Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Aangeboden: Filosofie lerares  (381 keer gelezen)

Speeldatum: 27 juni 1308 (Begin zomer)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 2 jaar geleden »
De korte (formele) introductie met Rhiakath maalde nog even door in haar hoofd. Het voelde goed om weer terug te zijn, alles aan dit kasteel voelde alsof ze thuis was. Het ruisende gepraat van de groepen met leerlingen die boeken en rollen tegen hun borst aan geklemd hadden terwijl ze zich naar de volgende lessen begaven... De bekende muffe putlucht van het kasteel... Het was allemaal een erg warm welkom.

Veel meer tijd om te dolen in de nostalgie van het kasteel was er niet want ze stond inmiddels al voor de deur die leed naar het kantoor van het 'nieuwe' witte schoolhoofd. Ze klopte aan. Tijd om te peilen hoe overtuigend haar persoonlijke verkopers-praatje was. Tijd voor een heuse sollicitatie.
I'm the beast and you're the beauty.

« [Reactie #1] : 2 jaar geleden »
Ze kreeg te horen dat ze binnen mocht komen. De centaur die haar aankeek van achter zijn grote eikenhouten bureau mocht met recht imposant genoemd worden. Het leven was goed voor hem geweest, net zoals de kok. Marcus keek op van zijn leeswerk en zag de vrouw staan. Hij glimlachte vriendelijk naar haar. 'Jij komt voor de planten neem ik aan,' zei de man en hij gebaarde dat ze verder kon komen.

'Het gaat om die daar in de hoek staat,' legde Marcus uit. Daar stond een klein boompje dat er nogal armetierig bij stond. Iemand had besloten dat dit niet zo kon. Waarschijnlijk Alaiz. Of Rhiakath. Misschien zelfs Maida. Marcus wist het zo snel niet meer. Het was ook niet belangrijk, want de bloemenvrouw was er nu dus die zou het probleem oplossen.

« [Reactie #2] : 2 jaar geleden »
Dit was.. duidelijk een ander soort man dan Gustaf of Boduuan. Een verbetering van Gustaf (hoewel die lat niet al te hoog lag) maar een verschijning desalniettemin. Tatiana wist dat ze beter een brief van te voren had kunnen sturen, zodat ze haar aanwezigheid had kunnen aankondigen, maar ze had op het moment geen hop in haar bezit om dat bericht op tijd van te voren te kunnen versturen. Dus ze begreep zijn reactie wel dat hij iemand anders had verwacht. Wellicht alsnog een beetje ongepast als hij menig ander myrofas had aangesproken op die manier zonder eerst haar naam en de aard van haar aanwezigheid had gevraagd, maar Tatiana was niet van dat soort.

Ze moest haar best doen om dan ook niet te gaan lachen en perste haar lippen op elkaar met een geamuseerde glimlach. "U heeft gelijk, het is inderdaad een beetje een sneu gezicht. Echter is mijn magische plantenkunde niet meer wat het geweest is sinds ik van deze school af ben." Ze tikte even met haar vinger tegen haar kin aan. "Ik vroeg mij wel af of u mij voor iets anders kon aannemen. Aangenaam kennis te maken, mijn naam is Tatiana Lovitis Lundraw en ik kwam eigenlijk solliciteren voor de functie van Filosofie lerares. Maar als u wilt kunnen wij samen wel uw treurige boompje wat water geven, alles wat ik denk dat hij nodig heeft is wat liefde en wat extra zonlicht." Bood ze vriendelijk aan met een glinstering in haar ogen.
I'm the beast and you're the beauty.

« [Reactie #3] : 2 jaar geleden »
Geen plantenvrouwtje maar een wolvenfilosoof. Marcus haalde zijn schouders op. 'Liefde en zonlicht. Ha!' De man lachte even en gebaarde naar de stoel die aan de overkant van het enorme bureau stond. Ze mocht plaatsnemen. 'Een weerwolf die filosoof is,' constateerde het schoolhoofd. Dat was toch geen gebruikelijke professie voor een weerwolf leek hem. Ze leken hem altijd zo druk met leven dat ze geen tijd hadden om stil te staan en na te denken over de zaken die er toe deden.

'U heeft gelijk, de post van docente Filosofie wordt op dit moment zo goed en zo kwaad als het gaat opgevuld door enthousiaste maar niet altijd even gekwalificeerde collegae. Het zou goed zijn voor de leerlingen als ze weer onderwijs zouden krijgen van iemand die er voor heeft gestudeerd.' Marcus boog voorover en knikte even. 'Waarom zou ik u aannemen?'

« [Reactie #4] : 2 jaar geleden »
Tatiana liep naar de stoel en ging er rustig in zitten waarna ze haar armen op de armleuningen legde en de topjes van haar vingers voor haar gezicht tegen elkaar liet rusten. Ze glimlachte en hield haar hoofd schuin. "Dat klopt, een merkwaardige uitkomst al zeg ik het zelf, maar het feit dat dit vak een weerwolvin zo bezig heeft gehouden zegt hopelijk al wat over mijn kwalificatie."

Ze rustte haar rug tegen de achterkant van haar stoel. "Ik heb op deze school gezeten in mijn jeugd, ik weet hoe het hier aan toe gaat en ik ken de regels. Daarnaast ben ik uiterst gekwalificeerd voor deze positie." Tatiana pakte haar leren tas die op de grond stond en haalde drie verschillende boeken eruit en een beschreven rol, die ze vervolgens voor de centaur op de tafel legde. Het eerste boek heette 'Fides Quaerens Intellectum', haar eerste publicatie die ze had geschreven om het verband tussen het geloof in de goden en de begeerte naar kennis uit te leggen. Dat deze twee echter niet altijd in tweestrijd zijn met elkaar. De tweede ging in op de stereotypering tussen de dag- & nachtmyrofas en de verschillende rassen en waarom dit een negatieve invloed heeft op de ontwikkeling van de verschillende myrofas, omdat ze in een stereotypering worden neer gezet. Haar derde en allerlaatste publicatie ging over de mondiale rechtvaardigheid onder de myrofas en of de hiërarchie wel op een correcte manier was uitgevoerd. De rol was een onderzoekgeschrift over alle klassieke filosofen, zowel menselijk als myrofas. "Dit zijn een aantal publicaties die ik heb geschreven. Ik heb er nog meer dus ik wil deze als gift aan uw persoonlijke collectie toevoegen, mocht u er interesse in hebben. Mocht dat niet zo zijn dan kunnen ze altijd aan de bibliotheek van het kasteel worden toegevoegd. Ik heb meer dan een halve decennia gewerkt aan een zelfstudie en heb alles opgeschreven wat ik daarin heb ondervonden. Ik ben niet alleen een leraar, ik ben van mijzelf een filosofe." Ze schudde haar schouders. "Daarbij vind ik de opvoeding van de kinderen uitermate belangrijk om zelfontplooiing een zetje in de rug te geven. Een betere toekomst begint immers bij onze jongste myrofas in de maatschappij."
I'm the beast and you're the beauty.

« [Reactie #5] : 2 jaar geleden »
Marcus luisterde schijnbaar aandachtig naar de woorden van de wolf. Hij had als zoon van een baron wel geleerd zich te gedragen zoals het een heer betaamt. Toch begonnen zijn ogen te glimmen bij het zien van de boeken en de rol. Het waren geen werken die hij kende. De centaur schoof ze naar zich toe en glimlachte. 'Ik zal uw werken lezen en hier mede mijn besluit over uw mogelijke aanstelling op baseren.' Iedere eerstejaars Socophonner kon immers een boek schrijven. Dat maakte het nog geen onderhoudend verhaal en zeker geen wetenschappelijk geschrift.

'U spreekt over zelfontplooiing als iets positiefs,' concludeerde Marcus. 'Onze beider rassen hebben een aangeboren neiging tot groepsvorming. Ziet u zelfontplooiing niet als een gevaar, als iets dat de sociale cohesie binnen de kudde of de roedel bedreigt? Of breder nog; de samenleving als geheel?'

« [Reactie #6] : 2 jaar geleden »
Een interessant punt van discussie wat het schoolhoofd aansneed en het deed haar glimlachen met een glans in haar ogen van speelsheid. Discussiëren en gezamenlijk rationaliseren was een van haar favoriete gedeeltes van haar vak.

"Ik denk inderdaad dat het ontwikkelen van het individu zeer zeker belangrijk is, wellicht wel nog belangrijker in groepsverband. Zeker in het geval van een kleinere groepsverband zoals een weerwolf roedel of een centaur kudde. Als iedereen binnen een roedel een jager is, wie verzorgd dan de jongeren? Wie houdt de leiding? Wie verzorgd de zieken? Verschil in persoon is belangrijk om het succes van de groep te garanderen. Neem nu een bijenkorf. Er zijn verzamelaars die het stuifmeel verzamelen. Binnen in de korf zijn er bijen met de taak om dat stuifmeel om te zetten in honing en er zijn bijen die de honing beschermen. Helemaal bovenaan zit de koningin die nieuwe werkers produceert. Het is een evenwicht van verschillende bijen met verschillende taken. Hetzelfde is met myrofas en mensen. Soms komen een aantal wezens erachter dat ze het niet eens zijn met de fundamentele regels van een groep. Dit wordt vaak gezien als een bedreiging of als een slecht iets. Echter is het een goed punt om te leren, meerdere paren ogen zien meer als één. En als er ontevredenheid is bij bepaalde myrofas of mensen binnenin een kleine, of grote samenleving, dan betekend dat daar ruimte is voor verbetering zodat die ontevredenheid aangepakt kan worden. Is de ontevredenheid bij sommigen echter zo groot dan is er de mogelijkheid om diegenen buiten de gemeenschap te zetten om de sociale cohesie te behouden. Er is dan een mogelijkheid voor de uitgesloten personen om hun eigen sociale groep op te starten die wel bij hun filosofieën past. Het kan een groep of roedel of kudde alleen maar sterker maken om zelf ontplooiing te bemoedigen binnen hun groep, mits er met de juiste aanpak erop gehandeld wordt. Naar mijn mening is het zelfs een negatief iets als een individu niet voor zichzelf kan denken en met een groepsbeeld leeft die zo sterk is dat diegene niet zijn eigen waarden en normen kan ontwikkelen. We hebben immers die verantwoordelijkheden gekregen van onze goden om die reden." Ze keek hem aan met een glimlach. "Zou de wereld immers niet een stuk minder interessant zijn als iedereen hetzelfde was en hetzelfde zou denken, heer Magvatero?"
I'm the beast and you're the beauty.

« [Reactie #7] : 2 jaar geleden »
Marcus luisterde naar het verhaal van het meisje. Het uitgangspunt was fout, maar de redenering die er verder op volgde was coherent en afdoende om Marcus te overtuigen de vrouw een kans te geven. 'We zouden kunnen redetwisten over de precieze betekenis van zelfontplooiing,' concludeerde Marcus. 'Als u er mee doelt dat de leerlingen klaargemaakt moeten worden op de rol die de groep van hen eist, dan kan ik daar zeker in meegaan. Maar misschien voert het te ver om daar tot in detail op in te gaan.'

Er waren manuscripten om te lezen, dat was belangrijker dan deze discussie. 'Ik zal uw geschriften bestuderen. Er van uitgaande dat deze van voldoende kwaliteit zijn, bied ik u een aanstelling van een jaar in als lerares filosofie tegen kost en inwoning. Na dit jaar volgt een evaluatie. Mocht deze voldoende zijn, kunt u een betaalde aanstelling krijgen.'

Marcus gaf de wolf een knikje. 'U kunt morgen beginnen.'

« [Reactie #8] : 2 jaar geleden »
Het fijne aan filosofie was dat er geen verkeerde antwoorden waren. Tenzij je de tijd waarin Plato leefde verkeerd had, maar als het ging over discussies over bepaalde onderwerpen dan waren er geen verkeerde antwoorden. Alleen verschil in men hun persoonlijke filosofische overtuigingen. Zo heeft men negatieve associaties met het egoïsme, maar in werkelijkheid was het gewoon een filosofische stroming die in een wat negatief daglicht stond in vergelijking met het samenlevende groepsverband maar dat niet zozeer hoefde te zijn. Maar ze was het eens met heer Magvatero dat het inderdaad wellicht een onderwerp voor een andere dag was.

Een jaar was lang genoeg om haar kwaliteiten te laten zien. Daarnaast zou ze met dit arrangement een verblijf hebben binnen het kasteel wat ze zelf niet hoefde te financieren en dat scheelde al een hoop in haar paluti buidel. De kosten voor een kamer in Oikillan was niet goedkoop. Misschien had ze zelf dan wat extra paluti over om een nieuwe jurk te laten maken voor als ze voor de klas stond.

Ze glimlachte en stond op van haar stoel en maakte een beleefde reverence. "Het is me een genoegen om hier te mogen komen werken. Ik zal mijn spullen vandaag nog vanuit de herberg hiernaartoe halen. Bedankt voor dit waardevolle gesprek, heer Magvatero. Ik zie er naar uit totdat we weer een discussie kunnen aansnijden." Haar verlichte tas werd van de grond af geplukt en over haar schouder heen geslagen terwijl ze zich naar de deur van zijn kantoor begaf.

"Tot weerziens, heer Magvatero."
I'm the beast and you're the beauty.