkel in de buurt zat en hopelijk konden ze daar nog een naaister gebruiken. Lily had veel ervaring, maar natuurlijk had ze ook Deirdre, wat haar kansen om aangenomen te worden, in haar ogen, veel kleiner maakte.

Lily had een hele tijd rondgereisd, hopend om een plek te vinden waar ze zou kunnen werken. In een dorpje in de buurt had ze gehoord dat er hier in Oikilan een naaiwinkel zou zijn waar ze misschien wel aan de slag zou kunnen. Misschien zou ze er zelfs wat kunnen leren! Ze wist dat Bumetrel en Ypsilon ook in Oikilan te vinden waren en ondanks dat ze nooit echt de kans had gehad om echt nuttige dingen te leren, wist ze in elk geval hoe ze moet lezen.

De tas die om Lily's schouder hing drukte pijnlijk op haar heup en ze tilde Deirdre iets hoger zodat ze de tas iets kon verschuiven. Vervolgens liep ze verder naar de deur waarvan ze zeker wist dat het die van de naaiwinkel was. de zenuwen vlogen naar haar keel en met haar vrije hand bewoog ze wat plukjes haar naar de gewenste plek en streek ze een kreukel in haar jurk weg. Ze wilde er zo goed mogelijk uitzien. Lily klopte op de deur.

De kleine Deirdre keek nieuwsgierig om zich heen en brabbelde zachtjes. Woordjes kwamen er nog niet uit, duidelijke klanken al wel een beetje. Het kleine meisje vond het leuk als haar moeder met haar rondliep. Dan kon ze lekker rondkijken, tenminste als ze niet in slaap viel, iets wat regelmatig gebeurde.

« [Reactie #1] : 3 maanden geleden »

Laurinde nam de planken in haar atelier eens goed op. De stapels verstelwerk waren toegenomen.
Enerzijds kwam dit doordat er iets meer werk door de deur was gekomen, anderzijds doordat ze handen tekort had op dit moment[1].

Ze liep terug naar de keuken en pakte een kroes bier, ging zitten en overdacht wat er de afgelopen periode was gebeurd. Ze moest zorgen dat ze haar gedachten goed op een rijtje hield de komende tijd. Bij een complot was de eerste periode letterlijk van levensbelang.

Een klop op de deur haalde haar uit gedachten. Ze zette de kroes op tafel en liep naar de deur die ze een weinig opende.

Voor haar deur stond een nimf met een kleine op haar heup. Aan de kleding te zien was ze al een tijdje onderweg.
“Sorry meisje,” klonk het resoluut,”een almoes voor landlopers kan er niet af op dit moment.”
Ze wierp nog één blik op het meisje en maakte aanstalten om de deur dicht te doen.
 1. ik hou nog een beetje in het midden waardoor tot de vorige topics iets verder zijn

« [Reactie #2] : 3 maanden geleden »
Lily keek naar de vrouw die open deed. Het was een mooie vrouw. Een elf, zag Lily direct. Nog voor Lily kon spreken had de vrouw al gezegd dat ze geen aalmoes had voor haar en ze zag dat de vrouw al aanstalten maakte om de deur te sluiten.

"Nee mevrouw, ik ben naaister." Zei Lily snel en (aannemend dat dat Laurinde's aandacht trok en ze wachtte met de deur sluiten) haar blik ging kort naar de grond. Vervolgens keek ze de elf weer aan. "Ik ben eigenlijk op zoek naar werk." Lily vond het lastig, zo om werk vragen. Maar zelf een zaak runnen dat ging niet en bedelen had ze een enorme hekel aan.

"Zou u toevallig nog iemand kunnen gebruiken?" Lily twijfelde er niet aan dat ze goed genoeg was. Ze kon goed naaien, ze had het geleerd als klein meisje en ondanks de slechte kwaliteit van de stoffen die ze genoodzaakt was nu te gebruiken, was haar naaiwerk altijd netjes en stevig.

Deirdre keek de vreemde vrouw met grote blauwe ogen aan. Ze probeerde te snappen wat er gezegd werd, maar woorden waren heel moeilijk. Wel kon de horen aan de toon van haar moeder's stem dat het belangrijk was.

« [Reactie #3] : 3 maanden geleden »
De deur was bijna dicht toen Laurinde het woord naaister opving.
De mededeling dat de nimf werk zocht kwam er vrij direct achteraan.

Heb ik iemand nodig? Laurinde liet het even bezinken. Het was natuurlijk wel zo dat ze ook nog andere activiteiten aan het ontplooien was waardoor ze nu hele lange dagen moest maken.
Wie weet kon deze nimf van nut zijn. Voorzichtigheid was echter geboden. Ze twijfelde er niet dat de  moordenaars nog steeds naar hun op zoek waren.

“We hebben drie kleermakers in Oikilan,” antwoordde ze, terwijl ze de deur iets verder opende, “wat precies drijft jou naar die van mij? Waarom wil jij een raap van meester Calce worden? Je gaat me toch niet zeggen dat je zomaar op goed geluk aanklopt voor

Ze keek langs het meisje de straat in en hield haar oren gespitst, maar buiten het gebruikelijk geroezemoes was er niet veel op te nemen.

« [Reactie #4] : 3 maanden geleden »
Lilly moest even nadenken over de vraag, want ze wist niet zeker wat de vrouw het beste zou bevallen. De waarheid, of een beetje vleierij? Lilly besloot op een beetje van beide.

"Om eerlijk te zijn, ik kom niet uit Oikilan. Ik heb een heel eind verderop van uw winkel gehoord, maar niet van andere naaiwinkels hier, dat moet toch iets betekenen?" Lily liet een kleine maar welgemeende glimlach op haar gezicht verschijnen.

Lily had best een eindje gereisd om hier te komen. Steeds op zoek naar een naaiwinkel die een weduwe met een baby aan zou nemen. Niemand deed dat en ze verwachtte dan ook afgewezen te worden bij deze winkel. De hoop om aangenomen te worden bleef echter hoog. Lily wist dat ze zich kon bewijzen, dat ze kon laten zien dat ze hard kon werken, nauwkeuring was en dat ze een goede naaister was.

Lily was vastbesloten om aan het werk te blijven als naaister. Veel andere dingen kon ze ook niet. Ja, natuurlijk, ze kon een huishouden draaien, maar daar had ze geen baan in. Niemand zou haar daarvoor willen betalen.

Deirdre was een beetje zat van het saaie gesprek waar ze weinig van snapte en had nu haar aandacht gevestigd op een vlindertje die om haar hoofd heen dwarrelde. Mooie felle kleuren, daar werd Deirdre wel blij van. Ze brabbelde wat vrolijke geluidjes en probeerde de vlinder te pakken, die verder buiten handbereik vloog dan het leek.

« [Reactie #5] : 3 maanden geleden »
“Atelier,” verbeterde Laurinde het meisje terwijl ze het antwoord dat gegeven was woog. Het woord naaiwinkel, hoe gangbaar ook, wekte altijd irritatie op.

Laurinde nam het meisje van top tot teen op. Keurig maar een beetje boers. Behendig in het vlijen, maar ach ze was immers een nimf. 
De kleine op haar heup was zonder enige twijfel haar kind, maar blijkbaar was er geen man om voor zijn gezin te zorgen. Waarom zou zij anders hier werk zoeken als ze niet uit de stad kwam. 

De prinses bedacht dat het geen kwaad kon om haar iets meer aan de tand te voelen. Als ze bij haar in de leer zou gaan, moest ze het naadje van de kous weten over haar verleden en herkomst. Ze moest begrijpen of er gaten in haar verhaal zouden zitten die het ongeloofwaardig zouden maken. Een ongeloofwaardig verhaal was gevaarlijk voor Laurinde en dus ook voor de nimf bedacht ze grimmig.

“Ik wil meer van je weten en bovendien jouw vaardigheden zien voordat ik uitsluitsel geef of ik je wel of niet als leerling wil aannemen.”

Ze opende de deur en nodigde het meisje in gebaar uit om binnen te komen.

“Dus vertel. Waar kom je vandaan? Wie is het meisje dat je bij je hebt? Waar is de vader?” Laurinde voelde zich weer even de prinses die ze ooit was, ze vroeg niet, ze beval.

Ze bood in gebaar een stoel aan en wachtte op de antwoorden.
Als ze het verhaal niet geloofde moest ze wellicht voor haar eigen veiligheid drastische maatregelen nemen. Wanneer ze Laurinde kon overtuigen zou ze haar een plek als leerling aanbieden.

« [Reactie #6] : 3 maanden geleden »
Lily knikte en knoopte goed in haar oren dat het een atelier was, geen winkel. Ze knikte toen gezegd werd dat de vrouw meer van haar wilde weten en haar vaardigheden wilde kunnen beoordelen. Dat snapte Lily heel goed.

Ze stapte naar binnen toen ze uitgenodigd werd. "Mijn naam is Lily, Lily Todt." Vertelde Lily. "Ik kom uit een klein dorpje een heel eind weg. Mijn dochter" zei ze, een blik werpend op het meisje, "is Deirdre. Ze is nu een paar maanden oud. Haar vader, mijn echtgenoot, is afgelopen winter overleden." Lily's blik betrok een beetje. Het bleef lastig om over hem te praten. "Hij was ziek."

Lily haalde diep adem en raapte zichzelf weer bij elkaar. "In het dorp was niet veel kans om te werken, dus ben ik toen vertrokken met Deirdre, om voor haar en mezelf eigenlijk een beter leven te zoeken." Legde ze uit.

« [Reactie #7] : 3 maanden geleden »
Laurinde hoorde het verhaal van Lily aan. Het kind was dus inderdaad haar dochter en voor het feit dat haar man er niet was werd een valide argument gegeven. Ze zou het via Zandra na laten gaan, je kon niet voorzichtig genoeg zijn.

“Het spijt me dat te horen,” zei ze meer uit beleefdheid dan wat anders.

“Je zegt ervaring te hebben als naaister, vertel me maar precies hoe je hebt geleerd wat je kan terwijl je deze mantel repareert.” 
Laurinde liep naar een plank om het werk te pakken dat ze van Lily verlangde. A

“Als jij daar wil gaan zitten, “ zei ze wijzend naar de werkttafel waar ze normaliter zelf op zat, “dan kan je je kunsten laten zien. Als het goed genoeg is kunnen we het over de verdere details hebben.”

« [Reactie #8] : 3 maanden geleden »
Lily ging zitten waar Laurinde wees en ze nam de mantel aan. Ze zette Deirdre op de grond en begon, af en toe een blik op de kleine werpend, aan de mantel.

"Mijn ouders wilden niet dat ik een vak zou leren." Begon Lily. "Ze verwachtten van mij dat ik een man zou vinden en dat ik niets hoefde te leren. Ikzelf dacht daar anders over, dus leerde ik mezelf naaien. Ik begon ermee toen ik een klein meisje was, toen ik eenmaal getrouwd was heb ik het een tijd niet gedaan, tot Deirdre geboren werd. Ik maak zelf haar kleren, en ook mijn eigen."

Lily repareerde de mantel tamelijk snel, maar met oog voor detail.

Deirdre zat op de grond te spelen met een touwtje waar grote houten kralen aan zaten. Dit had Lily in de kraag van het jurkje genaaid zodat Deirdre iets te doen had terwijl zij zelf bezig was en het werkte goed.

« [Reactie #9] : 3 maanden geleden »
De kleine vermaakte zich met een paar kralen die in haar jurkje zaten verwerkte. Ingenieus dacht Laurinde, daar kunnen meer moeders wat aan hebben.
Ze herinnerde zich nog hoe zij altijd bezig was met haar jongere zussen en kon zich goed voorstellen dat kleintjes behoorlijke lastpakken konden zijn.

“Was er een reden dat je ouders dat niet wilden?” Laurinde controleerde op afstand de steken[1].
Niet geweldig dacht ze, een beetje boers wellicht.
Maar tegelijkertijd wist ze dat Lily nog niet in de leer was geweest en het werk was niet zo slecht dat er geen enkele eer aan te behalen was.
 1. Laurinde is onder de indruk (5) Winst bij hoger dan 7

« [Reactie #10] : 3 maanden geleden »
Lily keek heel kort even op van haar werk. "Ze vonden het niet nodig. Om eerlijk te zeggen, denk ik dat ze geen extra tijd aan mij wilden besteden. Mijn broer heeft een goede educatie ontvangen." Legde Lily uit, waarna ze verder ging met haar werk.

Lily was nieuwsgierig naar het verhaal van de vrouw. Ze vroeg hier overigens niet naar, maar in haar hoofd klopte de manier waarop de vrouw sprak niet helemaal met het beroep en de plek waar ze werkte. Het was bijna alsof er meer achter moest zitten, hoewel dit natuurlijk ook schijn kon zijn. Misschien was dit hoe mensen in de grote stad zich gedroegen?

OOC: (Moet ik nu gooien? Of hoe werkt dit?:p)

« [Reactie #11] : 3 maanden geleden »

Laurinde nam het werk van Lily aan en controleerde het nauwkeurig.

“Wat moet ik zeggen meisje, het is niet het meest briljante werk dat ik ooit gezien heb, maar het is zeker niet slecht.”
“Kijk hier moet je proberen de steek fijner te houden en voor deze naad moet je een drie-voudige rechte steek gebruiken, dan gaat ze zeker niet meer kapot.”

“Mag ik aannemen dat jij hard wil werken en wil leren?” Laurinde liep legde het werk neer en keek naar Deirdre die wat pruttelende geluiden tegen haar kralen zat te maken.

“Ik wil je een plaats als leerling aanbieden. Maar heb je een oplossing voor de kleine?”

Laurinde wilde weten wat voor vlees ze in de kuip had. Nimfen waren in haar ogen niet nadenkende losbollen die absoluut geen rekening hielden met de consequenties van beslissingen. Ze vroeg zich af of het meisje al opvang had voor Deirdre. Laurinde zelf had al een idee.

« [Reactie #12] : 3 maanden geleden »
Lily was blij om te horen dat haar werk niet als slecht werd gezien. Natuurlijk waren er wat verbeter puntjes en blij dat die genoemd werden, maakte Lily in haar hoofd een aantekening om die de volgende keer mee te nemen.

"Ik wil zeker hard werken." Bevestigde Lily. Een plek als leerling zou ze heel fijn vinden. Ze had ook zeker nagedacht over Deirdre, maar had zelf niet echt met een betere oplossing kunnen komen dan met een schuin oog op het meisje blijven letten.

"Om eerlijk te zijn, nee. Ik heb nagedacht, maar een oplossing is niet in me opgekomen. Niet iets beters dan dit in elk geval." Zei Lily, gebarend naar de kralen die in het jurkje van de kleine waren genaaid.

Lily hoopte dat de vrouw een goede oplossing had, maar verwachtte dit niet. Ze hoopte dat het geen probleem zou zijn dat Lily zelf op Deirdre zou moeten letten.

« [Reactie #13] : 3 maanden geleden »
Het verbaasde Laurinde niet. Nimfen waren losbollen en het idee alleen al dat die vooraf ergens over nadachten werkte bij haar op de lachspieren.

“Juist ja,” sprak ze dan ook op resolute toon, “nog niet over nagedacht.”
Ze wandelde naar de andere kant van de tafel en legde het werk van het meisje op de toonbank. Dat mocht ze later nog een keer op de juiste manier proberen te herstellen.

“Je kan haar meebrengen, maar dat betekent wel, dat jij ook aandacht gaat schenken aan mijn neefje. Die zal hier enige tijd verblijven en overdag zal ik niet altijd tijd hebben om voldoende aandacht aan hem te besteden.”
Laurinde stond met haar rug naar de nimf, ze zou zo dadelijk wel zien hoe die het opnam.
“Verder zal je gedurende jouw opleiding ervoor zorgen dat het atelier schoon is, er boodschappen worden gelopen[1]. Verder verwacht ik dat je uiterlijk 8 uur hier bent. De werkdag is tot 6 uur ‘s middags, waarna er pas opgeruimd wordt. “
“Je loon is deels afhankelijk van de hoeveelheid verricht werk maar zal voldoende zijn om een goed leven te leiden.”

“Als je met deze voorwaarden kan instemmen mag je wat mij betreft morgen beginnen.”

Laurinde draaide zich om en nam het meisje nog eens op.

“Ik weet niet waar jij nu verblijft, maar waar dat ook is, er is vast gelegenheid om je kleren te reinigen. Desnoods doe je het op de brink, maar ik verwacht wel dat ze schoon zijn. Eventueel herstelwerk kan je in het atelier doen.”

“Dus zeg het maar.”
 1. Laurinde bedoelt hiermee het wegbrengen / ophalen van kledingstukken van en bij klanten

« [Reactie #14] : 3 maanden geleden »
Lily was licht verbaast dat ze Deirdre mee zou mogen nemen. Het klonk echter ideaal, in elk geval voor haar. Aandacht besteden aan twee kinderen tussen het werken door kon toch niet enorm veel extra werk zijn ten opzichte van een kind?

Natuurlijk was Lily het eens met de voorwaarden. Werk was werk en als ze genoeg kon verdienen om van te leven dan was dat perfect! Ze zou niet direct een dak boven haar hoofd hebben, maar dat moest snel genoeg lukken en haar kleren schoonhouden? Tja, dat was haar tijdens het reizen ook gelukt, dus ook dat kon niet al te moeilijk zijn.

"Heel graag." Antwoordde Lily. "Ik kan aan de voorwaarden voldoen." Dit wist ze zeker, gelukkig. Ze was heel benieuwd naar het neefje van haar nieuwe leermeester. Ze hoopte dat dit net zo'n gemakkelijk kind zou zijn als Deirdre, maar wist dat ze daar niet vanuit kon gaan.

Deirdre had inmiddels een beetje genoeg van de kralen. Ze zat nu rechtop en keek om zich heen naar alle interessante dingen. Uiteindelijk besloot ze dat de kralen toch leuk genoeg waren en richtte haar aandacht daar weer op.
« Laatst bewerkt op: 3 maanden geleden door Lily Todt »