Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Blauwe trots  (269 keer gelezen)

Speeldatum: 5 juni 1302 (Begin zomer)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 4 jaar geleden »
 :open:

Er zat een faun in de leerlingenkamer van Socophon. Hij was nu al een tijdje op Bumetrel en hij vermaakte zich opperbest. Er waren superleuke lui hier, die allemaal heel gezellig waren. Nou ja, niet allemaal, maar wel bijna allemaal. Hij had al allemaal vrienden gemaakt en leuke gesprekken gehad met de leraren. Oke, niet alle leraren, maar wel één. Of twee. De rest vond hem vooral druk, leek het. Tom zag het probleem niet.

De jongen zat vol plannetjes. Het kasteel was heel groot en er was nog zoveel dat uitgeprobeerd moest worden! De faun keek om zich heen en zag daar een andere faun zitten. Hij wandelde er naar toe en plofte neer. "Hoi, heb je zin om Merifel te pesten?"

« [Reactie #1] : 4 jaar geleden »
Verbaasd keek Leaena naar het wezen naast haar. "Een faun..., " piepte ze zachtjes. "Je bent een faun!, zei ze dit maal duidelijk hoorbaar voor iedereen om haar heen. Ze had niet gehoord wat de andere faun haar te vertellen had, maar daar kwam ze vanzelf wel achter. Het was al even geleden dat ze een faun had gezien die ook leerling was hier. Hij zag er wel uit alsof hij een goede vriend zou kunnen worden. Hij klonk in ieder geval heel erg enthousiast en vrolijk. "Hoi, ik ben Leaena. Wie ben jij?," vroeg het fauntje met een grote glimlach aan haar soortgenoot.

« [Reactie #2] : 4 jaar geleden »
Tom keek even verbaasd naar zichzelf. Bij Arya, ze had gelijk! Hij was echt een faun. De jongen lachte vrolijk en antwoordde: "Je opmerkingsvermogen is ongekend, hoor. Ik ben inderdaad een faun, een levende nog wel. Mijn naam is Tom, jij bent Leaena toch? Ik dacht: ik wil Merifel gaan pesten en wie beter dan een faun zou mij daarbij kunnen helpen?"

De jongen keek even in het rond. Hij had geen idee of er anderen meeluisterden, maar dat maakte ook weinig uit. Het waren allemaal Socophonners tenslotte. "Hoe goed ken jij het Socophonlied eigenlijk?" vroeg Tom vrolijk. "Misschien is het goed om de ware schoonheid van dit muzikale hoogstandje eens wat meer uit te dragen. In de Merifeltoren bijvoorbeeld. Rond middernacht."

« [Reactie #3] : 4 jaar geleden »
Leaena lachte naar Tom. "Een levende faun nog wel," zei ze schaterlachend. Merifel pesten klonk eigenlijk wel heel erg leuk. "Daar kan ik je wel bij helpen denk ik hoor." Toen hij begon over het Socophon lied kleurde haar wangen rood van schaamte. "Euhmm, om heel eerlijk te zijn ken ik het Socophon lied niet zo heel erg goed," zei het fauntje meer richting de grond dan naar Tom. "Ken jij het wel?" Het fauntje vond het wel een leuk idee om rond middernacht het Socophon lied te gaan zingen in de Merifeltoren. "Heb jij het lied misschien toevallig ergens op papier staan?"
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Leaena Validus »

« [Reactie #4] : 4 jaar geleden »
Tom schudde zijn hoofd. "Nou, ik weet het nog niet heel goed. Maar ik heb het opgeschreven. Laatst was ik in de bibliotheek en toen heb ik het overgeschreven. Maar ik heb maar een klein deel opgeschreven. En het is nog niet eens het begin ook. Maar dat maakt heus niets uit." De faun schudde zijn hoofd. "Kijk, hier heb ik het. Zal ik het eens proberen te zingen?"

Zonder op bevestiging te wachten, hapte Tom naar adem en begon te zingen:

"Over wijsheid die wij begeren,
waardoor haar eer en aanschijn blijkt
Eendracht, victorie, kracht en glorie,
dat wat Socophons blauw bereikt."

Na de vierde lettergreep besefte Tom dat hij te hoog was begonnen en besloot hij maar een halve octaaf lager te zingen. Dat maakte niets uit. Dat was kunstzinnige vrijheid, of auditief vrijzinnig. Tom grijnsde vrolijk. "En?" vroeg hij en keek naar het meisje. Het was volgens hemzelf best een mooi optreden geworden.

« [Reactie #5] : 4 jaar geleden »
Leaena keek de jongen wat vertwijfeld aan toen hij begon te zingen. Het was geen muzikaal hoogstandje maar het kon er mee door om Merifel te pesten. Eigenlijk was Tom daar juist wel geschikt voor. "Laten we het samen eerst maar een paar keer oefenen," stelde het fauntje enthousiast voor. Ze pakte het blaadje van de jongen en begon te neuriën en stampte het ritme met haar hoef mee.

Leaena stopte met neuriën en begon het stukje te zingen. Toen ze de tekst had gehad probeerde ze het nogmaals maar dan zonder het blaadje. Het ging haar nog best prima af vond ze zelf. "Zullen we dit samen doen, of proberen we nog meer Socophonnies zo gek te krijgen om mee te doen?"
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Leaena Validus »

« [Reactie #6] : 4 jaar geleden »
"Oh, dat maakt niets uit hoor," ratelde Tom. "Als er meer myrofas willen komen, dan is dat natuurlijk leuk. En anders gaan we gewoon met z'n tweetjes. Is ook leuk toch?" Hij keek even om zich heen. Er waren vast wel leerlingen die wilden helpen, en anders zouden ze het gewoon lekker samen doen. Dat maakte Tom niets uit. Dan moest hij alleen wat harder zingen.

De jongen grijnsde bij de gedachte aan het plan. Het was een goed plan. Een mooi plan. Daar zouden de groenerds van opkijken! Hoorden ze ook eens iets moois behalve al dat magische gebrabbel.

Vervolg: Komt allen, luister naar ons zingen!
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Aegnor Ancalimë »