Welkom, reiziger. [Log in] of [registreer je]. [Activerings-mail niet ontvangen?]


home
contact
chat
2
1
1
Stuur bladwijzer

Iemand op de hoogte brengen van dit topic? Iemand vragen om hier een bijdrage te plaatsen? Stuur een bladwijzer!

Dokter in opleiding.  (564 keer gelezen)

Speeldatum: 28 februari 1302 (Einde winter)

0 leden en 1 reiziger bekijken dit verhaal.

« [] : 4 jaar geleden »
Krakend ging de deur van de ziekenzaal langzaam open. Een jong meisje met rode steile haren kwam binnen en keek wat zoekend om zich heen. Uiteraard werd ze meteen opgevangen door een fee, die haar naar een bed begeleidde en vroeg even te wachten.

Een dossier met de naam van het meisje werd op de stapel van Vladimir gelegd. Hij had inmiddels genoeg ervaring dat hij ook zelf naar patiënten mocht kijken. Uiteraard moest alles nog wel overlegd worden, maar hij mocht eerst zelf praten en als hij dan dacht te weten wat er moest gebeuren, moest hij even met Kyna overleggen en als het dan correct was en niet te moeilijk, dan mocht hij dat in zijn eentje doen. Was het een iets lastigere situatie, dan kwam uiteraard de dokter er wel aan te pas.

En nu zat Teleanna dus een beetje onrustig op het toegewezen bed. Ze zag een beetje witjes en ze hield haar rechterhand in een vuist tegen haar buik gedrukt.

« [Reactie #1] : 4 jaar geleden »
Vladimir keek naar het dossier dat op zijn stapel werd gelegt. Het was van het meisje dat zonet de ziekenzaal binnen was gekomen en Vladimir kwam meteen in actie. Hij nam een wastablet en stift en nog wat belangrijke spullen in zijn handen en liep naar het bed. Een roodharig meisje zat onrustig op het bed.
"Goedemiddag[1] Teleanna," zei de weerwolf terwijl hij naar de zijkant van het bed liep.

"Zeg het eens, wat is er aan de hand?" Hij deed zijn best om niet al te angstaanjagend over te komen. Bij zo'n jong ding wist je maar nooit wat een gehavend uiterlijk kon aanrichten. "Heb je last van je buik?" Zo leek het wel gezien haar vuist tegen haar buik zat, ook zag ze wat witjes. Vladimir was wel benieuwd wat er met het meisje aan de hand was, hij was nieuwsgierig naar dingen waar myrofas last van hadden.
 1. Of morgen

« [Reactie #2] : 4 jaar geleden »
Teleanna keek wat ongemakkelijk toen de assistent van de lieve dokterfee bij haar aan het bed kwam staan. Aangezien zij half lag, torende hij voor haar gevoel een beetje boven haar uit.
"Hallo meneer," zei ze zachtjes terug. Ze voelde zich écht niet lekker. Dus ze was niet zo levendig en vrolijk als anders, maar ze was niet ziek genoeg om hem niet uitgebreid te bekijken. Hij was harig en had gele ogen. Dat kende ze wel. Ze herkende de jongen dus meteen als een weerwolf.

"Ik voel me niet lekker," was het antwoord op zijn vraag. "Ja." Het was inderdaad haar buik. "Het doet echt zeer. Ik kan haast niet meer rechtop staan." Ze wreef over haar buik. "Het zit vooral hier." Haar hand lag nu midden op haar buik onder de navel.

« [Reactie #3] : 4 jaar geleden »
Aandachtig luisterde de weerwolf naar wat het meisje te zeggen had. Kort schreef hij dingen op het wastablet die hij moest onthouden voor in het dossier. Het was belangrijk dat elke stap goed te volgen en te documenteren zodat andere precies konden nagaan wat er gedaan was, mocht er iets mis zijn gegaan. Nu ging Vladimir er niet vanuit dat er iets mis ging, maar het was ook een controle die Kyna kon uitvoeren om te zien of het goed was.

"Ga maar helemaal recht liggen," zei de weerwolf tegen haar. "Kun je wat specificieker zijn over de pijn? Of zijn er nog dingen anders dan normaal?" Vladimir was nog niet zo goed in het onderzoeken van leerlingen, misschien maar goed dat de leerlingen dat niet wisten.

« [Reactie #4] : 4 jaar geleden »
Teleanna deed zoals de weerwolf zei, maar zuchtte toen van ongemak en rolde daarna op haar zij, waarbij ze de knieën een beetje optrok. "Mag dit ook? Dit is het prettigst." Maar misschien moest ze wel recht en plat liggen omdat ze haar anders niet konden beter maken.

"Het is zo heel.... kramp... alsof alles zo samentrekt... en iemand zo mijn buik zit uit te wringen... Je weet wel, zoals een wasvrouw doet, maar dan hierbinnen. Snap je? Mag ik je zeggen?" Ze liet haar adem even ontsnappen en dacht na over zijn vraag. "Ja, ik ben ook wel een beetje misselijk en moe." En er waren nog wel een paar dingen, maar daar praatte je toch niet over.

« [Reactie #5] : 4 jaar geleden »
Het meisje rolde al snel op haar zij, maar beantwoordde wel net de vragen die hij had gesteld. Ondertussen dacht Vladimir diep na aan de dingen die hij ondertussen had geleerd over welke ziektes het zouden kunnen zijn. Hij zette eerst de symptomen op een rijtje op zijn wastablet.
"Je zult toch even op je rug moeten gaan liggen. Dan kan ik je onderzoeken, daarna mag je weer anders gaan liggen." Hij onderzocht het meisje zo snel, maar goed, als hij kon zodat ze weer terug kon liggen zoals ze fijn vond.

Hij schreef zijn bevindingen op het wastablet en dacht na over wat ze aan het einde zei. Vladimir hurkte wat bij het bed neer zodat hij niet zo boven het meisje stond.
"Je mag het ook opschrijven als je het niet hardop wilt zeggen," zei de weerwolf zacht zodat de rest van de zaal er niet op zou letten.

« [Reactie #6] : 4 jaar geleden »
Teleanna ging weer liggen zoals de meneer dat eerder tegen haar had gezegd. Ze keek wat beschaamd weg toen haar uniform uit moest, maar gelukkig mocht ze wel haar onderkleding aanhouden. Haar buik werd onderzocht. De man schoot tot haar opluchting op en al vrij snel mocht alles weer aan en kon ze weer op haar zij liggen.

Ze schudde haar hoofd bij zijn voorstel. "Dan kan je het lezen." En ze wilde niet dat iemand het wist. Het was gewoon te gênant voor woorden. En misschien hoefde hij het wel helemaal niet te weten en dan had ze het voor niets gezegd. "Ga ik dood?" vroeg ze toen een beetje bedremmeld aan de weerwolf.

« [Reactie #7] : 4 jaar geleden »
Vladimir dacht na, hoe kon hij het meisje zover krijgen om te zeggen wat er was. Het was mogelijk een belangrijk probleem waardoor hij wist wat hij moest doen. Of het had er totaal niet mee te maken, zolang Vladimir niet wist wat het was, ging hij maar uit van het eerste. Hij stond op en pakte het krukje dat bij een ander bed stond en kwam weer bij het meisje zitten. Zij had inmiddels gevraagd of ze dood zou gaan en Vladimir moest even glimlachen.

"Nee, ik denk niet dat je dood gaat," zei de weerwolf vriendelijk. "Maar om je beter te kunnen maken, zal ik echt moeten weten wat er nog meer is. Anders geef ik je straks iets verkeerds en wordt je nog niet beter." Hopelijk snapte het meisje dat het belangrijk was om het aan een arts te vertellen. Anders moest Vladimir maar weer wat nieuws verzinnen. Zonder die informatie kon hij niet bij Kyna aankomen.

« [Reactie #8] : 4 jaar geleden »
De jongen pakte er nu een kruk bij en kwam opnieuw naast haar zitten. Teleanna was wel een beetje opgelucht. Zo leek het in ieder geval alsof hij nu de tijd voor haar nam en ze nog wel even konden blijven zitten praten.

Ook stelde de assistent haar wel gerust. Hij dacht niet dat ze dood zou gaan, maar hij moest wel echt alles weten om haar weer beter te kunnen maken. Ze haalde toen eens diep adem en knikte toen. Ze wenkte dat hij dichterbij moest komen. Ze zou het wel in zijn oor fluisteren.
"Maar... er zit allemaal bloed in mijn onderbroek." Ze zuchtte weer eens even. "Weet je nog steeds zeker dat ik wel beter kán worden? Het doet ook zoveel pijn."

« [Reactie #9] : 4 jaar geleden »
Zoals gevraagd kwam Vladimir dichterbij. Het meisje begon dingen in zijn oor te fluisteren. Nu begreep Vladimir wel waarom ze het niet hardop wilde zeggen, maar het was wel goed dat ze het gezegt had.
"Bedankt dat je het toch gezegd hebt, dit zijn dingen die belangrijk zijn." De weerwolf probeerde het meisje gerust te stellen dat ze het juiste had gedaan. Snel schreef Vladimir het op zijn wastablet.

Het duurde even voordat Vladimir de juiste link had gelegd, het was niet iets wat hij elke dag te horen kreeg en ook niet iets waar hij veel ervaring mee had gehad.
"Hoe oud ben je, Teleanna?" vroeg hij voor de zekerheid om te controleren of zijn idee klopt. "En het komt allemaal wel goed." Vladimir probeerde er zo vriendelijk mogelijk bij te glimlachen. Hij dacht na of alles bij elkaar paste en of hij met die informatie naar Kyna zou kunnen gaan.

« [Reactie #10] : 4 jaar geleden »
"Omgerekend ben ik dertien jaar oud." En ze kwam van rijke en goed gevoede ouders.
En nog steeds dacht de weerwolf dat het allemaal wel goed zou komen. Het meisje knikte even en keek de man met grote ogen afwachtend aan.Hij zou haar nu vast beter gaan maken. Zou dat met een spreuk of met een drankje gebeuren? Of zou ze moeten blijven?

Teleanna friemelde een beetje aan de deken die op het bed lag. "Wil je nog meer dingen weten?" Misschien was ze wel nog dingen vergeten te vertellen en zij wist niet wat de dokter allemaal nodig had aan informatie.

« [Reactie #11] : 4 jaar geleden »
Dertien dus, nu vielen de puzzelstukjes allemaal op hun plek in het hoofd van de weerwolf. Hij schreef nog wat op het wastablet en keek weer naar Teleanna toen ze wat vroeg.
"Nee, voor nu hoef ik niets meer te weten. Je mag even blijven liggen, dan ga ik even met Kyna overleggen. Ik ben zo bij je terug." Het meisje mocht in de houding blijven liggen die ze het fijnst vond en de weerwolf stond weer op.

Hij liep op de fee af en vroeg of hij haar even kon spreken over het het landelfje.
"Ik heb haar even onderzocht en wat vragen gesteld en ik denk dat ze nu een vrouwelijk voorbeeld kan gebruiken. Haar leefdtijd, samen met de klachten die ze heeft duiden erop dat haar maandstonde is begonnen." Voor Vladimir was het misschien wel net zo gênant om het tegen Kyna te zeggen dan dat het voor Teleanna was geweest toen ze het tegen Vladimir zei.

« [Reactie #12] : 4 jaar geleden »
Kyna pakte het leitje van Vladimir over en las zijn aantekeningen even door. "Vermoedelijk heb je gelijk hoor, maar hoe ben je tot die conclusie gekomen? Weet je zeker dat het bloed niet bij de ontlasting vandaan komt? En weet je ook wanneer het is begonnen? Vandaag pas? Of speelt het al langer?" De fee glimlachte. "Ik loop wel even met je mee." Dit was wel iets wat ook een man als arts moest kunnen uitleggen en vertellen, maar als eerste eigen patiënt was dat misschien een beetje lastig. Zeker als je nog nooit een vriendinnetje had gehad.

De fee ging bij het meisje op bed zitten en glimlachend stelde ze nog een paar laatste vragen. De antwoorden waren dat het gisteren in de avond was begonnen en dat ze vanmorgen voor het eerst pas bloed had gezien. En het had niets met poepen te maken! En daarbij had het meisje natuurlijk een behoorlijke kleur op haar gezicht.

Kyna vroeg netjes of Vladimir erbij mocht zitten, terwijl de fee haar nog wat ging onderzoeken en dingen ging uitleggen. Teleanna knikte wat aarzelend, maar ze had net al met de weerwolf gesproken en hij had alle gênante dingen nu toch al gehoord. Het gordijn rondom het bedje was gesloten en dit keer moest Teleanna zich helemaal ontkleden op de onderkleding na en Kyna zorgde dat ze goed de hele blote buik in beeld had. Ze herhaalde wat Vladimir waarschijnlijk al had gedaan, maar ze vroeg goed na waar het pijn deed en waar ze wel hard mocht drukken en waar niet. Centraal onderin de buik deed het echt het meeste zeer. Uiteindelijk concludeerde ze dat Vladimir ook de juiste diagnose had gesteld. En dus volgde de uitleg over wat er met vrouwen gebeurde als ze volwassen werden en dat wat Teleanna nu had daarbij hoorde en dat haar lichaam vanaf nu in staat was om kindjes te maken, dat ze niet dood ging en hoe ze dat het beste kon opvangen en uitwassen in speciaal ondergoed. Uiteraard werden ook de trucjes tegen de pijn uitgelegd en welke kruiden ze het beste in de thee kon leggen. Hierna mocht het meisje vertrekken (met wat materialen voor in haar ondergoed).

Kyna wendde zich toen tot Vladimir. "Goed gedaan. Ik zal positieve punten in je dossier opschrijven." Want de fee hield zijn leerproces natuurlijk ook bij. "Hoe vond je het zelf gaan? Was het spannend? En hoe vond je het praten met het meisje gaan?" Het sociale aspect was immers niet altijd zijn sterkste punt.

« [Reactie #13] : 4 jaar geleden »
Vladimir luisterde naar de kritiek die Kyna op zijn werk gaf, het was pas zijn eerste eigen patient dus hij was nog een aantal dingen vergeten. De jongen probeerde ze zou goed mogelijk te onthouden en zou er straks wel een notitie van maken zodat hij ze nog wist voor de volgende keer.

Gelukkig liep Kyna mee naar het meisje en vroeg de dingen die de weerwolf vergeten was. Daarna sloot ze het gordijn, niet voor eerst gevraagd te hebben of hij erbij mocht blijven. Vladimir nam weer plaats op het krukje waar hij daarnet ook op gezeten had, zodat hij niet in de weg zou lopen. Hij lette goed op wat de fee deed en hoe hij het de volgende keer beter zou kunnen doen. Bij de uitleg die erna kwam, huiverde de weerwolf voor een moment. Hij had nooit geweten dat dat zo ging en hij was de goden dankbaar dat hij dat niet hoefde te ondergaan. Hij kon zich wel voorstellen dat het meisje zich er helemaal niet prettig bij voelde. Het klonk allemaal behoorlijk vervelend en iets wat je liever niet had.

"Het was wel lastig om geen houvast te hebben in het begin. En het was een onderwerp wat ze liever niet benoemde, dus het was even schakelen naar hoe ik haar toch zover kreeg om het te vertellen. Ik denk ook dat ik het vaak moet doen om er een beetje handig in te worden en te weten wat bij welk ras kan en wat niet." Vladimir was blij dat Kyna tevreden was over hoe het was gegaan en dat hij het goede had gedacht.

« [Reactie #14] : 4 jaar geleden »
Kyna knikte. "Zeker. Hoe je moet praten met patiënten leer je het beste door het veel te doen. En wat betreft een houvast. Daar heb ik wel een kleine vuistregel voor, voor je." De fee glimlachte. "Ik weet niet of je het al eens in college hebt gehad, maar toen ik studente was, hield ik me altijd aan een vast rijtje en als je al die zaken had uitgevraagd, dan had je in ieder geval de kern wel op orde. Natuurlijk zijn er nog honderden die dingen die je óók nog uit moet vragen of die je niet mag vergeten et cetera, et cetera,maar dat is ook ervaring."

Kyna pakte het leitje van Vladimir en begon in zwierige letters wat onder elkaar te schrijven.

Quote (selected)
Lokatie - Wáár zit het? (bijv de pijn)
Aard - Wat voor soort pijn/gevoel?
Ernst - Hoe erg is het? Wat kan je er niet meer door?
Tijd - Wanneer is het begonnen?
Beloop - Is het constant? Of wisselt de pijn?
Factoren van invloed - Wat maakt het erger? Wat maakt het minder?
Begeleidende verschijnselen - Wat voor andere klachten heeft iemand nog?


"Zo. Dit is iets wat ze 'de zeven dimensies' van de klacht noemen. Lees het maar door. Is het een beetje duidelijk voor je idee? Of moet ik een puntje verder voor je uitleggen?" Kyna glimlachte naar de jongeman. Ze vond het leuk dat ze hem nieuwe dingen kon leren.

« [Reactie #15] : 4 jaar geleden »
Gelukkig had de fee iets dat hem de volgende keer zou kunnen helpen bij het stellen van vragen. Zo had hij tenminste een richtlijn van wat er nu allemaal bekend moest zijn. Hij lette goed op toen de fee begon te schrijven. Het waren zeven vragen die minimaal gesteld moesten gaan worden, dat zou hem wel opweg helpen voor de volgende keer. Er waren alsnog wel andere dingen die hij moest vragen, maar dat zou vast per patient verschillen.

"Ja dat is wel een stuk duidelijker. De vragen die erbij zitten maken het wel erg duidelijk en gericht naar wát het woord bedoelt dus extra uitleg lijkt me voor nu niet nodig. Erg bedankt, vrouwe," zei de weerwolf nadat hij het leitje weer in zijn handen had. Hij zou ze netjes overschrijven op perkament en in zijn eigen map stoppen. De aantekeningen die hij maakte, verzamelde hij keurig zodat hij ze met tijden kon terug lezen als hij iets nodig had.

« [Reactie #16] : 4 jaar geleden »
Kyna knikte. "Nou, heel goed, maar mocht je ermee bezig zijn en toch nog vragen krijgen. Dan moet je ze gewoon stellen hoor." Ze trok zelf de lakens op het bed even recht en gaf Vladimir een klopje op zijn schouder. "Goed gedaan, hard gewerkt vandaag. Dan krijg je morgen of overmorgen gewoon weer een nieuwe patiënt. Je zult zien dat het dan al een stuk natuurlijker voelt, dan vandaag." Ze lachte opgewekt. "En dan hoop ik dat het geen vrouwenkwaaltje is. Maar ook dat moet je leren en dat heb je heel professioneel aangepakt. Ik ben trots op je."

De fee wandelde in de richting van haar kantoor. "Wil je ook een kopje thee?"