Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Nieuwsgierig Aegje  (309 keer gelezen)

Speeldatum: 29 juni 1302 (Begin zomer)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 4 jaar geleden »
Aegnor was op weg naar een kantoor dat hij al vaker had bezocht, ware het jaren geleden. Hij had contact gehad met de mentor van Merifel en een dag en tijd afgesproken om haar te bezoeken. De jonge vampier liep niet langer in een groen, maar in een zwart gewaad. En hij haalde geen geintjes uit bij leraren, maar.. nou ja, eigenlijk niks.

Aangekomen bij het kantoor klopte Aegnor op de deur en ging naar binnen. "Goedenavond vrouwe," begroette hij Mocha, "dankuwel dat u mij wilde ontvangen."  De jongen keek even om zich heen. Er was bijzonder weinig veranderd. Zo op het eerste oog miste hij vooral Lillith, maar het scheen dat de zwarte kat niet meer was. Waarschijnlijk had ze haar eigen licht uitgedaan.

"Hoe maakt u het?" vroeg Aegnor en hij glimlachte vriendelijk. Het was in ieder geval de bedoeling dat het vriendelijk over zou komen en hij had genoeg geoefend om een serieuze poging te kunnen wagen. "Er is nogal wat veranderd sinds ik hier voor de laatste keer zat, lijkt het. Nieuwe schoolhoofden, nieuwe huwelijken, nieuwe locatie." Je zou er haast bang van worden, zoveel vernieuwing.

« [Reactie #1] : 4 jaar geleden »
"Jongeheer Ancalimë. Of is het Vladistov?" Je wist nooit precies wat die mensachtigen met hun namen deden. Ze hielden er ingewikkelde constructies op na, die vooral heel oninteressant waren.

Een vervangende kat lag op de plek van Lilith, zij het dan in de tegenovergelegen stoel. Zijn naam was Olki, een passende titel. Hij had minder de neiging zich op de voorgrond te bewegen en overal de lichten uit te knippen, en meer de neiging zich op de achtergrond te bewegen en zich in de coulissen te verbergen. Een nuttig dier, zo'n muizenvanger.

"Ik maak het goed, dank je." Zei ze vormelijk. "Het leven staat niet stil." Oh, uitgezonderd dat van vampiers. Of althans, dat leek men graag te suggereren. Maar ook een vampier ontwikkelde zich, alleen wat minder zichtbaar. De jongen die hier binnenstapte was niet meer  hetzelfde als de vampier van jaren geleden.

"Hoe staat het met je studie?"
No mercy for the wicked.

« [Reactie #2] : 4 jaar geleden »
Aegnor glimlachte. "Ancalimë is prima. Het is een familienaam zonder familie, maar Vladistov is slechts een gewone naam zonder familie." De vrouw tegenover hem had nog steeds kort haar[1], maar ze zag er anders uit dan hij zich herinnerde. Minder fel, misschien zelfs kwetsbaarder. Hij wist niet of dat kwam doordat de vrouw was veranderd of hijzelf. Misschien wel beide. En misschien was het wel het licht.

"Het leven staat zeker niet stil," beaamde de vampier. "Ondertussen zijn we een jaar of tien verder en heb ik mijn opleiding aan Ypsilon afgerond. Doctorandus Magicus zoals dat dan zo mooi heet." Aegnor glimlachte. De titel betekende weinig voor hem. Titels in het algemeen betekenden weinig voor hem.

"Momenteel ben ik bezig met promotieonderzoek. Wilsmagie." Aegnor glimlachte opnieuw. Glimlachen was goed. "Heer Krathais en Magvatero helpen me bij respectievelijk het inhoudelijke en wetenschappelijk-correcte gedeelte van mijn onderzoek. En verder lees ik veel en probeer meer te weten te komen over hoe wilsmagie werkt. In het bijzonder wilsoplegging."

Hij zweeg even.

"Heeft u daar geen ervaring mee? Men zegt dat u het rond uw veroordeling minstens één keer hebt toegepast. Op mijn sire nog wel, als ik de verhalen mag geloven." De vrouw die Gustaf haar wil op kon leggen moest welhaast onoverwinnelijk zijn.
 1. Meen ik?

« [Reactie #3] : 4 jaar geleden »
Het leven stond niet stil, beweerde hij, en hij glimlachte erbij. De glimlach van een kind doet je beseffen dat je leeft, zo zei men. Vooral in een geval als deze, waarin het kind al jaren dood was, en zijn glimlach net zo leeg en aantrekkelijk als zijn lijk er inmiddels uit had horen te zien. Ach, vampiers. Het leven had voor hen stil moeten staan. Maar dat deed het niet, tot ieders teleurstelling.

Welja, wilsoplegging maar liefst. Daar had ze ervaring mee, dat was uit alle boekjes te halen. Zoals hij ongetwijfeld ook wist, gezien het feit dat hij net beweerd had veel te lezen. Hoe anders was hij aan zijn informatie gekomen? Zijn sire had het hem vast niet verteld. Het was nou niet direct diens grootste wapenfeit. Plus, hij schitterde door afwezigheid.

"Dat klopt." Knikte ze, en onthield zich van verder commentaar. Ze was er niet bijzonder van overtuigd er verstandig aan te doen andermans leerlingen uitleg over wilsoplegging te geven. Ten eerste was het een omstreden, zelfs verboden tak van wilsmagie. Ten tweede was ze niet in de beste positie om er les over te geven, als veroordeeld misdadiger. En ten derde was het een vampier, een ras dat je het best niet al teveel informatie kon geven.
No mercy for the wicked.

« [Reactie #4] : 4 jaar geleden »
"Ik ken mijn sire als een man met een sterke wil," merkte Aegnor op. Dat was vrij voorzichtig uitgedrukt. Wanneer Gustaf iets wilde, dan gebeurde dat. Aegnor voelde een vreemd gevoel ergens diep van binnen bij de gedachte aan Gustaf en richtte zich weer op het gesprek. De onregelmatigheid verdween weer. De jonge vampier glimlachte nogmaals vriendelijk. Hij kon Mocha niet lezen. Ze was één van die myrofas die hadden geleerd hun emoties in toom te houden.

"Ik ben op zoek naar recente informatie uit de praktijk, van bedreven magiërs. De bibliotheek heeft een heel aantal boeken die op zeer gedetailleerde wijze de werking van de verschillende vormen van wilsmanipulatie beschrijven, maar zoals u weet verandert de magie en wordt alle kennis eenmaal ingehaald door nieuwe kennis."

Aegnor had ontdekt dat zijn oudoom weer in de bibliotheek zat. De sectie verboden boeken van Bumetrel was samengevoegd met die van Ypsilon en in het bijzonder de AG, waardoor er heel wat uren leesplezier samengekomen waren.

"Ik begrijp dat wilsmanipulatie een juridisch en moreel ingewikkeld onderdeel van de magie is. Wilsoplegging is legaal, wilsbezit is uiterst illegaal. Maar waar begint het één en eindigt het andere? Enfin, u bent ongetwijfeld bekend met het dilemma. Er zijn waarschijnlijk wel magiërs bij wie ik de informatie kan vinden die ik zoek, maar ik hoop dat u mij verder kan helpen. U heeft de kennis en de ervaring."

Hij keek de vrouw even nadenkend aan en leek even wat te willen gaan zeggen, maar zweeg toen toch.