Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Bogen, bijlen en baarden  (629 keer gelezen)

Speeldatum: 31 september 1302 (Begin herfst)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 4 jaar geleden »
Aan de rand van het oefenterrein keek een centaur toe hoe een stel middenklassers zich trainde in vechttechnieken. Er waren een paar dwergen bezig om elkaar met een bijl te bewerken, twee elfen dansten om elkaar heen met oefenzwaarden in de hand en een gnoom probeerde een phaosfee te intimideren met vlugge dolkuithalen.
Het ging natuurlijk om oefenwapens en er was ook behoorlijk wat beschermingsmateriaal uitgereikt, maar Alaiz vermoedde dat elk van deze Heracori met blauwe plekken en schrammen van het veld zou gaan.
 
Tussen de leerlingen door liep een landelf in een zwarte schooltuniek. Hij was sterk en breed voor een landelf, maar ze wist uit ervaring dat hij ook de snelheid van zijn ras had. Fellow Merdun was een goede soldaat. En een iets minder goede huisvader, volgens de geruchten, maar dat waren niet haar zaken.

De centaur was hier om overleg te plegen met Fellow, maar ze was vroeg en eigenlijk vermaakte ze zich prima. Flarden van verwarring, paniek, verbetenheid en triomf kwamen haar geest binnen. Net als bewondering en ergernis. Geen heracori die zijn gevoelens zou kunnen verbergen in dit stadium van de opleiding. Sterker nog, zelfs op de IRMM-opleiding leek het niet tot elke deelnemer door te dringen hoeveel voordeel een lompe centaur kon hebben van het 'lezen' van zijn tegenstander. Ze had het altijd graag uitgebuit. Het wás haar sterkste wapen.
Ze had dan wel veel weg van een paard, maar ze was koppig als een ezel. (Alictor Trezeguet)

« [Reactie #1] : 4 jaar geleden »
Het was een prachtige les geweest. De leerlingen waren energiek en hadden zich uitbundig op elkaar uitgeleefd. Fellow had er ook verschillende keren niet onderuit kunnen komen om zich ook te mengen in het sparren en de uitdaginkjes van de leerlingen aan te nemen.

Met een grijns op zijn gezicht, duidelijk bezweet, maar zeer voldaan, liep de leraar naar Alaiz aan de zijlijn toen uiteindelijk aan al het leuks een einde was gekomen.
"Een goede dag, schone vrouwe," zei hij opgewekt op zijn meest charmante toon, "Wat kan ik voor u doen? Behalve mezelf een beetje opfrissen." En als ze dat had gewild, dan had ze niet op dit moment van de dag bij hem langs moeten komen.
Too sweet to function

« [Reactie #2] : 4 jaar geleden »
Alaiz glimlachte. "Je opfrissen is een goed idee, maar ik was niet van plan om je lang op te houden. Ik loop wel even met je mee naar de waterput. Dit is echt niet de eerste keer dat ik een zwetende man tegenkom. Ik werk tegenwoordig ook bij de wacht."

Ze wachtte tot Fellow zo ver was en liep toen met hem de oefenvelden af. "Ik heb een verzoek voor je. Ik wil graag dat je me helpt om in een betere conditie te komen. Ik ben geen 100 meer, maar ik heb de laatste jaren geen gelegenheid gehad om in vorm te blijven. Normaal gesproken zou ik een centaur vragen. Nillai of Ryxini en buiten Bumetrel trainen, maar je weet dat dat geen optie is. Jij hebt de opleiding en de ervaring om myrofas te trainen. Ik hoopte dat jij misschien een helpende hand kon bieden. Ik vermoed dat ik zelfs wel een vergoeding kan regelen."
Ze had dan wel veel weg van een paard, maar ze was koppig als een ezel. (Alictor Trezeguet)

« [Reactie #3] : 4 jaar geleden »
Fellow knikte. Hij was nog niet helemaal op adem, hij legde nog even wat spullen weg en draaide het opslaghok op slot, waarna hij met Alaiz meeliep naar de waterput. Klotsend gooide hij een paar scheppen water in zijn gezicht en in zijn nek. Zijn handen droogde hij af aan zijn haar. "Aaah. Dat doet een man goed." Hij grijnsde wat schaapachtig. Meestal waren er geen vrouwen bij als hij zich even snel opfriste, maar zoals Alaiz al zei.. Ze werkte nu bij de wacht en was dus ongetwijfeld wel wat gewend.

De elf bleef even stil nadat de centaur haar verzoek had geuit. Hij knikte langzaam. "Hoe erg moet de conditie weer worden opgebouwd? We kunnen op het terrein wat oefeningen uitzetten en basaal de conditie opbouwen, maar dat is meer iets voor de eerstejaars. Ik vermoed niet dat dat is wat u in gedachten had. Ik kan ook een paard uit te stallen nemen en met u samen buiten de muren oefenen of op het terrein zelf. Is dat iets waar u wat mee kan?"
Too sweet to function

« [Reactie #4] : 4 jaar geleden »
De centaur keek discreet weg toen de landelf zich opfriste. Ze wilde hem ook niet te zeer in verlegenheid brengen met haar aanwezigheid. Ze was geen man, maar een vrouw en daar was ze zich echt wel van bewust.

Alaiz luisterde naar de uiteenzetting van opties die Fellow opnoemde, dacht even na en antwoordde: "Een basale conditie, daar zit geen uitdaging in." Ze glimlachte even. "Maar ik heb beperkingen. Ik mag het terrein niet verlaten, behalve met mijn echtgenoot. Normaalgesproken zou ik hem overhalen om dat te uit te breiden met een wachter, maar gezien onze recente verhuizing lijkt het me goed om de grenzen van de IRMM niet al te zeer op de proef te stellen. Elke misstap van Bumetrel, hoe klein ook, kan een grotere bemoeienis van Oikilan of de IRMM uitlokken."

Ze schudde haar hoofd. "Laten we ons beperken tot een conditie zoals die van een wachter in actieve dienst wordt verwacht. Het zal wat creativiteit van je eisen om daar een trainingsprogramma voor te verzinnen, vrees ik. En je zult op dat moment even moeten vergeten dat ik vrouwe Magvatero ben. Ik schiet er niets mee op als je me niet durft aan te spreken als een pupil."

Alaiz keek de jonge landelf aan. "Denk erover na. Voel je niet verplicht, er zijn ook andere manieren om weer in goede conditie te komen."
Ze had dan wel veel weg van een paard, maar ze was koppig als een ezel. (Alictor Trezeguet)

« [Reactie #5] : 3 jaar geleden »
Fellow fronste even, vervolgens schoten zijn wenkbrauwen de lucht en toe keek hij alsof hij zich ergens bij neerlegde. "Dat is waar ook. Dat was me even ontschoten. Ach.. de sportvelden zijn gelukkig ook groot. Hoewel dat voor een centaur zoals jij," Hij kon het niet laten om even te glimlachen vanwege het feit dat hij de vrouwe nu had getutoyeerd. Het was best een beetje maf, maar heel vreemd voelde het niet. Fellow hield er sowieso veel meer van om lekker informeel te zijn, "waarschijnlijk relatie is."

"Ik moet wel even nadenken over een zinvol trainingsprogramma in dat geval, zodat het wel een beetje uitdaging voor je is. Maar het komt goed. Dat gaan we gewoon regelen. En ik vind een uitdaging ook alleen maar mooi." Daar leerde hij alleen maar van en zou vast ook in zijn lessen met toekomstige centaurs alleen maar nuttig zijn. "Waarom wil je weer een goede conditie krijgen? Meer dan de basis?", vroeg de landelf nieuwsgierig.
Too sweet to function

« [Reactie #6] : 3 jaar geleden »
"Heel goed," zei Alaiz met een glimlach, "ik hoopte al dat het idee je wel aan zou staan." Ze bekeek het terrein met de sportvelden en zei peinzend: "Afhankelijk van het tijdstip kun je de boomgaarden en andere delen van het omliggende terrein opnemen in je schema. Het is misschien een aanblik die wat vragen op zal leveren bij de leerlingen en het personeel, maar vrouwe Magvatero hoeft zich niet tegenover hen te verantwoorden... Laat staan dat ik wakker lig over hoe men erover denkt."

De vraag van Fellow verraste haar, hoewel ze die had kunnen verwachten. Er waren meerdere redenen, maar ze gingen hem niet allemaal aan. "De uitdaging, wellicht. In tegenstelling tot mijn echtgenoot houd ik van de open lucht. Ik heb vier benen. Die zijn er niet op gebouwd om de hele dag stil te staan achter een bureau. Ik ben er niet op gebouwd om lang op één plaats te blijven. Ik heb de afleiding nodig, de beweging en de uitdaging."
Ze had dan wel veel weg van een paard, maar ze was koppig als een ezel. (Alictor Trezeguet)

« [Reactie #7] : 3 jaar geleden »
De man was een tikkeltje sceptisch. Hij dacht dat het voor adellijke lui heel belangrijk was wat anderen van hen dachten en hij meende dat dat voor de vrouwelijke variant er nog een stuk meer toe deed, zeker als je al de partij was die haar man in diskrediet had gebracht. Maar goed. Hij ging als eenvoudige burger natuurlijk niet de vrouwe tegenspreken, ondanks dat hem zojuist was gezegd dat hij haar als pupil moest durven behandelen. Ze stond toch de meerheid van de tijd boven hem en zolang ze niet met een training bezig waren....

"Ik begrijp het." Hij glimlachte. "Ik zou ook gek worden als ik de hele dag binnen brieven moest schrijven." Ook om meer dan één reden. "Mijn volgende les begint echter zo weer. Ik zal een training voor je gaan uitzetten. Op wat voor momenten zou het schikken om te trainen? Buiten het lesrooster om." Dan kon hij daar met zijn diensten bij de wacht nog een beetje rekening mee houden.
Too sweet to function