Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Ouderenzorg.  (524 keer gelezen)

Speeldatum: 26 december 1304 (Begin winter)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 2 jaar geleden »
Off: Een eend eend gans topic.

Er waren eens dagen dat je genoeg kreeg van landschappen schilderen, muziek maken en toneel. Ze wilde eens wat anders doen in de creatieve wereld.

En zo kwam het dat Evina door de wandel gangen liep. Niet roekeloos, nee ze had een doel voor ogen. Ze was onderweg naar een leraar van haar afdeling.
De faun keek even naar haar jurk. Ze had een jurk aan getrokken wat lichtjes zwierde bij haar passen. Het was niet echt een jurk om op gesprek te gaan bij een leraar. Maar dat gesprek was dan ook een smoes. Ze glimlachte om zichzelf. En om haar plan. Maar ze kon nu niet meer terug. Ze had al op de desbetreffende deur aangeklopt. Heer van Wiltz had bezoek.

Ze had toestemming om binnen te komen.[1]
'Goedemiddag heer van Wiltz. Ik kom wat onverwachts binnen vallen.' Ze nam plaats in een van de stoelen. 'Hoe maakt u het?'
 1. Hoop ik?
« Laatst bewerkt op: 2 jaar geleden door Evina Meradon »

« [Reactie #1] : 2 jaar geleden »
De godsdienstleraar van Bumetrel had het zich gemakkelijk gemaakt in de fauteuil bij het vuur. De vlammen verwarmden zijn verkleumde lichaam en Rodric slaakte een zucht van verlichting. Naast zich had hij een glas brandewijn staan dat eigenlijk te gevuld was voor een heer van zijn stand. De kleding die hij aan had was dik en comfortabel. De stof en de stiksels lieten duidelijk zien dat de eigenaar genoeg geld had om zich stijlvol te kleden. De landelf bracht het grootste deel van zijn tijd door met staren in het vuur en nadenken over de zaken van het leven.

Totdat er plotseling op zijn deur werd geklopt. Rodric schrok op uit zijn overpeinzingen en gaf aan dat de bezoeker binnen kon komen. Ondertussen stond hij een beetje moeizaam op uit zijn stoel en draaide zich naar de deur toe om daar de mentor van Socophon te zien. Ze leek wat ordinair gekleed, maar het ging hier om een faun en bovendien was de mode ongetwijfeld veranderd in de eeuwen dat hij op deze aardkloot rondzwierf. "Wees welkom vrouwe," begroette Rodric haar en gebaarde naar de twee gemakkelijke stoelen bij het vuur.

Nadat ze had plaatsgenomen ging ook Rodric weer zitten. Toen bedacht hij zich dat hij haar wat drinken moest aanbieden. "Ik ben bang dat ik me niet heb ingesteld op het bezoek van een dame. De drank die ik heb is wellicht te zwaar voor een dame met verfijnde smaak." Mocht de vrouw toch wat willen, dan kon ze dat uiteraard krijgen.

"Het gaat mij goed, dankuwel voor het vragen. Ik maak het fysiek en mentaal goed en het lesgeven doet mij goed. Het contact met de immer leergierige jongelieden is een verfrissing in deze tijd van nonchalance en barbaarse afkeer van alles wat verheven is. En hoe maakt u het zelf, waar heb ik dit bezoek aan te danken als ik zo vrij mag zijn te vragen?"

« [Reactie #2] : 2 jaar geleden »
'Doet u daar maar wat van. Ik lust bijna alles.' Eigenlijk had ze gewoon een droge mond en wilde ze dat gauw oplossen. Ze zou wel zien hoe het smaakte.
De mentor wachtte netjes op haar drankje en nam gauw een slok. Goed hij was best sterk maar ze kon het hebben.

Evina kom er altijd nog wel om lachen hoe heer van Wiltz vol lof over de leerlingen de sprak. Terwijl zijn leerlingen hem maar een oude saaie man vonden. Arme heer van Wilz. De man had het het niet verdient dat de leerlingen zo over hem spraken.

'Met mij gaat het prima, dankuwel voor het vragen.'  Ja de reden dat ze hier was. ' Ik wilde graag met u praten over mijn vak. U bent wijs en u heeft ervaring. Dus uw mening zou ik waarderen.'  Ze nam nog een slok van haar drankje.
' Het gaat over een nieuwe dans die ik heb bedacht. Maakt u zich geen zorgen het is geen hippe dans van de jongelui. Nee ik heb iets klasieks bedacht.' Ze gaf de man een perkament met wat getekende danspassen die erin voor kwamen.

' Wat vind u ervan? Zullen we het eens uitproberen?' 

« [Reactie #3] : 2 jaar geleden »
De burggraaf knikte begrijpend toen de vrouw vertelde dat ze graag met hem wilde spreken over haar vak. De kunsten waren wellicht niet zijn forté maar een edelman hoorde zich te bekwamen in alle aspecten van het leven en dus wist Van Wiltz ook het een en ander van dit soort zaken. Het was goed van deze vrouw dat ze zijn advies inwon.

"Ach, het is goed om te zien dat een vrouw van uw achtergrond zich bekwaamt in de klassieke kunsten. Het hedendaagse ongecontroleerde en frivole rennen dat men dansen pleegt te noemen is een aanfluiting van alles wat de goden ons hebben geleerd," merkte Rodric instemmend op. Hij tuurde met een gepeinigde blik naar het perkament, maar even later had de man door wat juffrouw Meradon bedoelde.

"Ik denk dat ik begrijp wat u in gedachten heeft."

De landelf werkte zichzelf overeind en bedacht zich vrij laat dat het handig was om het glas dat hij in zijn hand had neer te zetten. Hij nam een klassieke openingspose aan en wachtte tot zijn danspartner het initiatief zou nemen.

« [Reactie #4] : 2 jaar geleden »
Ach de hippe dansen waren zo verkeerd nog niet. Al zou ze daar heer van Wiltz nooit van kunnen overtuigen. De man was van de oude oude garde. Die moest je in hun waarde laten.

Evina stond op en nam plaats in de dans opening van de man. Haar hoeven werden nog even goed gezet. Ze moest de man natuurlijk niet op de tenen trappen.
Vervolgens begon ze haar dans.
Ze had de dans al vaak alleen geoefend. Maar met een echte danspartner was een dans toch altijd weer anders.
Ze merkte meteen al dat sommige pasjes wat lastig waren en wat aangepast moest worden. Wat ze dan ook meteen deed als het pasje in haar dans stuk weer voor kwam.
Wat was dansen toch eigenlijk leuk!
« Laatst bewerkt op: 2 jaar geleden door Evina Meradon »

« [Reactie #5] : 2 jaar geleden »
Rodric volgde het tempo van het fauntje en deed zijn best de passen zo te plaatsen dat hij zowel de faun niet onderuit schopte en het gevoel had nog aan het dansen te zijn. Hij kreeg het er warm van, zelfs al lag het tempo niet al te hoog. De landelf draaide heen en weer en kreeg langzaam maar zeker de dans een beetje door. Er zaten componenten in van bekende dansen, meende de burggraaf.

Maar na een tijdje begon Rodric toch duizelig te worden. Hij miste twee passen en liet Evina los om vervolgens bijna tegen de grond te gaan. Gelukkig kon hij zich vastgrijpen aan het bureau en de man trok zichzelf er tegenaan, waarna hij zijn best deed om met een zo neutraal mogelijk gezicht half op het bureau te gaan zitten.

"Ja, we zijn niet meer de jongsten hè," merkte Rodric op als verklaring. Dat ze dik vijfhonderd jaar scheelden deed daar niets vanaf.

« [Reactie #6] : 2 jaar geleden »
Het dansen ging goed totdat haar danspartner haar losliet en bijna tot de vlakte ging. 'Heer van Wiltz gaat het?' Had ze de oude man te lang door laten gaan? Was hij toch al weer zo oud dat hij dansen niet al te lang meer aankon?

'Nee dat zijn we zeker niet.' Nu was Evina het daar niet helemaal mee eens. Maar ze wilde de man niet kwetsen.
Ze pakte de man zijn glas met brandewijn en bood het de elf aan. Hij zou vast wel dorst hebben.

Toen de heer weer tot rust was gekomen was Evina nieuwsgierig naar zijn mening. 'En wat vond u ervan? Vernieuwd of lijkt het op iets wat al bestaat?'

« [Reactie #7] : 2 jaar geleden »
"Welja, geen vuiltje aan de lucht," merkte Rodric op en hij werkte zich weer in zijn zetel. Hij was een kwieke elf die was opgevoed volgens de oude tradities. Een heer moest sterk zijn om te kunnen leiden en leiden was nu eenmaal waarvoor een heer was geboren. Ook voor lijden, maar dat was iedere myrofas. De elf glimlachte even vriendelijk naar de vrouw.

"Het was zeker vernieuwend, zoals eigenlijk iedere creatie vernieuwend is. Maar tegelijkertijd ook gebaseerd op  dat wat al geweest is. Hoe kan iets echt goed zijn als het niet is gestoeld op een stevig fundament en vastheid vindt in het verleden? Het is immers hoe ons hele leven zich ontwikkelt en opbouwt."

De man zocht zijn drank en vond die.

"Ik wil u graag danken voor de mogelijkheid om deze nieuwe creatie met mij te delen. Het getuigt van moed en wijsheid om de mening van anderen te vragen en moed en wijsheid brengen kunnen ons tot grote hoogte brengen. Wat mij doet afvragen, hoe maakt u het nu werkelijk?"

« [Reactie #8] : 2 jaar geleden »
Evina knikte tevreden. Haar dans was bij een persoon goed bevallen. Al waren er altijd nog verbeter puntjes. Maar dat vond Evina bij alles. Ze was een perfectionist.

De faun nam het compliment glimlachend aan, maar schrok zichtbaar van de laatste vraag. Was het te zien!? Of had meneer van Wiltz een uitstekende myrofaskennis. En ze dacht nog dat ze het goed had verborgen. Zie zelfs daar waren nog verbeter punten.

'Nou,' begon ze. De mentor nam maar weer plaats in de stoel. 'Ik denk dat ik mij zo af en toe wel eens eenzaam voel. Natuurlijk heb ik contact met leerlingen, leraren en personeel. Maar het vult niet genoeg.' Zo het hoge woord was eruit.
Het verbaasde haar eigenlijk nog hoe makkelijk ze het tegen de heer had gezegd. Misschien deed de man haar wel aan haar opa denken.