Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Held op laarzen  (342 keer gelezen)

Speeldatum: 8 september 1302 (Begin herfst)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 4 jaar geleden »
Op de muren van kasteel Bumetrel maakten wachters hun rondjes. Nu Bumetrel in de directe beschermingssfeer van Oikilan lag, zou je zeggen dat die wachters niet meer nodig waren. Het tegendeel was waar: de wachters herinnerden Oikilan eraan dat Bumetrel zichzelf wenste te redden.
Een van de wachters was een phaosfee, herkenbaar aan zijn vleugels en zijn hele manier van bewegen.

Een aantal meters onder hem liep ook een phaosfee, eveneens aan herkenbaar aan zijn vleugels maar minder vloeiend in zijn bewegingen. De phaosfee op de grond moest nogal moeite doen om het tempo van de phaosfee boven hem bij te houden. Hij was dan ook nog maar een kleine phaosfee, nog niet eens oud genoeg om leerling te zijn. De man op de manier was zijn grote held en Joash was al een paar weken bezig om precies te kopiëren wat de wachter deed. Hij mocht namelijk naar Heracor en hij wist nu al dat hij later ook wachter wilde worden, dus trainde hij alvast.

Of wachter Tuddors wist dat hij iemands idool was, dat weten we niet. Of hij de kleine Joash überhaupt had opgemerkt, evenmin.

« [Reactie #1] : 4 jaar geleden »
De wind bracht het geluid van haastige voetstappen mee omhoog, Cillians vermoedens werden hiermee bevestigd. Zijn extra, ietwat lawaaiige schaduw had zijn positie aan de voet van de muur weer ingenomen. Nu was het algemeen bekend dat phaosfeeën duistere wezens waren, Cillian was blijkbaar zo duister dat hij niet één, maar twee schaduwen had.

De wachter had eerst vermoed dat het een soort weddenschap was tussen een stelletje leerlingen, maar daarvoor ging het te lang door en was het jongetje te klein. Enkele collega's hadden gegrapt dat hij een fan had, maar hier had hij alleen maar om gelachen. Toch was hij onder de indruk van het jongetje, het was totaal nutteloos wat hij deed, maar hij hield het wel lang vol. Het werd dus wel eens tijd dat hij 'ingreep'.

Hij stopte abrupt met lopen en riep met zijn meest strenge stem naar de jongen beneden hem: "Hé, jij, wat doe jij daar?! Leerlingen hebben les en kleuters zitten in de crèche. Vlieg naar boven en vertel je verhaal." Hij mocht tenminste hopen dat het jongetje in staat was om zijn vleugels te gebruiken. Als het op de een of andere manier niet mogelijk was dat het jongetje naar boven kwam, zou Cillian wel naar beneden gaan, ook al moest hij wacht lopen op de muur.

« [Reactie #2] : 4 jaar geleden »
"Kannie vliegen m'neer," schreeuwde Joash naar boven. "Nooit geleerd nie." Het was een van de dingen die nog op zijn verlanglijst stond. Hij had wel gezien dat de meeste myrofas met vleugels hier wel konden vliegen en hij had er met een zekere jaloezie naar zitten kijken.
"Wacht effe m'neer, ik weet wel iets anders."

Wat de meeste myrofas op Bumetrel dan weer niet konden, kon hij als de beste: klimmen. In Oikilan waar hij was opgegroeid was dat een stuk praktischer dan kunnen vliegen. Inmiddels wist hij wel hoe hij met een beetje moeite op de muur kon geraken.

Een tien minuten later stond de staljongen dan eindelijk in de buurt van zijn grote held, niet wetend of hij nu moest glunderen dat de man hem had opgemerkt of verlegen moest zijn in de buurt van zo'n coole gast. Hij vergat dan ook prompt iets te zeggen.

« [Reactie #3] : 4 jaar geleden »
Een phaosfee die niet kon vliegen. Dan waren je vleugels toch wel erg nutteloos. Had 'ie net zo goed een phaosmens kunnen zijn. Afgezien van dit opmerkelijke feit, was het taalgebruik van de jongen ook niet het meest beschaafde. En aan de klimkunsten te zien was dit niet de eerste keer dat het jongetje een muur op had geklommen. Was dit ook hij op Bumetrel was gekomen? vroeg Cillian zich gelijk af.
Terwijl het phaosfeetje naar boven klom, keek hij van boven af toe. Toen hij eenmaal boven was leek er geen antwoord te komen op de vragen, dus besloot Cillian het nog maar eens te herhalen.

"Je kunt goed klimmen, maar wat deed je daar beneden. Heb je geen les? Zijn er geen dingen die je bezig horen te houden?" Hij was een stuk groter dan het kleine phaosfeetje en had zijn handen in zijn zij gezet. Ongetwijfeld zou dit enige indruk maken. Hij zei voorlopig nog even niks over het feit dat hij de jongen al veel vaker had zien lopen, hij was wel nieuwsgierig naar het verhaal waarmee de kleine zou komen.

« [Reactie #4] : 4 jaar geleden »
"Bedankt," zei Joash met een trotse grijns. "Kheb geen les. Volgend jaar magk Heracor doen van vrouwe Luthés. Vet he? Dus ik train vast. Wachtlopen en rennen om snel te blijven. En ik doe natuulk de stallen. Veel tillen enzo. Fernand zegt dat ik best sterk ben voor een phaosjochie. Maar hij is een elf dus kweet niet of hij d'r verstand van heb. Wat denkt u, m'neer? Denkt u dat ik sterk genoeg ben voor Heracor? Ik moet wel goed genoeg zijn, want anders kan'k ja geen wachter worden zoals u. En ik voel d'r niets voor dat ze me eruit schoppen en dat ik dan weer in Oikilan zit. Je groeit eruit, he? Zou'k weer opnieuw moeten beginnen. En hier weet je tenminste wat je 's avonds eet."

« [Reactie #5] : 4 jaar geleden »
De grote, stoere phaosfee moest glimlachen om het verhaal van de kleine, minstens net zo stoere, phaosfee. Er werd hem heel wat duidelijk. Alhoewel het soms wat lastig was om het jongetje te volgen en al helemaal onmogelijk om er tussen te komen om wat te zeggen. Toen de jongen uitgepraat was, besloot Cillian maar gewoon met hem mee te praten, het was duidelijk dat hij hier niet boos om kon worden.

"Je bent zeker een grote, sterke phaosfee. Ze hebben precies jongens als jij nodig voor Heracor. Ooit was ik net zoals jij en zie wat er van mij gekomen is, ik ben een grote phaosfee wachter." Hij klopte met trots op zijn grijs-paarse uniform en gaf nog een extra klopje op het logo van de school. "Als je gewoon goed je best gaat doen op school, komt er straks niets meer tussen jou en je baan als wachter." Hij begon verder te lopen over de muur en wenkte naar de jongen dat hij mee kon komen lopen. Aangezien deze wachter in spe ook een paar meter lager wachtrondes had gelopen, zou het hem vast bevallen om dit ook op de grote muur te doen.

"Trouwens, ik ben Cillian Tuddors, zeg maar Cillian, wat is jouw naam?" Hij liep ondertussen door op een tempo waarbij het voor de jongen nog net prettig zou zijn. Natuurlijk zou hij harder kunnen lopen, maar het was ook niet de bedoeling dat de kleine phaosfee zou moeten rennen om hem bij te houden. "Heb je al meer dingen geoefend, afgezien van wachtlopen, rennen en sterk worden? Lezen en schrijven bijvoorbeeld? Die dingen zijn ook erg belangrijk als wachter. Je moet namelijk wel briefjes kunnen schrijven en lezen." En je moet alle lesboeken kunnen begrijpen, dacht hij erachteraan. Maar hij wilde de jongen niet al te veel ontmoedigen met verhalen over dikke boeken waaruit hij zou moeten leren. Niet alles van een studie was praktijk, helaas.

« [Reactie #6] : 4 jaar geleden »
Joash glunderde van vleugeltop tot vleugeltop. Zoveel lof van zijn grote held, wow! En hij mocht nog meelopen ook. Wow! En hij mocht Cillian zeggen in plaats van meneer Tuddors. Hoeveel myrofas konden dat zeggen?

"Ik heet Joash," vertelde de jonge phaosfee terwijl hij met zo groot mogelijke passen de grote phaosfee bij probeerde te houden. Gelukkig liep die niet met zo groot mogelijke passen. Het lopen zorgde er in elk geval voor dat de jongen minder adem overhield om achter elkaar door te ratelen. In een betrekkelijk langzaam tempo gaf hij antwoord op de vragen van de wachter: "Ik heb lezen en schrijven en rekenen en ook manieren. Ik vindr niet zoveel an, maar vrouwe Luthés zegt dat het belangrijk is en daar ga'k geen ruzie mee maken..." Dat snapte de grote phaosfee vast ook wel.
"Ze is eigenlijk best lief, wist u dat? ....[1]
Ze is heel deftig en streng enzo, maar volgens mij doet ze dat vooral voor de anderen ...
Dat ze niet denken dat ze zwak is, ofzo ...
Wat denkt u, Cillian?"
 1. Voor '...' lees adempauze