Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Grootse groene problemen  (180 keer gelezen)

Speeldatum: 8 maart 1302 (Begin lente)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 4 jaar geleden »
"Aloisia! Aloisia, je moet me helpen!" Eleonora was net de leerlingenkamer van Merifel binnengekomen en trippelde voorzichtig tussen de loslopende groenerds door op weg naar het feetje. Ze had een opvallende knalrode sjaal om haar nek gehangen en hield met een van haar handen het stof op zijn plek. Al snel bereikte ze haar medetorenhoofd.

"Allie! Aloisia, kom nou, kom nou. Het is echt heel dringend!" En zo werd het meisje de leerlingenkamer uit gesleurd[1] mee de gang op. Het nimfje leidde haar naar een schaduwachtig hoekje en keek haar met grote ogen aan.

"Je moet me echt helpen," begon ze op een fluistertoon en haalde voorzichtig de rode sjaal weg zodat er een opvallend speldje verscheen. Aloisia zou het vast herkennen, er zat immers een identieke aan haar eigen uniform gespeld. "Ik krijg 'm er niet af!" Voor de duidelijkheid gaf ze een korte ruk aan haar afdelingsteken. Het bleef zelfgenoegzaam zitten.
 1. kleine GM?
De lucht is blauw als een sinaasappel!
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Eleonora Vasiles »

« [Reactie #1] : 4 jaar geleden »
"Als jullie dat nog één keer doen dan-" Dan wat? Aloisia kon het ze niet meer vertellen, omdat ze nadat haar naam heel wat keer geroepen was met grof geweld werd meegesleurd door een nimfje, Eleonora wel te verstaan. Nu zouden deze arme eerstejaars nooit te weten komen dat ze het huiswerk van heracori niet als brandstof voor de haard mochten gebruiken zonder vervelende gevolgen.

"Helpen? Je komt toch niet alweer om afdelingspunten vragen, hè?", vroeg het meisje plagend. Ooit was Eleonora bij haar om afdelingspunten komen vragen, om een slechte daad van haar te compenseren.[1] Nu bleek er toch iets anders aan de hand te zijn, zag Allie toen Eleonora het tipje van de sluier oplichtte. Vervolgens haalde ze de hele sjaal weg en werd het afdelingslogo duidelijk zichtbaar.

Ze had een nieuwe collega! Een nieuw mede-torenhoofd! Elei was weggegaan van school en daarom was ze alleen geweest. Al die tijd had ze met smart gewacht op een nieuw maatje en hier was ze dan! "Slimbo, je bent torenhoofd, je moet het er niet af willen halen. Kijk, het kan wel." Ze spelde haar eigen speldje los om te bewijzen dat het echt wel mogelijk was om zo'n klein speldje te overwinnen. Vervolgens speldde ze het weer zorgvuldig vast, ze wilde het gezicht van Mocha niet zien als ze het kwijt zou raken. "Waarom zou die van jou niet los kunnen, laat mij eens proberen." Ze reikte naar het spelde van het andere torenhoofd en begon eraan te prutsen. Het gepruts dat bij haar speldje werkte, werkte echter niet bij het speldje van Eleonora. "Hoe heb je dat nu weer voor elkaar gekregen, mislukte spreuk ofzo?", zei Allie giechelend, ze vond het wel grappig.
 1. GM oké? Anders haal ik het weg en/of mag je het negeren :P
Een dag niet geknuffeld is... een dag niet geknuffeld. Doe er iets aan!

« [Reactie #2] : 4 jaar geleden »
"Jaja, ik weet heus wel dat ik torenhoofd ben, shht nou, niet zo hard." Het nimfje fluisterde nog steeds. "Ik wil alleen niet dat iedereen wéét dat ik torenhoofd ben! Dan gaan ze dingen van mij verwachten!"

Verwachtingen waren zeer gevaarlijk, want het was onmogelijk om eraan te voldoen. Iedereen zou iets anders van haar willen, hoe moest ze dat allemaal bijhouden? Nu was Eleonora niet iemand die zich veel van anderen aantrok, noch van haar medeleerlingen, noch van leraren en mentoren, juist om die reden, maar als torenhoofd moest dat natuurlijk wel. Je moest je verdiepen in andermans problemen, het liefst ook oplossen, je moest orde houden, opletten, autoriteit uitstralen... en dat was de echte reden waarom ze het feetje nodig had. Voor dat speldje had ze iedereen kunnen kiezen, maar voor een lesje hoe-een-goed-torenhoofd-te-zijn had ze écht Aloisia nodig, en Aloisia alleen.

"En daarom moet 'ie eraf, want ik ben helemaal geen torenhoofd materiaal. Ik weet helemaal niet hoe dat gaat! Ik ben alleen maar goed als onruststoker, niet als... als... mama van Merifel. Maar Mocha heeft hem magisch vastgemaakt." Het meisje trok een keertje aan het vervloekte speldje.
De lucht is blauw als een sinaasappel!
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Eleonora Vasiles »

« [Reactie #3] : 4 jaar geleden »
"Oké, oké, ik zal stil zijn, je bent gewoon zo grappig", fluisterde Aloisia nog steeds zachtjes giechelend. Ze hoorde Leo's kleine, zachte rant aan over het feit dat het nimfje blijkbaar écht geen torenhoofd hoorde te zijn en zei toen: "Maar snap je dan niet dat myrofas juist moeten weten dat je torenhoofd bent? Dan kijken ze naar je op en mag je punten geven en aftrekken. Niemand zal je geloven als je zegt" - ze trok een gek gezicht en begon met een hoog fluisterend stemmetje Eleonora te immiteren - "'twee punten eraf van Heracor wegens wandaden die niet ongestraft kunnen blijven'." Ze glimlachte.

"Laat dat speldje nou maar gewoon zitten. Desnoods speld je er een broche of iets in die richting overheen, dan valt het minder op. Als het na een proefperiode van een week nog steeds zo verschrikkelijk, ingewikkeld, onmogelijk, verantwoordelijkheid meebrengend, moederlijk en uitermate vervelend is als je denkt dat het is, dan zal ik je helpen met het stuk stof eromheen uitknippen en het speldje weg te gooien. Goed?" Wacht? Had ze daar zojuist een oplossing bedacht om het vastzittende speldje te verwijderen? Gewoon de stof eromheen wegknippen en daar een nieuw stukje stof voor in de plaats naaien. Je zou toch denken dat dat moest kunnen, toch?
Een dag niet geknuffeld is... een dag niet geknuffeld. Doe er iets aan!

« [Reactie #4] : 4 jaar geleden »
Eleonora overwoog met een bedenkelijk gezicht Aloisia's woorden en kauwde nogal oncharmant op haar onderlip. Een proef termijn van een week, dat stond haar eigenlijk wel aan. Als ze het dan niks vond, of het lukte haar niet, dan zou het feetje haar helpen er weer vanaf komen.

En misschien zaten er wel allerlei voordelen aan torenhoofd zijn. Punten uitdelen en aftrekken, geen vaste bed tijden, meer vrijheid... maar ook meer verantwoordelijkheid.

"Goed," nam ze haar besluit. "Een proeftermijn van een week, klinkt goed. Ja, heel goed." Het meisje was nog even in gedachten verzonken, tot ze met een grijns weer naar Aloisia keek. "Hallo dan, collega."
De lucht is blauw als een sinaasappel!