Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Aoife, Aoife, waar zijt gij, Aoife?  (363 keer gelezen)

Speeldatum: 29 juli 1302 (Midzomer)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 4 jaar geleden »
Het was laat. Heel laat. Later dan Aoife normaal naar huis kwam. Verontrustend laat. Laat genoeg om Fynn alle tijd te geven om zich flink te bedwelmen, hoewel ze dit soort gedrag met haar aanwezigheid meestal tegenging. Aan de lege fles bij zijn voeten en de halflege op het bijzettafeltje te zien was hij allang niet meer helder. Zijn doffe zwarte ogen waren op het dovende vuur in de haard gericht en in zijn hand hield hij een van hun wijnglazen, maar er zat iets anders in dan wijn. De geur verklapte al dat het iets sterkers was. Gelukkig lag het monstertje in ieder geval rustig te slapen in haar wiegje.

"Zeg Aoife, waarom houden wij niet meer van elkaar zoals we toen deden in die eerste maanden? Waar is dat misgegaan?" zei de jonge vader toen zijn vrouw de kamer binnenkwam.
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Eleonora Vasiles »

Aoife was blij dat ze eindelijk bij haar kantoor was. De dag had haar gesloopt.  Lessen, eigen experimenten en na blijvende leerlingen.

Aoife opende de deur en luisterde kort naar haar man. Een blik op Fynn vertelde haar dat ze vanavond weinig aan hem zou hebben. Ze sloot de deur wierp een blik op haar dochter die zoet sliep en kwam terug bij Fynn.
'Waar zal ik beginnen.  Misschien waarmee ik je aantref. Een lege fles en de ander voor de helft vol. Oh en natuurlijk je glas in je hand.' Het glas werd afgepakt en bestudeerd.  'Een glas met wat sterks.' Ze gaf het terug aan haar man en nam plaats op zijn schoot. Waar de alcohol lucht haar aanviel. 'Ik denk dat ik je alcohol aroma niet lekker vind.' En bij die woorden stond ze op. Tenzij haar man haar vast had. Dan werd opstaan lastig.

Fynn zuchtte. Er zat natuurlijk genoeg waarheid in haar woorden, maar het was niet de manier waarop hij de vraag bedoeld had. Hoe had hij de vraag eigenlijk bedoeld? Anders. Niet zo.

Aoife nam plaats op zijn schoot en de phaosfee legde een van zijn armen om haar middel, de ander had hij nodig om het glas vast te houden. "Ik ook niet. Wijn ruikt en smaakt veel aangenamer dan dit spul, maar dat wilde maar niet werken." Hij knikte naar de fles die op de grond stond, waar duidelijk eerst een roodachtige vloeistof in had gezeten.

Zijn vrouw stond echter weer vlug op van zijn schoot een de jongeman rook met een opgetrokken neus aan zijn glas. Het rook inderdaad nog veel erger dan hij had opgemerkt met zijn verdoofde zintuigen, en hij zette het maar weer op de bijzettafel. Verdoofd was de bedoeling geweest, maar hij had geen zin om helemaal van de wereld te zijn - dat was hem al te vaak in zijn leven overkomen om nog plezant te zijn.

"En het is niet alsof ik toen niet zo was, soms." Fynn kwam ietwat wankel overeind en probeerde met een spreuk iets van de geur te verdoezelen,[1] wat nog beter lukte dan verwacht in zijn beschonken staat. "Gewoon, de geheime uitstapjes naar elkaars kantoor, de briefjes, het stiekeme uitwisselen van blikken? Waar is dat gebleven?" Hij bukte om de fles met de doorzichtige vloeistof op te pakken en wankelde naar de kast om hem weg te zetten. Daarna keek de leraar de vrouwelijke phaosfee weer aan en liet zijn ogen over haar lichaam glijden. "Bemin ik je niet meer zoals toen?"
 1. (10, 10, 9, 1) -3 aftrek. Winst bij hoger dan 4

'Vroeger was je ook dronken ja. Maar daar viel ik niet op.' Dus hij hoefde niet constant dronken voor haar te zijn.
'We zijn getrouwd en daarmee is het stiekeme er wel een beetje af. En ik stuur je nog wel eens briefjes.' Al was de inhoud altijd zakelijk.

Aoife legde wat perkamenten opzij en keek naar haar man. 'Misschien,  misschien wil ik net niet. Elke avond ben je niet helder.[1] En Myrah heeft ook nog aandacht van ons nodig. En dan hebben we nog ons werk wat we thuis moeten doen.' Eigenlijk hadden ze gewoon geen tijd. Hoewel Fynn alle tijd had gevonden om te zuipen.

Aoife liep naar de drankenkast en schonk wat in voor zichzelf. 'Of heb je zelf een idee hoe het komt. Je hebt de hele avond gehad om er over na te denken.'
 1. Dat is waarheid of Aoife overdrijft.

Er verscheen een vluchtige glimlach op zijn gezicht. Aoife's pit, daar was Fynn ooit voor gevallen. Haar vlugge antwoorden en sarcastische opmerkingen, zo scherp zoals hij een vrouw nog nooit had horen spreken tegen een man.

De jongeman zakte weer in zijn stoel en mistte toch wel een beetje het glas in zijn handen, maar hij had besloten er voor die avond mee te stoppen en hij zou bij Zeno zijn eigen besluiten niet terugtrekken voor die vervloekte verlangens. Andere verlangens waren echter wat makkelijker te stillen: Fynn trok Aoife weer bij hem op schoot zodra ze haar glas volgeschonken had.

"Ik ben zover gekomen als bedenken dat je niet meer tevreden met me bent. Daarna... heb ik mijn beste gedaan om die gedachte weer te vergeten." Fynn leunde met zijn kin op haar schouder en ademde de zoete geur in van haar bruine haren.
Hij loog. Dat was niet de gedachte die hij had willen verdrinken. Het echte wat hij vreesde, was of ze misschien een ander had. Een ander waarmee ze geheime uitstapjes had, en briefjes deelde, en stiekeme blikken uitwisselde. Hij had ze zelf zeker gehad, een voordelen van in een grote stad wonen met zo'n beetje meer dames van plezier dan inwoners. Maar voor een man lagen dat soort zaken anders dan voor een vrouw. En dus rook hij aan haar haar, in plaats van dat hij haar aankeek.
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Eleonora Vasiles »

Het was te verwachten dat ze weer op schoot zou belanden bij haar man. Ach hij rook beter dan daarnet. 'Door je vol te drinken? Dat brengt alleen maar nog meer problemen. Luister je dan nooit?' Aoife nam een slok van haar wijn en keek haar man streng aan. Eigenlijk had ze gewoon twee kinderen. Fynn en Myrah.

Het klopte dat er weinig spannends gebeurde in hun relatie. En eerlijk zij miste ook die tijd. Maar hoe Fynn er nu bij zat, bezopen en wazig. Het was gewoon niet aantrekkelijk. Misschien was ze ook wel voorzichtig. Ze had haar familie al beschaamd en was niet van plan om dat weer te doen.
Ze nam nog een slok van haar wijn en zuchtte even. Wat moest ze nou met zo'n man?

"Daar ben ik inderdaad wel goed in vrees ik." Fynn nam even een paar seconden om nog te genieten van de vertrouwde wazigheid die de drank hem gaf, voor hij verder sprak. "Ik zal proberen minder te drinken, Aoife." Meer zei de phaosfee niet. Meer zou zijn eer aangetast hebben. Zijn eigenwaarde. Zelfs de onderdanige positie die een vrouw in het huwelijk had. Hij gaf in plaats daarvan een kus op haar haren.

"Laat ik gaan slapen." Fynn gaf zijn vrouw de mogelijkheid om op te staan en gaf haar nog een kus voor hij zich terugtrok naar het slaapgedeelte.

OOC: sorry kort postje :/

'Oh ja proberen.' Aoife had daar nu al geen vertrouwen in. Ze wist hoe drank met mannen ging. Sommige konden liters drinken. Mannen als Fynn, die raakte verslaafd.[1]

Ze stond op zodra dat kon en keek met de armen over elkaar naar haar man. De vader van haar dochter. Ze schudde haar hoofd, liep ook naar de slaapkamer en hield daar Myrah uit haar wieg. Ze zou wel een gezellige avond met haar dochter hebben.
De slaapkamerdeur werd op een kier gezet.

'Begin nog maar niet aan mannen Myrah' Dat Fynn het wellicht kon horen was niet erg. Dat was misschien zelfs de bedoeling. 'En laat je zeker niet verleiden door een dronken man.' Het kindje werd gekieteld waardoor het giechelde. Fynn mocht wel even gestraft worden.
 1. Dit kan in Aoife's hoofd natuurlijk ook overdreven zijn.

De bedwelmde jongeman hoorde het al niet meer. Hij was naar de slaapkamer gesloft en lag versuft en afgemat aan zijn zijde van het bed, en zou zich tot het ochtendgloren niet meer roeren, wanneer een bonkend gevoel in zijn hoofd hem zou wekken, zoals het elke ochtend gedaan had.

Maar daarna, daarna stond Fynn op, en ging hij naar buiten om te trainen, en ook de volgende ochtend, en de ochtenden daarna. Bovendien hield hij zich aan zijn belofte, hij ging minder drinken. Hij deed zijn best, probeerde zijn vrouw trots te maken, en zijn dochter een waardige phaosfee als vader te geven. Of het lukte? Misschien.