Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

De IRMM op Bumetrel: Deel II - Alle jaren  (1305 keer gelezen)

Speeldatum: 9 oktober 1304 (Midden herfst)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 2 jaar geleden »
Het weer was ronduit om te janken. Regen viel met bakken uit de hemel en het bliksemde en donderde als een gek. Voor de nachtelf, die nu voor het bord stond in een leeg lokaal, was deze druilerige herstdag erg bijzonder. De ruimte waar ze zich bevond lag op de begane grond, ingeklemd tussen de Merifeltoren en het lokaal van Magische Elixers. Toen ze door de gang was gelopen had Lenyah reikhalzend geprobeerd in het lokaal te gluren, in de hoop een glimp van haar oude, 'groene' mentor op te vangen. Maar de deur zat potdicht en Lenyah had vette pech. Nu ja, het kon ook gewoon zo zijn dat ze niet in dat lokaal zat. Van de leraren uit haar tijd gaf er nog maar eentje nog steeds les, en dat was Mocha, in haar tijd nog Zimaskian Lar. Niet zo gek natuurlijk, want ze kón hier niet weg. De rest was allemaal al gevlogen. Het was toch een stoelendans op Bumetrel..

Ze was hier om een gastles te geven over de IRMM, en dat gaf haar een uitermate vreemd dubbel gevoel. Ruim dertig jaar geleden had ze op Bumetrel lessen gevolgd, en als klein nachtelfje rondgehuppeld in een Merifelgewaad met sterren erop. En nu stond ze, als volwassene, zélf les te geven. In het Merifelgedeelte nota bene! Ze kon zich bovendien nog herinneren dat ze in dit lokaal, op de achterste rij, lang geleden in 1274, in slaap was gevallen tijdens de les. Met de nodige gevolgen. Al deze zaken zorgden ervoor dat Lenyah geteisterd werd door nostalgische gevoelens en zich hinderlijk week van binnen voelde.

Bah.

De vrouw zonk neer in de stoel achter het bureau en bekeek de leerlingenlijst die voor haar lag. De les was niet verplicht en een aantal belangstellenden hadden hun namen op de lijst gezet. Waren zeker van die nerd-Socoponnies. Ze grinnikte en sloeg vlug een hand voor haar mond om het te verbergen, ook al was er niemand in de buurt. Daarnaast waren er een aantal die gestuurd waren door hun docent en dus geen keuze hadden.[1] Lenyah zocht naar bekende achternamen, om te kijken of er kinderen van oude schoolgenootjes bij zaten, maar helaas kon ze niks vinden.

Het zou nu al snel twee uur zijn, net na de lunch. De eerste leerlingen zouden binnen komen druppelen, met hun buiken vol van brood, groente en een flinke slok dunbier. Hoofdschuddend bekeek Lenyah de lijst nog eens, zuchtte diep en keek opnieuw de lege klas rond. Was ze nu een beetje zenuwachtig? Ze had nog nooit eerder voor een klas gestaan. Nog eenmaal nam de nachtelf haar les door, waarna ze opstond uit de stoel. Het was tijd om de leerlingen te ontvangen.[2]
 1. Dus: als je leerling het type is dat geen zin heeft om zijn vrije tijd op te geven voor een stomme gastles, kun je doen alsof een docent het voor hem/haar verplicht heeft gesteld - of alsof de leerling zich heeft vergist. De redenen achter je komst mag je zelf bedenken :P Verplicht stellen voor iedereen zou teveel leerlingen opleveren, aangezien het voor alle jaren is en voor alle afdelingen.
 2. De titel van dit topic is een verwijzing naar: Laatste nieuws: De IRMM op Bumetrel - toen in die tijd de IRMM 'echt' op Bumetrel kwam.
Wie het laatst lacht, is het traagst van begrip.
« Laatst bewerkt op: 2 jaar geleden door Lenyah d'Aubreth »

Als een lopend vuurtje was het nieuws door de school gegaan; de IRMM was weer op school! En er kwam een gastles! De meningen daarover waren verdeeld geweest, maar Nynève had van haar jaarlaaggenootjes en afdelingsgenootjes relatief goede geluiden gehoord. Het meisje had getwijfeld of ze erheen moest gaan. Aan de ene kant leek het haar wel interessant, maar aan de andere kant kostte het weer vrije tijd.. En als er niemand heen ging die ze kende, zat ze daar straks helemaal alleen. Met een nachtelf voor haar neus, want via via had de kabouter al vernomen dat de IRMM-persoon een nachtelf was. Verder wist ze er niet veel over.

De lunch was afgelopen en Nynève liep naar het Merifelgedeelte van de school. Hier kwam ze echt nooit! Ze loerde langs de deurpost om te zien of er al myrofas in het lokaal zaten. Zo te zien was het nog helemaal leeg. Wat stom! En al die Socophonmeisjes hadden gezegd dat ze zouden komen! Misschien hadden ze er toch maar vanaf gezien en besloten dat naar Oikilan gaan leuker was. Pff. Het zou zeker niet de eerste keer zijn dat zoiets gebeurde.

Het meisje stak haar hoofd om de hoek, merkte de elf op die bij de deur stond en stapte binnen. Er was nu geen weg meer terug, hoewel ze betwijfelde of de vrouw haar had opgemerkt vanwege haar lengte. Dus heel misschien was die uitweg er nog wel. Maar ze ging niet terug om te wachten op de rest, ze was toch geen watje!
'Goedemiddag vrouwe,' zei de kabouter netjes tegen de IRMM-dame en ze trippelde richting de speciale tafels voor kleine wezens. Daar ging ze wat onwennig zitten, niet wetend wat te doen.

Het was al een week lang het gesprek van de dag. De IRMM kwam naar Bumetrel en ze zouden ook nog een gastles komen geven. Natuurlijk kende Lynna de IRMM, hoewel ze niet precies wist wat ze deden. Wat ze wel van de IRMM wist, was dat Jotar Eilchaïm echt heel goed was én hij was een gorgo, dus dat maakte hem voor Lynna nog meer een idool. Ze was dan ook vast besloten naar de les te gaan. Nu was het niet helemaal bij haar binnen gekomen dat de les eigenlijk niet verplicht was waardoor ze vol overtuiging tegen Teles had gezegd dat ze mee moest naar die les.

Enthousiast had ze door de gangen gelopen. De les werd gegeven in het Merifel gedeelte waardoor ze vrij snel ter plaatsen was. De hele weg had ze tegen Teles lopen vertellen hoe sterk en goed Jotar was en hoe zeer ze hoopte dat hij de les kwam geven. Meer dan dat wist ze eigenlijk niet te vertellen, gezien ze eigenlijk niet zo veel over Jotar wist. Maar misschien kwam Jotar gewoon les geven!

Vol van die gedachte stapte ze het lokaal binnen. Even keek ze verward rond toen ze zag dat er een nachtelf bij de deur stond. Er was in het hele lokaal geen Jotar te bekennen. Netjes, maar met duidelijk minder enthousiasme, werd de nachtelf begroet. Om vervolgens met Teles een plaats te zoeken in het lokaal, natuurlijk niet helemaal vooraan. Dat was voor Socophonies. Achteraan was voor de belangrijke myrofas en gezien ze met Teles was, hoorde ze tot de belangrijke myrofas. Dat had Teles haar wel duidelijk gemaakt dus dan moest het wel kloppen.[1]
 1. Ja Aafje, ik heb je gewoon het topic in geschreven :P.[1]
 1. Als je het er niet mee eens bent, hoor ik het wel

Een verplichte les, natuurlijk een verplichte les. Mocha had Miras in zijn grijze kippennek gepakt en fijntjes medegedeeld dat het gegeven dat de IRMM op Bumetrel een gastles zou geven een gelegenheid was om niet te laten schieten, dit ter versterking van de moraliteit en ter voorkoming van verdere aberratie.

Miras had niet begrepen wat ze bedoelde, maar was het per definitie niet met Mocha eens. Hij had überhaupt geen zin om een extra les te volgen, ongeacht door wie die gegeven zou worden. Daar kwam bij dat hij vond dat de groene grijze ongezond veel belangstelling voor hem had. Ze was niet eens zijn mentor bij Cerce! Dat dit het gevolg was van zijn, in haar ogen ietwat ongezonde, belangstelling voor een groene roodharige kwam niet bij hem op.

Dan moest hij er maar het beste van maken. Misschien werd er wel iets meer verteld over de Fulaki. Zou dat iets voor hem zijn? Moest je daar überhaupt een opleiding voor hebben afgerond?
De nachtelf was vastbesloten om krijgskunde op Ypsilon te volgen, maar wat hij daar precies mee wilde gaan doen wist hij niet. Als Fulaki kreeg je in ieder geval toestemming om zo links en rechts een tik uit te delen. Wie weet…..

Hij stapte het lokaal in, groette de docent en ging op een plek zitten met overzicht. Altijd een open veld voor je houden was het devies.
At rrelasthirm ethi at besh dekkhi adelit en gerde
[een verstandig besluit is beter dan een harde les]

De IRMM was supercool! Of in ieder geval het deel dat boeven pakte en wezens ophing. Het deel dat de administratie deed en wat in wetboeken porde, was zo oninteressant dat Cas het voor het gemak helemaal vergat.
Hij was dus vrijwillig naar deze les gekomen. Zo gek waren zijn vrienden niet geweest. Die vonden de IRMM nog best wel leuk en als het nou in plaats van een verplichte les was geweest, dan waren ze heus wel gekomen, maar nu het in hun vrije tijd was? Mooi niet.

De luchtelf liep het lokaal in, alleen. Hij keek even rond en kreeg toen de blik in zijn ogen waarmee hij waarschijnlijk ook ooit dood mee zal worden gevonden. Het was namelijk zijn "laten we eens kijken of dit mijn dood wordt" blik en hij had een nachtelf in zijn vizier.
Hij ging naast Miras zitten en liet met een plof zijn tas op de tafel vallen. "Hallo Miras! Lange tijd niet gezien. Hoe is 't er nou mee makker? De IRMM dus. Lijkt me wel wat, wat jij dan? Stelletje criminelen bespreuken. Al zou jij er waarschijnlijk achteraan moeten hollen met een zwaard, maar da's goed voor je conditie. Toch? Toch?" Hij lachte overdreven en gaf Miras een zachte stomp tegen zijn arm aan.
Door de overdreven uithalen en accenten klonk het zo vals familiair dat je er haast de neiging kreeg er bij te kotsen. De enige reden waarom Cas kon uitstaan zo te doen, was de wetenschap dat Miras er waarschijnlijk een nog grotere hekel aan had[1].
 1. Uit mijn hoofd konden Cas en Miras niet zo goed met elkaar overweg, maar ben pas net weer wat actiever, dus alles is wat weggezakt.

Lynna was leuk een aardig. Maar dat Jotar zo sterk was en zo goed was. Ja dat wist ze nu wel. Ze had eerst wel geantwoord op Lynna haar woorden maar was er naar een tijdje maar mee gestopt. Of je nou wat tegen Lynna zei of niet ze bleef er over door praten.
Teles was dus maar haar glimlach aan het oefenen. Er niet van bewust dat sommige jongens haar nakeken. Ze had dan nog niet het perfecte vrouwen lichaam maar mooi was ze natuurlijk al wel. Ze wist het.

Bij binnenkomst bleek de gorgo geen gorgo te zijn maar een nachtelf. Ze had haar eerder gezien. Het was de vrouw met die draak. Teles liet haar net geoefende glimlach zien en volgde Lynna. Hmm dat zou voortaan andersom moeten. Teles moest voor.

'Geen Jotar dus.' Ze klopte Lynna troostend op haar schouder. Ze oefende op haar vriendinnen rol. Hoewel ze ondertussen naar de jongens keek die binnen druppelde. Grote interesse was er nog niet. Maar misschien hoopte ze stiekem op Kai. Kai was vroeger leuk om mee te spelen.

Met behulp van een beetje magie sloot de deur zich. Lenyah liep intussen naar het bureau, leunde met haar handen op de rand en keek de klas rond. Het zat redelijk vol, concludeerde ze. Niet slecht. Eventuele laatkomers, die binnenkwamen nadat ze de deur dicht had gedaan, werden met een ijzige blik aangekeken. Zelf was ze heel punctueel, en aan het soort luie, 'laatkomerige' myrofas had ze een grondige hekel. Het was in haar ogen ook een teken van zwakte; je kon je niet aan een afspraak houden en had nog niet eens de kracht en de wil om ergens op tijd te verschijnen. Dan kwamen ze weer aan met hun zielige excuses. Op tijd komen was zo simpel als wat! Uitzonderingen daargelaten.[1]

'Hoeveel van jullie zijn vrijwillig hier naartoe gekomen?' vroeg ze toen de klas rustig was geworden, 'Of kwamen verplicht, maar waren wel van plan om te gaan?' Ze knikte goedkeurend bij het zien van het aantal vingers. Vervolgens draaide ze zich om naar het bord, waar in een uiterst keurig handschrift haar naam verscheen door een eenvoudige illusie.
'Ik ben Lenyah d'Aubreth,' vertelde ze, 'klerk bij de IRMM sinds 1288. Daarvoor heb ik verrassend genoeg Merifel gedaan, op Bumetrel, gevolgd door de oude Academie voor Nachtwezens op Ypsilon.' De jonge vrouw haalde haar handen van het bureau. 'Grappig hoe anders het leven kan lopen, dan je in eerste instantie denkt.'
Zelf had ze nóóit gedacht dat ze als klerk zou eindigen. Ja, een baan bij de IRMM, maar ze had eerder iets met magie of een meer fysiek beroep in gedachten gehad. Misschien dat ze over een jaar of twintig, dertig weer iets anders ging doen. Of eerder, maar een elfenleven was lang genoeg.

De naam verdween van het bord. In plaats daarvan verschenen nu een voor een de zaken die Lenyah opnoemde, iets wat in de huidige tijd wellicht een soort Powerpoint genoemd kon worden. Inclusief een heel mooie vlag, die bekend stond als het logo van de IRMM:

 :irmm:[2]

'Goed, ik heb een plan voor deze les opgesteld. Allereerst gaan we het een beetje hebben over de geschiedenis van de IRMM, over de Akte der Myrofas Gerechtigheden en dergelijke. Ik ga ook vertellen over wat er nu allemaal voor functies zijn bij de IRMM - want misschien hebben een aantal van jullie daar interesse in en zijn daarom gekomen. Als jullie het graag willen, kan ik nog wat vertellen over mijn eigen ervaringen en we sluiten af met een quiz[3].' Een kleine grijns speelde om haar lippen. 'Om te kijken hoe goed jullie hebben opgelet.' Een paar babbelende leerlingen achter in de klas werden eventjes spottend aangekeken.[4] De quiz was haar favoriete deel. De nachtelf was héél benieuwd hoe het uit zou pakken.

'Ik weet dat jullie tijdens lessen punten kunnen krijgen voor correcte of mooie antwoorden.' Lenyah liep al pratend van het bord weer naar het bureau. 'Maar ik ben natuurlijk geen docente. Dus ik heb een afspraak gemaakt met de mentor van Heracor, heer Hestür.[5] De winnende afdeling krijgt één extra punt erbij.' Een puntje leek niet veel, maar kon toch veel uitmaken, gezien de schamele puntentelling op dit moment. Punten eraf trekken voor de verliezende afdeling had ze ook graag gedaan, maar dat was er jammer genoeg niet bij deze keer. Het zou de spanning verhogen, want dan stond er echt iets op het spel. Plus de leerlingen konden omgaan met tegenslagen, werden ze groot en sterk van. Met tegenslagen zouden ze in hun leventjes nog veel te maken gaan krijgen en daarom konden ze beter zo snel mogelijk ermee om leren gaan.

'Dat was de introductie. Om te beginnen, wie heeft er een idee wat de Akte der Myrofas Gerechtigheden eigenlijk inhoudt?'
 1. Je mag jezelf binnen gm'en als je nog niet hebt gepost, of doen alsof je te laat komt natuurlijk.
 2. Fancy hè :D
 3. Waarschijnlijk kenden ze het woord 'quiz' niet in de middeleeuwen, maar ach :P
 4. Jij?
 5. Gm met toestemming
Wie het laatst lacht, is het traagst van begrip.

Balderia was nog net op tijd het lokaal ingeglipt, vlak voordat Lenyah de deur sloot. Ze keek om zich heen, zoekend naar haar afdelingskleur in de rood-groen-blauwe leerlingengroep. Ze hoorde de leraar achter zich beginnen met de les, dus snel schoot het meisje naar een Heracor-leerling, dumpte haar tas op de lege tafel naast hem en ging snel zitten. Pas toen nam ze het lokaal in zich op.

De les werd gegeven door een vrouwelijke nachtelf. Dat was een tegenvaller, want het gerucht ging dat het hoofd van de IRMM zelf deze les zou geven. Maar dat bleek niet zo te zijn, helaas. Balderia was niet de grootste van van nachtelfen.
Daar kwam ook nog eens bij dat ze naast een ouderejaars nachtelf was gaan zitten. Balderia had Miras vaak genoeg gezien op school, maar ze kon zich niet herinneren wat zijn naam was. Ze had gewoon bijzonder weinig interesse voor nachtelfen. Ze glimlachte even op naar hem en schonk daarna Lenyah de aandacht.

Balderia stak haar hand op na de vraag of ze hier vrijwillig was. Zij was hier semi-vrijwillig. Het meisje had deze week eigenlijk corvee na een akkefietje met een personeelslid. Vandaag zou haar laatste dag zijn, maar met de smoes dat ze deze gastles héél graag wilde volgen was ze onder de klusjes uitgekomen. Bovendien kon deze gastles daadwerkelijk interessant zijn, misschien wilde ze later wel een Fulaki worden. Of een crimineel, dan was het ook verstandig om het een en ander van de IRMM af te weten.

Het meisje had alweer een groot gedeelte van de introductie gemist, maar het woord quiz ving haar interesse. Wedstrijdjes waren leuk. En quiz was gewoon een Socophony-woord voor wedstrijd. En Balderia ging dat punt voor haar afdeling binnenhalen.
Snel draaide ze zich naar Miras toe: "Zullen wij samen in een team voor de quiz? Ohja, ik ben Balderia trouwens." Ze wist nog geeneens of er teams gemaakt gingen worden, maar Balderia had sowieso al een partner gevonden. Misschien was deze nachtelf niet de leukste persoon om mee in een team te zitten, maar de jongen zag er tenminste slim uit.

Balderia had intussen de rest van het verhaal van Lenyah en diens bestraffende blik volledig gemist, maar ze hoorde wel dat er een vraag werd gesteld. Waren ze al begonnen met de quiz? Haar hand schoot in de lucht en nog voordat ze de beurt gekregen had, gaf ze het antwoord: "Oh, dat is dat ding. Zo'n afspraak dat alle landen en scholen getekend hebben. Dat boeven enzo nergens veilig zijn voor de IRMM." Ze wist vrij zeker dat ook scholen de Akte getekend hadden, want Bumetrel had hem niet getekend en daarom konden ex-criminelen als professor Mocha hier lesgeven.

Het was in ieder geval een antwoord dat beloont diende te worden met een punt. Heracor aan de macht!

Of het nog niet erg genoeg was dat een groene grijze je verplicht naar deze les stuurt gaat ook Caspian nog eens naast je zitten. Miras zuchtte diep. Hij besloot zich niet teveel te ergeren aan de luchtelf, maar daar werkte de fladderaar in kwestie niet direct aan mee[1].
Hoe het met hem was, of hij bij de IRMM wilde werken en nog erger, iets dat op een vriendschappelijke stomp moest lijken.
‘Het gaat fantastisch Cas, helemaal fantastisch,’ zei hij spottend, ‘wat is er nou leuker dan een extra les, wat moet je anders hè?’
Hij keek schuin naar de luchtelf die grijnzend naast hem zat en besloot het daar bij te laten.

Uit de opgestoken hand werd duidelijk dat de luchtelf hier volledig vrijwillig zat, typisch.
Hij maakte een spottende opmerking naar Cas waarin hij diens ongebreidelde ijver eerde, maar dat kwam hem op een boze blik van de docente te staan.

Miras zakte iets onderuit en raakte in gedachten waardoor hij een deel van de verdere inleiding miste. Hij werd door een jonge weerwolf uit zijn gedachten gehaald met de vraag of zij niet een team moesten vormen.
‘Dat lijkt me een prima plan Balderia,’ zei hij ernstig, ‘laten we vooral geen punten aan de vijand geven.’
Balderia mocht dan wel een verse zijn op Bumetrel, alles was beter dan ingedeeld te worden met Caspian.

De jonge weerwolf was in ieder geval wel streber genoeg om direct een antwoord de groep in te gooien.
Mooi, dacht de nachtelf, hoe meer zij doet, hoe gemakkelijker ik door deze tijd heen kom[2]
 1. en inderdaad de twee kunnen niet direct heel goed met elkaar overweg (humpff)
 2. gemotiveerd als altijd :)
At rrelasthirm ethi at besh dekkhi adelit en gerde
[een verstandig besluit is beter dan een harde les]

Geen Jotar. Lynna was nog steeds wat getreurt, maar deze myrofas had vast wel wat nuttigs te vertellen. Ondertussen keek ze wie er nog meer binnenkwamen. Ze kende al veel gezichten, maar had nog niet bijster veel lessen met ze gevolgt. Rustig wachtte ze tot de nachtelf haar verhaal begon. Natuurlijk stak ze haar hand op toen er gevraagd werd of ze hier vrijwillig was. Hoewel ze nog steeds liever vrijwillig naar Jotar zou luisteren.

Hmm de nachtelf kwam uit merifel, dat was tenminste een pluspunt voor haar, maar ze werkte als klerk dus haar pluspunten verdwenen net zo snel als ze gekomen waren. Och ze had een best indrukwekkende presenatie dus ze kwam toch weer wat in het positieve te staan.
"Het is een akte getekend door bijna alle landen, ik geloof elf om precies te zijn, in elk land dat de akte getekend heeft, heeft de IRMM de rechtspraak. Dit zorgt ervoor dat slechte myrofas niet ongestraft blijven als ze de grens over gaan. Verder staan er nog details over welke misdrijven en welke straffen de IRMM mag opleggen en hoe de rechtspraak van de IRMM gaat." Lynna vulde het antwoord van de weerwolf aan. De gorgo was uitermate op de hoogte van de IRMM.

VRIJWILLIG! Een kwaaie blik werd naar de gorgo naast haar gestuurd. Wat een stom excuus van Lynna. Ze durfde vast niet alleen. Nou lekker dan zat ze hier naar een stomme les te luisteren over de IRMM. Ze had er helemaal niks mee.

Met een gezicht als een oorwurm leunde ze op haar handen die op tafel lagen.
Een Quiz, mooi dat ze daar niet aan mee ging doen. Ze zou namelijk toch niet luisteren naar wat de vrouw te vertellen had. Hmm als ze toch niet ging luisteren kon ze net zo goed wat anders doen.
Teles gooide haar haren los en begon het opnieuw in te vlechten. Mooi tijd om haar vlecht te verbeteren. Ze kon namelijk niet altijd naar haar moeder voor een mooie vlecht. Ze moest het ook zelf kunnen.

Semi-geïnteresseerd luisterde de kabouter naar de nachtelf. Dat hield in: haar houding was als die van een geïnteresseerde leerling, maar haar hoofd zat ergens anders. Ze zat zichzelf op te fokken over die stomme andere Socophonmeisjes die toch écht tegen haar hadden gezegd dat ze zouden komen. Maar ze waren er helemaal niet. Nu had ze haar kostbare vrije tijd ingeleverd voor zoiets stoms als een gastles van de IRMM... Alsof Nynève ooit bij de IRMM zou gaan. Veel te gevaarlijk en eng. Dat ze het ook stiekem wel een beetje interessant had gevonden, liet ze achterwege. Het bedrog en verraad van haar afdelingsgenootjes was te groot. Ze hadden haar laten stikken![1]

Het praatje van de vrouw maakte al een deel goed. Het klonk niet als een supersaaie les. Ze was ook blij dat de nachtelf geen plannen had om 'leuke' kennismakingsgesprekjes te gaan voeren of leerlingen 'toffe' korte presentaties te laten houden. Bij de vraag over de Akte schoot er onmiddellijk een antwoord het hoofd van het meisje binnen, maar haar hand opsteken deed ze niet. Straks was het toch fout en... ze hield er sowieso niet van om een antwoord te geven in de klas, ook al was ie goed. Soms ging ze namelijk hakkelen, stotteren of onduidelijk/schor/zacht praten, waardoor de docent(e) het drie keer moest vragen en Nynève zich hoogst ongemakkelijk voelde. Toen ze de antwoorden van de andere leerlingen hoorde, viel er een last van haar af. Die antwoorden waren goed genoeg en weken niet veel af van haar antwoord, dus als mevrouw d'Aubreth haar zou uitkiezen (ook al stak ze haar hand niet op) zat ze niet compleet fout.

 1. Ze vat het een beetje heftig op :P
« Laatst bewerkt op: 2 jaar geleden door Nynève M. Tellichí »

Anna was vlak achter Cas het lokaal binnen geglipt. Waarom de luchtelf in de naam van Vanas naast de nachtelf ging zitten, wist de landelfin niet, maar de keuze waar zij ging zitten was snel gemaakt. Ze ging naast een vrouwelijke weerwolf zitten, die op haar beurt weer voor Miras zat en daarmee zat Anna voor Cas.

De roodhuiden gingen meteen over op het sluiten van bondjes. Anna wierp een blik naar achteren en maakte ook contact met Cas. Het was ongetwijfeld vanzelfsprekend dat zij twee ook samen zouden werken en dat hoefde ze dus ook heus niet meteen hardop uit te spreken... Normaal dacht ze niet zo in 'wij' en 'zij', maar in de buurt van een nachtelf werkte na de recente ontwikkelingen haar brein een beetje anders: een stuk vijandiger.

Het was pas daarna pas dat haar hersenen actief registreerden dat ook de docent een nachtelf was, weliswaar een vrouwelijke, maar het bleef een gevlekte. Anna voelde de onrust in haar buik borrelen en ze balden haar handen tot vuisten. Ze focuste zich op haar ademhaling en ze sprak zichzelf in gedachten vermanend toe: Nu ophouden. Niet zo negatief denken Anna. Foei. Je wil toch niet net zo racistisch worden als zij. Kalmeer. Glimlachen. Cas is bij je. Het ontging haar dat de les al was begonnen en dat de eerste pogingen voor het veroveren van afdelingspunten al waren gedaan.

De eerste antwoorden waren al behoorlijk goed. De leerlingen waren beter op de hoogte van de IRMM dan ze in eerste instantie had gedacht.
'Komt in de richting,' antwoordde Lenyah het weerwolfmeisje. 'Alleen scholen hebben de Akte niet getekend, het zijn echt alleen landen.' Vervolgens gaf ze de gorgo de kans om te spreken. Ah jee, het was het meisje uit de danszaal. Zou ze haar herkennen?
'Uitstekend! Het gaat inderdaad over de rechtspraak in meerdere landen. Nu de IRMM er als een overkoepelende organisatie is, is het heel wat makkelijker om die misdadigers op te pakken wanneer ze zich in een ander land verschansen. En de Akte is in elf landen van kracht, klopt. Kun je ook een paar landen noemen?' Dat zou helemaal mooi zijn.

Nadat het meisje haar antwoord had gegeven en Lenyah daar passend op gereageerd had, ging ze verder met informatie geven over de IRMM.
'Deze Akte getekend in 935; toen is de IRMM tot stand gekomen. Oh, de afkorting IRMM staat natuurlijk voor Internationale Rechtbank voor Myrofas Misdaden, voor diegenen die dat nog niet wisten.' Als je dat nog niet wist.. Dan had je echt onder een steen geleefd.
'Wanneer er een misdaad wordt gepleegd, zijn de landen die de Akte hebben ondertekend verplicht om dit te melden bij de IRMM. De IRMM zal dan de zaak verder afwerken. In niet-Akte landen kan dit heel anders gaan, bijvoorbeeld in Hazdor. In Hazdor lopen sowieso de dingen heel anders dan hier, zoals de behandeling van landelfen.' Zo babbelde ze nog een tijdje door, terwijl ze de toehoorders de gelegenheid gaf vragen te stellen. Er werden geen punten uitgedeeld, want de quiz was nog niet begonnen!

'Het IRMM-gebouw dat hier in Oikilan staat is de hoofdrechtbank. Daar lopen heel wat verschillende myrofas rond die allemaal werken bij de IRMM. Rechters, opperhoofdrechters, klerken zoals ik, fulaki.. Kan een van jullie op een noemenswaardig persoon komen die bij de IRMM werkt of werkte?' Om flauwe grappen te voorkomen, voegde ze er sarcastisch aan toe: 'Voor de grappenmakers die denken dat klerken tot die categorie behoren: mij niet meegerekend natuurlijk.'





Wie het laatst lacht, is het traagst van begrip.

Haar opmerking werd teniet gedaan door die gorgoon. Eentje van de groene afdeling, die even op moest scheppen met haar feitjeskennis. Dus ze wilde hard tegen hard gaan? Dan had Lynna nu een uitdager erbij. Balderia klemde haar handen om de tafel uit fanatisme, ondanks dat dat absoluut niet zou helpen met het beantwoorden van vragen.

De nachtelfin begon weer met praten. Lynna's antwoord kreeg een 'uitstekend', terwijl Balederia's antwoord slechts een 'komt in de richting' waard was. Wat een uitsloofster was die gorgoon. En ze had nog geeneens de beurt gekregen ook. Een beetje haar napraten. De volgende vraag zou Balderia volledig nauwkeurig beantwoorden.

Behalve dat Balderia geen enkel kopstuk van het IRMM kon opnoemen. Natuurlijk had je het hoofd, heette die niet Lodewyc ofzo? Loderion? Loderion Johlar? Ja dat was het! Of nee, dat was de kok. Thomaszoon dan? Maar dat kwam niet eens in de buurt.
En natuurlijk zou die slangenkop wel de naam van die andere slangenkop kennen. Alle slangenkoppen kende elkaar vast. Hadden geheime slangenkopclubjes enzo. Eigenlijk was het oneerlijk om dit soort vragen te stellen. Of zouden er ook weerwolven in de IRMM zitten? Ze keek naar de andere Heracori naast haar. "Hoe heette die slangenkop ook al weer?"

Miras zat onderuitgezakt overduidelijk niet echt op te letten. Vragen beantwoorden had niet zijn prioriteit. Altijd maar weer die vragen, moe werd je ervan.
Nee, de tijd was veel beter besteed met het hartgrondig vervloeken van diegene die hem deze poets had gebakken. De alziende grijze mentor, de big sister van het lerarenkorps. De groene die weer eens een lesje moest krijgen van wat slimme studenten. Hij zag het helemaal voor zich. De Mocha als brandnetel, of als sneeuwpop.
Maar om zoiets te doen had hij Brothers in Arms nodig en juist die was hij in gedachten aan het verzamelen toen Balderia hem aansprak.

Miras volgde het maar half en het Balderia moest haar vraag dan ook herhalen voor hij begreep waar het over ging.

‘Wat die Graaf Slis?’ Miras moest even zijn best doen om zijn gedachten helder te krijgen.
‘Jotar Elichaim mevrouw,’antwoordde hij dan ook., zich niet bekommerend om het feit dat juist de weerwolf goede sier met het antwoord had willen maken.
At rrelasthirm ethi at besh dekkhi adelit en gerde
[een verstandig besluit is beter dan een harde les]

"Oh, er zijn talloze dingen die je anders kan doen. Achterstand bij vakken inhalen, achter nimfen aan zitten, die mooie strepen op je gezicht bewonderen..." Nimfen had een hele algemene term geweest kunnen zijn, als hij er niet breed bij had gegrijnsd en duidelijk een bepaald exemplaar had bedoeld.

Caspian zakte wat verder onderuit op zijn stoel. Nachtelfen waren best wel saai eigenlijk en je kon ze ook niet zo gemakkelijk op de stang jagen. Gelukkig kwam Anna op dat moment voor hem zitten. Hij grijnsde naar haar en gaf haar een knipoog toen ze hem aankeek. Het sprak voor zich dat ze zouden samenwerken als dat nodig was. Mooi niet dat hij met Miras of het wolfje voor hem een team zou vormen.

De les begon en Caspian luisterde zowaar. Hij maakte geen aanstalten de vragen te beantwoorden, daar waren een gorgoon en de weerwolf al druk mee bezig, maar hij probeerde te onthouden wat hij hoorde. Een baan bij de IRMM leek hem leuk. Geen klerk zoals de nachtelf voorin de klas of een slechtbetaalde gevangenisbewaker zoals zijn grootvader, maar iets cools. Iets waar je een hele boel magie mee kon gebruiken en iedereen je als een held zag. Zijn blik was afgedwaald naar Anna's haren en hij miste een paar zinnen van wat er werd gezegd. Hij schudde zijn hoofd om zijn aandacht er weer bij te krijgen en ving het gesprek tussen de wolf en Miras op. Gemeen grijnzend boog de luchtelf zich in de richting van de weerwolf. "Hij is niet zo'n teamspeler," fluisterde hij.


Miras had de steek onder water over zijn rode nimf wel gehoord. Het stak hem, maar hij telde tot 10, haalde adem en wist zich te beheersen.
Caspian had altijd achter de nimf aangezeten[1] en was nu gewoon jaloers. Daarnaast had het geen nut Caspian onderuit te trekken of een klap op zijn neus te geven. Het zou zo overduidelijk zijn wie de dader was dat het hem alleen maar in de problemen zou brengen. Hij hoorde in gedachten Mocha alweer een preek geven, want hij was ervan overtuigd dat hij zich weer bij Mocha zou moeten melden.

Stomme kip[2] mompelde hij in het nimfs. Leo had hem wat woorden geleerd en zoals altijd begonnen taallessen met dieren en scheldwoorden. Eigenlijk was hij er best wel trots op hoe snel hij die paar woorden op had gepakt.

Toen Caspian hem echter bij zijn afdelingsgenoot belachelijk ging maken liep de niet zo grote emmer van de jongen over.
Hij handelde snel en gaf Caspian een duw tegen zijn achterhoofd toen hij nog voorovergebogen zat. Caspian kwam met zijn voorhoofd op de tafel terecht, met een luide bonk.[3]

‘Jeetje Caspian gaat het,’ zei hij vervolgens toen hij zich over de luchtelf bekommerde, ‘rottig dat je nu net wegglijdt zeg. Het klinkt trouwens wel een beetje hol hoor.’
Het gezicht van Miras was onbewogen maar zijn ogen glimden van ingehouden pret.
 1. dat is de beleving van Miras
 2. Stomme kip
 3. (8, 6) Winst bij hoger dan 5
At rrelasthirm ethi at besh dekkhi adelit en gerde
[een verstandig besluit is beter dan een harde les]

Een gastles van de IRMM. Je kon stellen dat de organisatie zijn maatschappelijke verantwoordelijkheid niet uit de weg ging, integendeel zelfs, maar het aanbieden van een lessenpakket, dat was wat nieuws.
Het was een klerk, niet een fulaki die vechtlessen kwam geven, maar het was voldoende om van Ajith Mairtín een behoedzaam man te maken. Hij was te oud om de klerken in het leven te onderschatten. Ze hadden een neiging tot nieuwsgierigheid en een geheugen die bijzonder praktisch danwel nerveus makend was. En dit exemplaar was ook nog nachtelf. Daar kon je gerust een saus van ambitie en vasthoudendheid bij verwachten.
Ajith Mairtín zorgde dat hij uit het zicht bleef. Zijn leerlingen konden op een warme interesse rekenen, in de lessen die volgden op deze gastles.
Een gastles... ja ja.
Echtgenoot van Tetachan Mocha

'Precies, Jotar Elichaïm,' antwoordde ze op de nachtelf. 'Hij is hoofdondervrager en tevens hoofd der Fulaki. Zover ik weet is hij niet bekend onder de naam Graaf Slis, maar wellicht weet jij meer dan ik op dat gebied.' Ze trok een wenkbrauw op en glimlachte deels spottend, deels vermaakt. Spottend vanwege de overtuiging dat de jongen vast niet had gewild dat zij hem kon verstaan, en vermaakt omdat ze de opmerking grappig vond. 'Nog iemand die een persoon kan noemen?'

Ze constateerde een onregelmatigheid in de les. Binnen een mum van tijd was ze bij de tafeltjes waar het rumoer plaatsvond. Ijzig keek ze het groepje onruststokers aan en sloeg haar armen over elkaar. Jammer genoeg was ze geen rijzige gestalte, anders had ze een stuk dreigender over kunnen komen. Het zou haar niet verbazen als de nachtelf voor haar langer was dan zij.
'Jij,' zei ze streng tegen Caspian, doelend op zijn laatste opmerking over de merktekens, 'kan maar beter die sarcastische ondertoon uit je stem halen.' Vervolgens richtte Lenyah zich tot haar rasgenoot.
'En jij zou beter moeten weten dan op zo'n agressieve manier te reageren. Duidelijk? Gedragen jullie je maar, anders vliegen jullie er zo uit.' Vliegen, haha, dat kon de luchtelf zeker héél goed. De kille blik was al iets verdwenen, ze ontvouwde haar armen en liep op haar gemak terug naar haar plek voor het bord. Hm, docent worden was niet eens zo'n slecht idee. Tot nu toe beviel het haar best goed.

'Goed, waar was ik..' mompelde de elf. 'De functies. Jullie hebben intussen een aantal belangrijke personen genoemd, ik hoorde Jotar Elichaïm, Boniface Quintus, Alaiz Trezeguet.. Heeft iemand van jullie interesse in een functie bij de IRMM en is dit de reden waarom je de gastles bij hebt gewoond?' Ze pauzeerde eventjes, gaf een aantal leerlingen de kans om te spreken[1] en liet daarna een paar woorden op het bord/de powerpoint verschijnen:

Aanklager
(Opperhoofd)rechter
Klerk
Fulaki
Advocaat


Vervolgens begon ze de functies stuk voor stuk uit te leggen.[2] Ze was hier niet alleen om informatie te geven over de IRMM, een beetje reclame maken kon ook geen kwaad.
'Je moet begrijpen dat je niet zomaar bij de IRMM komt. De IRMM is een organisatie die alleen de besten toelaat - dat geldt zelfs voor banen die jullie als relatief "eenvoudig" zullen beschouwen - zoals klerk. Wanneer je een baan wilt zul je eerst een proefjaar moeten doorstaan. Hierbij wordt je grondig doorgelicht en getest, waarna je een fysieke training van drie jaar krijgt in allerlei zaken zoals magie, vechtkunsten en dergelijke. Na deze vier jaar kun je een opleiding volgen in de door jou gekozen richting, hoewel je voor sommige functies zoals rechter en officier eerst een klerk- of fulaki-opleiding moet hebben gehad. Een groot deel van de myrofas bij de IRMM kennen de Akte der Myrofas Gerechtigheden en het Wetboek van Strafvordering der IRMM uit hun hoofd.' Lenyah nam opnieuw een pauze. Ze kreeg inmiddels een nogal droge mond van het babbelen. Hoe hielden docenten dat de hele dag vol?

'Het klinkt misschien zwaar, maar onthoud wat je er voor terug krijgt. Het is een afwisselende baan waar altijd wat gebeurt.' Ja, dat kon je wel zeggen als je er schimmige spionnerige zaakjes op na hield betreffende de IRMM.
 1. Ook niet-NPC's
 2. I know, ik ben lui, maar anders ben ik nóg 500 woorden verder terwijl je net zo goed de wiki kan lezen :P Ik zal wel zo lief zijn de pagina's hier te plaatsen:
http://myrofas.nl/wiki/Aanklager
http://myrofas.nl/wiki/Rechter
http://myrofas.nl/wiki/Fulaki
http://myrofas.nl/wiki/Advocaat
Wie het laatst lacht, is het traagst van begrip.
« Laatst bewerkt op: 2 jaar geleden door Lenyah d'Aubreth »

Natuurlijk wist Lynna er nog een.
"Alaiz Magvatero," zei ze toen er nog een kans was om wat te zeggen. Jotar was al genoemd helaas, maar de centaur was ook goed. Er werd niet geantwoord op de vraag of ze bij de IRMM wilde. Daar was ze nog niet helemaal over uit en daarbij hoefde de school dat nog niet te weten, sommige dingen kon je beter voor jezelf houden.

Klerk ging ze sowieso niet worden, nee die waren maar saai. Fulaki was zeker de betere optie van de twee en gezien je een van beide opleidingen moest volgen, werd het overduidelijk fulaki. Lynna had genoeg gehoord in het college en vond dat het wel tijd werd voor een afronding van de les.

De waarschuwing nam Miras grijnzend in ontvangst. De fladderaar kreeg ook zijn vet en had een pijnlijke neus, feitelijk stond hij op punten voor.

Miras’ gedachten dwaalden af. Caspian een venijnige opmerking kon maken over de vermeende relatie tussen Leo en hemzelf, dan zouden slimmere Myrofas vast en zeker achter de waarheid kunnen komen.
Hij besloot dat het er niet toe deed en was net op tijd bij de les om Lynna antwoord op een vraag te horen geven.

Hij keek naar het slangenwezentje dat ook antwoord gaf en stootte @Balderia aan.
‘Had jij dat antwoord niet kunnen geven? Nu is er zo’n groene die bijdehand gaat zitten doen.’

De les ging echter gewoon door en Miras besloot zijn concentratie houding aan te nemen en zakte weer wat naar achteren in zijn stoel.
At rrelasthirm ethi at besh dekkhi adelit en gerde
[een verstandig besluit is beter dan een harde les]

Het was geen saaie les, integendeel. Hier gebeurde nog eens wat. Naast de weerwolf vochten Miras een Caspian een gevecht uit, waarbij Miras uiteindelijk Capsians gezicht tegen de tafel smakte. Tot Balderia's grote verbazing kwam Miras er met slechts een standje vanaf. Nachtelfen onder elkaar, zij waren onderling waarschijnlijk minder streng voor elkaar.

Daarna ging Lenyah verder met praten en Balderia's aandacht verslapte weer. Deels omdat Lenyah duidelijk gewend was om redevoeringen voor een volwassen publiek te geven, deels omdat het Balderia niet echt interesseerde en deeld omdat Miras haar aandacht opeiste.
Ze keek de nachtelf aan en haalde haar schouder op. "Ja, dat had ik ook kunnen zeggen. Maar ik bestudeerde die afdruk van de elfs gezicht in het hout van de tafel." Ze hield wel van de ruige manier waarop de ruzie beslecht was en ze grijnsde daarom ook. "Maar ik kan ook wel slijmen voor meer punten, zoals die groenen doen."

"Mevrouw, maakt het uit wat voor ras of wat voor geslacht je bent?" Als een brave hendrika stak ze haar hand op voordat ze de vraag stelde. "Of is het gewoon zo dat alleen de allerbesten bij de IRMM kunnen komen?" geveinsde interesse, geniepig geslijm. Bij Olki, Balderia had zo bij Socophon kunnen zitten.