Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Gesprek met de ex-heraci  (522 keer gelezen)

Speeldatum: 28 februari 1302 (Einde winter)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 4 jaar geleden »
Zare, Evina bekeek haar dossier. Ze had eerst Heracor gedaan maar na een val uit het raam was ze bij haar terecht gekomen. Het arme kind. Evina legde het dossier opzij en nam een slok van haar thee. Ze besloot het meisje eens uit te nodigen dat was ze toch al van plan.

Niet veel later kreeg Zare een briefje. Een briefje met de vraag of ze in de avond naar haar toe wilde komen. Verder stond de naam van de mentor eronder en een handtekening.

De desbetreffende avond zat Evina klaar voor Zare. Er hing thee boven het vuur en wat koekjes stonden op het bureau.
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Evina Meradon »

« [Reactie #1] : 4 jaar geleden »
Die handtekening was misschien een beetje over-done, Zare had het zonder ook wel geloofd. Ze was dus eindelijk uitgenodigd voor een gesprekje bij mentor-lief, bedacht ze terwijl ze het briefje afwezig een paar keer dubbelsloeg. Het zou tijd worden.
De eersteklasser[1], die als boodschapper had gediend, stond nog steeds te wachten tot ze een bedankje kreeg, of een volgende opdracht, minstens een reactie die liet zien dat de landelf de boodschap had ontvangen. Ze keek geërgerd op. "Oh donder op, je hebt wel wat beters te doen dan mij aan te staren," snauwde ze bits, plotseling overspoeld door een walging voor al die verlegen en beleefde myrofas, niet eens socophoners of zelfs enkel leerlingen, gewoon iedereen die aan die twee eisen voldeed, ziekelijke lafaards.
Het meisje stoof weg.

Een paar uur later sloot Zare de deur van de Socophon leerlingenkamer achter zich en hinkte zich een weg naar het kantoor van haar mentor. Toen ze daar aankwam en klopte, kreeg ze al snel antwoord dat ze binnen mocht komen[2] en ze stapte het behaaglijk warme kantoor binnen. Zonder dat ze het realiseerde was het best koud geweest in de gangen.
"Goedenavond mevrouw, u wou me spreken?" 


 1. ik neem even aan dat Evina gewoon een random leerling heeft aangewezen als boodschapper?
 2. gm?
Ugh

« [Reactie #2] : 4 jaar geleden »
'Ah Zare, kom binnen neem plaats. Wil je wat drinken? Ik heb thee en vruchtensap.' Wijn werd niet aan leerlingen geschonken.
Het gewenste drankje werd ingeschonken tenzij ze niks wilde. 'En als je wilt,  er zijn koekjes.'
Zo het was wel duidelijk dat Zare niet in de problemen zat. Straf kinderen kregen namelijk geen koekjes aangeboden.

'Hoe gaat het met je? Kan je je al een beetje vinden in Socophon. En met je been hoe staat het daarmee?' Als mentor vond ze het belangrijk hoe het met haar leerlingen ging. Als Zare bijvoorbeeld een nieuwe loopstok nodig zou hebben zou Evina daar best voor willen kijken.

« [Reactie #3] : 4 jaar geleden »
Nee, Zare wilde geen nieuwe loopstok, ze wilde dat iedereen eens ophield om te vragen hoe het met haar been ging, maar sinds dat waarschijnlijk niet snel ging gebeuren, nam ze maar genoegen met thee.
Dat zei ze ook (enkel het gedeelte over de thee) en toen ze ging zitten nam ze ook een koekje. Koekjes waren gezellig en over het algemeen had ze niks met gezelligheid, maar koekjes waren ook eten en dat was altijd welkom.

Hoe het met haar ging? Eens even kijken, ze was elke dag bezig met dingen die haar niet intereseerde, op een manier die ze haatte en met kinderen die jaren van haar verschilde. Ze kon nog steeds niet normaal traplopen en 's avonds was ze altijd uitgeput. Leerlingen keken haar na en vrienden had ze niet. Kortom; ze kon wel slechter voorstellen, maar niet zo heel veel slechter.

Evina kon dat antwoord alleen door hebben doordat ze of een zeer goede myrofaskennis had, zeer telepatisch aangelegd was of een manier had gevonden gedachten te lezen, want het gesproken antwoord op haar vragen was een kort en weinig zeggend: "Ja, gaat prima, ook met met het been als je de omstandigheden in acht neemt."
Ugh

« [Reactie #4] : 4 jaar geleden »
Het ging prima. Evina geloofde haar niet helemaal. Misschien kwam het door haar myrofaskennis maar het zou ook zo aan haar informanten kunnen liggen. Ze had horen zeggen dat Zare niet paste bij Socophon. Wat zonde was, Socophon was dan wel niet als Heracor maar het had iets. Kennis, kunst en koploper[1] met de punten. Daar was ze trots op.

'Iedereen verteld mij dat je maar wat alleen zit. Eigenlijk nergens zin in hebt en dat je nog wel eens wat leerlingen afsnauwt.'[2]
'Zare ik vraag het je nog een keer. Hoe gaat het met je.'


 1. Duurde even voordat ik dit woord had.
 2. Vertel me als ik het fout heb.
« Laatst bewerkt op: 4 jaar geleden door Aoife Neruth-Piuo »

« [Reactie #5] : 4 jaar geleden »
Zare sloeg haar armen over elkaar en leunde achterover terwijl ze de resultaten van mevrouw Meradons spionagebezigheden aanhoorde.
"Dat hoeft allemaal geen teken te zijn dat het niet goed met me gaat, maar inderdaad, ik heb weinig zin in al die dingen die jullie zo belangrijk vinden te leren. Ik doe het heus wel, maar verwacht niet dat ik het leuk vind."

Want een opleiding die haar niet interesseerde was nog altijd beter dan geen opleiding. De weinige cijfers die ze had ontvangen waren altijd rond de zes geweest en Zare voelde niet de noodzaak die te verbeteren.
De andere beschuldigingen liet ze langs zich heen gaan, hopend dat ze de faun genoeg materiaal had gegeven om over door te zeuren of tenminste om over te denken. Ze had er namelijk minder goede verklaringen voor. Ze kon simpelweg niet de energie opbrengen om aardig te doen.
Ugh

« [Reactie #6] : 4 jaar geleden »
'Dat hoeft niet nee, maar het valt wel op.' Ze schreef wat in het dossier van Zare en keek de landelf weer aan. 'Maar men zegt dat je in Heracor meer jezelf was. Nu snap ik ook wel dat Socophon niet bij je past en als het anders kon had je hier ook niet gezeten.' Maar ze was nou eenmaal uit het raam gevallen bij een brand. Ze wou dat ze het voor Zare terug kon krijgen maar ze was geen godin.

'Je kan het wel allemaal niet leuk vinden en geen zin hebben maar hoe zie je dat straks voor je? Dan vind je een baan en vertel je je baas dat je er eigenlijk geen zin in hebt. Weet je wat er dan gebeurd, dan vlieg je eruit. En met jouw toestand zou dat al snel gebeuren als je zo'n instelling hebt'
Als het elfje zo door zou gaan had Evina er weinig vertrouwen in dat het goed met haar zou komen.

'Er moet vast iets zijn wat je leuk vind om later te doen met je Socophon kennis. Wellicht een baan bij de IRMM.' Dat kon op zijn tijd een erg spannende baan zijn. Als klerk kon je bij interessante gesprekken zijn.
Het gesprek was minder gezellig geworden maar Zare bleek wat advies nodig te hebben. En als mentor was je verplicht dat te geven.

« [Reactie #7] : 4 jaar geleden »
Ergens wist Zare dat haar mentor waarschijnlijk gelijk had, maar dit was enkel een klein twijfelend deel, de rest was nog altijd overtuigd van haar eigen gelijk. Ach, Evina had vast ook niet verwacht dat Zare zou opveren bij het horen van deze woorden en zou hebben beloofd zich de rest van haar schoolcarrière voorbeeldig en gemotiveerd te gedragen, dat kleine twijfelende deel was al best een prestatie.

"Ik ben ook niet van plan dat te vertellen op m'n sollicitatiegesprek." Dat zou gewoonweg idioot zijn. "En een baan bij de IRMM was inderdaad een van mijn opties, maar daar heb ik nog niet zo over nagedacht. Ik moet nog vier jaar hier, zes inclusief stufi-afbetaling. Plannen maken zover vooruit is meestal alleen maar verspilde energie."
Dat klerkenbaantje dat de faun in gedachten had trok haar minder, maar er waren vast wel interessante banen daar te vinden.

Ugh

« [Reactie #8] : 4 jaar geleden »
'Nee maar je straalt het wel uit Zare. En als ik een gemotiveerder persoon zou vinden voor de baan die jij zou hebben dan had ik je omgeruild. Bazen willen nou eenmaal dat je goed werk levert en dat gaat beter als je er ook zin in hebt.' Ze zou een slechte mentor zijn als ze geen zin had om met leerlingen te praten. Want als je ergens geen zin in had deed je het ook niet.

'Je kan niet vroeg genoeg zijn met je toekomst. Hoe wil je je er anders op voorbereiden? Zare juist jij zou je goed voor moeten bereiden meer dan een/ ander zou moeten.' En dan doelde de faun op haar been. Wat voor werk zou ze kunnen doen met haar been.

'Misschien kan ik je helpen voorbereiden op de toekomst. Wil je dat aannemen?' De faun hoopte van wel.

« [Reactie #9] : 4 jaar geleden »
Zare's gedachten raasden om op deze redenering een goed antwoord te vinden, maar helaas was het beste waar ze mee kon aankomen dat ze best wel kon toneelspelen, maar ze wist dat de mentor haar alleen maar zou vertellen waarom dat geen goed idee was (daar had ze haar niet eens bij nodig). Daarom liet ze het bij een stuurse stilte tot Evina weer verder ging met haar preek.

"Twee jaar geleden waren mijn vooruitzichten nog heel wat anders dan vandaag. Alle plannen die ik toen zou hebben gemaakt, als ik ze zou hebben gemaakt, zijn nu verspilde moeite. Ik wil best investeren in de toekomst," of dat geheel waar was viel nog te bezien, maar op het moment dat ze dat zei geloofde ze zichzelf, "maar me fixeren op een bepaald aspect durf ik niet aan."
En toen ze dat gezegd had, moest ze wel, om zichzelf niet tegen te spreken, het aanbod aannemen, tot op zekere hoogte. "Dat ligt eraan wat het inhoud."
Ugh

« [Reactie #10] : 4 jaar geleden »
'Ik begrijp je angst.' Door de dood van haar man waren ook al haar plannen in het water gevallen. Ze wist op dat moment ook niet wat ze moest. Maar Bumetrel had had haar de kans gegeven verder te gaan. Ze had nieuwe plannen gemaakt.

'Mijn plannen waren een aantal jaren geleden ook door de war geschopt.' Waardoor hoefde de landelf niet te weten. 'Ik had ook nergens zin in maar iemand bood mij een kans verder te gaan en die heb ik met beide handen aangegrepen. En nu zit ik hier, met nieuwe plannen.' En wat zij kon moest Zare ook kunnen.

'Dus ik wil je dit aanbieden.' De faun opende een la en haalde het bekende torenhoofd teken eruit. Ze legde het voor de elf neer. 'Ik denk dat je er veel van zult leren.' Zare kon het weigeren, maar dan zou ze een kans weggooien.

« [Reactie #11] : 4 jaar geleden »
Zare luisterde zonder iets te zeggen naar Evina's speech. Haar gezichtsuitdrukking stond neutraal, geconcentreerd en berekenend. Ze wist niet wat ze ervan moest denken. Aan de ene kant sneed het wel hout, misschien was haar houding een reactie op het in de war schoppen van haar plannen. Ze had daar wel eens een keer wat over gehoord in een les en bovendien leek het logisch. Aan de andere kant leek het haar vreemd dat het ook werkelijk bij háár het geval was. Het was allemaal de schuld van de situatie, niet van Zare. Zij reageerde enkel passend.

Toen deed de faun iets wat haar verraste; ze haalde een torenhoofdteken tevoorschijn. Het duurde even voordat ze besefte dat haar mentor niet vroeg om even naar dit straks even naar het dichtstbijzijnde torenhoofd te brengen omdat de sukkel het was vergeten de laatste keer dat hij hier was. 
Torenhoofd zijn betekende macht, een hogere positie in de afdeling en geen bedtijden. Zare's eerste reactie was dan ook positief en een glimlachje speelde om haar lippen, maar toen bedacht ze zich iets en het glimlachje stierf weer weg.
"Maar dat kan ik toch niet; met Myrofas praten, problemen oplossen?" Ze was juist zo goed in problemen veroorzaken.
Ugh

« [Reactie #12] : 4 jaar geleden »
Evina volgde alle bewegingen van Zare. Haar houding, haar gezichtsuitdrukking alles.
Het duurde even maar toen kwam het eerste teken. Een klein glimlachje. Ergens hoopte de faun dat Zare meteen toe zou happen. Maar dat gebeurden niet. Het was te verwachten maar toch had ze er ergens hoop in gehad dat ze het meteen zou accepteren.

'Daarom juist. Dit is een kans om daaraan te werken. Sociaal zijn is handig in de wereld later, geloof mij nou maar.' Evina nam een slok van haar thee en nam Zare nog eens goed in haar op. 'Als het echt niet gaat kun je hem terug geven. Maar Zare zie dit als een kans om te pakken. Om te groeien.' De mentor nam nog een slok en liet de woorden op het meisje inwerken.

« [Reactie #13] : 4 jaar geleden »
Ze snapte wel dat sociaal zijn handig kon zijn in dit leven, maar was het te oefenen? Misschien was het net als vliegen, als je het niet gewoon kon dan was oefenen zinloos en bovendien zeer pijnlijk. Als Zare sommige mensen zag praten was het moeilijk voor te stellen dat ze het ooit ook hadden moeten oefenen.

"Ik mag er weer mee stoppen?" Evina had haar meer overtuigd met die paar woorden dan dat ze met al haar geklets over levenslessen had kunnen doen. Misschien was het inderdaad een goede oefening, misschien ook niet, maar als de pluspunten niet opwogen tegen de minpunten dan kon ze het ding altijd nog teruggeven.
"Ik kan het proberen."
Ugh

« [Reactie #14] : 4 jaar geleden »
De faun knikte. Ze mocht ermee stoppen. Leerlingen dwingen vond ze niet kunnen, ze moesten er wel achter staan. Anders had je nog geen goede torenhoofden.
'Proberen kan nooit kwaad Zare. En wie weet gaat het beter dan je zult verwachten. En blijf je torenhoofd als je het bevalt.' En anders, ja dan moest ze opzoek naar een ander torenhoofd.

'Zodra je het teken meeneemt, bevestigd je dat je akkoord gaat.' Zo kon Zare vertrekken met of zonder torenhoofdteken. En zo was het duidelijk welke keuze de elf zou maken. 'Maar treuzel niet te lang. We hebben beiden vast nog veel te doen.' De mentor van Socophon in ieder geval wel.

« [Reactie #15] : 4 jaar geleden »
Zare knikte gedecideerd en pakte het teken. "Proberen kan nooit kwaad," echode ze de mentor na. Ze bekeek het embleem en draaide hem tussen haar vingers. Het zag er best mooi uit eigenlijk. Ze stak het ding in haar zak, later zou ze het wel opspelden.

"Goed," Ze liet haar stem niet zo wegsterven zoals sommige dat deden als ze een gesprek probeerde te beëindigen. Ze vond dat zelf altijd ongelofelijk irritant. Dit klonk eerder alsof ze tegen zichzelf zei dat ze alles had afgehandeld waar ze voor was gekomen (in hoeverre er dingen af te handelen zijn als je ongewenst naar je mentor's kantoor wordt geroepen). "Dat was alles?" Ze vond het wel genoeg.
 
Ugh

« [Reactie #16] : 4 jaar geleden »
Evina keek met tevredenheid met Zare. Ze had haar nieuwe taak geaccepteerd. Misschien nog niet met beide armen maar dat kwam nog wel, of niet.

'Dat was alles Zare, je hebt de vrijheid om weer te gaan. Ik hou je niet langer meer op. Tenzij je zelf nog wat wilt vragen?' Dan mocht dan wel hier en nu.

De faun pakte Zare haar dossier er weer bij en krabbelde er wat in. Voornamelijk woorden wat met torenhoofd te maken had. Zare zou vast geen verkeerde keuze worden. Ze vertrouwde op het meisje dat ze haar best zou doen. En geen misbruik van haar macht zou maken.

« [Reactie #17] : 4 jaar geleden »
"Nee, alles is wel duidelijk." Gewoon ervoor zorgen dat niemand (vooral geen merifelers) de socophontoren in brand staken en alle verdere metaforische vuurtjes blussen; makkelijk was het misschien niet, maar het was glashelder wat ze moest doen.

"Prettige dag nog verder," zei de landelf terwijl ze het kantoor weer uitliep. Het zou haar een worst wezen of haar mentor een prettige dag had of niet, maar het was beleefd om te zeggen en Zare was immer zo beleefd.
Torenhoofd, dat had ze niet verwacht. Terwijl ze door de gangen hinkte haalde ze het embleem weer uit haar zak. Nou ja, waarschijnlijk was het maar tijdelijk. Zij was geen torenhoofdmateriaal.
Ugh