Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Just desserts  (360 keer gelezen)

Speeldatum: 28 maart 1303 (Begin lente)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 3 jaar geleden »
Er moest een feestmaal gemaakt worden en in plaats het aan de professionals over te laten, werd deze voorbereid door niemand minder dan de gehele[1] groene afdeling.
Als dit niet een schoolregel was geweest hadden ze nu allemaal met strafwerk buiten op de gang gestaan om de keuken zo compleet over te nemen, maar dit was niet enkel legaal; het was ook verplicht. Merifel moest een feestmaal voor Socophon maken omdat het de afdelingsstrijd catastrofaal had verloren.
De gebeurtenis werd nauwlettend gecoördineerd. Dit was niet de eerste keer dat Merifel had verloren en om niet weer dezelfde problemen als twee jaar geleden te krijgen[2] werden de gerechten van tevoren uitgekozen en stond er overal keukenpersoneel.

Cas gooide in gedachten deeg heen weer tussen zijn handen. Het voelde grappig, maar het was niet zo heel effectief voor het kneden van het brood. Het zou de luchtelf een worst wezen. Hij was ergens anders mee bezig.
Hij draaide zich om naar zijn buurman. "Weet je hoelang we nog moeten?"
De buurman antwoordde dat hij geen idee had en voordat hij een opmerking kon maken over de manier hoe Cas zijn deeg aan het kneden was had deze hem de rug al toegekeerd. "Jij dan," vroeg hij aan degene naast hem. "Wanneer zijn we klaar?"
Een schouderophaal was het antwoord, maar Cas was tevreden met het antwoord. Het was toch maar een afleidingsmanoeuvre geweest om om zich heen te kijken.
Hij rolde zijn in meel bedekte mouwen op. Een bloemenketting vol met kleine witte bloempjes was een paar keer om zijn arm geslagen. Het zag er nogal schattig uit. Hij had het van Leo gekregen. Die hield van die onzin.

Hij kneedde verder, maar nu een stuk effectiever. Hij plette het met beide handen dicht tegen elkaar op het tafelblad. Je zou haast denken dat hij een carriere als keukenhulpje moest overdenken. Niet omdat hij er zo goed in was; hij amuseerde zich duidelijk kostelijk. Verschillende blaadjes van zijn bloemenarmband waren helaas wel gesneuveld en dat was extra jammer omdat het zulke speciale bloemen waren. Leo had er veel moeite voor gedaan om ze te pakken te krijgen.

Hij verwachtte niet dat ze erg boos zou zijn.

(Eerste post voor Leo)
 1. of ieder geval een aardig groot gedeelte. Weet niet of het de bedoeling is om de hele afdeling in de keuken te proppen, maar een maaltijd klaarmaken voor een hele afdeling is vast wel arbeidsintensief
 2. dit is nooit uitgespeeld, maar er zijn vast wel wat problemen ontstaan
« Laatst bewerkt op: 3 jaar geleden door Caspian Avecary »

« [Reactie #1] : 3 jaar geleden »
Eleonora vermaakte zich kosteloos. Ze kon zich niet indenken welke gek bedacht had dat een feestmaal koken een straf was. Het was vast een of andere adellijke hoge pief geweest, die nog nooit iets met zijn handen had hoeven doen. Leo moest toegeven, er liepen een paar vrij miserabel kijkende adellijken rond die leken op kippen die terug gezet waren in het wild. Maar zij, zij vond het geweldig! Het was een soort schoolreisje met de hele afdeling.

Dus zoefde het torenhoofd als een libelle door de keuken: eerst keek ze hier, dan weer daar, en dan was ze daarginds weer bezig. Haar rode krullen waren hoog opgestoken en vastgeknoopt met een doek die ooit wit was geweest, versierd met kleine, geborduurde, blauwe bloempjes, om haar middel zat een schort en haar armen waren tot haar ellebogen bedekt met meel, waar haar opgestroopte mouwen verdere schade voorkwamen. Verder zaten er verschillende vrolijke bloempjes tussen haar haarspelden gestoken, die heerlijke geuren hadden.

Het nimfje zoefde naar Cassie-Passie toe en keek kort over zijn schouder mee. Haar ogen vielen op de mooie bloemenkrans die ze de jongere elf gemaakt had. "Cas! Wat heb je met m'n bloemen gedaan!" vroeg ze quasi-verontwaardigd. De elf kreeg een zachte pets op zijn hoofd met een pollepel in haar hand. "Naja, het ruikt wel lekker." Met een knipoog en een glimlach was het torenhoofd weer verdwenen. Ze had gekletter gehoord achter bij de ovens en als leidinggevende moest ze natuurlijk even een kijkje nemen. Die eerstejaars konden ook niets zonder haar! Dat was wel het lastigste van in haar uppie torenhoofd zijn: iedereen had haar overal tegelijk nodig. Ze hoopte dat vrouwe Tetachan maar snel een vervanger voor Aloisia zou vinden.

 :open: :open: :open: :open: Merifellers opgelet! Tijd voor een feestmaal voor Socophon! Kom lekker koken! Lekker zooi maken! Pollepels van de kok (en mij) ontwijken!  :open: :open: :open: :open:
De lucht is blauw als een sinaasappel!

« [Reactie #2] : 3 jaar geleden »
"'T spijt me schat, maar dan moet je die dingen maar niet aan me geven vlak voor we met z'n allen de keuken in worden gestuurd. Hé, hou de lepel thuis. Wieberen."
En de nimf ging er inderdaad vandoor, maar dat kwam eerder door het lawaai achter hem dan hemzelf. Hij keek achterom. Een eerstejaars had verscheidene potten en pannen laten vallen en de aandacht van elke keukenhulp in de nabije omgeving was momenteel daar. Handig.

"Deze bol is klaar!" deelde Cas even later op een te luide toon mee. Zal ik er nog een maken?" Zijn hart maakte een sprongetje toen de dichtstbijzijnde keukenhulp het deeg aannam en kort inspecteerde. "Ja, uiteraard. Je weet waar alles ligt," antwoordde hij kortaf en liep toen weg om het deeg in de oven te stoppen.
"Nee, jíj bedankt!" riep Cas hem iets wat beledigd achteraan en zocht Leo met zijn ogen. Hij grijnsde naar haar.
Dat brood maken was echt leuk. Als zijn plan voor geniale magiër was misgelopen, kon hij altijd nog bakker worden, bedacht hij zich terwijl hij zich weer omdraaide.
 
[1]
 1. Misschien een iets wat onnodige post, maar ik heb nu toch tijd en zin om te posten
« Laatst bewerkt op: 3 jaar geleden door Caspian Avecary »

« [Reactie #3] : 3 jaar geleden »
Anna kwam het deel van de keuken in waar Leo en Cas bezig waren, terwijl ze met een gepijnigd gezicht een bundel vers geplukte brandnetels voor de soep met zich meedroeg. "Oooh. Mijn armen branden!" Ze had wel handschoenen aan, maar ze had ook een paar keer zeer onhandig langs de brandnetels gestreken en er hadden ook stukken minder beschermde huid bij gezeten.

"Kookt het water al, dan gooi ik ze erin? Of moet ik ze eerst in stukjes snijden?" Anna had geen idee hoe je brandnetelsoep maakte, behalve dat je er brandnetels voor nodig had. Gelukkig was er al snel een kokshulp die de planten van haar overnam en ze wel ging bereiden. Ja, Merifel mocht vooral de rotklusjes doen bij het helpen met voorbereiden, hoewel... Cas en Leo leken de betere taakjes bemachtigd te hebben.

Opgewekt stapte Anna hun kant op, maar Leo was alweer druk bezig met het helpen van eerstejaars en dus kreeg Cas maar haar onverdeelde aandacht. "Kan ik jou nog helpen. En weet jij nog iets hiertegen...?" vroeg ze, terwijl ze aan de brandnetelbultjes op haar arm krabde.

« [Reactie #4] : 3 jaar geleden »
Ravan hielp de eerste jaars met het oprapen van het keukenspul dat met een klap op de grond was beland. De kakofonie van geluid die ontstond door het geraas van het metaal en de opgewonden stemmen en kreten van de groenen was bijna genoeg om hem zijn handen voor zijn oren te doen slaan.

Hij keek naar het beteuterde gezicht van de eerste jaars waarvan het gezicht op huilen stond en kon een grijns niet onderdrukken. “Maak je niet druk joh. Dan zal er een beetje zand in komen, da’s alleen maar goed voor de magen van die sokken.”

Hij pakte de krat groenten op die hij even had neergezet om de eerste jaars te helpen en liep daarbij het torenhoofd bijna omver.
“Oeps sorry Leo,” grijnsde hij schuin, “ik zou toch niet willen dat je weer helemaal onder het groen zit hè.”
Hij grinnikte. Het verhaal van de wandelende plant had hem geïnspireerd tot een heleboel gedichten die hij maar eens moest verspreiden. Altijd goed een groene groene geholpen door een klunzige rode.[1]
Hij liep door en overhandigde de krat aan de hulp die hem uit zou gaan leggen hoe deze te snijden.
 1. http://myrofas.nl/forum/index.php?topic=11520.0

« [Reactie #5] : 3 jaar geleden »
"Ah. Ravan. Nee. Wat?" Eleonora wierp een halve blik op de phaosfee en schonk hem een glimlach. Zelfs de Socophonachtige schaapjes van haar kudde waren nog steeds haar verantwoordelijkheid en verdienden een beetje aardigheid zo nu en dan. "Sorry, ik moet even-" Het meisje was al weg voor ze haar zin af had gemaakt.

Het gekletter wat ze had gehoord leek zichzelf al opgelost te hebben, behalve voor een wat betreurd kijkende eerstejaars. "Ah, lieverd, maak je maar geen zorgen. Zie, de hulpjes zijn al bezig met opruimen, en-" ze ontweek met een huppelpasje de wiegende heupen van een keukenmeid, "we zoeken voor jou wel iets nieuws om te doen. Eh... Kan je afwassen? Ga daar maar even kijken, ze hebben vast nog iemand nodig." Het snotterende elfje veegde snel zijn neus af aan zijn mouw en verdween toen tussen de Merifellers.

"Och gut toch, wat een schatje. Ik wist niet dat ze zulke kleintjes hier binnen lieten," mompelde het nimfje en dacht verlangend aan haar eigen broertjes en zusjes, voor ze weer een ronde door de keuken begon te maken.
De lucht is blauw als een sinaasappel!

« [Reactie #6] : 3 jaar geleden »
Cas draaide zich half om en bleef met zijn arm in een vreemde hoek op het deeg slaan. Deze alternatieve manier van kneden had niet zijn volle aandacht nodig en hij keek fronsend naar Anna's arm.
"Wat heb je dan? Oh, brandnetels? Geen idee, weegbree zou moeten helpen maar denk niet dat dat hier ergens is." Hij keek om zijn punt kracht bij te zetten halfslachtig om zich heen, maar zelfs al zou er wel ergens in de keuken weegbree te vinden zijn, dan zou hij het met die inzet niet vinden.

"In ieder geval, het helpt vast ook om ergens anders mee bezig te zijn. Dus, eh, Dingus, schuif eens wat op." Hij gaf zijn buurman een zetje en werd beloond met een grom en een vrijgemaakte plaats voor Anna. Hij wachtte niet op haar reactie maar ging direct verder met uitleggen.
"Dus je neemt zo'n bak en dan gooi je er twee bekers van dit meel in..." Pas nadat hij alles had uitgelegd bedacht hij zich dat het eigenlijk helemaal niet zo handig was om Anna bij hem in de buurt te hebben. Ach wat, hij verzon er wel wat op.

« [Reactie #7] : 3 jaar geleden »
Anna grinnikte. "Het is maar goed dat jij niet bij mevrouw Kyna werkt, Cas." Mooie verpleger was hij zo. Ach, het was vooral jeuk. Het ging vanzelf wel weer over. Dus afleiding was ook een prima optie.
Ze nam het vrijgekomen plekje naast de luchtelf in en keek wat hij verder aan het doen was.

"En wat doe je daarna?" Ze kon zijn stappen prima volgen. Dus hij hoefde niet langzamer aan te doen met zijn uitleg. "heb je dat hier geleerd? Of kon je al deeg maken van huis uit?" Eigenlijk wist Anne niet eens wat de ouders van Cas deden als hun beroep. Was ze het vergeten of had ze het domweg nooit gevraagd? Ze wist het eigenlijk niet. "Hebben we nog grapjes in het voedsel verwerkt?", fluisterde ze. "Misschien kunnen we wel iets maken dat alle Socophonners een blauwe tong krijgen? Of ehh... dat ze gaan zweven." Het meisje giechelde bij het idee.

« [Reactie #8] : 3 jaar geleden »
Eleonora kwam na nog een rondje keuken-kijken weer bij haar twee beste maatjes staan. "Hee, Anna! Hoestie? Oh, Vergius, een eerstejaars heeft net iets laten vallen daarginds. Ik heb hem aan het afwassen gezet, maar nu moet zijn klusje nog gedaan worden. Wil je even kijken of je de koksjongens daar kan helpen? Maak ik die bolletjes wel verder." De derdejaars, die na de por van Caspian het bakken al een beetje zat werd, liep met een zucht van het aanrecht weg. "Zo. Wil je me helpen Anna? En lukt het een beetje Cas?"

De nimf stak haar eigen handen in het deeg en begon nog aardig bekwaam de benodigde bolletjes te maken voor het toetje. Zo heel veel waren er niet meer te maken uit het restje deeg, dus ze waren al gauw klaar. "Hee!" Leo wenkte snel een keukenmeisje. "Deze zijn klaar. We zijn bezig met het toetje, zijn de andere bolletjes al klaar?" Het meisje knikte, nam de bakplaat met de bolletjes deeg weg en kwam daarna teruglopen met een andere bakplaat met de gebakken variant.

Zo stond Eleonora even later met een grote pollepel, twee schalen fruitpudding en een heleboel holle bolletjes klaar om aan de slag te gaan. Ze moesten allemaal gevuld worden. "Cas, doe jij die?" Ze schoof een van de schalen naar de jongen toe. "Hé, Anna, mondje houden hè?" Met een grijns en een laatste blik over haar schouder haalde het nimfje een flesje uit haar tuniek en goot de inhoud door de fruitprut. "En nu, vullen maar."
De lucht is blauw als een sinaasappel!

« [Reactie #9] : 3 jaar geleden »
"Goed, en dan twee koppen water, de emmer[1] stond net daar nog. Waar is dat ding? Oh daar!" Hij haalde de emmer met zijn voet om de hendel naar zich toe en versperde de weg van een al duidelijk gestrest keukenhulpje mee. "Goed, en dan neem je nog half kopje gist en ga je mengen." Zo moeilijk was deeg maken niet. Behalve... "Het kan ook een kwart kopje gist zijn. Uh, geen idee, doe maar gewoon wat. De sokken eten het toch wel op."

Hij begon weer op zijn deeg te slaan, waarbij weer een paar blaadjes van zijn ketting in het eten verdwenen. "Nee, mijn vader is een fervent koopman en m'n moeder de reden dat ie dat is. Ik denk niet dat beiden ooit deeg hebben aangeraakt. Nou ja, misschien mijn vader ooit, maar dat heeft hij mij niet geleerd. Nee, dit heb ik geleerd bij strafwerk twee maanden geleden en bovendien is het ook niet heel moeilijk.

"Grapjes in het voedsel? Och Anna, wat ben jij een slechte verliezer. Zouden we nooit doen," fluisterde hij terug, maar gaf haar ook een knipoog. Als Anna nog enige twijfel had over het werkelijk antwoord op haar vraag, hielp Leo haar wel dat kwijt te raken.
"'Tuurlijk, eens kijken." Hij roerde opzichtig door de kom vruchtenprut heen en haalde ondertussen een zelfde flesje tevoorschijn. Hij goot het in de kom en roerde nog een paar keer. "Wij zijn ook slechte verliezers."
 1. neem aan dat de keuken geen stromend water heeft, maar niet de hele tijd naar de put wil lopen, behalve als er een magische oplossing voor is, dan negeer dit stukje maar

« [Reactie #10] : 3 jaar geleden »
Teleanna grijnsde naar Eleonora. "Gaat goed hoor, Leo. Hoe gaat 'ie met jou?" De nimf leek haar taak als torenhoofd en onweerlegbare leiding alleen maar heel erg leuk te vinden en Anna moest toegeven dat haar mede-ginger het ook wel heel erg goed deed. Ze was voor bijna iedereen wel het aanspreekpunt en ze leek steeds precies te weten wat er moest gebeuren.

"Natuurlijk, wil ik helpen. Mits Cas mijn hulp tijdelijk kan missen uiteraard?" Ze keek met een lachje opzij naar de jongen, maar al snel had ze haar volle aandacht bij wat de nimf allemaal aan het doen was, want dat was machtig interessant. Ze grinnikte bij zichzelf. Ze waren inderdaad maar een stelletje slechte verliezers. Ze keek de twee vragend aan. Wat zou dat flesje voor een effect hebben. Ze wilde het niet hardop vragen..zelfs niet met telepathie. Stel dat iemand het zou oppikken. Hopelijk zou een van de twee het haar in het oor fluisteren.