Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Verandering is vooruitgang  (458 keer gelezen)

Speeldatum: 20 maart 1302 (Begin lente)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 4 jaar geleden »
Het was de dag na het overleg met Kenyi en Marcus had zijn collega een verzoek gestuurd om hem die namiddag te ontmoeten in Marcus' kantoor. Dat betekende dat Marcus niet alle trappen op en af moest, maar hij was heer genoeg om zich daar niet heel veel van aan te trekken. Het was op dit moment vooral praktisch dat hij diverse boeken en perkamenten op zijn bureau had liggen. Zijn kantoor zag er uit als toen hij aan het promoveren was: chaotisch, maar voor Marcus gestructureerd genoeg om zoveel mogelijk informatie tegelijkertijd kwijt te kunnen.

Maida stond voor de deur[1] voor Marcus het doorhad. Hij keek even naar buiten. Waarom ging de tijd altijd veel sneller dan hij hoorde te gaan? Marcus gebaarde naar de stoel aan de andere kant van de tafel. Hij was nog zo attent geweest om de eenvoudige stoel, die vaak gebruikt werd door leerlingen en eenvoudig personeel te vervangen door een fatsoenlijke fauteuil. Of misschien had Alaiz dat gedaan. Hij wist het niet zeker meer.

"Welkom collega, het is goed je te zien," groette Marcus. Na de inleidende zaken geregeld te hebben (wijn, interesse tonen, bedanken voor de komst), kwam de centaur ter zake. "Een tijdje geleden hebben wij uitgebreid gesproken over onze toekomstvisie voor Bumetrel, waarbij we beiden concludeerden dat het goed is om Bumetrel meer uit te breiden. Een boerderij, etc. Ik heb daar nog eens diep over nagedacht en vroeg mij af: sta je daar nog steeds achter?"

En Marcus voegde er aan toe: "En zou je openstaan voor een nog drastischer uitbreiding?"
 1. Of teleporteerde naar binnen, dat weet ik niet

« [Reactie #1] : 4 jaar geleden »
Centaurs hielden wel van rituelen, bedacht Maida zich, terwijl ze mee deed aan het groeten, de oppervlakkige chitchat en al dat soort dingen. De stoel waarop ze kon zitten was in ieder geval vooruit gegaan en het duurde gelukkig niet langer dan normaal, voordat eindelijk de kern van de zaak werd aangesneden. Het was goed dat Marcus wilde vergaderen, want dat wilde zijzelf ook en dan wel over Ajith, maar eerst was Marcus aan de beurt met zijn onderwerp en het betrof de uitbreiding van Bumetrel.

"Daar sta ik zeker nog steeds achter. Bumetrel krijgt steeds meer leerlingen en neemt een steeds belangrijkere plaats in. En niet alleen in Mircam, ook andere landen lijken hun kinderen steeds meer naar ons te willen sturen. Het is duidelijk dat wij veilig en stabiel zijn en werken aan onze kwaliteiten." Het was een deel van een promotiepraatje wat ze had geoefend voor belangrijke ontmoetingen en ze was benieuwd wat de reactie van Marcus erop was. Hij was wel een goed publiek om dit soort dingen op te testen. "Maar het klinkt alsof je iets in gedachten heb? Iets concreets?"

« [Reactie #2] : 4 jaar geleden »
Marcus merkte dat de woorden van de vrouw de vorm hadden van een verkooppraatje[1] en moest even glimlachen. "Precies," beaamde de centaur. En hij knikte bij de laatste vraag van Maida. "Dat klopt, ik heb iets groots in gedachten en iets nog veel groters, maar tevens gecompliceerder." Hij boog zich iets naar de vrouw toe, terwijl hij zich klaar maakte om zijn referaat af te steken.

"Ik ben gisteren op bezoek geweest bij onze collega op Ypsilon, een informeel bezoek van man tot man en centaur tot centaur. Ypsilon heeft een probleem, zoals het zich al liet aanzien. Na de aanval van de Hazdoriaanse barbaren, is het vertrouwen in Ypsilons veiligheid gedaald en daarmee ook haar studentenaantal. Het is een kwalijke zaak en het raakt mij persoonlijk, na alle jaren die ik daar heb doorgebracht. Ik heb met heer Tupac de mogelijkheid besproken om de academies in te krimpen tot drie stuks, aansluitend op onze afdelingen.

Dit zou het probleem deels oplossen, maar het zou er nog niet voor zorgen dat het imago van de universiteit op veiligheidsgebied verbetert. Een geografische verplaatsing zou dit probleem op kunnen lossen, mits de universiteit of haar opleidingen zouden verplaatsen naar een veiliger oord." Marcus wachtte heel even, terwijl Maida de mogelijkheid had om de conclusie vast voor zichzelf in te vullen. "Bumetrel heeft een magiehart, het heeft een constante magische beveiliging en een fysieke beveiliging die beter is dan die van Ypsilon. Mochten de opleidingen hierheen verplaatsen, zouden de studenten buiten de muren kunnen wonen en in geval van dreiging zich naar binnen de muren kunnen begeven, alwaar zij veilig zijn."

Marcus glimlachte opnieuw. "Het zou een grote uitbreiding zijn van Bumetrel, vanzelfsprekend, en niet alleen fysiek. Maar het leek mij niet verkeerd deze mogelijkheid als schoolhoofden van Bumetrel nader te onderzoeken, dus vandaar deze vergadering."
 1. D20: 08

« [Reactie #3] : 4 jaar geleden »
Maida haar ogen werden groter, terwijl Marcus zijn gesprek met Kenyi en de daaruit voortgekomen ideeën op tafel legde. Het was geen blik van verbazing, maar meer een enthousiasme van iemand die zag wat voor een mogelijkheden er voor haar opengingen. De conclusie die uiteindelijk getrokken werd, was ook haar eigen die ze in de loop van de opbouw gemaakt had.

Verder was er ook al nagedacht over de invulling van zaken. Drie vervolgopleidingen en de woningen van de studenten buiten de muren. "Is er wel genoeg vermaak voor de studenten? Daar hadden ze Treseburg en De Ooievaar en vrij veel vrijheid. Hier zitten ze wel weer aan een meer schoolse opzet en leiding, veel meer wachters - hoewel ze dat misschien fijn vinden-. In de buurt is natuurlijk wel Evron en.. hoe heet dat dorp nou met die naam.. San.. Sarre.." Nuja, Marcus begreep wel welke ze bedoelde. Maar het was toch anders. "En verder is er in de omgeving niet zo veel. Plus, wij worden wel echt een centrum met alle kennis en onderwijs en hoewel wij beter beschermd zijn... Als we mogelijk écht een doelwit worden, dan is onze locatie niet ideaal." Maida wilde de veiligheid van de studenten natuurlijk wel kunnen garanderen. 

« [Reactie #4] : 4 jaar geleden »
"Sarreguemine," knikte Marcus. Het mensendorp lag in de buurt, maar was bepaald geen Treseburg. "Zeker, we liggen hier niet optimaal en zouden een aantrekkelijker doelwit worden voor fanatiekelingen." Een twinkeling verscheen in de ogen van de centaur. Hij voelde zich even honderd jaar jonger, hoewel hij het grootste deel van zijn enthousiasme binnenhield.

"Dat was het grote plan, het nog grotere plan zou ook die problemen oplossen. Ik heb de afgelopen maanden veel gelezen, onder andere over Bumetrel. De magie van Bumetrel is fascinerend en verrassend veelzijdig. Het verzorgt niet alleen de bescherming, het bindt ons aan Bumetrel, het houdt de verboden vleugel intact en regelt nog een heel aantal kleine zaken waar niemand ooit over nadenkt. In één van de oudste geschriften wordt gesproken over een geografische wijziging, uitgevoerd door een van de eerste schoolhoofden. Toen ik het las, heb ik er geen acht op geslagen, maar ik heb mij er vandaag uitgebreid over gebogen."

Marcus nam even een slok van zijn brandewijn en zei: "Ik realiseer me dat dit onrealistisch klinkt, maar ik geloof dat het mogelijk is om heel Bumetrel te verplaatsen. De magie die door heel Bumetrel stroomt is volgens mij krachtig genoeg om ons te verplaatsen. Naar Oikilan bijvoorbeeld. Vanzelfsprekend is het niet helemaal zo eenvoudig als het klinkt, maar dit is de kern. Mochten we zoiets willen uithalen, zullen er uiteraard honderd-en-een dingen geregeld en besproken moeten worden met haast evenzoveel personen. Ypsilon, Oikilan, de IRMM, het hof, de belangrijkste ouders, et cetera."

Hij keek Maida onderzoekend aan, benieuwd naar hoe ze op dit doldrieste plan zou reageren. Mochten ze dit inderdaad doen, waren ze op slag onsterfelijk geworden: de schoolhoofden die het in hun hoofd haalden om zowel Ypsilon over te nemen als alles verplaatsen naar Oikilan.

« [Reactie #5] : 4 jaar geleden »
Maida haar lippen krulden zich tot een grijns. Als ze niet allebei zo netjes en welopgevoed waren geweest hadden ze hand in hand van blijdschap de twips staan dansen waarschijnlijk. "Oh, Marcus, is dat echt mogelijk? Dat zou.. fantastisch zijn. Legendarisch, gigantisch, haast psychiatrisch."

De phaosfee nam een slok van haar drank en dacht na. "In de buurt van Oikilan lijkt me het beste. Daar is het veilig, de beste bescherming, bruisende stad, het meest te doen, de politiek. Het is het centrum van Mircam." Ze zouden op deze manier zeker de geschiedenis ingaan. "Handel is dichterbij, benodigd heden voor de school. We kunnen de leerlingen veel meer leren, de ambachten van een stad van dichtbij laten zien. Excursies worden mogelijk, stages in de stad en nog veel en veel meer." Maida was enthousiast. Maar dat was vast nog niet duidelijk.

« [Reactie #6] : 4 jaar geleden »
Marcus lachte om het enthousiasme van de vrouw. Het was goed om te zien dat de vrouw hart had voor de school. "Ja, dat is mogelijk. Ik heb er onderzoek naar gedaan en uiteraard is er nog wel wat onderzoek nodig om de details uit te zoeken, maar daar hebben we nog wel even tijd voor." Hij knikte: "De voordelen zijn inderdaad groot, hoewel we wel in de slangenkuil van Oikilan terechtkomen. De IRMM en het hof zullen ongetwijfeld een voet tussen de deur willen krijgen bij deze verandering."

Diplomatie was een helse kunst, maar het hoorde helaas bij het leiderschap. "We zullen contact moeten opnemen met de koning en ik zal nog wat aanvullende onderzoeken moeten doen." Marcus nam een slok van zijn wijn. Deze zaak was grotendeels besproken, het kwam nu aan op details en uitzoekwerk.

"Had je trouwens nog andere zaken die je wilde bespreken?" vroeg hij. Ze vergaderden weinig, eigenlijk alleen als er iets echt belangrijks te bespreken was. En op die momenten werden dan ook gelijk een aantal minder belangrijke zaken afgehandeld. Het was wat Marcus betreft een uiterst efficiënte manier van samenwerken.

« [Reactie #7] : 4 jaar geleden »
Maida knikte. "de voorbereidingen voor zo'n verandering zullen de nodige tijd kosten, maar dat geeft ons ook tijd om ons in te lezen en ons voor te bereiden op de slangenkuil. We zullen goed in kaart moeten brengen met wie we te maken krijgen en wie er belangrijk zijn en wie we voor ons moeten winnen." Maar Maida wist zeker dat dat zou lukken. Marcus en zij werkten goed samen en ze hadden natuurlijk Alaiz ter ondersteuning.

"Hmm, ik zal me vooral ook richten op de magische kant van deze verandering." Maida was magisch onderwezen en Marcus was meer de boekenworm. "Wellicht kun jij dan op audiëntie bij de koning. Je bent van hogere adel dan ik. Dus dat lijkt me het meest gepast." En Maida had een hekel aan dat politieke gekeuvel, wat altijd oeverloos was en met drie verschillende stromingen onder het wateroppervlak.

Op de laatste vraag werd geknikt. "Ik ben inmiddels ook bij Ajith langs geweest. Dus ik dacht dat we nu misschien concreter ons beleid rond zijn persoon konden bespreken. Ik denk dat hij onder de goede zorgen van de dokter is genezen van zijn krankzinnigheid en als we dit herstel willen behouden, zullen we hem denk ik iets meer vrijheid moeten geven. Misschien om te beginnen dat hij uit de kamer mag en ook verder op de ziekenzaal mag rondlopen. En als dat beter gaat dat hij onder begeleiding van de arts, de kapitein of een van ons ook in de avond, als de leerlingen op bed liggen, een wandeling mag maken. Ondertussen kan hij dan zijn conditie weer wat opbouwen en zijn magie afstoffen." Dat was allemaal nog niet zo ingewikkeld. "Het lastige is alleen... wanneer mag hij zijn gezin weer zien? Ik denk dat dat gemis ook niet bijdraagt aan zijn toestand. Misschien dat zijn vrouw en kinderen op bezoek mogen, maar wel onder ons beider toezicht. En dan om de week om mee te beginnen? Mocht dat misgaan, kunnen we die permissie tot visite altijd nog terugdraaien." Maida zou het dan wel op zich nemen om Tetachan hiervan op de hoogte te stellen.

« [Reactie #8] : 4 jaar geleden »
Maida herhaalde ongeveer zijn voorstel van de vorige vergadering, dus ze waren het eens over de te nemen stappen. "Eens," beaamde Marcus. "Zijn vrouw en kinderen, eigenlijk vooral zijn vrouw, dat is de gevaarlijke factor in het plan. Het lijkt me goed dat een eerste contact onder supervisie van beiden plaatsheeft. Als dat goed gaat, dan hoeft een dubbele vertegenwoordiging van mijn kant niet per se."

Ze hadden beiden ongetwijfeld nuttigere dingen te doen dan te kijken of Mocha en Mairtín geen rare dingen deden. Nu hoefden de elfen elkaar aan de andere kant natuurlijk ook niet heel vaak te zien. Wat was immers een maand op een elfenleven?

 "We zullen binnenkort sowieso een gesprek met z'n vieren hebben, als ik het me correct herinner."