Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Etiquet' en een staatsbanket  (284 keer gelezen)

Speeldatum: 5 november 1302 (Einde herfst)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 4 jaar geleden »
Het was een flinke stoet die aankwam bij Oikilan. Er waren koetsen en ridders, er was voetvolk en er waren banieren. De banieren hadden verschillende kleuren en wapens, maar de meest prominente  banieren toonden duidelijk de kleuren en het wapen van Nascam. Het mocht duidelijk zijn: hier kwam hoog bezoek aan.

Een deel van de stoet sloeg hun tenten op buiten Oikilan. De groep was te groot om allemaal in de stad of in het paleis te huisvesten. De rest van de stoet ging verder, langs de stad via een weg naar het kasteel dat uitkeek op Oikilan. De koning had zijn eigen lijfwachten bij zich en er waren ook Mircamse soldaten bij hen, die hen al hadden begeleid sinds het gezelschap Mircam was binnengetrokken. Everhard had zijn neefje en nichtje nog eens nadrukkelijk opgedragen zich te gedragen.

En toen kwamen ze aan bij het paleis. Er klonk trompetgeschal toen ze aangekomen waren bij de poort. De ridders voor de eerste en tegelijk de mooiste koets reden naar binnen. De rest volgde. Toen ze stilstonden hoorde Everhard het geluid van voetstappen en vervolgens werd het deurtje geopend. De koning werkte zich omhoog, lichtelijk stijf van de lange rit, en stapte naar buiten.

« [Reactie #1] : 4 jaar geleden »
Haar oom had haar en haar broertje verzocht om mee te gaan naar Mircam. En niet alleen Mircam, ze zouden ook nog eens op bezoek gaan bij de koning van Mircam. Yaondra was aan het stressen geslagen. Wat moest ze aan? Hoe moest ze haar haren doen. Ging Daron zich gedragen! Hoe zijzelf zich moest gedragen wist ze. Ze was netjes en goed opgevoed en wist wat er op het spel stond.
Zou zij of haar broertje zich beschamend gedragen dan was dat niet goed voor haar oom. En daarmee weer niet goed voor haar ouders en zijzelf.
Maar er knaagde iets aan haar. Oom Everhard had haar heel duidelijk laten merken dat ze zich perfect moest gedragen voor de koning van Mircam. Nu was ze dat natuurlijk al van plan. Misschien zag de koning van Mircam wel graag goed opgevoede dames. Ze wist het niet.

In de koets was Yaondra gelukkig al een stuk rustiger. Ze had een nieuwe jurk gekregen en haar haar was opgestoken in de laatste mode trend van Mircam. Het zat prachtig, ze had de vrouwen die haar hadden geholpen dood geknuffeld. Niet letterlijk natuurlijk.

Toen de koets aangekomen was in Mircam keek Yaondra stiekem tussen de gordijntjes heen. Ze zag natuurlijk een paar ridders om de koets maar daar achter zag ze het gewone volk. Hard aan het werk om hun gezinnen vanavond te laten eten. Ze zou het niet kunnen wat het normale volk moest doen. Gelukkig hoefde ze het ook niet te doen. Ze liet het gordijntje los en fatsoeneerde nog even het haar van Daron.

Nadat haar oom de koning was uitgestapt, volgde prinses Yaondra. Ze liet zich door een stoere ridder helpen met uitstappen. Om gelijk daarna braaf en als een dame naast haar oom te gaan staan. Ze was hier waarschijnlijk in eerste instantie om mooi te wezen. Haar oom deed de rest wel wat betreft het kasteel binnen komen.

« [Reactie #2] : 4 jaar geleden »
Doran verveelde zich.
Het bezoek aan Mircam was voor hem geen prettig uitstapje, maar een uitermate vervelend verplicht nummer.

Zijn oom zat zwijgend tegenover hem en Doran wilde intuïtief naar buiten kijken om er voor de zoveelste keer achter te komen dat de raampjes geblindeerd waren,
Een plotselinge kuil in de weg zorgde dat hij een grom liet ontsnappen, om daarna weer heel snel stil te zijn. Zijn oom vond dergelijke kreten ongepast, iets dat Doran niet begreep. Was het niet zijn oom die voordat hij koning werd had staan brullen als een bergtrol over het addergebroed Arceneaux?

Soms wilde hij dat hij iets meer op zijn zus leek. Die had wel het geduld om eindeloos in een koets heen en weer te worden geschud. Sterker nog, haar blik verried dat ze genoot van de trip en het idee in het middelpunt van de belangstelling te staan zorgde geregeld voor een lichte blos op haar wangen.

De koets stopte en als in een reflex streek Yaondra haar hand door zijn haar.
Toen zijn zus eenmaal uitgestapt was, herstelde hij de door haar veroorzaakte schade aan zijn haar en stapte uit.
Hij fatsoeneerde zijn kleding, hing zijn ceremoniële dolk op de juiste plek en nam plaats aan de andere kant van zijn oom, nieuwsgierig naar wat er zou komen.
Alles, zo redeneerde hij, werkelijk alles was beter dan het gehobbel in een geblindeerde koets.