Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Tromgeroffel graag!  (407 keer gelezen)

Speeldatum: 26 september 1304 (Begin herfst)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 3 jaar geleden »
Cas had iets geweldigs gevonden en hij was van plan om het aan iedereen te laten horen. Ja, dat was correct; niet laten zien, maar laten horen. De geweldige vondst die Cas namelijk had gedaan, was een trommel. Prachtig ding, lag gewoon in het muzieklokaal te slingeren.
Ze hadden vanochtend les gehad in dat lokaal in plaats van het spreukenlokaal. De officiele reden was dat de schoonmakers nog druk bezig waren met het lokaal. Dit klopte zeer waarschijnlijk, want Cas had uit betrouwbare bron te horen gekregen dat de vierdejaars net de spreuk estixtus geleerd, iets veranderen in een vis. Met een beetje fantasie kon hij het ook ruiken.
 
Deze prachtige trommel had gewoon in een hoekje gestaan en was na de les prima mee te nemen. Gewoon om even te lenen. Als ze het ding toch zo lieten slingeren zouden ze het ook niet missen voor een uurtje of twee.

Gedurende dag was het muziekinstrument verstopt in een kussensloop onder zijn bed, maar nu had hij de tijd om te kijken of trommelaar een goed beroep voor hem was. Via de gangen ging hij op weg naar de binnenplaats.
"Hé, laat ons drinken en klinken" Boem Boem boem. "En laat ons maken, den dobbelen heen." Boem bam boem.  "Mijn keel moet wijn drinken." Bam bam boem. "Al zou mijn voeten barvoets gaan!" Tromgeroffel en een laatste BOEM!

Had ik al gezegd dat hij er ook bij zong? Hij zong er ook nog bij, en luid!


« [Reactie #1] : 3 jaar geleden »
‘Bij Zeno,’ bromde Ravan verstoord, ‘welke dwaas loopt er zo’n immens kabaal te maken.

Ravan liep mopperend de gang op en zag Cas luidkeels gillend vol overgave op een trommel slaan.
De liefhebber van schone kunsten stond enige tijd met open mond naar de luchtelf te kijken. Hij vroeg zich af wat het erger vond, het a-ritmische getrommel of het onwaarschijnlijk valse gezang.

Dit kon zo niet langer. Hij liep met grote passen op Cas af.
‘Bij de baard van Wechtan Caspian, wat moet dit geluid van rollende stenen voorstellen?’
Hij keek de jongen streng aan. Die moest wel een hele goede verklaring geven om te voorkomen dat de geïrriteerde phoasfee de trommel als een stel kevertjes zou pletten.

« [Reactie #2] : 3 jaar geleden »
Beng bang BOM BOM bem bem... Kende hij nog meer goede liedjes? Eens kijken, je had diegene over de edelman en zijn geit, en die over de geit en z'n edelman. Verrassend genoeg waren het totaal verschillende liedjes. Hm. Bam bom bam bam!

Stilte. En een phaosfee.

"Wat dit moet voorstellen, Ravan? Nou, ik hoop muziek en als het er niet voor kan doorgaan dan toch zeker iets met ritme en zang. Rollende stenen hebben ook nog best een ritme."
Hij fronste en keek geconcentreerd naar z'n trommel. Met zijn ene stok streek/kraste hij wat over de trommel, en met de andere gaf hij een paar slagen. "Zo klinkt dat een beetje, rollende stenen," zei hij. Eigenlijk klonk het er helemaal niet naar. "Of zo."

Hij keek weer op en grijnsde breed naar de phaosfee. "Wil je meedoen? Jij mag de trommel wel hebben. Ik heb toch het gevoel dat mijn talenten beter op z'n plaats zijn bij de zangkunst."


« [Reactie #3] : 3 jaar geleden »
Ravan stond verbijsterd naar Caspian te kijken en kon niet voorkomen dat een glimlach zijn gezicht sierde.
De vrolijkheid van de luchtelf werkte aanstekelijk.
‘Bij alle wat heilig is Caspian,’ zei Ravan quasi mopperend, ‘laat mij die trom dan maar hebben, ik zal je laten horen hoe het moet.’

Ravan had nog nooit het instrument bespeeld, maar vaak genoeg naar minstreels en barden geluisterd om te weten hoe het moest klinken. Lange en korte slagen moesten ritmisch worden afgewisseld waarbij die de ondergrond, zeg maar de hartslag van de muziek gingen vormen. Hoe moeilijk kon dat zijn!

Hij hing de trommel om en begon op het instrument te slaan, soms kort achter elkaar, dan weer met wat langere tussenpozen.
‘Kijk vriend,’ zei hij niet ontevreden over zijn eigen prestaties tegen Caspian, ‘zo doe je dat.’

‘Dus welk lied wil jij zingen? Al jij een beetje goed bent kunnen we ons leven aan de schone kunsten wijden, gaan we als superzwervers langs de steden met kastanjebruine gewaden aan.[1]

Hij keek de luchtelf aan en glimlachte om het idee om samen als troubadours door het leven te gaan.
 1. en nou hou ik op met die flauwe geforceerde bandnaam grappen

« [Reactie #4] : 3 jaar geleden »
Natuurlijk hoorden meer myrofas de klanken van de trom door de slaapzalen en woonkamer van de groene toren dreunen. Zo ook Gideon, die juist bezig was met een opdracht voor de les elixers en door het trillen van de tafel en de flesjes, wat voortkwam uit het gedreun van de trommels, was dat niet helemaal vlekkeloos verlopen. Een foutje was al snel gemaakt, zeker bij elixers en zeker als je te grote scheuten toevoegden ...zoals nu...[1][2], maar Vanas was hem gunstig gezind en misschien juist omdat hij meer toevoegde dan hij zelf had bedacht, ging de opdracht perfect en was de jongen veel eerder klaar met zijn huiswerk dan hij dacht.

De perfecte gelegenheid om eens te gaan kijken wat er gaande was, deed zich nu dus voor. Het geluid had eerst op de gang geklonken, maar dreunde nu al een heel stuk verder weg. Het huiswerk werd met Mircamse slag opgeruimd en daarna ging de jongen al snelwandelend op weg.
Met de handen in de zakken en met een houding alsof hij heus niet heel erg enthousiast was, kwam Gideon uiteindelijk van de luchtelf en de phaosfee aan: twee jongens die hij van gezicht wel van zijn afdeling kende, maar waar hij niet echt een band had of ooit een goed gesprek mee had gevoerd.
"Wat zijn jullie aan het doen?", vroeg hij met de handen in de zakken alsof hij om een kom met pap van Johlar vroeg.
 1. (10) Winst bij hoger dan 6
 2. Nouhou, ik wilde juist een raar effect rollen, gaat het helemaal perfect goed..

« [Reactie #5] : 3 jaar geleden »
‘Wij, mijn beste Gideon, zijn hard op weg de beste troubadours van Oikilan, wat zeg ik, Mircam te worden.’ Antwoordde Ravan met een grote grijns.
‘Wij zijn Nocumento!’ en dat gezegd hebbende kon hij het niet laten te grinniken.

‘Caspian had een trommel gevonden en bedacht dat hij maar eens moest uitproberen hoe succesvol hij als troubadour kon zijn.’

Ravan nam Gideon eens op. De jongen deed heel erg zijn best laconiek over te komen, maar de phaosfee prikte er doorheen.

‘Heb je zin om mee te doen?’ vroeg hij.