Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Tijd voor de test  (373 keer gelezen)

Speeldatum: 26 september 1302 (Begin herfst)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 4 jaar geleden »
Fynn liet de deur van zijn lokaal met een beetje magie opengaan ter teken dat de leerlingen binnen mochten komen. Hij had een les geregeld voor alle jaren, met een beetje moeite dat wel, en verwachtte, eiste zelfs, een vol lokaal tegen de tijd dat de deur weer dicht zou gaan. De leerlingen hadden voor deze les maar één opdracht meegekregen, en dat was dat ze geen spullen nodig zouden hebben en als kers op de taart, ook geen huiswerk hadden.

De phaosfee had voor de gelegenheid zijn bureau aan de kant geschoven en had zelfs alle tafels van de leerlingen naar een leeg lokaal een paar deuren verderop geteleporteerd, zodat er genoeg ruimte was. Met een paar extra stoelen uit de grote zaal was het lokaal helemaal in orde voor de menigte leerlingen.

Op het bord stonden verschillende lijsten met namen, gerangschikt naar voornamelijk jaarlaag, maar hier en daar waren een paar uitzonderingen op die regel te vinden. Vooral centaurs stonden hoger op de lijst dan menig klasgenootje.

Fynn leunde tegen zijn bureau aan en wachtte op de stormloop.

« [Reactie #1] : 4 jaar geleden »
Meneer Neruth had het niet beter kunnen doen voor een Heraci. Geen spullen mee en geen huiswerk! Het was als muziek in de oren.

Licht bepakt en met een goed humeur kwam Ryxini het lokaal binnen. Ze groette de phaosfee vrolijk maar netjes. Je wist het nooit met de mannelijke Neruth, sinds hij een kleine had. Waarschijnlijk was hij in een goed humeur als die sliep en in een slecht humeur als het kind de hele nacht had liggen krijsen.

Ryxini stapte voorzichtig naar achteren. Ze was gewend om achter te staan ook al stonden er geen tafels meer. En omdat er nu eigenlijk niks te doen was bekeek ze het bord maar. Al gauw vond ze haar naam. Was het goed om vrij bovenaan te staan?

« [Reactie #2] : 4 jaar geleden »
Daryn was wel vaker in de Merifelvleugel geweest, hij had er sowieso twee vakken, maar het lokaal waar hij naar opweg was, had hij nog niet eerder bezocht. Al een tijdje was hij met Evoy aan het oefenen voor telepathie. Dat was handig omdat Evoy dan iemand had om mee te oefenen en zo leerde Daryn ook dingen zonder dat hij het vak hoefde te volgen.

Vandaag hadden de twee nachtelfjes het een goed idee gevonden eens van lessen te ruilen. Het verschil tussen de twee was immers maar klein en alleen door een getraind oog, zoals dat van hun zusje, op te merken. Alsof er niks aan de hand was, liep Daryn richting het lokaal. Hij had nog extra dingen doorgesproken en geoefend met zijn broertje zodat het net leek alsof Evoy gewoon in de les zat.

Eenmaal bij het lokaal stond de deur al open. Daryn was niet laat, maar ook niet zo heel vroeg, mooi optijd eigenlijk. Een onopvallend plekje werd uitgekozen en zijn naam, of eigenlijk die van zijn broer, werd gezocht. Niet helemaal onderaan, niet helemaal bovenaan, maar gewoon gemiddeld voor zijn jaargang. Dit ging helemaal goed komen en Daryn had de zelfvertrouwde houding van zijn broer overgenomen.

« [Reactie #3] : 4 jaar geleden »
Natuurlijk vond ze het helemaal niet erg dat ze geen huiswerk hadden, ze had namelijk wel betere dingen te doen, dus dat was wel fijn. Meneer Neruth bleef echter... zichzelf en wanneer je dan ook geen spullen mee moest nemen was dat wel verdacht, ze schatte de kans dat ze gezellig spelletjes gingen spelen en een picknick in het lokaal gingen houden dan ook niet erg hoog in. Misschien zouden ze de hele les telepathie met elkaar moeten doen of iets dergelijks,dat zou logisch zijn, het was immers een telepathieles, maar ze wist niet waarom dat dan met iedereen moest.

Toen ze het lokaal binnenkwam zag ze dat alle tafels weg waren, daar had je natuurlijk ook niet zoveel aan wanneer je niet ging schrijven. De centaur groette de leraar beleefd en zei ook even hallo tegen de andere leerlingen, daarna ging ze ergens links achter staan. Ze bekeek de lijsten op het bord en vroeg zich af waarvoor die daar stonden, zouden ze iets met de anderen van hun lijstje moeten doen?
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Thajiël Dharjemini »

« [Reactie #4] : 4 jaar geleden »
Fynn groette zijn leerlingen netjes terug. Hij was in een goed humeur vandaag. Een uitstekend humeur zelfs. Zo'n humeur waarbij je van een dagwezen zou verwachten dat het huppelend en zingend zijn lokaal betrad en alle leerlingen bedolf onder een golf liefde, kusjes en zelfgebakken koekjes. Bij een nachtwezen kon er misschien een glimlachje vanaf.

Wat deze verandering teweeg had gebracht wist de phaosfee niet zo goed. Misschien het feit dat zijn jonge dochtertje uiteindelijk een beetje door begon te slapen, of misschien omdat hij voor het eerst zonder koppijn wakker was geworden na zijn keuze om minder te drinken, of misschien gewoon omdat het buiten bewolkt was en dat altijd wonderen deed voor een nachtwezens leven.

Er kwam een jongeman binnen. Een jongeman die Fynn wel meende te herkennen van gezicht, maar die hem qua geest volledig onbekend voorkwam. Nu konden de leerlingen natuurlijk niet weten dat deze leraar hun namen niet bij een gezichtje plaatste in zijn herinneringen, maar bij een bepaalde geest. Als telepathist was het voor hem vrijwel onmogelijk om zich af te sluiten van zulke dingen, en iedere geest had als het ware een eigen vingerafdruk. De nachtelf was een mysterie voor de leraar. Als Daryn dus ook weg zou kijken van het bord en zijn ogen op de leraar zou richten, zou hij zien dat hij onderzoekend werd aangekeken.

Maar, wat het ook was, Fynn had een les om te geven, en mysteries werden voor later bewaard.

« [Reactie #5] : 4 jaar geleden »
Deborah groette de leraar vriendelijk en nam toen naast haar zus plaats in de halve cirkel. Ze staarde naar het bord. Haar naam stond behoorlijk bovenaan. Ze zat natuurlijk in haar laatste jaar én was een centaur en ze had altijd al een behoorlijke goede aanleg gehad voor deze vorm van magie.

Weet jij wat dit betekent? vroeg Deborah uiteraard telepathisch aan haar zus. Het was er de juiste les voor. Daarbij was een phaosfee nou niet het soort leraar waarbij je betrapt wilde worden op fluisteren. Gelukkig leek de leraar ook meer aandacht te hebben voor een nachtelf en hopelijk ging het telepathische fluisteren zo aan hem voorbij.

« [Reactie #6] : 4 jaar geleden »
Teleanna hupte opgewekt het lokaal binnen en groette al even vrolijk de leraar. Hij leek er voor open te staan vandaag. Dus daar moest dan wel gebruik van gemaakt worden.

De elfin nam plaats in de buurt van Cas en Leo.[1] Uiteraard bekeek ook Anna het lijstje met namen op het bord. Ze stond gewoon een beetje tenmidden van de namen van andere tweedejaar en dat was in het gehele lijstje een beetje richting de onderkant. Daar kon ze prima mee leven. Ze had ook geen idee wat het verder uitmaakte. Al hoopte ze wel dat het niet een indicator voor haar cijfer zou zijn, want dan moest ze zich misschien wel zorgen maken. Tot het tegendeel bewezen was, besloot ze maar echter van het goede uit te gaan en dus wachte ze vol bruisende spanning af wat er deze les gebeuren zou.
 1. Kleine Gm

« [Reactie #7] : 4 jaar geleden »
"Anna! Goedemorgen!" Het meisje gunde haar mederoodharige een brede grijns en schoof snel iets dichter bij Cas zodat ze erbij kon gaan zitten. "Ik was Cas net aan het vertellen over Sidney, je weet wel, die derdejaars blauwe nimf. Weet je wat die gedaan had?" Ze wachtte niet om Teleanna te laten antwoorden. "Zichzelf opgesloten in de meiden toiletten van de blauwerds! Moet je nagaan! Met zo'n meisje erbij he? Zei dat'ie verkeerd geteleporteerd was, de idioot. Had geprobeerd om van binnen naar buiten het kasteel te gaan. Nou, hun wangen spraken een heel ander verhaal, rood dat ze waren!" Het torenhoofd vertelde er wijselijk niet bij wat ze zelf in de blauwe toiletten had willen doen, noch over de zesdejaars elf die haar had vergezeld. "Ik heb ze maar weer naar hun slaapzalen gestuurd, met een waarschuwing. Vond't ook zo lullig om ze straf te geven om een beetje uiting van liefde, niet? 'K zou nog in Mocha veranderen." Bij die laatste woorden schoten haar ogen even naar de phaosfee voorin het lokaal, maar die was nog bezig met het binnenlaten van leerlingen.
De lucht is blauw als een sinaasappel!

« [Reactie #8] : 4 jaar geleden »
Het had Cas nauwelijks meer dan twee seconden gekost om uit te vogelen wat te logica in de rij namen op het bord was en nadat hij had vastgesteld dat zijn naam inderdaad op zijn verwachte plek net onder het midden stond, zeer gemiddeld, had hij er weinig aandacht meer aan besteedt.
Hij had zijn armen op zijn tas gelegd en zo een kussen gecreëerd, waar hij nu lui met zijn hoofd op hing, terwijl hij er ondertussen in slaagde nog vrij geïnteresseerd naar Leo te luisteren. Hij schoof, zonder zijn hoofd op te tillen, wat door, zodat ze nu met zijn drieën op een bank zaten. Hij wuifde naar Anna.
"Ja, natuurlijk. Waarom zou je straf geven voor het breken van ongeveer elke sociale regel die er mogelijk gebroken kan worden. Verander Bumetrel maar in een huis van lichte zeden. Niemand heeft bezwaar," spotte hij.
Hij volgde haar blik toen ze Mocha noemde. "Ik denk niet dat híj beledigd is als je Mocha beledigd. Ik bedoel hij is..." Hij zocht naar tegenstellingen tussen Mocha en Neruth, maar kon er helaas niet zoveel vinden. "Korter en over het algemeen in een slechter humeur?" maakte hij zijn zin wat onzeker af. "Misschien heb je een punt."