Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Moordenaar in opleiding  (659 keer gelezen)

Speeldatum: 8 maart 1302 (Begin lente)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 4 jaar geleden »
Goed ze had even gerend en had zich opgefrist. Maar nog steeds was ze kwaad. Kwaad op haar voogd, kwaad op de mensen en op alles. Waarom ze dan toch de opdracht uitvoerden die ze had gekregen wist ze niet.

Ze haalde eens diep adem en betrad de ziekenzaal. 'Mevrouw Kyna, zou ik meneer Martin kunnen spreken? Opdracht van meneer Hestür.' Natuurlijk zou ze niet eerst Kyna zoeken en daarna hard op vragen wat ze wilde. Niemand anders hoefde te weten wat haar plannen waren. Nu was alleen nog de vraag of Kyna het zou toestaan. Wellicht hielp het dat ze zesdejaars was en torenhoofd. Maar misschien hielp dat ook wel niet. Ze zou het wel zien.

« [Reactie #1] : 4 jaar geleden »
Kyna was dossiers aan het bijwerken. Het was een dagelijkse terugkerende routine, maar het hoorde nu eenmaal bij het werk. Ze moest dan ook nog nakijken wat Vladimir en Myrrh opschreven en daar eventueel aanvullingen of verbeteringen bij krabbelen. Dus ook dat nam niet heel veel werk uit handen, maar die twee leerden ervan en dus vond Kyna het allemaal geen probleem. Ze zong wat goedgemutste liederen en was nog altijd het zonnetje van de ziekenzaal.

De fee keek op toen ze opeens een stem in haar hoofd hoorde. Ze herkende de stem niet meteen. Het zou vast een Heracori zijn. Een die telepathie kon. Dus de gok werd een centaur. Daar waren er niet heel veel van. De dokter stond op en opende de deur en zag Ryxini staan. Nou, dat had ze toch aardig goed gegokt allemaal. Het was een opdracht van de decaan. De fee fronste even en liep dichterbij. "Hmm, nou goed, maar dan blijf ik er wel bij. Of ik moet er een wacht bijhalen. Wat heb je liever?" Ze kon nu eenmaal niet een leerlinge in haar eentje bij de man laten, totdat hij officieel veilig was verklaard.

« [Reactie #2] : 4 jaar geleden »
Het mocht? Ryxini had er vertrouwen in gehad dat ze na doorzeuren had gemogen maar meteen al na de eerste keer!?
Wel moest er natuurlijk iemand bij zijn. Dat had ze liever niet maar ze zou wel met een moordenaar gaan praten. Maar dat Kyna erbij zou zitten vond ze helemaal niks. Die kon het onderwerp vast niet aan en zou poeslief vertellen dat ze dat niet moest gaan doen. Nee Kyna erbij zou een ramp zijn.

'Een wachter graag.' Die kon vast beter omgaan met het onderwerp. En mannen stelden minder vragen dan vrouwen dat was ook nog een reden waarom ze voor de wachter koos.

« [Reactie #3] : 4 jaar geleden »
Kyna knikte. Ze snapte wel dat Ryxini voor een wachter koos. Wachters waren veel sterker dan zij en als meisje was je misschien toch een beetje bang voor een moordenaar. En Ryxini kon natuurlijk ook niet weten dat die arme meneer Ajith eigenlijk zo tam was als een speelse puppy en dat hij vooral heel erg onbegrepen was. Het had ook geen zin om dat uit te leggen. Iemand moest dat zelf ervaren en inzien.

Maar een wachter dus. "Heb je nog een voorkeur? Ik kan Za'Dar, Elik of Fellow voor je roepen? Of anders Levi of... hoe heette die phaosfee ook alweer?" Het was natúúrlijk puur toevallig dat Kyna daar minder interesse in had en ze dus ook niet meer wist hoe hij heette. Jakobus en Stevanof waren over het algemeen wat minder beschikbaar. Er waren nog wel wat meer jongens, maar dit waren toch wel de meest opvallende.. "Ohja en Sadirs is er ook nog." De keuze was reuze!
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Kyna Ó Coileáin »

« [Reactie #4] : 4 jaar geleden »
Gewoon een wachter! Moest ze nou ook nog kiezen!?
Ryxini was haar woede nog niet helemaal kwijt merkte ze. Eerst moest er iemand bij zijn en nu moest ze kiezen wie. Kort werd er met haar staart gezwiept.

'Elik, ik vind het prima, het maakt mij niet heel veel uit. Als ik maar met meneer Martin kan praten.' Dan kon meneer Hestür tenminste niet zeuren dat ze niet met de man gepraat had. Waar ze nu de reden van begon in te zien. Ze zou wel zien hoe het gesprek zou verlopen. Ze kon nog altijd weglopen. Die nachtelf mocht haar toch niet volgen.

« [Reactie #5] : 4 jaar geleden »
Kyna knikte. "Elik, lijkt me een prima keuze." Hij was ook een nachtelf. Dus daar zou het meisje zich dan vast veiliger bij voelen wanneer ze op bezoek ging bij een zogenaamde gevaarlijkere variant van het ras.
Elik, je hulp is nodig op de ziekenzaal. Een leerlinge wil Mairtìn bezoeken. Ik heb een wachter nodig om de boel in de gaten te houden. De man mocht van de schoolhoofden nu eenmaal niet in zijn eentje samen met een leerling zijn en Kyna had geen zin in gedonder met het schoolbestuur. Zelf kon ze ook de begeleiding zijn, maar dat durfde het arme kind niet aan. Zodoende.

"Ik heb hem geroepen hoor. Dus als je hier even wacht tot Elik er is.. Dan kunnen jullie daarna samen naar heer Mairtìn."

« [Reactie #6] : 4 jaar geleden »
"Ik heb wat voor je meegenomen," zei Elik, nadat hij een kwartiertje later de ziekenzaal inwandelde. Hij overhandigde haar een mandje met flesjes. "Met de complimenten van Mocha en of ze de lege flesjes weer terug mag." Die waren nu eenmaal kostbaar en de elixiër wilde graag weten waar ze waren. "En excuses dat ik zo laat ben, ik moest uit de kruidentuin komen."
Dat was ook wel te zien aan zijn kleding, maar hij was er maar vanuit gegaan dat hij niet een compleet wachtersuniform nodig had voor dit klusje. Mairtín kon gevaarlijk zijn, dus helemaal ongewapend was hij niet, maar hij ging er niet vanuit dat de man al te gekke dingen zou doen.

De wachter was er, dus Ryxini kon haar opdracht uitvoeren. Elik begreep niet waarom ze dat zou willen, maar als Kyna het toestond, dan zou het wel nodig zijn. Hij zou er wel bij blijven, daar werd hij tenslotte voor betaald. En Mocha zou het ongetwijfeld op prijs stellen om wat nieuws over haar echtgenoot te horen.

« [Reactie #7] : 4 jaar geleden »
Ze konden gaan. Ryxini begroette de wachter netjes en liet zich leiden naar het kamertje van meneer Martin.
'Meneer Martin,' Ryxini twijfelde even of de man een reverence waard was maar deed hem toch maar. Je wist het maar nooit.
'Van meneer Hestür moet ik met u praten.' Ah dit was toch stom! Stond ze even doodleuk te vertellen dat praten met de nachtelf een opdracht was.

'En waarschijnlijk over het onderwerp moorden. Mijn mentor vind het niet al te leuk dat ik mijn familie wil wreken.' Wat zij echter nog steeds een logische gedachte vond. 'Is toch niet heel gek?' Ze praatte, volgens sommige myrofas, met een gek. Hij zou het vast niet raar vinden.

« [Reactie #8] : 4 jaar geleden »
Hestur, wie was dat ook alweer? Een leraar? De kapitein van de wacht? Ah, de rode mentor kennelijk en die had het duidelijk nuttig gevonden om dit meisje naar hem toe te sturen. Centaur, vijfde- of zesdejaars, torenhoofd. Het verslag van het gesprek met haar mentor kon helderder, maar Ajith vermoedde dat het had te maken met bloedwraak. Helemaal omdat ze naar hem toegestuurd was en niet naar Tetachan of een wachter.
De nachtelf zuchtte en wierp een blik op de jonge Pillao. Waarom wilden leerlingen zo graag weten hoe het was om moordenaar te zijn? Konden ze niet eens vragen waarom illusionisme een nuttig vak was? Of hoe het er uitzag in Almaria?

"Wraak willen nemen is niet raar. Als iemand je pijn heeft gedaan, wil je het hem betaald zetten. Dat is een logische reactie.
Jouw mentor wil vast dat ik nu vertel dat het een slecht idee is. Dat je in de gevangenis kunt belanden of ter dood veroordeeld. Of iemand anders besluit wraak te nemen op jou." Hij gebaarde naar het litteken op zijn gezicht en in zijn hals. "Dat is de les en daarvoor had je hier niet hoeven komen, wat mij betreft. Maar goed, je hebt de weerwolfmoordenaar gesproken, opdracht van meneer Hestur voltooid."
Echtgenoot van Tetachan Mocha

« [Reactie #9] : 4 jaar geleden »
Eindelijk een man die haar begreep. Maar de rest van zijn 'les' was. Ja wat was het? Wilde hij nou zeggen dat hij het niet eens was met Nillai, en dat je er levend vanaf kon komen. Of was hij het wel ergens eens met de rode mentor en wilde hij haar met zijn litteken afschrikken.

'Littekens horen bij een krijger. Zonder dat kun je een man geen krijger noemen.' Of vrouw bij haar dan maar ach dat snapte de meeste rassen niet. 'Maar als dat uw les is dan kan ik wel weer gaan.' De man had haar nauwelijks verder geholpen maar zoals hij zei. Ze had de opdracht van haar mentor voltooid.

« [Reactie #10] : 4 jaar geleden »
"Littekens horen bij een diepe wond," corrigeerde Ajith de centaur. "Je hoeft geen krijger te zijn om er één te krijgen. Maar vooral, centaur, betekent een litteken dat je niet snel genoeg was, niet sterk genoeg." De nachtelf schudde zijn hoofd.
"Ik zal je een bonusles geven, Heracori: Jij bent nog lang geen krijger. Ik weet niet wat je van plan bent dat iemand je naar mij stuurt, maar je eerste littekens zullen ook je laatste zijn. Als dat het waard is, dan moet je het vooral niet laten. Jullie rooderds staan er immers om bekend dat jullie eerst doen en dan denken. Verstand op nul en eropaf!"

Hij gaf een knikje aan Elik ten teken dat hij met het meisje kon vertrekken. Niet dat Ajith daarover ging, maar hij kon prima doen alsof.
Echtgenoot van Tetachan Mocha

« [Reactie #11] : 4 jaar geleden »
'Of een linkse streek, een ongeluk. Dan maakt je kracht of snelheid niet veel uit.' En vooral een linkse streek had haar een litteken gegeven dan wel niet zichtbaar.

'Heeft u daarom niet meer littekens. Word ik net als u? Of wilt u me waarschuwen voor erger.' Nu ze er over nadacht. Leven als meneer Martin, in dit kamertje.. Ze zou gek worden. Geen vrijheid, geen frisse lucht. En dan kon het nog erger je kon dood zijn. Al was dat beter dan het leven van Martin waarschijnlijk. Maar liever had ze het alle twee niet. Maar haar wraak was nog niet uit haar hoofd.

'Ik zal uw woorden overdenken.' Ze keek de wachter aan, wat haar betrof was ze hier klaar.

« [Reactie #12] : 4 jaar geleden »
Elik knikte naar Mairtín en gebaarde Ryxini dat ze voor hem uit naar buiten moest gaan. Toen ze uit de kamer was, volgde hij haar en sloot de deur. De wachter van dienst stond op van een krukje, borg zijn wetsteen op en nam zijn plaats bij de kamer weer in.

"Goede wacht," wenste Elik hem en richtte zich toen tot de centaur. "Ik loop wel even met je mee naar beneden. Ik moet in de kruidentuin zijn." Niet dat hij wist wat Ryxini verder van plan was, maar hij kende maar weinig myrofas die langer op de ziekenzaal wilden zijn dan strikt noodzakelijk. Ach en anders wist hij de weg zelf ook wel.

« [Reactie #13] : 4 jaar geleden »
Kyna nam het mandje in ontvangst. "Dankjewel Elik, je bent geweldig. Ik weet dat het heen en weer brengen van flesjes niet echt jouw taak is, maar het scheelt mij zoveel tijd met heen en weer lopen en anders moet ik die assistenten weer rotklusjes geven en die hebben het ook al zo druk. En leerlingen, tja, dat is dan wel een verantwoordelijkheid voor ze. En dan is er nog wel die Elias, maar ik ben altijd blij als jij het bent die de bestelling komt afleveren", wist de praatgrage fee in een enkele minuut uit haar mond te gooien. "Ryxini wacht trouwens daar voor de deur. Succes  hè."

En Kyna ging aan de slag met het omwisselen van de flesjes. Toen de nachtelf uiteindelijk de deur uitkwam, snelde de arts naar hem toe. "Oh, Elik! Ik heb hier het mandje met lege flesjes. Werkse nog hè en tot de volgende keer." Daarna keek ze met een glimlach naar het meisje en ook tegen haar werd natuurlijk gebabbeld. "En is alles gelukt? Is je opdracht goed gegaan?"

« [Reactie #14] : 4 jaar geleden »
Ryxini wierp nog een blik op de weerwolvenmoordenaar. Speciaal nog een blik op zijn litteken. Ze knikte de man gedag en verliet het kamertje.

'Prima,' als hij zo nodig 'samen' wilde lopen moest hij dat vooral doen. Als hij maar geen gezellig gesprekspartner verwachten. Ze was sowieso niet van plan een gesprek met de nachtelf te beginnen.

'Ja, de opdracht is voltooid.' En verder kreeg de fee niks te horen. Ryxini was zelfs al de ziekenzaal aan het uitlopen. Als de nachtelf nog wilde meelopen zou hij op moeten schieten.
 Ze had geen zin in een bemoeiende fee of nachtelf. Dus haast was geboden.