Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Zijn dáár vrienden voor?  (363 keer gelezen)

Speeldatum:

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 4 jaar geleden »
[OOC: Het speelt zich na Vladimir's date en voor de nachtmerrie]

De landelf zou al snel te horen krijgen wat Vladimir van zijn acties vond. Hij mocht de weerwolf dan helpen, maar niet alles ging zo soepel als het door Fellow geregeld werd. Vladimir liep richting de gymzaal, het was nog voor de eerste les en de weerwolf moest toegeven dat hij nog niet helemaal wakker was.

Vladimir dacht dat Fellow wel al aanwezig zou zijn, misschien ook nog niet helemaal wakker, maar aanwezig vast wel. De landelf zou vast meer ervaring hebben met vroeg opstaan en nachtdiensten. Gelukkig had de weerwolf die op de ziekenzaal niet zo vaak, of hij moest uit bed getrommeld worden voor een noodgeval.

"Wat had dat briefje te betekenen?" De weerwolf keek beschuldigend in de richting van de landelf die er al was. "Had ik niet gezegt dat je niet hoefde te helpen? Weet je wel niet hoe het over kwam op haar? En hoe zit het met dat handschrift van jou, het kan toch niet dat je zoveel fouten in één briefje zet? Waar beginnen we mee vandaag?"
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Vladimir I. V. Ru. Teresjkova »

« [Reactie #1] : 4 jaar geleden »
Fellow was vroeg uit de veren. Hij was op een zeker moment wakker geworden en had de slaap niet meer kunnen vatten. Dus had hij zijn vrouw een kus gegeven, had hij zich opgefrist en had hij zich maar alvast naar de gymzaal begeven. Het was een prima ochtend. Hij kon ze de zaal nog een beetje opruimen en zelf aan een rustige uitgebreide opwarming beginnen. Hij was juist bezig met zich opdrukken toen ook Vladimir de gymzaal binnen kwam.

De landelf ging terug op zijn voeten staan en klopte het stof van zijn handen. Hij keek even verbaasd en fronste toen even. "Wil je praten of wil je beginnen?" De vragen gingen in één stroom door en voor hij antwoord had kunnen geven, was de weerwolf al over de training begonnen. Dus Fellow wist nu even niet waar de jongeman nu meer behoefte aan had.
Too sweet to function

« [Reactie #2] : 4 jaar geleden »
Gezien Fellow niet meteen aangaf waar ze mee gingen beginnen, nam Vladimir zelf maar initiatief en herhaalde de opwarming die hij de vorige keer had moeten doen.
"Begin maar met uitleg," zei de jongen tussendoor. Hij wilde wel eens weten wat de landelf in zijn hoofd had gehaald om zoiets te doen. Het maakte Vladimir dan ook niet uit dat Fellow verward was door de binnenkomst.

Na een stel push-ups ging de weerwolf verder met een set aan squads[1]
"Ik kan tussendoor wel opwarmen. Weet je wel niet hoe boos dat meisje was? Weet je wel niet op welk tijdstip je het gepland had?" De vragen gingen rustig door, de landelf moest maar zien wat hij ervan maakte.
 1. Geen idee welke oefeningen Vladimir precies moet doen, als het andere oefeningen zijn, nou ja dan zijn het andere oefeningen die hij doet.

« [Reactie #3] : 4 jaar geleden »
"Gewoon op een normaal tijdstip dat men wat kan eten, na werktijd. En ja ik weet dat ze boos was. Ze heeft mij ook al uitgefoeterd. En ik bedoelde het goed, dacht dat het voor jullie beide goed zou zijn. Maar wees maar boos, geef mij maar de schuld van alles wat er mis ging, ik kan het wel hebben." Fellow was behoorlijk geirriteerd. Hij had de wind van Kim al van voren gekregen. Nu ook van Vladimir. Hij zou nooit meer zoiets organiseren, dat wist hij wel. Hij kon er niet veel meer van zeggen dan hij nu had gedaan. Hij dacht goed te doen, maar had blijkbaar een inschattingsfout gemaakt en blijkbaar moesten lui die zelf dan geen normale situatie konden creëren en fatsoenlijk met elkaar om konden gaan dan iemand anders de schuld geven. Nou, ze deden maar.

"Let op dat met je knie niet te ver over de rand van je tenen buigt."
Too sweet to function

« [Reactie #4] : 4 jaar geleden »
"Je kunt vast begrijpen dat ik er na werktijd niet uitzie als iemand die op date kan gaan." Dat moest Fellow toch wel begrijpen, Vladimir nam aan dat de landelf ook niet op date ging als hij net getraind had. Er werd extra aandacht besteed aan de opmerking van Fellow voor de rest van de set. Gezien Vladimir niet kon rennen, werden er gewoon oefeningen gedaan om zijn gehele lichaam te versterken en zijn conditie te verbeteren.

"Ik eis wel een keer een meisje op, of niet en leef voor de rest van mijn tijd als wolf als ik het hier zat ben," zei Vladimir na de rest van de warming-up in stilte gedaan te hebben. Hij merkte ook wel dat Fellow geen goed humeur had en waar dat door kwam was ook wel duidelijk, maar een manier om dat nu te verbeteren, had de weerwolf even niet.

« [Reactie #5] : 4 jaar geleden »
Fellow keek verbaasd. "Nou, zo erg zweet je toch niet bij de arts?" Hij haalde zijn schouders op. "Daar had ik niet eens over nagedacht. Kom op... Je bent toch een vent? Ik wist niet dat je je eerst wilde optutten voor je naar een afspraak ging." De elf moest zijn best doen om niet te grinniken.

De man trainde ook in stilte en keek op toen Vladimir op een zeker moment besloot om weer te spreken. Hij trok een wenkbrauw op. "Denk je dat je daar gelukkig van wordt? Een vrouw ontvoeren en haar dwingen de jouwe te zijn?" Fellow vond het maar moeilijk om die cultuur te begrijpen. Hij zou het niet kunnen, dacht hij, maar hij had het ook nooit nodig gehad. Hij had de luxe positie dat hij knap was en redelijk charmant bovendien.
Too sweet to function

« [Reactie #6] : 4 jaar geleden »
"Weet je hoe je uniform eruit komt te zien als je de hele dag bloedneuzen loopt te poetsen en kots op moet ruimen? Het is echt niet dat je uniform schoon blijft met al die koters die op de ziekenzaal komen de hele dag." Het was niet voor niks dat de ziekenzaal zo schoon was.

"Van alleen op Bumetrel blijven hangen, word ik ook niet gelukkig. Het voelt niet als thuis, maar dat zal het wel nooit gaan gebeuren." Voor een moment concentreerde de weerwolf zich weer op de oefeningen die hij aan het doen was. "Nadeel aan weerwolven, stomme roedel-eigenschappen." De maan had hem het magich voordeel gegeven en een snel inzichtsvermogen, de roedel had hem een goed richtingsgevoel gegeven, maar ook de rusteloosheid. Vladimir zuchtte.
"Och ik verzin er wel iets op, ooit, ofzo."

« [Reactie #7] : 4 jaar geleden »
"Nou, ik zal het onthouden voor een volgende keer, die toch niet komt." Fellow zuchtte. "Zeur toch niet zo, man. Het was goedbedoeld. Ik heb sorrt gezegd. Ik kan er nu niets meer aan veranderen en je hebt gewoon een ongemakkelijk afspraakje gehad. Nou en. Dat overkomt iedereen wel eens."

Fellow luisterde naar de rest van Vladimirs gepraat. Hij knikte erop. "Nouja, dan moet je maar een vrouw zien te schaken. Goed trainen en er is geen vrouw, die aan jou kan ontsnappen." Fellow grijnsde inmiddels weer en had de irritatie snel van zich af kunnen zetten. Het was niets voor de elf om ergens lang ontstemd over te zijn.
Too sweet to function

« [Reactie #8] : 4 jaar geleden »
"Als het nu zo simpel was." Vladimir had niet het vermogen dat Fellow had om irritaties zo snel van zich af te zetten. "Jij hebt makkelijk praten, iedere landelfin staat in de rij om met je naar bed te mogen. Zelfs de oudere jaars fluisteren harder als je weer eens half bezweet door de gangen loopt, met dat haar tegen je voorhoofd geplakt, spieren net niet zichtbaar onder die tuniek, mysterieuze grijze ogen. Wat je allemaal niet opvangt als weerwolf, ik heb zelfs nimfen je naam horen fluisteren."

De weerwolf raakte even in gedachten, het tempo waarin hij trainde, zwakte iets af.
"Als die spieren nu eens zouden meewerken en wat zouden groeien." Zijn been deed het aardig en door zijn conditie had hij ook een groot deel van zijn magisch vermogen terug gekregen, maar Vladimir zag er nog steeds uit als een doorsnee overbehaarde weerwolf.
"Weerwolven zijn gewoon een ramp, het werkt nooit mee als je dat graag wilt." Aldus Vladimir's redenering.

« [Reactie #9] : 4 jaar geleden »
Fellow zuchtte. "Ja, en dat is helemaal niet handig als je getrouwd bent." Al die verleidingen die voor je voeten werden geworpen. Nimfen hadden er vooral een handje van als hun cijfer hen niet beviel, dat ze met hem kwamen flirten. Niet dat hij er wat mee deed en het scheelde dan heus niet veel met wat ze omhoog gingen. Maar verdraaid lastig was het wel.

"En die spieren groeien vanzelf. Ik ben ook niet in een paar maandjes zo gespierd geworden. Dat kost jaren training. Geduld, geduld." Hij grinnikte om het gemopper van Vladje. "Ach, je bent nu stoerder dan je als mens was geweest. Sterker en machtiger. Daar vallen mensenvrouwen heus wel op. En heus niet alle huwelijken zijn uit liefde. Dus je komt wel aan het wijfje wat je lief verzorgd, je eten kookt en elke avond voor je klaar ligt."
Too sweet to function