Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Centaur ontmoeting  (844 keer gelezen)

Speeldatum: 31 mei 1302 (Einde lente)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 4 jaar geleden »
Eindelijk had ze tijd kunnen vinden. Ze had haar huiswerk af, leerwerk en er waren geen torenhoofd zaken. Vandaag zou ze Oikilan ontdekken.
Ryxini had zich netjes bij de wacht gemeld en had vrij snel duidelijk kunnen maken dat ze zesdejaars was, torenhoofd zelfs.

Het eerste wat Ryxini opviel was de drukte.  En vooral als centaur had je het dan wat lastiger. Maar al gauw merkte ze dat de myrofas voor haar aan de kant gingen. Ze had haar pas wat versneld en niemand wilde blauwe tenen. 

Op een plein aangekomen keek ze rond. Ze stapte wat naar links en naar rechts. Maar bij de stap achteruit voelde ze dat ze iets of iemand aanstoote. 
'Oh, sorry.' Sprak ze gauw, straks had ze een fulaki omver gekegeld en dan was meteen sorry zeggen een goed begin.
De centaur draaide gauw haar hoofd om en zag een mannelijke centaur staan.
Zonder het te beseffen wierp Ryxini een keurde blik over de jongeman. Het was vast iets wat meisjes vaker deden.

« [Reactie #1] : 4 jaar geleden »
Toegegeven, Bumetrel was geen thuis en Oikilan was geen Athina, maar toch kon Dyharm niet zeggen dat de nieuwe omgeving hem niet beviel.

Hij was nieuw op Bumetrel en wist dat hij dit jaar moest zien als toelatingsexamen voor Ypsilon. Met dat in gedachten had de centaur zich de eerste dagen op school begeven. Toegegeven, hij zocht alweer manieren om gemakkelijker door dit jaar heen te komen. Hij was slim genoeg om iets te verzinnen waardoor hij iets meer vrije tijd kon creëren.
Aangezien hij laatste jaars was, mocht hij het terrein af en juist die vrijheid zorgde ervoor dat hij tot nu toe nog niet teveel aan het piekeren was over het vertrek van huis.
In gedachten verzonken liep hij een plein op en realiseerde zich dat hij niet precies wist waar hij vandaan was gekomen. De enorme drukte op het plein zorgde ervoor dat hij niet heel gemakkelijk kon draaien om alle mogelijke opties te bekijken.

Juist toen hij tot een besluit was gekomen over de richting die hij zou gaan volgen voelde hij een duw in zijn rug.

"Héla," schrok de jonge centaur, "voorzichtig zeg, je bent niet alleen!"
Het laatste moest wel het eufemisme van het jaar zijn.

Dyharm vond het allerminst prettig als anderen tegen hem aanliepen, in de eerste plaats deed je dat niet, in de tweede plaats was het onbeschoft en daar kwam nog bij dat hij veel te belangrijk was om zomaar tegenaan te lopen.

Toen hij het meisje in een rood uniform zag staan begreep hij echter dat zij zijn terugweg naar Bumetrel kon zijn en besloot net te doen alsof hij het niet zo heel erg vond.
"Oh hallo, " zei hij terwijl hij een glimlach op zijn gezicht toverde, "druk hè?"

« [Reactie #2] : 4 jaar geleden »
Ryxini draaide zich voorzichtig om. Een gesprek voeren met een gedraaide nek was niet te doen. 'Hallo,' ook Ryxini glimlachte terug.
'Wat mij betreft te druk. Fatsoenlijk keren is hier onmogelijk. Al is er ook een voordeel van groot zijn, ze springen voor je aan de kant. Maar geef mij maar liever de grote velden vol gras.' Rennen, rennen en nog eens rennen.

'Ik ben Ryxini Tirr.' Als de jongen aan handen schudde deed, deed ze mee. Zo niet dan stak ze haar hand ook niet op.
'Jij zit ook op Bumetrel toch?' Ze had hem nog nooit gezien maar uniformen konden vel verraden. En zo te zien sprak ze hier met een blauwerd.

« [Reactie #3] : 4 jaar geleden »
Duidelijk een meisje van lagere komaf, dacht Dyharm die Ryxini vrolijk bleef aankijken.

"Rennen op een veld is iets dat iedere centaur leuk vindt," beaamde hij als reactie op haar opmerking, "en welke velden heb jij op gerend?"
Hij herkende de tongval niet en was eigenlijk benieuwd waar ze vandaan kwam en of zijn gevoel dat ze in een rondreizende kudde woonde correct was.
Tegelijkertijd bedacht hij zich dat hij eigenlijk de weg een soort van kwijt was geraakt, hij wilde het niet direct verdwaald noemen, maar beschouwde de huidige situatie meer als een confrontatie met een gebrekkig werkend richtingsgevoel, dat het hier juist zijn richtingsgevoel betrof was lastig maar niet onoverkomelijk. Verdwalen deed je niet, het was als een discussie, iedere gekozen richting bracht je uiteindelijk op een plek met voldoende aanhechtingspunten om weer op het juiste pad te komen.
Dat nam niet weg, dat hij niet wist welke richting hij moest volgen en hij absoluut geen zin had om dat toe te geven.

"Ben jij onderweg naar iets of iemand of ben je gewoon in de de stad aan het wandelen?" Hij hoopte dat ze terug op weg naar Bumetrel was, maar zelfs als ze dat nu niet was, dan zou ze dat op een gegeven moment wel zijn aan haar uniform te zien.

« [Reactie #4] : 4 jaar geleden »
'Voornamelijk Allavrië, maar ook wel eens buiten de grenzen daarvan.' Het was niet alsof je centaurs netjes in een omheining kon plaatsen. Zo gelde dat ook voor grenzen.

Hmm, de jongen was niet erg beleefd. Zij stelde zich netjes voor. De jongen echter niet. Nee hij begon te vragen wat ze hier deed. Alsof ze hem dat ging vertellen. Hij vertelde zijn naam niet eens!

'Ben jij je naam vergeten?' Gaf ze spottend antwoord op zijn vraag. 'Of ben je geen beleefde centaur?' Goed zij was ook niet altijd even beleefd maar jezelf voorstellen kon er toch wel vanaf? Ryxini sloeg haar armen over elkaar en wachtte af.

« [Reactie #5] : 4 jaar geleden »
O f hij zijn naam vergeten was, lucht onstnapte tussen zijn lippen.
Hij keek Ryxini aan. Die stond daar met haar armen over elkaar.

Dyharm herpakte zich. Hij had nog steeds hulp nodig, dus besloot hij wat gas terug te nemen.
"Ach vergeef me," zei hij met een glimlach, "hoe kan ik mijn manieren vergeten."
Hij legde zijn rechterhand op zijn borst, maakte een beleefde buiging en stelde zich voor.
"Ik ben Dyharm Mijosor, telg van het roemruchte geslacht Mijosor uit Cedorillian."

"Allavrië hè? Daar moet je me eens wat meer over vertellen later, maar laten we nu gaan naar waar jij opweg bent. Sta me toe je een stukje te vergezellen."
In de hoop, nee nee fout,  in de wetenschap dat ik ergens weer een aanknopingspunt vind dacht hij.
Hij was eigenlijk helemaal niet geïnteresseerd in Allavrië. Hij wist gewoon dat interesse in iemand de ander kon overreden. Hij ging ervan uit dat zijn charme de rest zou regelen.

"Laten we hier in ieder geval vertrekken, ik krijg de indruk dat we enige ergernis veroorzaken." Daar was geen woord van gelogen.

« [Reactie #6] : 4 jaar geleden »
Kijk dat was al een stuk beter. Een beetje overdreven maar beter. Ze haalde haar armen los en probeerde een idee te krijgen bij de naam. Ze knikte er maar op. Al had ze geen idee wie het was.

'Prettig kennis te maken Dyharm,' al was prettig niet al te geplaatst. De jongen was maar raar. Of dat was haar eerste indruk.

'Lijkt me gezellig.' Ryxini keek om zich heen en onthield de plek waar ze vandaan was gekomen. 'Deze kant op.' Totaal niet de kant richting Bumetrel. Maar ze wilde dan ook nog niet terug. In een licht drafje maakte ze een weg vrij door de myrofas.

Uiteindelijk stopte ze bij de IRMM. Ze twijfelde nog altijd of ze hier later zou willen werken. Als Fulaki, boeven najagen en voor de rechter slepen. Of jacht maken of een voortvluchtige. Ja ze zag het wel zitten. 'Wat vind jij van de IRMM?' Dyharm moest ergens in de buurt zijn dus hij hoorde haar vraag vast wel.

« [Reactie #7] : 4 jaar geleden »
Hij was eigenlijk wel blij met wat gezelschap. Dravend door de straten van Oikilan probeerde hij aanknopingspunten te vinden, maar tot nu toe zonder succes.

Ryxini stapte in ieder geval stevig door en leek een duidelijk doel voor ogen te hebben en in ieder geval de weg te weten. En dat, zo dacht hij, was precies waar hij voor kon gebruiken, zorgen dat hij uiteindelijk weer op Bumetrel terecht kwam.

Het werd een soort ongevraagde rondleiding, tijdens de wandeling werden enige woorden gesproken waar verder geen enkele diepgang in zat, maar het zorgde er in ieder geval voor dat er geen onaangename sfeer ontstond.
Plotseling hield zijn metgezel stil bij een groot gebouw dat gesierd werd door oranje en gouden vanen [nb]dat neem ik tenminste aan[/i].

"Tja," hij krabde eens achter zijn oor, "dat is een goede vraag."
Dyharm had eigenlijk nog nooit zo diep over nagedacht wat hij van IRMM vond. Hij vond dat ze nuttig werk deden, maar had ook verhalen over de Fulaki gehoord die hem minder aanstonden.

Hij wist niet zo goed waar hij Ryxini moest plaatsen op dat gebied. Zou het mogelijk zijn dat ze eventuele opvattingen door zou spelen naar het IRMM als een soort spionne?
Daar geloofde hij niet direct in, maar hij vond het toch verstandig om zichzelf op de vlakte te houden en het 'waarom' van de vraag uit te vinden.
"Ik denk dat het vooral een nuttig instituut is, dat er voor zorgt dat misstanden op de juiste wijze worden aangepakt," zo gaf hij diplomatiek aan,  "maar hoe denk jij over het IRMM?"

« [Reactie #8] : 4 jaar geleden »
'Ik zal eerlijk zijn. Eerst vond ik ze helemaal niks.'  Haar woorden werden niet al te hard gesproken. 'Ik vond ze te netjes, te laf. Maar enkele myrofas hebben die gedachtegang veranderd. Nu zou ik graag willen werken als Fulaki. Aangezien kudde leidster niet meer zo voor de hand ligt.' In haar laatste zin klonk wat droevigs. Toen haar vader nog leefde had ze makkelijk een leider plaats kunnen bezetten. Al dan nog wel wat jaren later. Nu leek die droom ommogelijk.

'Waar kom jij eigenlijk vandaan?' Ze vond hem een beetje op een centaur lijken die altijd binnen zat. Hij was in ieder geval te zakelijk.

« [Reactie #9] : 4 jaar geleden »
Ooo dus er zat wel wat ambitie in het meisje. Dyharm ging haar met iets andere ogen bekijken. Niet dat iemand die mogelijk kuddeleider was geworden zomaar heel hoog in zijn achting kwam te staan, maar het was in ieder geval niet zo'n hersenloze meedraver.

"Mijn familie komt uit Cedorillian. Mijn vader is consul in de raad van edelen in Athina," hij stopte even met spreken om de importantie van de boodschap bij het meisje te laten bezinken.
"Het is moeilijk om uit te leggen wat zijn rol precies is," vervolgde de krullenbol, "maar neem van mij aan dat hij één van de meest vooraanstaande personen in Cedorilian is."
"Als hij niet aanwezig was stond ik de kuddeleden altijd bij met raad en daad ter vervanging van mijn vader[1]. Nu ik hier zit zal mijn moeder dat moeten opvangen."

De jonge centaur dacht terug aan zijn kudde en het landgoed bij Athina. Het zou niet lang zijn voordat hij zich definitief weer zou vestigen bij die stad. Hij zou terugkomen als een geschoold man, consul worden, de invloed van zijn familie uitbreiden en een grote rol spelen voor zijn volk.
Hij schudde zijn hoofd, hij begreep eigenlijk niet hoe de kudde het zonder zijn vader en hem zou kunnen redden.

Al wandelend waren ze op een plein aangekomen. Dyharm had nog steeds geen benul waar ze waren. Dit plein was in ieder geval niet geweest. Het beviel hem niets dat hij afhankelijk was van een ander, maar om het beste er van te maken moest hij in ieder geval zorgen dat hij het stuur in handen hield.
"Waar zullen we heengaan Ryxini? " Diep in zijn hart hoopte hij dat ze Bumetrel zou zeggen, maar iets zei hem dat ze nog wel een tijdje in de stad zouden blijven.
 1. Dat is de belevingswereld van Dyharm hè. In werkelijkheid zijn ze blij die irritante betweter even kwijt te zijn

« [Reactie #10] : 4 jaar geleden »
'Ohw, daar kom je vandaan.' Haar vader had het er wel eens over gehad. Niet dat ze toen zo goed had geluisterd maar de woorden Cedorillian en Athina kwamen haar bekend voor.

Ryxini knikte even bewonderend. 'Dat ben je goed geboren.' Grijnsde ze de centaur toe. Al had hij het ook kunnen worden zonder goed geboren te worden maar dan werd het lastig op zo'n jonge leeftijd. Of je moest wel heel goed zijn.

'Ik weet het niet. Wil jij nog ergens heen? Drankje doen bij de nieuwe herberg ofzo?' Ze had echt geen idee of de jongen daar zin in had. En door de vragen kon je daar achter komen. 'Of we kunnen terug naar Bumetrel.' Maar eigenlijk had ze daar nog niet zoveel zin in.

« [Reactie #11] : 4 jaar geleden »
Hij had indruk gemaakt. Niet onlogisch natuurlijk, in contact komen met iemand van adel moest voor een simpel meisje als Ryxini ontzagwekkend zijn.

Hij knikte instemmend toen hij het voorstel van Ryxini hoorde.
“Een kleine versnapering kan zeker geen kwaad, ik zweet als een paard.” Dyharm had het warm gekregen door de wandeling ontdekte dat hij eigenlijk toe was aan wat drinken.
Maar daarna, zo besloot hij, zou hij voorstellen terug te gaan naar Bumetrel.

“Weet jij de weg naar de herberg?”
De verwondering in zijn stem was niet gespeeld. Hij moest wennen aan het idee dat een meisje blijkbaar al precies wist naar welke herberg ze zouden gaan.
Hoe kon ze ander zo overduidelijk voorstellen om naar de nieuwe herberg te gaan?

« [Reactie #12] : 4 jaar geleden »
'Goh dat is gek, we zijn half paard.' Grijsde ze hem toe. Zijn grapje was nou niet zo geweldig. Dus moest ze hem bespotten.

'Nee, maar ik heb mij laten vertellen dat het in de Heerenbuurt ligt. En ik denk dat het daar ligt.' Ryxini nam het voor touw weer. Ze draafde naar de plek waar ze dacht dat het moest liggen.[1] Ze was er gekomen, maar aan de achterkant.

'Heb ik toch nog een redelijk richtingsgevoel.' Deelde ze Dyharm mee. 'Volgens mij moet dit de Dorstige Draak zijn waar ik over gehoord hebt. Dus omlopen en dan maar naar binnen gaan?'
 1. (10, 5) Winst bij hoger dan 5

« [Reactie #13] : 4 jaar geleden »
Dyharm knikte, waarbij het voor Ryxini niet direct duidelijk moet zijn geweest of hij knikte omdat hij naar binnen wilde gaan of omdat hij vond dat ze een goed richtingsgevoel had.
Het laatste was sowieso een heikel punt aangezien de centaur zelf de weg niet naar Bumetrel zou kunnen vertellen. Wie was hij dan om commentaar te leveren op zijn metgezel.

Ze liepen om het gebouw heen en stapten door de deur waarvan de ingang gemarkeerd werd door een oranje draak (of was het rood?) met een pul in zijn handen.

Dyharm moest zijn ogen laten wennen aan het duister van de herberg en stapte toen achter Ryxini aan. Ze vonden een mooie voor centaurs ingerichte plek en  zakten op de knieën.

Hoe mooi ook ingericht, er hing een lucht van verschraald bier op de plek  Dyharm trok onbewust zijn neus op.
“Zo te ruiken is dit een lastig schoon te houden plek.” mopperde hij iets harder dan bedoeld om zijn aandacht vervolgens weer te richten op zijn metgezel.

“Sta mij toe de eerste versnapering te bestellen Rixyni,” hij keek rond, zag iemand (naar hij dacht) van de bediening  lopen en knipte in zijn vingers om de aandacht van de persoon in kwestie te vragen.

« [Reactie #14] : 4 jaar geleden »
Ryxini had altijd al naar de Ooievaar in Treseburg gewild. Ze had er geweldige verhalen over gehoord.  Maar toen Bumetrel verhuisde was dat niet meer mogelijk.
Gelukkig had ze als snel te horen gekregen dat de herberg naar Oikilan zou verhuizen. Maar dan onder een andere naam.

Ryxini stapte verwachtingsvol de herberg binnen. De bier geur kwam als eerst binnen. Dat klopte dus. Ze stapte verder en vond al snel de speciale tafels. Het was erg prettig dat er wat zachts onder lag.

'Het is een herberg, wat verwachte je dan. Bloemengeuren? ' Ze grijnsde naar de jongen. Hij had waarschijnlijk nooit de echte wereld gezien.

De serveerster zetten net een glas wijn neer toen ze de jongen centaur op merkte.  'Meneer wat kan ik voor u en mejuffrouw halen?'

« [Reactie #15] : 4 jaar geleden »
Terwijl Dyharm  de opmerking van Ryxini zat te verwerken sprak de serveerster hem aan.
Enigszins afgeleid door zijn eigen gedachten reageerde hij niet direct.
Hij wist eigenlijk niet goed wat hij verwacht had en daarom kon hij er niet direct een antwoord op geven.
Hij wist zich los te maken van zijn eigen gedachten en sprak de serveerster aan.

“Persoonlijk lust ik wel een glas rode wijn, niet van het soort dat brandt in de keel van zurigheid, noch van het soort dat de kaken aan elkaar doet plakken van zoetheid.
Als U een dergelijk nektar heeft willen we allebei een glas, als ik iemand fêteer wil ik het graag goed doen. ” Hij keek de serveerster aan om te zien of de boodschap aan was gekomen.

“Of wil jij soms iets anders drinken Ryxini?” Hij besefte dat hij besteld had zonder te vragen wat de dame wilde. Onbegrijpelijke fout in de etiquette.

« [Reactie #16] : 4 jaar geleden »
De serveerster wist precies wat de centaur bedoelde. Er kwamen vaker rijke myrofas langs.
'Ik laat mij verrassen.' Ze knikte de serveerster vriendelijk toe.

'Ik heb vele verhalen gehoord over de herberg.' Sprak ze terwijl de serveerster hun drankjes gingen halen.  'Of nou die in Treseburg stond. Maar de eigenaar is hetzelfde. Ik wilde er altijd al graag heen. Zelf de sfeer proeven.  En ik vind het wel wat hebben.  Wat vind jij?' Ondertussen was de serveerster terug gekomen met twee glazen uitstekende wijn. De rijke jongen zou aan het einde een mooie bon krijgen.
'Mogen het jullie smaken.' En met die woorden verliet ze het stel.

« [Reactie #17] : 4 jaar geleden »
Dyharm nam een slok van de wijn en humde goedkeurend.
Het rode vocht had precies de zoet bittere smaak die goede wijn moest hebben.
Het zou hem een aardige duit kosten waarschijnlijk, maar dat deerde hem niet. Als hij hierdoor indruk op het meisje maakte als een persoon van importantie en welvaart en daarbij het idee kon geven dat hij het hart op de goede plaats had zitten, was die missie geslaagd.

Gij zult oogsten wat gezaaid is, was de uitdrukking en het was beter zoet te zaaien en te oogsten dan anders.

Hij nam Ryxini nog eens terloops op en moest nogmaals toegeven dat hij slechter gezelschap had kunnen treffen.

“Het is een alleraardigst etablissement moet ik zeggen.” Dyharm nam het dranklokaal nog eens op en voelde zich op zijn gemak. De zaak was nieuw en zag er goed onderhouden uit. Wellicht dat het niet bij één drankje zou blijven.

“Wat ga jij einde van dit schooljaar eigenlijk doen? Doorstuderen of terug naar de kudde?”
Hij was nieuwsgierig geworden. Als hij dan toch medestanders aan het zoeken was, kon het maar beter een langlopende relatie zijn. Wat had je aan vrienden die volgend jaar weer gevlogen waren.

« [Reactie #18] : 4 jaar geleden »
De wijn was prima. Ze had het wel eens eerder gedronken.  En ze had het idee dat ze eindelijk een beetje aan de smaak begon te wennen. 'Het smaakt niet verkeerd nee.' Om haar woorden kracht bij te zetten nam ze nog een slok.

'Doorstuderen voor de academie Krijgskunde.' Ze ging niet meer terug naar haar kudde. Wat hadden zij en Debb daar nu nog te zoeken. Helemaal niks.
'Hoe meer kennis hoe beter toch?' Ryxini gokte zo dat Dyharm die opvatting kon waarderen.
'En jij terug naar de kudde of doorstuderen en laat me raden. Geesteswetenschappen?' Hij was een Socophonnie dus dat kon niet anders.
'Heb jij nog broers of zussen?  Ik heb een zusje Deborah,  misschien dat je haar wel gezien hebt ze zit ook in Socophon.' Ze had ook een broertje maar die was niet meer onder de levende. Dus daar praatte ze liever niet over.