Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Stap voor stap  (1108 keer gelezen)

Speeldatum: 30 juli 1302 (Midzomer)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [Reactie #25] : 4 jaar geleden »
"Nouwelijks," zei William. "Hij kent vooral ja en nee en meester en sorry en de vraag of hij wat kan doen. En het woord broer wel. En verder zegt hij in zichzelf vaak woorden die ik in het geheel niet begrijp. Het lijkt op niets van enige andere taal die ik ooit heb gehoord."

En bij de opmerking van Rhiakath had de man een por te pakken. De blik in Williams ogen sprak duidelijk uit dat hij nooit een teefje zou zijn en zeker niet die van Rhiakath, maar woordelijk liet hij het varen, want er waren wel belangrijker zaken aan de orde dan schuine grapjes.

"Bedankt...Dat is meer dan waar ik om had kunnen vragen."  William snoof even en liet de spanning die zich in zijn borstkast had opgebald varen. "En ik? Ik ben een paar jaar als dwerg door het leven gegaan met jouw drankjes, tot het incident van Ypsilon. Daarna was mijn voorraad op en tjah... ik ben een tijdje als weerwolf op Ypsilon geweest. Niemand leek me te herkennen of zich in me te interesseeren. Daarna kwam die verhuizing, werd ik herkend door Silke... En op Bumetrel zelf komen is me te riskant. Sindsdien zwerf ik een beetje in de omgeving. Ik weet niet waar mijn eigen roedel is en ik weet ook niet goed wat ik anders moet doen." Dus ja, hij was een beetje in een eenzame zwerfwolf veranderd.

"Enne als de landheer mij wil spreken, dan zal ik me van mijn beste kant laten zien... Bedankt voor deze mogelijkheid, Rhiakath. Vooral voor de jongen.."

« [Reactie #26] : 4 jaar geleden »
Al snel raakte Awan afgeleid, het gesprek was saai en de jongen verstond er toch geen zak van. Met zijn hoofd heel ergens anders begon hij rondjes te lopen. De eerste keer dat hij buiten het geluidsschild was, had hij verbaasd om zich heen gekeken. Toen hij weer binnen het geluidsschild kwam, was zijn interesse gewekt en begon de jongen uit te zoeken tot waar de scheidingslijn was. Het leek wel magisch, het ene moment was er geluid van William en de man en het andere moment was het weg. Nu had Awan in zijn leven maar weinig ervaring met magie en hij wist eigenlijk ook niet zeker of het bestond, maar hoe kon het anders.

Niet veel later liep Awan met een snelle pas door de stal, dichtbij genoeg dat hij William nog kon zien, opzoek naar iets waarmee hij op de grond kon tekenen. Zijn vingers gingen langs de vloer en al snel vond hij een klein stukje steen dat los zat. Awan probeerde of het ook echt strepen achterliet en toen dat het geval bleek, rende hij terug naar William en de rest. Met zijn hand tastte hij, maar het voelde nergens naar.

De jongen ging op zijn knieën zitten en al snel had hij een beginpunt voor zijn ontdekking. Stukje voor stukje onderzocht hij waar hij geluid kon horen en waar niet, het was maar goed dat William en de man druk in gesprek waren, dat maakte het wel makkelijker. Al snel had Awan een groot deel van het geluidschild ontdekt, het leek helemaal rond het stel te gaan. Niet veel later werd dat vermoede bevestigd toen Awan weer terug bij zijn begin was.

Er werd voor gezorgd dat Awan binnen de lijn stond voordat hij begon te praten, de steen nog steeds in zijn hand houdend.
"Awan kennen Latijn," zei Awan in een verschrikkelijk accent en met een trotse glimlach. "Van meester. Latijn goede Awan. Latijn Awan eten." Er werd hevig bij die woorden geknikt. "Awan boer William, Awan broer Skah. Skah broer goed, Skah thuis thuis met vliegboot." Bij die laatste woorden verdween de trotse glimlach.
"Van thuis thuis," zei de jongen terwijl hij de ketting rond zijn nek weer liet zien. Hij zou thuis nooit vergeten, ongeacht wat William had gezegd. Misschien kon hij ooit naar huis, terug naar Skah en iedereen.